Loting of toetsing en hoe om te gaan met kansongelijkheid? Tweede Kamer worstelt met regels voor studies met weinig plekken

15 comments

  1. Even kijken of ik het snap: om het eerlijker te maken gaan we naast selectie ook weer loting invoeren, maar dan eigenlijk alleen voor mensen die door de selectie komen.

  2. Wellicht dat een soort interview door een commissie werkt, in combinatie met het maken van een toets? Dan heb je in ieder geval wel de kwaliteit, vermijdt je de ongemotiveerde studenten en dan beperk je het voordeel van studenten uit de meer welvarende gezinnen?

  3. Duivels dillema. Ik zou zeggen afschaffen van subjectieve (niet meetbare) toelatingstoetsen. Gewoon toetsen of basisvaardigheid voor desbetreffende studie desnoods klassikaal (bijv een dictee). Iedereen met een voldoende (5,5 of hoger) mag mee doen aan loting. Motivatiebrieven zijn idd een onwaardig selectiemiddel voor beperkte studies.

  5. Denk dat de oplossing nog meer studies in het Engels te geven. Dan zijn er tenminste straks overal te weinig plekken!

  6. > Ouders die allebei arts zijn, kunnen heel goed helpen bij het schrijven van een motivatiebrief dat ook geneeskunde wil gaan studeren.”

    Ik zou wel een motivatiebrief als arts willen zien. Niet aan mijn operatietafel, maar gewoon, in het algemeen.

  9. Even een zijspoor: Ik vind het eigenlijk best absurd dat er voor sommige opleidingen, zoals hier geneeskunde wordt genoemd, zo weinig plekken zijn. We hebben toch tekorten en zien in de toekomst nog meer tekorten komen?

    Misschien zinvoller om plekken bij te maken ipv te discussiëren hoe we de bestaande plekken verdelen…

  10. Een motivatiebrief is geen zekerheid dat deze is geschreven door 1 persoon. Daar kunnen bijvoorbeeld wel meer mensen aan gewerkt zijn, gewoon van internet afgeplukt of whatever…

    Dus daar een cijfer aangeven of waarde voor selectie van een studie is best wel dom.

    Gewoon een toets die alleen persoonlijk gemaakt kan worden is een goede filter

  13. Een jaar vooropleiding/pre-geneeskunde lijkt me wel wat. Geen voorselectie op gemiddeld cijfer, maar hooguit een minimaal vo-niveau. Je krijgt in dat jaar alleen maar vakken die nuttig zijn voor geneeskunde/zorg en haal je de toetsen van deze vakken niet, dan mag je niet door naar de reguliere geneeskunde. De docenten hoeven niet perse universitair te zijn. Zo scheid je in ieder geval het kaf van het koren en het biedt meer kansengelijkheid. Bovendien zal er tijdens dat jaar al een aanzienlijk deel van de studenten afvallen omdat het wellicht toch niet bij ze past, en blijven alleen de serieuze studenten over. De studie geneeskunde start je dan met een veel betere basis door het pre-jaar.

    Maar goed, het idee zal wel direct afgeschoten worden want men is niet zo happig op echte vernieuwing in onderwijsland.

  14. Is er data over welke methode het hoogste slagingspercentage haalt?

    Dit stukje uit het artikel suggereert dat, maar noemt geen bron:

    > In 2017 werd loting afgeschaft voor studies waarvoor een numerus fixus, een beperkt aantal plaatsen, geldt. Er zouden te vaak weinig gemotiveerde studenten ingeloot worden.

    Helpt het huidige systeem hier inderdaad voor? Want dan lijkt me het huidige systeem op zich prima. Dat is efficiënter gebruik van onderwijsmiddellen. Iemand die begint aan een opleiding, maar hem niet afmaakt, neemt onnodig een kostbare (zowel in euro’s als numerus fixus) plaats in beslag.

Leave a Reply