Het is echt verschrikkelijk wat voor een impact het kan geven. Maar de andere kant van de medaille is wel dat overlastgevende gezinnen ook veel slachtoffers veroorzaken in hun omgeving. Slachtoffers die ook bescherming van de staat horen te genieten.
Het artikel opent met het noemen van overlastgevende gezinnen en drugsproblemen. Maar vervolgens gaat het enkel over schulden.
Op het gebied van schulden ben ik het wel ermee eens, dan helpt het echt niet om zo een gezin uit hun huis te zetten. Dat is dan alleen een trap na geven. Beter zou dan zijn dat de gemeente de huur overneemt en het gezin in schuldhulpverlening plaatst of zo.
Kwa overlastgevende gezinnen denk ik er wel anders over. Ik heb één keer gezin hoe kansloos veel slachtoffers 1 gezin kan maken in een flat met harde muziek, overlast en drugsgebruik. Daar moet het wel mogelijk zijn om ze eruit te zetten. De gezinnen om hun heen verdienen ook een normale plek om te wonen.
Van een buurman met schulden heb je echter geen last…
Misschien controversiële mening, maar ik vind het in geen geval moreel om een gezin uit huis te zetten.
Daarmee vernietig je in een klap de toekomst van de kinderen, zoals we met alle schandalen bij jeugdzorg kunnen zien zijn bijna in alle gevallen de beste verzorgers van een kind nog steeds de ouders.
Al helemaal voor geld problemen, in dat geval kan je veel beter de schuld vrij schelden dan uit huis zetten, hoe kan je ooit van geld problemen afkomen als je geen huis meer hebt.
En voor overlast kan je individuele daden individueel bestraffen en niet collectief een heel gezin kapot maken.
Ik ben het er mee eens dat nazorg, met name voor de kinderen, een bak geld kost. Er zullen ongetwijfeld gezinnen zijn die beter geholpen kunnen worden, als dat geld anders wordt besteed.
Als je daarentegen even nagaat hoe veel er al aan vooraf gegaan is voordat iemand dakloos verklaard mag worden in dit land….daar liggen tal van kansen om te voorkomen dat je uit je huis gezet wordt. Dit is nooit een simpel gevalletje van te laat betalen of een paar duizend euro schulden.
Ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het kan zijn om je leven op orde te hebben. Ik ben in armoede opgegroeid, heb door foutief gediagnosticeerde psychische klachten geen diploma, kreeg een relatie met iemand die me stelselmatig mishandelde en een gat in zijn hand had en uiteindelijk ben ik in de schulden beland.
Dan kan je je helemaal het schompes werken maar met minimum loon kom je nergens. We hebben tot 2x toe een brief gehad met het bericht dat we nog 1 kans zouden hebben om te betalen of de inboedel zou worden verkocht. De grap is dat er een hele simpele oplossing is: hulp vragen.
Of het nou een buur (m/v) is of een officiele hulpverlener. Iemand die je bijstaat om de achterstallige administratie af te gaan en de nodige telefoontjes te plegen, is heel makkelijk gevonden. Als je over je eigen ego en compleet onnodige gevoel van schaamte heen kunt stappen.
Ik kan er een heel boek over schrijven, zeker nu ik zelf sociaal werk ben gaan doen en echt de idiootste, uit de hand gelopen probleemsituaties met eigen ogen zie. Dikwijls als gevolg van drank en drugsgebruik, verstandelijke beperkingen en onbehandelde psychische problemen, die overigens 9/10 het gevolg zijn van mishandeling of verwaarlozing. Mensen die enorme problemen veroorzaken voor zichzelf, hun huisgenoten, buren en de hulpverleners. Die stelselmatig hun eigen glazen ingooien. Die huizen slopen of zo ver laten verwaarlozen dat slopen en herbouwen de betere optie lijkt. Er gaat zo veel mis in de hulpverlening er omheen, omdat het allemaal geld kost en dat moet grotendeels bij gemeentes vandaan komen die absoluut incompetent zijn.
Niemand wil dit soort mensen naast zich hebben wonen maar een alternatief is er niet want we hebben besloten dat opsluiten niet mag. Dus hier zitten we dan.
Ik zou wel eens een berekening willen zien van de directe en indirecte maatschappelijke kosten die voortkomen uit het uithuiszetting van een heel gezin. Afgezien van de ethische en sociale redenen om dit niet te doen zou het volgens mij ook financieel/economisch totaal onverdedigbaar kunnen zijn.
6 comments
De redacteuren van de NOS (en diverse andere media overigens) vinden het geloof ik erg moeilijk om hyperlinks toe te voegen aan hun nieuwsberichten.
Het rapport staat dus hier:
https://www.nationaleombudsman.nl/nieuws/2023/mensen-en-kinderrechten-van-gezinnen-onvoldoende-beschermd-bij-huisuitzettingen
Het is echt verschrikkelijk wat voor een impact het kan geven. Maar de andere kant van de medaille is wel dat overlastgevende gezinnen ook veel slachtoffers veroorzaken in hun omgeving. Slachtoffers die ook bescherming van de staat horen te genieten.
Het artikel opent met het noemen van overlastgevende gezinnen en drugsproblemen. Maar vervolgens gaat het enkel over schulden.
Op het gebied van schulden ben ik het wel ermee eens, dan helpt het echt niet om zo een gezin uit hun huis te zetten. Dat is dan alleen een trap na geven. Beter zou dan zijn dat de gemeente de huur overneemt en het gezin in schuldhulpverlening plaatst of zo.
Kwa overlastgevende gezinnen denk ik er wel anders over. Ik heb één keer gezin hoe kansloos veel slachtoffers 1 gezin kan maken in een flat met harde muziek, overlast en drugsgebruik. Daar moet het wel mogelijk zijn om ze eruit te zetten. De gezinnen om hun heen verdienen ook een normale plek om te wonen.
Van een buurman met schulden heb je echter geen last…
Misschien controversiële mening, maar ik vind het in geen geval moreel om een gezin uit huis te zetten.
Daarmee vernietig je in een klap de toekomst van de kinderen, zoals we met alle schandalen bij jeugdzorg kunnen zien zijn bijna in alle gevallen de beste verzorgers van een kind nog steeds de ouders.
Al helemaal voor geld problemen, in dat geval kan je veel beter de schuld vrij schelden dan uit huis zetten, hoe kan je ooit van geld problemen afkomen als je geen huis meer hebt.
En voor overlast kan je individuele daden individueel bestraffen en niet collectief een heel gezin kapot maken.
Ik ben het er mee eens dat nazorg, met name voor de kinderen, een bak geld kost. Er zullen ongetwijfeld gezinnen zijn die beter geholpen kunnen worden, als dat geld anders wordt besteed.
Als je daarentegen even nagaat hoe veel er al aan vooraf gegaan is voordat iemand dakloos verklaard mag worden in dit land….daar liggen tal van kansen om te voorkomen dat je uit je huis gezet wordt. Dit is nooit een simpel gevalletje van te laat betalen of een paar duizend euro schulden.
Ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het kan zijn om je leven op orde te hebben. Ik ben in armoede opgegroeid, heb door foutief gediagnosticeerde psychische klachten geen diploma, kreeg een relatie met iemand die me stelselmatig mishandelde en een gat in zijn hand had en uiteindelijk ben ik in de schulden beland.
Dan kan je je helemaal het schompes werken maar met minimum loon kom je nergens. We hebben tot 2x toe een brief gehad met het bericht dat we nog 1 kans zouden hebben om te betalen of de inboedel zou worden verkocht. De grap is dat er een hele simpele oplossing is: hulp vragen.
Of het nou een buur (m/v) is of een officiele hulpverlener. Iemand die je bijstaat om de achterstallige administratie af te gaan en de nodige telefoontjes te plegen, is heel makkelijk gevonden. Als je over je eigen ego en compleet onnodige gevoel van schaamte heen kunt stappen.
Ik kan er een heel boek over schrijven, zeker nu ik zelf sociaal werk ben gaan doen en echt de idiootste, uit de hand gelopen probleemsituaties met eigen ogen zie. Dikwijls als gevolg van drank en drugsgebruik, verstandelijke beperkingen en onbehandelde psychische problemen, die overigens 9/10 het gevolg zijn van mishandeling of verwaarlozing. Mensen die enorme problemen veroorzaken voor zichzelf, hun huisgenoten, buren en de hulpverleners. Die stelselmatig hun eigen glazen ingooien. Die huizen slopen of zo ver laten verwaarlozen dat slopen en herbouwen de betere optie lijkt. Er gaat zo veel mis in de hulpverlening er omheen, omdat het allemaal geld kost en dat moet grotendeels bij gemeentes vandaan komen die absoluut incompetent zijn.
Niemand wil dit soort mensen naast zich hebben wonen maar een alternatief is er niet want we hebben besloten dat opsluiten niet mag. Dus hier zitten we dan.
Ik zou wel eens een berekening willen zien van de directe en indirecte maatschappelijke kosten die voortkomen uit het uithuiszetting van een heel gezin. Afgezien van de ethische en sociale redenen om dit niet te doen zou het volgens mij ook financieel/economisch totaal onverdedigbaar kunnen zijn.