Als je een schuld hebt (bijvoorbeeld bij DUO of je energiemaatschappij) en je kunt deze niet (af)betalen, dan schakelen ze een incassobureau in. Die stuurt een aantal brieven. Als je dan nog niet betaalt, dan schakelt het incassobureau een deurwaarder in. Die start een zaak bij de rechter. Met een vonnis van de rechter kan de deurwaarder beslag leggen op je inkomen, tegoeden op je bankrekening, auto en inboedel.
Als je weet dat de schuld klopt, maar geen mogelijkheid ziet om deze te betalen, dan zul je ook geen verweer hebben tegenover een rechter. Het verbaasd mij dus niet dat de meeste mensen niet naar een zitting komen, want dat heeft toch weinig zin.
En als jouw schuld aan de Belastingdienst is, dan helpt zelfs een schuldsaneringstraject (WSNP) je niet.
Blijft toch bizar hoe kleine schulden gigantische schulden kunnen worden. Kan daar niks tegen gedaan worden? Bv een maximum schuld van de originele schuld.
“Veel deurwaarders weten hoe het systeem werkt. Zelfs als het gaat om de kleinste bedragen brengen ze zaken naar de rechtbank. Want in 90 procent van de gevallen spreekt de rechter – omdat de gedaagde niet aanwezig is – een verstekvonnis uit. Een schuld van 100 euro kan dan zijn opgelopen tot 1000 euro.”
> De schuldenaar is zonder toestemming van de schuldeiser niet bevoegd het verschuldigde in gedeelten te voldoen.
Een rechter mag dus geen betalingsregeling uitspreken, als de schuldeiser daar niet aan mee wil werken. Er is een wetsvoorstel in behandeling om die bevoegdheid wel te geven aan een rechter:
Ook nuttig om te weten: het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft al jaren geleden geoordeeld dat rechter binnen de EU uit zichzelf (ambtshalve) de rechten van consumenten moeten toetsen, ook als een consument niet reageert op een dagvaarding.
Dat resulteert ondertussen in grote hoeveelheden vonnissen waar een niet verschenen consument toch (deels) gelijk krijgt, omdat veel bedrijven bijvoorbeeld consumenten verkeerd informeren. Soms vermindert een rechter de vordering, maar soms wordt de vordering ook helemaal afgewezen.
Het meest spraakmakende voorbeeld van het laatste zijn wel twee vonnissen rondom het faillissement van een energiebedrijf, omdat het energiebedrijf dat het klantenbestand had overgenomen volgens de rechter niet voldaan had aan de vraag van de rechter om inzicht te geven hoe de (niet verschenen) consument was geïnformeerd.
De rechter kwam tot dat oordeel, omdat het energiebedrijf stelde dat er geen sprake was van een voortzetting van de overeenkomst. De rechter stelde echter vast dat de contracten wel degelijk moesten worden voortgezet en er dus een verplichting was om te bewijzen dat de (niet verschenen) consument goed was geïnformeerd.
Dat ging dus om een vordering van €140. Maar de gevolgen van de ambtshalve toetsing voor het energiebedrijf zijn veel groter. En vermoedelijk ook voor andere energiebedrijven die na een faillissement klanten hebben overgenomen.
Er ligt dus ook een nadrukkelijke taak voor de ACM om beter te handhaven op consumentenrechten, i.p.v. relatief passief aan de zijlijn toe te kijken hoe rechters die klus moeten opknappen. Ze kunnen vrij eenvoudig beginnen met een steekproef uit de enorme hoeveelheid vonnissen waaruit blijkt dat een bedrijf consumenten onvoldoende heeft geïnformeerd.
Ik vraag me af he, krijg je eigenlijk reiskostenvergoeding voor zo’n zitting? Want niet iedereen zal op fietsafstand wonen en mensen met geldproblemen hebben geldproblemen.
Altijd kop in het zand.
Koop een fles jenever, drink het leeg, ga in bed liggen en doe of er niets aan de hand is. Met een beetje geluk vergeet het bedrijf en de rechter wel dat ze nog geld van je tegoed hebben. /s
Ik heb niet heel lang geleden wat schuld gehad die ik niet kon betalen. Het werd naar GGN doorgestuurd en ik heb een poging gedaan om een betaalregeling te treffen maar hun voorgestelde minimum was alsnog te hoog. Resultaat: ik kreeg een verzoek om binnen enkele dagen te betalen of er zou een zitting plaatsvinden. Wat stond er in de brief? “Ben je het eens met alle informatie, dan hoef je niet aanwezig te zijn.” (Ik parafraseer)
Dan snap ik wel dat zo weinig mensen op komen dagen.
7 comments
[removed]
Zoals ik het begrijp:
Als je een schuld hebt (bijvoorbeeld bij DUO of je energiemaatschappij) en je kunt deze niet (af)betalen, dan schakelen ze een incassobureau in. Die stuurt een aantal brieven. Als je dan nog niet betaalt, dan schakelt het incassobureau een deurwaarder in. Die start een zaak bij de rechter. Met een vonnis van de rechter kan de deurwaarder beslag leggen op je inkomen, tegoeden op je bankrekening, auto en inboedel.
Als je weet dat de schuld klopt, maar geen mogelijkheid ziet om deze te betalen, dan zul je ook geen verweer hebben tegenover een rechter. Het verbaasd mij dus niet dat de meeste mensen niet naar een zitting komen, want dat heeft toch weinig zin.
En als jouw schuld aan de Belastingdienst is, dan helpt zelfs een schuldsaneringstraject (WSNP) je niet.
Blijft toch bizar hoe kleine schulden gigantische schulden kunnen worden. Kan daar niks tegen gedaan worden? Bv een maximum schuld van de originele schuld.
“Veel deurwaarders weten hoe het systeem werkt. Zelfs als het gaat om de kleinste bedragen brengen ze zaken naar de rechtbank. Want in 90 procent van de gevallen spreekt de rechter – omdat de gedaagde niet aanwezig is – een verstekvonnis uit. Een schuld van 100 euro kan dan zijn opgelopen tot 1000 euro.”
Ter duiding, [art. 6:29 BW](http://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0005289&boek=6&titeldeel=1&afdeling=6&artikel=29) luidt:
> De schuldenaar is zonder toestemming van de schuldeiser niet bevoegd het verschuldigde in gedeelten te voldoen.
Een rechter mag dus geen betalingsregeling uitspreken, als de schuldeiser daar niet aan mee wil werken. Er is een wetsvoorstel in behandeling om die bevoegdheid wel te geven aan een rechter:
https://www.rechtspraak.nl/Organisatie-en-contact/Organisatie/Raad-voor-de-rechtspraak/Nieuws/Paginas/Wetsvoorstel-geeft-rechters-bevoegdheid-betalingsregeling-op-te-leggen.aspx
Ook nuttig om te weten: het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft al jaren geleden geoordeeld dat rechter binnen de EU uit zichzelf (ambtshalve) de rechten van consumenten moeten toetsen, ook als een consument niet reageert op een dagvaarding.
Dat resulteert ondertussen in grote hoeveelheden vonnissen waar een niet verschenen consument toch (deels) gelijk krijgt, omdat veel bedrijven bijvoorbeeld consumenten verkeerd informeren. Soms vermindert een rechter de vordering, maar soms wordt de vordering ook helemaal afgewezen.
Het meest spraakmakende voorbeeld van het laatste zijn wel twee vonnissen rondom het faillissement van een energiebedrijf, omdat het energiebedrijf dat het klantenbestand had overgenomen volgens de rechter niet voldaan had aan de vraag van de rechter om inzicht te geven hoe de (niet verschenen) consument was geïnformeerd.
De rechter kwam tot dat oordeel, omdat het energiebedrijf stelde dat er geen sprake was van een voortzetting van de overeenkomst. De rechter stelde echter vast dat de contracten wel degelijk moesten worden voortgezet en er dus een verplichting was om te bewijzen dat de (niet verschenen) consument goed was geïnformeerd.
https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2022:263
https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2022:6001
Dat ging dus om een vordering van €140. Maar de gevolgen van de ambtshalve toetsing voor het energiebedrijf zijn veel groter. En vermoedelijk ook voor andere energiebedrijven die na een faillissement klanten hebben overgenomen.
Er ligt dus ook een nadrukkelijke taak voor de ACM om beter te handhaven op consumentenrechten, i.p.v. relatief passief aan de zijlijn toe te kijken hoe rechters die klus moeten opknappen. Ze kunnen vrij eenvoudig beginnen met een steekproef uit de enorme hoeveelheid vonnissen waaruit blijkt dat een bedrijf consumenten onvoldoende heeft geïnformeerd.
Ik vraag me af he, krijg je eigenlijk reiskostenvergoeding voor zo’n zitting? Want niet iedereen zal op fietsafstand wonen en mensen met geldproblemen hebben geldproblemen.
Altijd kop in het zand.
Koop een fles jenever, drink het leeg, ga in bed liggen en doe of er niets aan de hand is. Met een beetje geluk vergeet het bedrijf en de rechter wel dat ze nog geld van je tegoed hebben. /s
Ik heb niet heel lang geleden wat schuld gehad die ik niet kon betalen. Het werd naar GGN doorgestuurd en ik heb een poging gedaan om een betaalregeling te treffen maar hun voorgestelde minimum was alsnog te hoog. Resultaat: ik kreeg een verzoek om binnen enkele dagen te betalen of er zou een zitting plaatsvinden. Wat stond er in de brief? “Ben je het eens met alle informatie, dan hoef je niet aanwezig te zijn.” (Ik parafraseer)
Dan snap ik wel dat zo weinig mensen op komen dagen.
Probleem is nu gelukkig opgelost btw.