>„Fjölmiðlar eru búnir að tromma upp þennan dómstól“ sagði einn viðmælandi og annar tók undir og taldi fjölmiðla hafa ýtt undir slaufunarmenningu með því að gefa hlutum sem eru ósannir vægi. Slíkt væri hins vegar hluti af „leiknum.“
>„Fólk leyfir sér að nota stór og gildishlaðin orð á samfélagsmiðlum og ásaka mig um hina viðbjóðslegustu hluti“ sagði einn úr hópnum og þá sagði annar að það hefði myndast „einhver stemming“ á samfélagsmiðlum og í fjölmiðlum þar sem „þetta þetta verður bara nánast eins og einhver íþrótt að sparka í mann.“
>Viðmælendur sögðu umræðuna um kynferðisofbeldi vera mikilvæga en töldu að einhliða frásagnir og ásakanir ættu ekki að vera nóg til refsingar. Því töldu þeir að þörf væri á einhvers konar verkferlum sem farið væri eftir í málum sem þessum. Helmingur viðmælenda taldi að ásökun ein og sér ætti ekki að vera nóg til að refsingum sé beitt og sögðu það vera „ágmarks mannréttindi að fá réttláta málsmeðferð.“
>Viðmælendur Elínrósar töldu allir að slaufunin myndi hafa áhrif á líf og lífsgæði þeirra til framtíðar. Flestir töldu að ekki væri búið að taka af þeim mannorðið en það væri hins vegar búið að „sletta“ verulega á það og mögulega verður varanlegur blettur á því.
>Mennirnir töldu sig allir eiga afturkvæmt í samfélagið en töldu þó að lífið væri breytt til frambúðar og aðgengi þeirra á vinnumarkaði væri takmarkaðra en áður. Einn úr hópnum komst þannig að orði:
>„Ég sit í þessari súpu svo lengi sem einhver ákveður að ég eigi að sitja í þessari súpu.“
Morðhótanir eru ekki ok en að öðru leiti, já no shit, það er pointið með slaufun.
Þú ert að vera slaufaður að því að réttarkerfið er ömurlegt og er búið að vera ömurlegt í langan tíma
Fixið réttarkerfið eða haldið kjafti. Nenni ekki þessu fórnarlamba tali frá gerendum.
Það virðist vera sem mjög margir séu fastir í einhverskonar “annað hvort eða” hugsun í þessari umræðu eins og þetta sé einhver íþrótt. Að við séum annað hvort að styðja þolendur eða gerendur. Þú ert annað hvort púlari eða united maður.
Að með því að gera þessa rannsókn og fjalla um hana í fréttunum sé á einhvern hátt verið að gera lítið úr upplifun þolenda, þegar ekkert í þessari frétt snýst um upplifun þolenda, heldur er verið að tala um upplifun og afleiðingar þeirra sem ásakaðir eru. Þetta kristallast t.d. í [þessu hér](https://twitter.com/kolla_swag666/status/1614207559853826049) og þeim svörum sem er að finna þarna.
Það virðist samt vera svo augljóst að það er hægt að vinna fyrir báða hópa. Það er hægt að veita þeim sem ásakaðir eru um kynferðisofbeldi þá sálarhjálp sem þeir þurfa án þess að það komi niður á þolendum. Það hafa verið gerðar mýmargar rannsóknir (og ég tala nú ekki um fréttir) um upplifanir þolenda í kjölfar kynferðisbrota, hvaða úrræði eru í boði fyrir þau og hvernig þeirra líðan er í kjölfar atburðanna. Það er ekkert athugavert við að það komi sambærlieg rannsókn og frétt um upplifanir þeirra sem ásakaðir eru.
Það er líka hægt að stíga varlega til jarðar við ásakanir:
Fyrir það fyrsta eru ásakanir jú ekkert annað en ásakanir, jafnvel þó að menn þykjast vera ansi vissir um að ásakanirnar séu sannar í skjóli líkindafræði út frá bandarískum rannsóknum. Það er samt alltaf eitthvað hlutfall sem er saklaust og lendir í hakkavélinni þrátt fyrir það. Við getum ekki ætlast til að þeir eigi að vera saklaus lömb sem fórna skal á altari samfélagsmiðla í þágu stóru myndarinnar.
Í öðru lagi þjónar það í raun engum tilgangi að tromma upp hersveitir samfélagsmiðlanna gegn einum og öðrum vondum kalli og gera honum lífið leitt. Eini tilgangurinn virðist vera hefnigirni, eins og talað er um í fréttinni. Auga fyrir auga og tönn fyrir tönn. Læknar það í alvöru sár þolenda að ná fram hefndum? Ég hélt að við lifðum einmitt ekki í þjóðfélagi þar sem ofbeldismenn fá svipuhögg og morðingjar eru teknir að lífi. Það er engin betrun í opinberri smánun sem fylgir þeim sem ásakaðir eru um aldur og æfi, auk þess sem þetta er í besta falli skammgóður vermir fyrir þolendur.
Eftir situr sú spurning sem ég hef enn aldrei fengið svar við. Hvað getur sá gert sem hefur verið ásakaður en hefur raunverulega ekkert af sér gert? Það eru engin úrræði og hann virðist einfaldlega þurfa kyngja því að vera “collateral damage”.
Ég persónulega nota bindi, en hef ekkert á móti slaufum.
Það er skiljanlega mjög mikil eftirspurn eftir réttlæti í samfélaginu því dómsvaldið hefur brugðist svo mörgum þolendum.
Þegar yfirvöldum mistekst svona illa að “mæta eftirspurn” þá fer réttlætið á svarta markaðinn og dómstóll götunnar tekur við því að svala eftirspurn eftir réttlæti. Og þá verður þetta því miður svo sóðalegt.
Hverjum er ekki drullusama þótt einhver nauðgari hengi sig.
6 comments
>„Fjölmiðlar eru búnir að tromma upp þennan dómstól“ sagði einn viðmælandi og annar tók undir og taldi fjölmiðla hafa ýtt undir slaufunarmenningu með því að gefa hlutum sem eru ósannir vægi. Slíkt væri hins vegar hluti af „leiknum.“
>„Fólk leyfir sér að nota stór og gildishlaðin orð á samfélagsmiðlum og ásaka mig um hina viðbjóðslegustu hluti“ sagði einn úr hópnum og þá sagði annar að það hefði myndast „einhver stemming“ á samfélagsmiðlum og í fjölmiðlum þar sem „þetta þetta verður bara nánast eins og einhver íþrótt að sparka í mann.“
>Viðmælendur sögðu umræðuna um kynferðisofbeldi vera mikilvæga en töldu að einhliða frásagnir og ásakanir ættu ekki að vera nóg til refsingar. Því töldu þeir að þörf væri á einhvers konar verkferlum sem farið væri eftir í málum sem þessum. Helmingur viðmælenda taldi að ásökun ein og sér ætti ekki að vera nóg til að refsingum sé beitt og sögðu það vera „ágmarks mannréttindi að fá réttláta málsmeðferð.“
>Viðmælendur Elínrósar töldu allir að slaufunin myndi hafa áhrif á líf og lífsgæði þeirra til framtíðar. Flestir töldu að ekki væri búið að taka af þeim mannorðið en það væri hins vegar búið að „sletta“ verulega á það og mögulega verður varanlegur blettur á því.
>Mennirnir töldu sig allir eiga afturkvæmt í samfélagið en töldu þó að lífið væri breytt til frambúðar og aðgengi þeirra á vinnumarkaði væri takmarkaðra en áður. Einn úr hópnum komst þannig að orði:
>„Ég sit í þessari súpu svo lengi sem einhver ákveður að ég eigi að sitja í þessari súpu.“
Morðhótanir eru ekki ok en að öðru leiti, já no shit, það er pointið með slaufun.
Þú ert að vera slaufaður að því að réttarkerfið er ömurlegt og er búið að vera ömurlegt í langan tíma
Fixið réttarkerfið eða haldið kjafti. Nenni ekki þessu fórnarlamba tali frá gerendum.
Það virðist vera sem mjög margir séu fastir í einhverskonar “annað hvort eða” hugsun í þessari umræðu eins og þetta sé einhver íþrótt. Að við séum annað hvort að styðja þolendur eða gerendur. Þú ert annað hvort púlari eða united maður.
Að með því að gera þessa rannsókn og fjalla um hana í fréttunum sé á einhvern hátt verið að gera lítið úr upplifun þolenda, þegar ekkert í þessari frétt snýst um upplifun þolenda, heldur er verið að tala um upplifun og afleiðingar þeirra sem ásakaðir eru. Þetta kristallast t.d. í [þessu hér](https://twitter.com/kolla_swag666/status/1614207559853826049) og þeim svörum sem er að finna þarna.
Það virðist samt vera svo augljóst að það er hægt að vinna fyrir báða hópa. Það er hægt að veita þeim sem ásakaðir eru um kynferðisofbeldi þá sálarhjálp sem þeir þurfa án þess að það komi niður á þolendum. Það hafa verið gerðar mýmargar rannsóknir (og ég tala nú ekki um fréttir) um upplifanir þolenda í kjölfar kynferðisbrota, hvaða úrræði eru í boði fyrir þau og hvernig þeirra líðan er í kjölfar atburðanna. Það er ekkert athugavert við að það komi sambærlieg rannsókn og frétt um upplifanir þeirra sem ásakaðir eru.
Það er líka hægt að stíga varlega til jarðar við ásakanir:
Fyrir það fyrsta eru ásakanir jú ekkert annað en ásakanir, jafnvel þó að menn þykjast vera ansi vissir um að ásakanirnar séu sannar í skjóli líkindafræði út frá bandarískum rannsóknum. Það er samt alltaf eitthvað hlutfall sem er saklaust og lendir í hakkavélinni þrátt fyrir það. Við getum ekki ætlast til að þeir eigi að vera saklaus lömb sem fórna skal á altari samfélagsmiðla í þágu stóru myndarinnar.
Í öðru lagi þjónar það í raun engum tilgangi að tromma upp hersveitir samfélagsmiðlanna gegn einum og öðrum vondum kalli og gera honum lífið leitt. Eini tilgangurinn virðist vera hefnigirni, eins og talað er um í fréttinni. Auga fyrir auga og tönn fyrir tönn. Læknar það í alvöru sár þolenda að ná fram hefndum? Ég hélt að við lifðum einmitt ekki í þjóðfélagi þar sem ofbeldismenn fá svipuhögg og morðingjar eru teknir að lífi. Það er engin betrun í opinberri smánun sem fylgir þeim sem ásakaðir eru um aldur og æfi, auk þess sem þetta er í besta falli skammgóður vermir fyrir þolendur.
Eftir situr sú spurning sem ég hef enn aldrei fengið svar við. Hvað getur sá gert sem hefur verið ásakaður en hefur raunverulega ekkert af sér gert? Það eru engin úrræði og hann virðist einfaldlega þurfa kyngja því að vera “collateral damage”.
Ég persónulega nota bindi, en hef ekkert á móti slaufum.
Það er skiljanlega mjög mikil eftirspurn eftir réttlæti í samfélaginu því dómsvaldið hefur brugðist svo mörgum þolendum.
Þegar yfirvöldum mistekst svona illa að “mæta eftirspurn” þá fer réttlætið á svarta markaðinn og dómstóll götunnar tekur við því að svala eftirspurn eftir réttlæti. Og þá verður þetta því miður svo sóðalegt.
Hverjum er ekki drullusama þótt einhver nauðgari hengi sig.