Ég væri til í að sjá betri framsetningu á þessu og metnað í að gefa út persónuhreinsuð hrágögn hjá þjóðskránni. T.d. er sagt á hlekknum á síðu þjóðskrár, *Ef einstaklingur á tvær íbúðir teljast þær báðar til flokksins “Íbúðir í eigu einstaklinga sem eiga fleiri en eina íbúð”*. Bara þetta eitt og sér skekkir niðurstöðuna talsvert. Annað, þá þarf að taka með inn í myndina hvort eignarhald á fasteign sé í hlutum, ef foreldrar þínir eiga 20% í íbúðinni (eins og er frekar algeng útfærsla á mömmu-og-pabba-banka-láni), í hvorn flokkinn fellur hún? Er það fleiri en ein íbúð hjá þeim eða yrði hún talin alfarið þín eign út af 80%? Það er mjög erfitt að meta slíkt bara út frá einföldu grafi, mættu alveg láta gögnin fylgja með.
Finnst eiginlega meira áhugavert hlutfallið sem að fólk er að borga af ráðstöfunartekjum í leigu.
Það er enginn einstaklingur að fara að kaupa íbúð sem að borgar 45-70% af tekjum í leigu.
Húsnæðismálin hérlendis eru fljót að fara til andskotans
Gæti verið óvinsæl skoðun en mér finnst íbúðarverð í Reykjavík ekkert brjálæðislega dýrt miðað við meðallaun á Íslandi. Ég er mjög litaður af því að búa erlendis í stórborgum þar sem íbúðarverð er hærra (per fermetra s.s.) og lágmarks- og meðallaun er töluvert lægra.
Ég er samt ekki að segja að ástandið sé gott en er í lagi að segja að ástandið er heldur ekki slæmt, eða er ég bara veruleikafirrtur ríkisbubbi úti á túni?
Fasteignamarkaðurinn á höfuðborgarsvæðinu er hannaður fyrir þessa einstaklinga sem eiga 2+ íbúðir.
Það er bókstaflega ótakmarkaðar lóðir í boði við borgarmörkin og það er verið að halda þeim frá markaðinum líkt og De Beers gerir við demanta til þess að auka eftirspurn og hækka verð.
Það er landsvæði á stærð við fjóra og hálfa París (1. til 20. hverfið) sem er óbyggt frá enda mosfellsbæjar til Þingvalla (á milli þjóðvegar og þingvallavegar), eða átta og hálfa Manhattan (frá 1. stræti til Harlem).
Það er engin ástæða fyrir þessu fasteignaverði, engu framboði fasteigna og hömstrun fasteigna á höfuðborgarsvæðinu á svona strjálbýlu landi. Í dag er byggingariðnaðurinn það þróaður að hægt er að panta “prefabricated” hús af fyrirtækjum í Lettlandi, Eistlandi osfrv sem senda menn og setja upp hús á tíu dögum fyrir 150.000 fermeterinn.
Bæjir út á landi hafa gjörsamlega skitið á sig síðustu 8 ár að nýta ekki lóðastefnu höfuðborgarsvæðisins (sem var hönnuð til að skapa bólumyndun á fasteignamarkaði og auka fasteignamat og þar með útsvar um +10% á ári) til þess að margfalda íbúafjölda sinn og þar með tekjur af útsvari. Hversu mikið af ungu fólki hefði hefðu margir bæir getað lokkað til sín frá höfuðborgarsvæðinu með því að bjóða upp á lóðir á klink og einfalda uppbyggingar ferlið hjá sér.
Ég gæti vel trúað því að Selfoss hefði getað orðið næst stærsta borg landsins á síðustu árum með því að skipuleggja ný í íbúasvæði og bjóða upp á segjum 500fm byggingalóðir á 1-5 miljónir til fyrstu kaupenda.
6 comments
Ég væri til í að sjá betri framsetningu á þessu og metnað í að gefa út persónuhreinsuð hrágögn hjá þjóðskránni. T.d. er sagt á hlekknum á síðu þjóðskrár, *Ef einstaklingur á tvær íbúðir teljast þær báðar til flokksins “Íbúðir í eigu einstaklinga sem eiga fleiri en eina íbúð”*. Bara þetta eitt og sér skekkir niðurstöðuna talsvert. Annað, þá þarf að taka með inn í myndina hvort eignarhald á fasteign sé í hlutum, ef foreldrar þínir eiga 20% í íbúðinni (eins og er frekar algeng útfærsla á mömmu-og-pabba-banka-láni), í hvorn flokkinn fellur hún? Er það fleiri en ein íbúð hjá þeim eða yrði hún talin alfarið þín eign út af 80%? Það er mjög erfitt að meta slíkt bara út frá einföldu grafi, mættu alveg láta gögnin fylgja með.
Finnst eiginlega meira áhugavert hlutfallið sem að fólk er að borga af ráðstöfunartekjum í leigu.
Það er enginn einstaklingur að fara að kaupa íbúð sem að borgar 45-70% af tekjum í leigu.
Húsnæðismálin hérlendis eru fljót að fara til andskotans
Gæti verið óvinsæl skoðun en mér finnst íbúðarverð í Reykjavík ekkert brjálæðislega dýrt miðað við meðallaun á Íslandi. Ég er mjög litaður af því að búa erlendis í stórborgum þar sem íbúðarverð er hærra (per fermetra s.s.) og lágmarks- og meðallaun er töluvert lægra.
Ég er samt ekki að segja að ástandið sé gott en er í lagi að segja að ástandið er heldur ekki slæmt, eða er ég bara veruleikafirrtur ríkisbubbi úti á túni?
Ein spurning, hvað eru margar íbúðir á Íslandi?
leigusalar [ÍÞÞ](https://meme-generator.com/wp-content/uploads/mememe/2020/02/mememe_bc4b46d696fc5d38f9e4def0efdb2465-1.jpg)
Fasteignamarkaðurinn á höfuðborgarsvæðinu er hannaður fyrir þessa einstaklinga sem eiga 2+ íbúðir.
Það er bókstaflega ótakmarkaðar lóðir í boði við borgarmörkin og það er verið að halda þeim frá markaðinum líkt og De Beers gerir við demanta til þess að auka eftirspurn og hækka verð.
Það er landsvæði á stærð við fjóra og hálfa París (1. til 20. hverfið) sem er óbyggt frá enda mosfellsbæjar til Þingvalla (á milli þjóðvegar og þingvallavegar), eða átta og hálfa Manhattan (frá 1. stræti til Harlem).
Það er engin ástæða fyrir þessu fasteignaverði, engu framboði fasteigna og hömstrun fasteigna á höfuðborgarsvæðinu á svona strjálbýlu landi. Í dag er byggingariðnaðurinn það þróaður að hægt er að panta “prefabricated” hús af fyrirtækjum í Lettlandi, Eistlandi osfrv sem senda menn og setja upp hús á tíu dögum fyrir 150.000 fermeterinn.
Bæjir út á landi hafa gjörsamlega skitið á sig síðustu 8 ár að nýta ekki lóðastefnu höfuðborgarsvæðisins (sem var hönnuð til að skapa bólumyndun á fasteignamarkaði og auka fasteignamat og þar með útsvar um +10% á ári) til þess að margfalda íbúafjölda sinn og þar með tekjur af útsvari. Hversu mikið af ungu fólki hefði hefðu margir bæir getað lokkað til sín frá höfuðborgarsvæðinu með því að bjóða upp á lóðir á klink og einfalda uppbyggingar ferlið hjá sér.
Ég gæti vel trúað því að Selfoss hefði getað orðið næst stærsta borg landsins á síðustu árum með því að skipuleggja ný í íbúasvæði og bjóða upp á segjum 500fm byggingalóðir á 1-5 miljónir til fyrstu kaupenda.