Mér þykir undarlegt að það kosti einstakling hundruði þúsunda ef ekki meira að vera dæmdur saklaus.
Viðbót: það er bara hægt að eyða árum í lífi þínu í einhvern málarekstur, þvinga þig til að borga lögfræðingi fúlgur fjár því enginn nema sérmenntaðir fræðingar þekkja reglur samfélagsins og framkvæmd þeirra nógu vel til að verjast ásökunum um brot á þeim og svo færðu reikninginn fyrir að hafa ekkert gert af þér.
Þetta hljómar eins og algjort scam, verra en ponzi svindl eða útlendingarnir sem þykjast selja þér bíl á netinu.
“Sakleysisskattur” eins og hann er stundum kallaður. Furðulegt afkvæmi nútímaréttar.
Þetta er stórfurðulegt fyrirkomulag sem er til þess fallið, eins og Helgi bendir á, að þagga niður í smærri fjölmiðlum sem eiga ekki efni á slíkum kostnaði.
Þetta er fáránlegt. Dómara ber að skoða alla hluta málsins.
Í þessu tilfelli hefði átt að líta til kostnaðar varnaraðila og hugsanlega að kanna hvort ríkissjóði bæri ekki að greiða þann kostnað.
Ég veit að RÚV fer ekkert á hausinn við þetta en gaman væri ef þessum hluta málsins yrði skotið til Brussel.
Hundrað kall er ekki mikið ég lvar sakaður af fyrverandi vinnuveitanda um að ætla að skaða mann fékk áminningu í starfi vildi ekki una því og vann málið í héraðsdómi enn sat uppi með 650–850 þús við að verja mannorðið en útsvars greiddu slatta
Ég trúi ekki á dómstóla.
Nánast öll mál geta endað á báða vegu.
Réttarfordæmi gilda þangað til þau gilda allt í einu ekki.
Dómstólar eru ófærir um að finna réttlætið þegar orð stendur gegn orði.
Mismunandi dómstig komast nánast alltaf að öndverðri niðurstöðu.
Lögskýringar geta endað hvernig sem er enga hafa orð ekki eðlislæga merkingu.
6 comments
Mér þykir undarlegt að það kosti einstakling hundruði þúsunda ef ekki meira að vera dæmdur saklaus.
Viðbót: það er bara hægt að eyða árum í lífi þínu í einhvern málarekstur, þvinga þig til að borga lögfræðingi fúlgur fjár því enginn nema sérmenntaðir fræðingar þekkja reglur samfélagsins og framkvæmd þeirra nógu vel til að verjast ásökunum um brot á þeim og svo færðu reikninginn fyrir að hafa ekkert gert af þér.
Þetta hljómar eins og algjort scam, verra en ponzi svindl eða útlendingarnir sem þykjast selja þér bíl á netinu.
“Sakleysisskattur” eins og hann er stundum kallaður. Furðulegt afkvæmi nútímaréttar.
Þetta er stórfurðulegt fyrirkomulag sem er til þess fallið, eins og Helgi bendir á, að þagga niður í smærri fjölmiðlum sem eiga ekki efni á slíkum kostnaði.
Þetta er fáránlegt. Dómara ber að skoða alla hluta málsins.
Í þessu tilfelli hefði átt að líta til kostnaðar varnaraðila og hugsanlega að kanna hvort ríkissjóði bæri ekki að greiða þann kostnað.
Ég veit að RÚV fer ekkert á hausinn við þetta en gaman væri ef þessum hluta málsins yrði skotið til Brussel.
Hundrað kall er ekki mikið ég lvar sakaður af fyrverandi vinnuveitanda um að ætla að skaða mann fékk áminningu í starfi vildi ekki una því og vann málið í héraðsdómi enn sat uppi með 650–850 þús við að verja mannorðið en útsvars greiddu slatta
Ég trúi ekki á dómstóla.
Nánast öll mál geta endað á báða vegu.
Réttarfordæmi gilda þangað til þau gilda allt í einu ekki.
Dómstólar eru ófærir um að finna réttlætið þegar orð stendur gegn orði.
Mismunandi dómstig komast nánast alltaf að öndverðri niðurstöðu.
Lögskýringar geta endað hvernig sem er enga hafa orð ekki eðlislæga merkingu.
Og svo bull eins og þetta.
Dómstólar eru bara grín.