De thuiszorg liet het oude echtpaar koud douchen en droog brood eten, ondertussen liepen de rekeningen op
Zorgfraude Door zorgfraude verdwijnen miljoenen euro’s aan belastinggeld. Een hoogbejaard echtpaar in Vlaardingen kreeg te maken met een klein zorgbureau dat ‘zeer slechte’ zorg leverde en volgens de zorgverzekeraar tienduizenden euro’s onterecht declareerde.
Bram Endedijk
26 januari 2023 om 21:00
Leestijd 8 minuten
Illu
‘Ze zijn bang”, zegt Tino van der Burg, als hij in november de deur opent van een flat in Vlaardingen. Zijn oudoom Joop en oudtante Gré schuifelen, voetje voor voetje, achter hem aan, en bekijken het bezoek. Ze zijn dun en lang en ogen broos. Joop laat zich tergend langzaam in een stoel zakken, zijn benen zijn zo dun dat je bang bent dat ze zullen breken.
Ze twijfelden nog of ze NRC wel wilden ontvangen, zegt Tino. Maar ze doen het toch, ook omdat hun neef heeft gezegd dat het belangrijk kan zijn. Ze vertellen in korte, rake zinnen hun verhaal.
„Ik durf mijn huis niet meer uit”, zegt Gré.
„Het geeft een druk op je”, zegt Joop.
„De deur ging op slot”, zegt Gré.
„We hebben oud brood moeten eten”, vult Joop aan.
Het bejaarde echtpaar – 86 en 85 jaar – kwam in aanmerking voor thuiszorg, die werd verzorgd door een kleine zorgaanbieder. Uit stukken die NRC inzag en gesprekken met betrokkenen blijkt dat deze aanbieder maandenlang slechte zorg leverde maar wel voor tienduizenden euro’s declareerde bij de verzekeraar. Die vordert dat geld nu terug.
Zorgverzekeraars hebben te weinig mogelijkheden om zorgfraude effectief tegen te gaan, zo stelden vijf zorgverzekeraars vorige week. Terughalen van onterecht uitgekeerd zorggeld is vaak onmogelijk en het is voor kwaadwillenden aantrekkelijk en relatief risicoloos een klein zorgbureau op te richten.
Het verhaal van Gré en Joop laat zien welke gevolgen zorgfraude kan hebben, zegt hun neef Tino van der Burg. „Het heeft het leven van mijn oom en tante helemaal overhoop gegooid.”
Het verhaal over de misstanden begint bij de 92-jarige oma van Tino van der Burg, uit de Rotterdamse wijk Schiebroek. Haar kleinzoon Tino komt wekelijks langs, ook al woont hij zelf in Alkmaar. In de lente van 2022 komt Tino’s oma in hun gesprekken meerdere keren terug op haar enige zus en haar man. Ze is ongerust: de zussen bellen altijd op verjaardagen, maar bij haar laatste verjaardag komt er geen telefoontje. Het voelt raar.
Eind juni belt de oma van Tino naar Vlaardingen. Het gaat niet goed met ons, zeggen Joop en Gré in dat gesprek. Als haar kleinzoon Tino later belt, neemt niemand op. Zijn oma stuurt haar zus een kaart met „groeten uit Rotterdam” erop. En: „Wil je me bellen?”
Mijn tante was een scherpe dame, die er altijd tiptop uitzag. Daar was niks meer van over
Dat telefoontje komt. Daarin vertelt Gré aan haar zus dat ze maanden onder een schrikbewind hebben geleefd in hun eigen huis. Tino: „Het was vaag. Maar ook verontrustend. Toen ben ik naar de flat gegaan.”
Het is een zonnige zomermiddag als hij aanbelt. De ramen, vitrages, de deur: alles zit potdicht. Hij belt, hij klopt, hij roept de namen van zijn oom en tante. „Ik dacht: ze liggen achter de deur, ze zijn dood.”
Tino van der Burg belt de politie. Hij is van slag. De politie vertelt hem dat ze een paar weken eerder nog aan de deur zijn geweest. De agenten lopen met hem mee naar boven en bellen nog eens aan. Dan gaat de flatdeur op een kiertje.
„Toen kwamen de tranen”, vertelt Tino. „Ik ken mijn oudoom als de stoere stuurman. Mijn tante was een scherpe dame, die er altijd tiptop uit zag. Daar was niks meer van over.” Hij ziet twee oude mensen, in hun nachtjapon, die hun eigen neefje niet meer herkennen. Pas als hij zegt: „Ik ben Tino, uit Schiebroek, van uw zus”, valt zijn tante hem in de armen.
Dan blijkt dat de politie in juni al door een ander familielid is gebeld, omdat die een vreemde overschrijving had geconstateerd. Als de wijkagent langsgaat, laat hij de sloten vervangen en komt er een andere zorgverlener. Pas daarna kan Gré met haar zus bellen en komt het verhaal bij Tino terecht.
In de Vlaardingse flat van zijn broze oom en tante hoort Tino een onsamenhangend verhaal. Hij neemt zich voor: ik ga vanaf nu voor ze zorgen en uitzoeken wat er precies is gebeurd. Zorgverzekeraar DSW zet, gealarmeerd door familieleden, een speciaal fraudeteam op de zaak, en maakt diverse rapporten en gespreksverslagen op, die NRC heeft ingezien.
Geen contract
In maart vorig jaar moeten Joop en Gré naar het Vlietland Ziekenhuis in Schiedam, voor een aantal controles. Daarna krijgen ze wijkverpleging toegewezen; dus iemand die thuis voor hen zal zorgen. Het gaat om Complete Community Care BV (CCC), uit Vlaardingen, een zorgaanbieder waarmee hun zorgverzekeraar DSW geen contract heeft. Als de zorgaanbieder het maximumtarief rekent, wordt driekwart daarvan vergoed door de verzekeraar. De rest komt voor rekening van de verzekerde of de aanbieder.
Dat toewijzen aan niet-gecontracteerde zorgverleners gebeurt vaker volgens het ziekenhuis: door tekorten en wachtlijsten is het moeilijk voor patiënten thuiszorg te regelen. Wel wordt er altijd uitleg gegeven over declaraties en financiering.
De toegewezen zorgaanbieder CCC is gevestigd op een bedrijventerrein in Vlaardingen. Directeur is de 47-jarige Caroline Meiland, die zelf ook de thuiszorg levert. Op de website staat dat het bedrijf eerlijk en betrouwbaar is. In het ondernemingsplan dat Meiland naar verzekeraar DSW heeft gestuurd stelt ze dat ze verwacht in 2022 360.000 euro aan inkomsten binnen te zullen halen, waarvan 248.000 euro winst.
Het echtpaar vertelt aan de medewerkers dat ze voor straf koud moesten douchen en ze allerlei taakjes moesten uitvoeren
Al snel, zo blijkt uit het onderzoek van DSW, krijgen de zorgprofessionals om Joop en Gré heen een slecht gevoel bij CCC. De huisarts noemt de samenwerking met Caroline Meiland „bijzonder slecht”. In zijn uitgebreide verslag geeft hij een aantal voorbeelden. Als de huisarts voorstelt dat het voor de gezondheid van Gré het beste is naar een revalidatiecentrum te gaan, wordt hij bij bezoeken meerdere keren niet binnengelaten.
Een paar dagen later wordt de geplande opname afgezegd. Als de praktijkondersteuner vraagt of Meiland dat was, begint ze te schreeuwen, zo staat in het verslag. „Het was een zeer ongemakkelijke situatie”, schrijft de arts. Later weigert Meiland hem toegang tot zijn eigen patiënten. Uiteindelijk krijgt hij Gré na veel moeite te spreken, maar blijft Caroline Meiland meeluisteren. Hij noemt de zorg die CCC heeft geleverd „ver onder de maat”.
Medicatie aangepast
Joop staat onder behandeling van de polikliniek ouderenpsychiatrie. Medewerkers van die kliniek worden niet binnengelaten, zo stellen ze in het onderzoek van DSW. Ook constateren ze dat er onbekende mensen in de flat van het echtpaar zijn en dat Meiland op eigen initiatief de voorgeschreven medicatie aanpast. Ook wordt er medicatie gevonden in de woning, wat tot het vermoeden leidt dat de zorgverlener deze niet als voorgeschreven heeft toegediend.
Het echtpaar vertelt aan de medewerkers dat zij van Caroline Meiland voor straf koud moesten douchen en ze allerlei taakjes moesten uitvoeren. Er werd door Meiland gedreigd ze uit elkaar te halen.
Mooi man al die privatisering en die zorgcowbows, wat een walgelijk volk, moeten eigenlijk gewoon in het gevang belanden.
Thanks OP. Wat schrijnend dit. Gewoon misbruik pur sang als je het zo leest. Als de huisarts er niet meer inkomt… dan gaan er toch alarmbellen af? Wat er ook mag zijn voorgevallen verder, de deur niet opendoen voor zorgverleners vind ik echt zo’n verschrikkelijke rode vlag. Ik hoop dat er gerechtelijk nog stappen worden gezet want dit moet gewoon niet mogelijk gemaakt kunnen worden 🙁
Geen probleem toch? Marktwerking is heilig. Hadden we maar anders moeten stemmen.
Ik hoop dat Caroline Meiland achter slot en grendel verdwijnt om haar zonden te overdenken, en daarna moet terugbetalen wat ze verduisterd heeft. Bah.
Ik vind het overigens enigzins raar dat het zolang heeft kunnen duren voordat de familie wakker werd, zoals ik het lees zijn er meerdere pogingen gedaan om contact te zoeken vanuit de slachtoffers maar reageerde de familie ook niet en/of zijn ze ook geen poolshoogte op gaan nemen..
Natuurlijk ligt het grotendeels bij die zorginstelling, en het overheidsbeleid wat dit mogelijk maakt… maar de familie mag nu ook niet in de slachtofferrol kruipen
Even los van het hele “marktwerking privatisering blabla” verhaal: dit is toch gewoon een vorm van mishandeling/vrijheidsberoving en nog wat juridische termen?
> In het ondernemingsplan dat Meiland naar verzekeraar DSW heeft gestuurd stelt ze dat ze verwacht in 2022 360.000 euro aan inkomsten binnen te zullen halen, waarvan 248.000 euro winst.
Sorry… _wat!?_ Dan weet je als DSW zijnde ook dat er iets niet klopt. Dit is bullshit.
Ik lees dit verhaal niet alleen als een individuele crimineel die kwetsbare oude mensen uitbuit, maar ook als een voorbeeld van wat er gebeurt als je marktdenken introduceert bij de meeste basale zorg.
Dit is het tipje van de ijsberg. Deze fraude vindt al jaren en jaren plaats. Iedereen die googelt met “PGB + fraude” , of zoekt op [rechtspraak.nl](https://rechtspraak.nl) kan voorbeelden vinden. Overigens vindt de fraude meestal plaats in ‘gesloten gemeenschappen’, zo wordt dit dan eufemistisch genoemd. Het is overigens niet zo moeilijk om een en ander door top-down onderzoek uit openbare bronnen, gevolgd door gerichte controles in te dammen. Maar dat stuit op problemen met de privacy&discriminatie.
Heel triest dit. Moet hard aangepakt worden.
Ik vind dat de nadruk erg ligt op fraude, waarom word ze niet aangeklaagd voor mishandeling en vrijheidsberoving. Hopelijk komt die rechtszaak er snel.
Ongelofelijk dit… Heel Nederland hangt aan elkaar met eisen voor certificaten, diploma’s, opleidingen, ISO certificering, audits, kwaliteits eisen, waarborgen, etc etc. Behalve als je een zorgbureau begint, letterlijke iedere idioot kan en mag dit zonder problemen doen. De problemen in deze tak zijn al JAREN bekend en er gebeurd nog steeds niks om ze aan te pakken. Is er 1 keer waar de politiek de boel wel zou moeten reguleren…
Niets anders dan mishandeling. Pak die ‘verzorgers’ op
Schrijnend zeg
Heeft de huisarts in dit verhaal niet meer kunnen / moeten doen nadat hij werd weggestuurd?
17 comments
De thuiszorg liet het oude echtpaar koud douchen en droog brood eten, ondertussen liepen de rekeningen op
Zorgfraude Door zorgfraude verdwijnen miljoenen euro’s aan belastinggeld. Een hoogbejaard echtpaar in Vlaardingen kreeg te maken met een klein zorgbureau dat ‘zeer slechte’ zorg leverde en volgens de zorgverzekeraar tienduizenden euro’s onterecht declareerde.
Bram Endedijk
26 januari 2023 om 21:00
Leestijd 8 minuten
Illu
‘Ze zijn bang”, zegt Tino van der Burg, als hij in november de deur opent van een flat in Vlaardingen. Zijn oudoom Joop en oudtante Gré schuifelen, voetje voor voetje, achter hem aan, en bekijken het bezoek. Ze zijn dun en lang en ogen broos. Joop laat zich tergend langzaam in een stoel zakken, zijn benen zijn zo dun dat je bang bent dat ze zullen breken.
Ze twijfelden nog of ze NRC wel wilden ontvangen, zegt Tino. Maar ze doen het toch, ook omdat hun neef heeft gezegd dat het belangrijk kan zijn. Ze vertellen in korte, rake zinnen hun verhaal.
„Ik durf mijn huis niet meer uit”, zegt Gré.
„Het geeft een druk op je”, zegt Joop.
„De deur ging op slot”, zegt Gré.
„We hebben oud brood moeten eten”, vult Joop aan.
Het bejaarde echtpaar – 86 en 85 jaar – kwam in aanmerking voor thuiszorg, die werd verzorgd door een kleine zorgaanbieder. Uit stukken die NRC inzag en gesprekken met betrokkenen blijkt dat deze aanbieder maandenlang slechte zorg leverde maar wel voor tienduizenden euro’s declareerde bij de verzekeraar. Die vordert dat geld nu terug.
Zorgverzekeraars hebben te weinig mogelijkheden om zorgfraude effectief tegen te gaan, zo stelden vijf zorgverzekeraars vorige week. Terughalen van onterecht uitgekeerd zorggeld is vaak onmogelijk en het is voor kwaadwillenden aantrekkelijk en relatief risicoloos een klein zorgbureau op te richten.
Het verhaal van Gré en Joop laat zien welke gevolgen zorgfraude kan hebben, zegt hun neef Tino van der Burg. „Het heeft het leven van mijn oom en tante helemaal overhoop gegooid.”
Het verhaal over de misstanden begint bij de 92-jarige oma van Tino van der Burg, uit de Rotterdamse wijk Schiebroek. Haar kleinzoon Tino komt wekelijks langs, ook al woont hij zelf in Alkmaar. In de lente van 2022 komt Tino’s oma in hun gesprekken meerdere keren terug op haar enige zus en haar man. Ze is ongerust: de zussen bellen altijd op verjaardagen, maar bij haar laatste verjaardag komt er geen telefoontje. Het voelt raar.
Eind juni belt de oma van Tino naar Vlaardingen. Het gaat niet goed met ons, zeggen Joop en Gré in dat gesprek. Als haar kleinzoon Tino later belt, neemt niemand op. Zijn oma stuurt haar zus een kaart met „groeten uit Rotterdam” erop. En: „Wil je me bellen?”
Mijn tante was een scherpe dame, die er altijd tiptop uitzag. Daar was niks meer van over
Dat telefoontje komt. Daarin vertelt Gré aan haar zus dat ze maanden onder een schrikbewind hebben geleefd in hun eigen huis. Tino: „Het was vaag. Maar ook verontrustend. Toen ben ik naar de flat gegaan.”
Het is een zonnige zomermiddag als hij aanbelt. De ramen, vitrages, de deur: alles zit potdicht. Hij belt, hij klopt, hij roept de namen van zijn oom en tante. „Ik dacht: ze liggen achter de deur, ze zijn dood.”
Tino van der Burg belt de politie. Hij is van slag. De politie vertelt hem dat ze een paar weken eerder nog aan de deur zijn geweest. De agenten lopen met hem mee naar boven en bellen nog eens aan. Dan gaat de flatdeur op een kiertje.
„Toen kwamen de tranen”, vertelt Tino. „Ik ken mijn oudoom als de stoere stuurman. Mijn tante was een scherpe dame, die er altijd tiptop uit zag. Daar was niks meer van over.” Hij ziet twee oude mensen, in hun nachtjapon, die hun eigen neefje niet meer herkennen. Pas als hij zegt: „Ik ben Tino, uit Schiebroek, van uw zus”, valt zijn tante hem in de armen.
Dan blijkt dat de politie in juni al door een ander familielid is gebeld, omdat die een vreemde overschrijving had geconstateerd. Als de wijkagent langsgaat, laat hij de sloten vervangen en komt er een andere zorgverlener. Pas daarna kan Gré met haar zus bellen en komt het verhaal bij Tino terecht.
In de Vlaardingse flat van zijn broze oom en tante hoort Tino een onsamenhangend verhaal. Hij neemt zich voor: ik ga vanaf nu voor ze zorgen en uitzoeken wat er precies is gebeurd. Zorgverzekeraar DSW zet, gealarmeerd door familieleden, een speciaal fraudeteam op de zaak, en maakt diverse rapporten en gespreksverslagen op, die NRC heeft ingezien.
Geen contract
In maart vorig jaar moeten Joop en Gré naar het Vlietland Ziekenhuis in Schiedam, voor een aantal controles. Daarna krijgen ze wijkverpleging toegewezen; dus iemand die thuis voor hen zal zorgen. Het gaat om Complete Community Care BV (CCC), uit Vlaardingen, een zorgaanbieder waarmee hun zorgverzekeraar DSW geen contract heeft. Als de zorgaanbieder het maximumtarief rekent, wordt driekwart daarvan vergoed door de verzekeraar. De rest komt voor rekening van de verzekerde of de aanbieder.
Dat toewijzen aan niet-gecontracteerde zorgverleners gebeurt vaker volgens het ziekenhuis: door tekorten en wachtlijsten is het moeilijk voor patiënten thuiszorg te regelen. Wel wordt er altijd uitleg gegeven over declaraties en financiering.
De toegewezen zorgaanbieder CCC is gevestigd op een bedrijventerrein in Vlaardingen. Directeur is de 47-jarige Caroline Meiland, die zelf ook de thuiszorg levert. Op de website staat dat het bedrijf eerlijk en betrouwbaar is. In het ondernemingsplan dat Meiland naar verzekeraar DSW heeft gestuurd stelt ze dat ze verwacht in 2022 360.000 euro aan inkomsten binnen te zullen halen, waarvan 248.000 euro winst.
Het echtpaar vertelt aan de medewerkers dat ze voor straf koud moesten douchen en ze allerlei taakjes moesten uitvoeren
Al snel, zo blijkt uit het onderzoek van DSW, krijgen de zorgprofessionals om Joop en Gré heen een slecht gevoel bij CCC. De huisarts noemt de samenwerking met Caroline Meiland „bijzonder slecht”. In zijn uitgebreide verslag geeft hij een aantal voorbeelden. Als de huisarts voorstelt dat het voor de gezondheid van Gré het beste is naar een revalidatiecentrum te gaan, wordt hij bij bezoeken meerdere keren niet binnengelaten.
Een paar dagen later wordt de geplande opname afgezegd. Als de praktijkondersteuner vraagt of Meiland dat was, begint ze te schreeuwen, zo staat in het verslag. „Het was een zeer ongemakkelijke situatie”, schrijft de arts. Later weigert Meiland hem toegang tot zijn eigen patiënten. Uiteindelijk krijgt hij Gré na veel moeite te spreken, maar blijft Caroline Meiland meeluisteren. Hij noemt de zorg die CCC heeft geleverd „ver onder de maat”.
Medicatie aangepast
Joop staat onder behandeling van de polikliniek ouderenpsychiatrie. Medewerkers van die kliniek worden niet binnengelaten, zo stellen ze in het onderzoek van DSW. Ook constateren ze dat er onbekende mensen in de flat van het echtpaar zijn en dat Meiland op eigen initiatief de voorgeschreven medicatie aanpast. Ook wordt er medicatie gevonden in de woning, wat tot het vermoeden leidt dat de zorgverlener deze niet als voorgeschreven heeft toegediend.
Het echtpaar vertelt aan de medewerkers dat zij van Caroline Meiland voor straf koud moesten douchen en ze allerlei taakjes moesten uitvoeren. Er werd door Meiland gedreigd ze uit elkaar te halen.
Mooi man al die privatisering en die zorgcowbows, wat een walgelijk volk, moeten eigenlijk gewoon in het gevang belanden.
Thanks OP. Wat schrijnend dit. Gewoon misbruik pur sang als je het zo leest. Als de huisarts er niet meer inkomt… dan gaan er toch alarmbellen af? Wat er ook mag zijn voorgevallen verder, de deur niet opendoen voor zorgverleners vind ik echt zo’n verschrikkelijke rode vlag. Ik hoop dat er gerechtelijk nog stappen worden gezet want dit moet gewoon niet mogelijk gemaakt kunnen worden 🙁
Geen probleem toch? Marktwerking is heilig. Hadden we maar anders moeten stemmen.
Ik hoop dat Caroline Meiland achter slot en grendel verdwijnt om haar zonden te overdenken, en daarna moet terugbetalen wat ze verduisterd heeft. Bah.
Ik vind het overigens enigzins raar dat het zolang heeft kunnen duren voordat de familie wakker werd, zoals ik het lees zijn er meerdere pogingen gedaan om contact te zoeken vanuit de slachtoffers maar reageerde de familie ook niet en/of zijn ze ook geen poolshoogte op gaan nemen..
Natuurlijk ligt het grotendeels bij die zorginstelling, en het overheidsbeleid wat dit mogelijk maakt… maar de familie mag nu ook niet in de slachtofferrol kruipen
Even los van het hele “marktwerking privatisering blabla” verhaal: dit is toch gewoon een vorm van mishandeling/vrijheidsberoving en nog wat juridische termen?
> In het ondernemingsplan dat Meiland naar verzekeraar DSW heeft gestuurd stelt ze dat ze verwacht in 2022 360.000 euro aan inkomsten binnen te zullen halen, waarvan 248.000 euro winst.
Sorry… _wat!?_ Dan weet je als DSW zijnde ook dat er iets niet klopt. Dit is bullshit.
Ik lees dit verhaal niet alleen als een individuele crimineel die kwetsbare oude mensen uitbuit, maar ook als een voorbeeld van wat er gebeurt als je marktdenken introduceert bij de meeste basale zorg.
Schitterend, vooruitlopen op dit artikel heeft Caroline Meiland haar eigen versie van het verhaal opgeschreven op een bevriend vlog https://www.devlaardinger.nl/artikel/details/dsw-drijft-caroline-meiland-in-het-nauw wat een draak.
Dit is het tipje van de ijsberg. Deze fraude vindt al jaren en jaren plaats. Iedereen die googelt met “PGB + fraude” , of zoekt op [rechtspraak.nl](https://rechtspraak.nl) kan voorbeelden vinden. Overigens vindt de fraude meestal plaats in ‘gesloten gemeenschappen’, zo wordt dit dan eufemistisch genoemd. Het is overigens niet zo moeilijk om een en ander door top-down onderzoek uit openbare bronnen, gevolgd door gerichte controles in te dammen. Maar dat stuit op problemen met de privacy&discriminatie.
Heel triest dit. Moet hard aangepakt worden.
Ik vind dat de nadruk erg ligt op fraude, waarom word ze niet aangeklaagd voor mishandeling en vrijheidsberoving. Hopelijk komt die rechtszaak er snel.
Ongelofelijk dit… Heel Nederland hangt aan elkaar met eisen voor certificaten, diploma’s, opleidingen, ISO certificering, audits, kwaliteits eisen, waarborgen, etc etc. Behalve als je een zorgbureau begint, letterlijke iedere idioot kan en mag dit zonder problemen doen. De problemen in deze tak zijn al JAREN bekend en er gebeurd nog steeds niks om ze aan te pakken. Is er 1 keer waar de politiek de boel wel zou moeten reguleren…
Niets anders dan mishandeling. Pak die ‘verzorgers’ op
Schrijnend zeg
Heeft de huisarts in dit verhaal niet meer kunnen / moeten doen nadat hij werd weggestuurd?
Dus we betalen nu om gemarteld te worden? Fijn.