
Chegou o día. Pola primeira vez na historia de Galicia, o galego deixa de ser a língua maioritaria, a favor do castelán. E a queda continúa.

Chegou o día. Pola primeira vez na historia de Galicia, o galego deixa de ser a língua maioritaria, a favor do castelán. E a queda continúa.
6 comments
Once séculos de vida. Once séculos que o galego foi a única língua falada pola maioría dos galegos.
Once séculos de vida, para os galegos mataren a língua (deixarena ser morta) AGORA, no século XXI, en democracia e con goberno proprio.
Nin a dictadura puido coa língua, más na democracia e a pesar de ter ‘oficialidade’ da língua, o galego está ameazado coa extinción.
>A diferenza do último estudo lingüístico publicado polo IGE no 2019, no que o galego aínda aparecía como o idioma máis empregado, os datos do INE amosan que na familia, con amizades e no traballo máis persoas falan castelán “sempre” ou “frecuentemente”.
>**Apenas o 35% dos mozos e mozas empregan o galego “sempre” ou “frecuentemente” coa súa familia e a porcentaxe cae ao 31% coas súas amizades**
>**Entre os menores de 20 anos, as persoas que tiveron o castelán como lingua inicial son ampla maioría: 59% fronte ao 16% do galego. Con todo, tamén entre os grupos de idade de 20 a 39 anos e de 40 a 59 anos o castelán é maioritario**
>**Un 7,6% da poboación menor de 20 anos di non poder falar “nada” de galego e outro 21,7% di que o fala “con dificultade”. O mesmo sucede coa escrita, cun 15,4% de mocidade que non dá escrito en galego e outro 17,4% que o fai “con dificultade”**
Imposible, a mi se me dijo que el castellano estaba en peligro.
Una pena todo esto, con suerte los gallegos tenéis unas herramientas institucionales que fuera de manos peperas, serían muy útiles en la normalización del gallego. Otros no tenemos ni ese reconocimiento. Así que ánimo, y a seguir luchando.
Yo he estudiado gallego toda mi vida, pero honestamente no le veo ninguna utilidad y no lo utilizo salvo cuando veo algún capítulo de Pratos Combinados.
No creo que forzar a los niños a aprenderlo y utilizarlo sea útil, a mi las clases de lengua gallega me generaban más rechazo que ganas de hablar gallego
Mis padres nacieron en una ciudad (Coruña) durante la dictadura. No se hablaba gallego en casa, ni en la calle, ni se les enseño en la escuela. Lo entendían y chapurreaban de volver de visita a la aldea de mis abuelos. Como consecuencia, se frustraban mucho tratando de ayudarme con los deberes cuando muchos de mis libros de texto eran en gallego. Yo nunca lo entendí. Para mi, que me enseñaron gallego en el colegio y nunca me costó, el gallego sonaba tan parecido al castellano que no entendía que no lo entendieran. Con los años aprendí a ver que igual les hacía sentirse inseguros, menos cultos que su hija de 12 años.
En mi entorno siempre se ha hablado castellano. Sin embargo, me ha gustado aprenderlo en la escuela. Como mínimo, es nuestro patrimonio cultural. Además, me encanta ser capaz de responder en la lengua en la que me hablan. (Me fui a estudiar 10 meses a Polonia y fui de las pringadas que me metí a hacer 2 cursos de polaco para poder entender y hablar un mínimo).
Las cosas que he notado:
– No creo que mi cerebro, en particular, este calibrado para mantener habilidad en muchos idiomas distintos. Después de vivir 9 años en UK, mi castellano hace fugas y mi gallego me cuesta infinito. Entender, no he perdido ni un ápice, pero mi capacidad de hablarlo ha disminuido considerablemente.
– Aquellos que dicen que el gallego no sirve de nada no deben de tener amigos portugueses o brasileños. Viviendo en el extranjero, hablar 3 idiomas distintos ha facilitado mucho mi insercion social. Aunque mi inglés es mucho más fuerte que mi gallego, no es el mismo caso para otras personas. Saber gallego me ha abierto puertas a amistades que me hubiera perdido. ¡Ojalá supiera hablar más idiomas!
– Creo que la mejor herramienta para enseñar gallego a los niños castellano hablantes no es la escuela. Para la inmensa mayoría de los niños la escuela es una obligación, un coñazo. Garantizo que mi generación aprendió más gallego con O Club Xabarin (programa de TV que doblaba al gallego anime, tenía concursos, conciertos, etc) y Heredeiros da Crus (grupo de rock con canciones protesta e irreverentes). El gallego necesita algo así: necesita ser el vehículo involuntario de productos de ocio que los niños y adolescentes quieran consumir con gusto.
Vou para alí só para falar coa xente
Perbién por vós, vecinos. A ver si nós consiguimoslo dalgún día.