Ouders hebben onderhoudsplicht voor hun kinderen tot 21, vind het dan geen gek idee dat tieners in de jeugdzorg datzelfde moeten mogen genieten. Zeker omdat ze zich toch al vaak niet normaal hebben kunnen ontwikkelen zoals leeftijdsgenoten uit stabiele gezinnen. Maarja, geld.
Helemaal mee eens, de problemen stoppen niet opeens wanneer iemand 18 wordt.
Kabinet heeft altijd dezelfde oploasing: laat de gemeenten/zorg het maar uitzoeken.
Als pleegouder van een 7-jarige, maken wij ons hierover nu al zorgen. Er is namelijk wel een manier om het tot 21 te verlengen: pleegoudervoogdij. Maar dat heeft weer zo veel negatieve gevolgen voor jou als pleegouder (je wordt ook bv. ook financieel verantwoordelijk voor het kind, het kind heeft geen recht meer op vergoeding van behandelingen etc.), dat het bijna niemand doet: bij maar 13% van de uit huis geplaatste pleegkinderen is er sprake van pleegoudervoogdij.
Persoonlijk vindt ik dat de pleegzorgwereld veel te ongestructureerd werkt. Onder het mom van maatwerk, is er geen standaard manier van werken of plan en wordt er vooral aangestuurd om de status quo te behouden. Achteraf wordt dan veel onder “het beste voor het kind” goedgepraat.
Het zou beter zijn, als de jeugdbeschermer ook niet op twee stoelen zou hoeven te zitten, maar uitsluitend zou kijken naar de bakten van het kind. Nu moeten deze mensen tegelijk een rechtszaak tegen de ouder voeren, maar hen ook helpen om hun leven weer op orde te krijgen.
Er blijft veel werk aan de winkel in pleegzorgland, maar alleen met “meer geld en meer ondersteuning“ ga je het volgens mij niet redden. Zo triest hoe erover wordt gedacht en gepolderd.
Misschien denk ik nu te radicaal, maar is het niet een idee om voor volwassenenzorg te zorgen?
Een orgaan in het leven roepen die zorg kan bieden aan volwassen die dat nodig hebben.
5 comments
Ouders hebben onderhoudsplicht voor hun kinderen tot 21, vind het dan geen gek idee dat tieners in de jeugdzorg datzelfde moeten mogen genieten. Zeker omdat ze zich toch al vaak niet normaal hebben kunnen ontwikkelen zoals leeftijdsgenoten uit stabiele gezinnen. Maarja, geld.
Helemaal mee eens, de problemen stoppen niet opeens wanneer iemand 18 wordt.
Kabinet heeft altijd dezelfde oploasing: laat de gemeenten/zorg het maar uitzoeken.
Als pleegouder van een 7-jarige, maken wij ons hierover nu al zorgen. Er is namelijk wel een manier om het tot 21 te verlengen: pleegoudervoogdij. Maar dat heeft weer zo veel negatieve gevolgen voor jou als pleegouder (je wordt ook bv. ook financieel verantwoordelijk voor het kind, het kind heeft geen recht meer op vergoeding van behandelingen etc.), dat het bijna niemand doet: bij maar 13% van de uit huis geplaatste pleegkinderen is er sprake van pleegoudervoogdij.
Persoonlijk vindt ik dat de pleegzorgwereld veel te ongestructureerd werkt. Onder het mom van maatwerk, is er geen standaard manier van werken of plan en wordt er vooral aangestuurd om de status quo te behouden. Achteraf wordt dan veel onder “het beste voor het kind” goedgepraat.
Het zou beter zijn, als de jeugdbeschermer ook niet op twee stoelen zou hoeven te zitten, maar uitsluitend zou kijken naar de bakten van het kind. Nu moeten deze mensen tegelijk een rechtszaak tegen de ouder voeren, maar hen ook helpen om hun leven weer op orde te krijgen.
Er blijft veel werk aan de winkel in pleegzorgland, maar alleen met “meer geld en meer ondersteuning“ ga je het volgens mij niet redden. Zo triest hoe erover wordt gedacht en gepolderd.
Misschien denk ik nu te radicaal, maar is het niet een idee om voor volwassenenzorg te zorgen?
Een orgaan in het leven roepen die zorg kan bieden aan volwassen die dat nodig hebben.