Eins og ég skil þetta snúast átökin í Eflingu einmitt um þetta. Endurkomu róttækrar stéttabaráttu. Eitthvað sem yfirstéttinn hélt að væri liðin tíð. Þess vegna eru viðbrögðin svo heiftúðleg, það þarf að kæfa þessa róttækni svo verkafólk fari ekki að fá einhverjar hugmyndir.
Hefði ekki verið hentugast að leyfa þessu að spilast bara út?
Verkföll eftir hentisemi Eflingar, starfsfólkinu skipt út eftir hentisemi SA.
Lendingin væri svo sanngjarnt markaðsverð sem SA þarf að greiða og Efling þarf að samþykkja áður en verksfallssjóðirnir tæmast.
Kaldhæðnin í því að þessi skoðunargrein birtist á Samstöðinni þegar aðgerðir stjórnarmanna í Eflingu eru einmitt að grafa undan samstöðu í verkalýðshreyfingunni…
Það er nú líka illa gert að halda því fram að allir þeir sem eru andvígir verkfallinu séu tól auðvaldsins og “yfirstéttarinnar”. Persónulega tel ég mig sjálfan vera mikinn stuðningsmanna stéttarfélagana, en ég tel líka að þessar aðgerðir muni ekki bera árangur. Líklega mun verkfallssjóður Eflingar smækka, félagsmenn munu ekki fá afturvirkar launagreiðslur, traust milli stéttarfélaga mun minnka og þar af leiðandi draga úr árangri þeirra í framtíðinni. Það er bara mín skoðun. Kannski hef ég rangt fyrir mér. En það þýðir ekki að ég og aðrir séu flugumenn yfirstéttarinnar.
Eða eru öll hin stéttarfélögin líka tól auðvaldsins?
Eins og það er gaman að fara í einhverja praxís og reyna að álykta útfrá fyrstu forsendum hvað virkar best til þess að auka lífsgæði launafólks þá eru gögnin fyrir hendi.
Á árunum þar sem hér var eitthvað sem mætti lýsa sem róttækri stéttarbaráttu hækkuðu laun lítið, það voru víxlverkandi skot verðbólgu og launahækkanna.
Frá 1990 þegar “róttæk stéttarbarátta” var ekki lengur stefna stéttarfélaga og atvinnurekanda þá hefur kaupmáttur meðal- og láglaunafólks snarhækkað (næstum tvöfaldast á einni kynslóð).
Kannski er ég of mikill einfeldningur, en ég aðhyllist stefnuna sem hefur gert mest til að bæta lífsgæði launafólks, þó að einhverjir róttæklingar fá ekki að lifa LARP byltingarsinnafantasíunni sinni.
4 comments
Eins og ég skil þetta snúast átökin í Eflingu einmitt um þetta. Endurkomu róttækrar stéttabaráttu. Eitthvað sem yfirstéttinn hélt að væri liðin tíð. Þess vegna eru viðbrögðin svo heiftúðleg, það þarf að kæfa þessa róttækni svo verkafólk fari ekki að fá einhverjar hugmyndir.
Hefði ekki verið hentugast að leyfa þessu að spilast bara út?
Verkföll eftir hentisemi Eflingar, starfsfólkinu skipt út eftir hentisemi SA.
Lendingin væri svo sanngjarnt markaðsverð sem SA þarf að greiða og Efling þarf að samþykkja áður en verksfallssjóðirnir tæmast.
Kaldhæðnin í því að þessi skoðunargrein birtist á Samstöðinni þegar aðgerðir stjórnarmanna í Eflingu eru einmitt að grafa undan samstöðu í verkalýðshreyfingunni…
Það er nú líka illa gert að halda því fram að allir þeir sem eru andvígir verkfallinu séu tól auðvaldsins og “yfirstéttarinnar”. Persónulega tel ég mig sjálfan vera mikinn stuðningsmanna stéttarfélagana, en ég tel líka að þessar aðgerðir muni ekki bera árangur. Líklega mun verkfallssjóður Eflingar smækka, félagsmenn munu ekki fá afturvirkar launagreiðslur, traust milli stéttarfélaga mun minnka og þar af leiðandi draga úr árangri þeirra í framtíðinni. Það er bara mín skoðun. Kannski hef ég rangt fyrir mér. En það þýðir ekki að ég og aðrir séu flugumenn yfirstéttarinnar.
Eða eru öll hin stéttarfélögin líka tól auðvaldsins?
Eins og það er gaman að fara í einhverja praxís og reyna að álykta útfrá fyrstu forsendum hvað virkar best til þess að auka lífsgæði launafólks þá eru gögnin fyrir hendi.
Á árunum þar sem hér var eitthvað sem mætti lýsa sem róttækri stéttarbaráttu hækkuðu laun lítið, það voru víxlverkandi skot verðbólgu og launahækkanna.
Frá 1990 þegar “róttæk stéttarbarátta” var ekki lengur stefna stéttarfélaga og atvinnurekanda þá hefur kaupmáttur meðal- og láglaunafólks snarhækkað (næstum tvöfaldast á einni kynslóð).
Kannski er ég of mikill einfeldningur, en ég aðhyllist stefnuna sem hefur gert mest til að bæta lífsgæði launafólks, þó að einhverjir róttæklingar fá ekki að lifa LARP byltingarsinnafantasíunni sinni.