Oost- en West-Vlaanderen liggen tussen twee streken waar – onder vorige generaties – het Vlaams dialect ook de algemeen gesproken taal was. Zeeuws-Vlaanderen en Frans-Vlaanderen waren als de twee broodjes van de hot-dog die wij samen vormden.
Maar overal staan de dialecten onder druk (en daarmee staan wij in België echt niet alleen). Ook het Brabants van Brussel, Leuven, Mechelen en Antwerpen is verworden tot een accent van de in België gesproken variant van de standaardtaal, het Nederlands. En het Brabants van Den Bosch is verschrompeld tot een accent van het (Noord-)Nederlands.
In West- en Oost-Vlaanderen” vindt er door de sterke opkomst van de Belgisch-Nederlandse norm een vergaande vervlakking plaats. Jonge taalgebruikers zijn steeds minder hoorbaar West- en niet Oost-Vlamingen (of omgekeerd), laat staan hoorbaar Sint-Niklazenaren of Oostendenaren. Wat ze spreken is namelijk geen dialect meer maar een tongval, een accent.
Doordat het Vlaams van Noord-Frankrijk tweehonderd jaar onder een stolp geleefd heeft, heeft het die invloed van de standaardtaal niet ondergaan.
Wat schieten wij met deze revival op? Weinig. Dat het voor de mensen van de streek, die in deze “identitaire” tijden op zoek zijn naar hun culturele wortels, op een overwinning lijkt als ze de taal van hun overgrootouders op school mogen aanleren, kan ik enigszins begrijpen. Maar die taal bestaat hier bij ons niet meer. Wij in België spreken (Belgisch) Nederlands, met een licht tot sterk accent dat afkomstig is van onze dialecten, die we meestal niet meer beheersen.
Zij willen hun dialect opnieuw kunnen spreken – en zeker niet het Nederlands. Laat ze maar doen.
Which Westvlaams? It’s a group of 36 dialects who have some pronunciation traits in common but wildly differ on vocabulary, syntax, conjugation…
Now if they were to learn the old Fransvlaams their great great grandfathers spoke, that would be awesome.
8 comments
En dan ze heliek en njé
“wen hewon’n” we’d say in my parts. I’d say we’re a bit more efficient.
[deleted]
just … why.
[Nee’w We Goan Nus Vlams Niet Loat’n](https://www.youtube.com/watch?v=CjwD9a9BAy4), zoals Willem Vermandere ‘t zei
Oost- en West-Vlaanderen liggen tussen twee streken waar – onder vorige generaties – het Vlaams dialect ook de algemeen gesproken taal was. Zeeuws-Vlaanderen en Frans-Vlaanderen waren als de twee broodjes van de hot-dog die wij samen vormden.
Maar overal staan de dialecten onder druk (en daarmee staan wij in België echt niet alleen). Ook het Brabants van Brussel, Leuven, Mechelen en Antwerpen is verworden tot een accent van de in België gesproken variant van de standaardtaal, het Nederlands. En het Brabants van Den Bosch is verschrompeld tot een accent van het (Noord-)Nederlands.
In West- en Oost-Vlaanderen” vindt er door de sterke opkomst van de Belgisch-Nederlandse norm een vergaande vervlakking plaats. Jonge taalgebruikers zijn steeds minder hoorbaar West- en niet Oost-Vlamingen (of omgekeerd), laat staan hoorbaar Sint-Niklazenaren of Oostendenaren. Wat ze spreken is namelijk geen dialect meer maar een tongval, een accent.
Doordat het Vlaams van Noord-Frankrijk tweehonderd jaar onder een stolp geleefd heeft, heeft het die invloed van de standaardtaal niet ondergaan.
Wat schieten wij met deze revival op? Weinig. Dat het voor de mensen van de streek, die in deze “identitaire” tijden op zoek zijn naar hun culturele wortels, op een overwinning lijkt als ze de taal van hun overgrootouders op school mogen aanleren, kan ik enigszins begrijpen. Maar die taal bestaat hier bij ons niet meer. Wij in België spreken (Belgisch) Nederlands, met een licht tot sterk accent dat afkomstig is van onze dialecten, die we meestal niet meer beheersen.
Zij willen hun dialect opnieuw kunnen spreken – en zeker niet het Nederlands. Laat ze maar doen.
Which Westvlaams? It’s a group of 36 dialects who have some pronunciation traits in common but wildly differ on vocabulary, syntax, conjugation…
Now if they were to learn the old Fransvlaams their great great grandfathers spoke, that would be awesome.
Kerreke were