«Ούτε ανήκε ούτε είχε περάσει ο γιος μου στον αντιεξουσιαστικό χώρο.Δεν είναι ηρωικό πρόσωπο κανενός χώρου και καμίας ομάδας.Είναι ιστορικό πρόσωπο ολόκληρης της κοινωνίας.Είναι ένα δραματικό σύμβολο της αθωότητας εναντίον της βίας.Κανείς δεν πρέπει να επιδιώκει να φέρει τον Αλέξανδρο στα μέτρα του για λόγους σκοπιμότητας. Αυτό με ενοχλεί.Με ενοχλεί να προσπαθούν κάποιοι εκ των υστέρων να οικειοποιηθούν τον Αλέξανδρο και τον θάνατό του.»
Αυτό και τπτ άλλο.
Κάθε χρόνο απο τότε, μια μικρή θλίψη με συνοδεύει τέτοιες μέρες…
Πριν απο 10 χρόνια, (τα οποία φαντάζουν τόσο μακρινά αλλά συνάμα και τόσο πρόσφατα) η δολοφονία του Αλέξη με είχε συγκλονίσει, με θυμάμαι να σκέφτομαι οτι κάλλιστα θα μπορούσα να ήμουν εγώ, τα αδέρφια μου, οι φίλοι μου στη θέση του, πόσο άδικα είχε χαθεί μια παιδική ζωή, απο την καύλα ενός ΕΦ…
Σήμερα κλείνω 9 χρόνια με λογαριασμό στο Reddit, 36 χρόνια στη κανονική ζωή, και η γυναίκα μου κυοφορεί το πρώτο μας παιδί.
Διαβάζω σήμερα τα λόγια της μητέρας του και την θαυμάζω για τη δύναμη της ψυχής της, και πλέον τρέμω στην ιδέα πως στο μέλλον κάλλιστα θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση της…
2 comments
«Ούτε ανήκε ούτε είχε περάσει ο γιος μου στον αντιεξουσιαστικό χώρο.Δεν είναι ηρωικό πρόσωπο κανενός χώρου και καμίας ομάδας.Είναι ιστορικό πρόσωπο ολόκληρης της κοινωνίας.Είναι ένα δραματικό σύμβολο της αθωότητας εναντίον της βίας.Κανείς δεν πρέπει να επιδιώκει να φέρει τον Αλέξανδρο στα μέτρα του για λόγους σκοπιμότητας. Αυτό με ενοχλεί.Με ενοχλεί να προσπαθούν κάποιοι εκ των υστέρων να οικειοποιηθούν τον Αλέξανδρο και τον θάνατό του.»
Αυτό και τπτ άλλο.
Κάθε χρόνο απο τότε, μια μικρή θλίψη με συνοδεύει τέτοιες μέρες…
Πριν απο 10 χρόνια, (τα οποία φαντάζουν τόσο μακρινά αλλά συνάμα και τόσο πρόσφατα) η δολοφονία του Αλέξη με είχε συγκλονίσει, με θυμάμαι να σκέφτομαι οτι κάλλιστα θα μπορούσα να ήμουν εγώ, τα αδέρφια μου, οι φίλοι μου στη θέση του, πόσο άδικα είχε χαθεί μια παιδική ζωή, απο την καύλα ενός ΕΦ…
Σήμερα κλείνω 9 χρόνια με λογαριασμό στο Reddit, 36 χρόνια στη κανονική ζωή, και η γυναίκα μου κυοφορεί το πρώτο μας παιδί.
Διαβάζω σήμερα τα λόγια της μητέρας του και την θαυμάζω για τη δύναμη της ψυχής της, και πλέον τρέμω στην ιδέα πως στο μέλλον κάλλιστα θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση της…
Το νου σας ρε….