De rentabiliteit van de Nederlandse land- en tuinbouw is negatief, blijkt als het FD cijfers van Wageningen Economic Research op een rij zet. Dit bemoeilijkt de opdracht van landbouwminister Adema om boeren toekomstperspectief te geven. ‘Bijna de helft leeft onder de armoedegrens.’
**In het kort:**
Het gemiddelde land- en tuinbouwbedrijf had sinds 2000 een negatief nettobedrijfsresultaat van opgeteld €593.000.
Fruittelers en melkveehouders draaiden de laatste twee decennia nog slechter dan het gemiddelde landbouwbedrijf.
De helft van de Nederlandse boeren leeft onder de armoedegrens, een kwart is miljonair.
Het boerenbedrijf in Nederland is sinds de eeuwwisseling bijna alle jaren met vrijwel elk agrarisch product een verliesgevende bedrijfstak. Gemiddeld maakte een land- en tuinbouwonderneming in Nederland afgelopen 22 jaar opgeteld een negatief nettobedrijfsresultaat van bijna zes euroton (-€593.000), blijkt uit berekeningen van Het Financieele Dagblad.
**Moeizame missie Adema**
De slechte rentabiliteit is een domper voor landbouwminister Piet Adema (ChristenUnie). Hij heeft opdracht om ondanks nieuwe, dure milieumaatregelen de boeren een toekomstperspectief te bieden. Hoewel hij daarvoor indicatief €5 mrd tot zijn beschikking heeft, wordt dit een moeizame missie, tonen de FD-berekeningen. Zonder nieuwe onkosten was er in het verleden al nauwelijks een verdienmodel. ‘Daarvoor is echt nodig dat de boer een betere prijs krijgt voor zijn product’, verklaart de bewindsman als het FD hem de cijfers voorlegt.
Vooral de grondgebonden landbouw, zoals de melkveehouderij en de akkerbouw, draait slecht. Volgens de economen Harold van der Meulen van Wageningen Economic Research (WER) en Cor Pierik van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) vormt de dure grond een belangrijke verklaring voor de belabberde bedrijfseconomische rentabiliteit van de Nederlandse landbouw. Hoge grondprijzen leiden tot hoge pachtprijzen en hoge kosten voor boeren die een bedrijf, bijvoorbeeld van hun ouders, overnemen.
**Lichtpuntje**
De dure grond verklaart ook waarom de glastuinbouw het enige lichtpuntje is in de agrarische rentabiliteit. Glastuinbouw gebruikt relatief veel minder grond. Glastuinbouwbedrijven maakten afgelopen 22 jaar opgeteld gemiddeld €1,6 mln nettowinst. Maar daar kwam onlangs weer een eind aan door de energiecrisis.
Oud-landbouwminister Cees Veerman wijst op een tweede belangrijke oorzaak van de slechte rentabiliteit van land- en tuinbouwbedrijven. Zij zijn als primaire producent ‘prijsnemer’ en hebben weinig invloed op de prijs die ze voor hun producten krijgen. ‘De winst wordt verderop in de keten gemaakt’, zegt Veerman.
**Twintig verliesjaren**
Het gevolg is dat bijvoorbeeld melkveehouders twintig van de afgelopen 22 jaar een min onder de streep realiseerden. De grote uitzondering was afgelopen jaar. Toen verdubbelden de melkprijzen mede door de schok van de Oekraïneoorlog. Maar dat zeldzame winstgevende jaar is onvoldoende om de verliezen uit voorgaande jaren goed te maken. Alles opgeteld maakten melkveehouders gemiddeld €783.000 verlies sinds de eeuwwisseling.
‘Met prijzen van €70.000 tot €80.000 per hectare is er geen verdienmodel voor boeren te bedenken’, reageert Pierik. ‘De helft van de boeren leeft onder de armoedegrens’, weet hij uit CBS-cijfers. Omdat boeren kennelijk bereid zijn op een houtje te bijten en grond als vermogen hebben om op terug te vallen, gaan desondanks weinig boeren failliet.
**Reactie LTO: versterk verdienmodel**
‘De langjarig negatieve rentabiliteit in verschillende agrarische sectoren toont de noodzaak om te werken aan versterking van het verdienmodel van Nederlandse boeren. Die noodzaak wordt komende jaren alleen maar groter’, reageert boerenkoepel LTO.
‘Kostprijsverhogende maatregelen voor bijvoorbeeld natuur, dierenwelzijn en klimaat moeten door de markt en de overheid betaald worden’, verklaart de grootste agrarische belangenbehartiger van Nederland. En niet worden betaald door boeren die nauwelijks wat verdienen, is de boodschap van LTO. De organisatie eist dat het landbouwakkoord dat Adema probeert te bereiken om nieuwe boerendemonstraties te voorkomen ‘structurele inkomensverbetering’ voor hen bevat.
> De negatieve rentabiliteit leidt bij een op de vijf boeren zelfs tot een negatief inkomen. Die teren in op hun eigen vermogen. ‘Het ministerie vraagt zich wel af hoe die boeren het volhouden’, zegt Van der Meulen.
Het klinkt alsof we helemaal geen boeren *hoeven* uit te kopen. Als ze zo veel verlies draaien is het dan niet voldoende om geen subsidies te geven en te wachten totdat ze vanzelf failliet gaan? Zeker aangezien de veehouders een van de sectoren lijkt te zijn waar veel verlies gedraaid werd?
Zoeken ze maar een echte baan. Als de vrijetijds coach die cursussen geeft in supermarkt winkelen failliet gaat is ook niemand geschokt.
Wie verdient er aan deze hoge pacht?
Maar eh, hoe dan? Als je 20 jaar verlies draait, hoe kan je bedrijf dan nog bestaan.
Minister heeft 5 miljard om de boeren blij te maken.
Kwart van de boeren bedrijven zit goed.
Hou je 39.075 boeren bedrijven over.
Dat is €127.959 per boeren bedrijf.
Ik denk dat ze dit geld bedrag graag allen in ontvangst willen nemen.
Problem opgelost, doe dit elke 3 jaar en binnen 15 jaar is het geheel opgelost.
Helaas is de wereld niet zo simpel maar eigenlijk zouden ze het zo moeten doen, iedereen die in de shit zit gewoon een portie van die 5 miljard in cash geven.
> > ‘Mijn jongens zullen te zijner tijd de boerderij wellicht wel verkopen en dan kunnen ze in principe met hun benen over elkaar gaan zitten.’
Partijen als de VVD zijn altijd bang voor de lage arbeidsparticipatie.
Maar ergens moet het de arbeidsmarkt toch ook gaan raken als steeds meer mensen gewoon in essentie miljonair worden, en stoppen met werken, niet door arbeid maar door de waardestijging van hun huis/grond.
Ik kan iedereen aanraden eens een keer de prijs van producten in de supermarkt te vergelijken met wat een boer er voor krijgt. Het is geen uitzondering dat supermarkten een marge van 80 tot 90% hanteren op groente. Blijkbaar zit 90% van de kosten voor een ui om ze in een netje te doen, en slechts 10% om ze te verbouwen en op te slaan.
De oplossing is dan ook niet om met pijn en moeite te proberen de boeren uit te kopen, maar om onmiddellijk te stoppen met het geven van subsidies.
Neemt de berekening eigenlijk in ogenschouw dat veel boeren op hun eigen land wonen en zodoende weinig kosten hebben aan huisvesting? Zo bezien is het niet raar dat ze naar verhouding weinig verdienen.
Tenzij je Van Drie of De Heus heet….
Wat de moederneukende neuk…
> ‘Landbouw is inderdaad een slecht renderende bedrijfstak. Niet alleen in Nederland, maar all over the world.’
De statistieken over de afgelopen 22 jaar geven Veerman voor Nederland gelijk. De vleeskalverenhouderij had alle jaren een negatief nettobedrijfsresultaat. De melkveehouderij sloot 20 jaren negatief af. De fruittelers eindigden 19 jaren in het rood en draaiden één jaar quitte. Kommer en kwel ook voor de varkenshouderij met 17 jaren een negatief nettobedrijfsresultaat en ook één jaar quitte.
En nóg lopen die kutboeren te miepen dat ze niet uitgekocht willen worden. 20 jaar verlies draaien en nog steeds de hint niet krijgen dat ze beter wat anders kunnen gaan doen.
Zijn die gasten (m/v) collectief door hun ouders op hun hoofd gedropt of wat?
Dit soort collectieve hersenschade verdient een onderzoek door het RIVM.
Artikel ken ik. Heeft niks te maken met subsidies maar gaat over bedrijfsvoering van boerenbedrijven. De gebruikte rekenmethode is overigens discutabel: volgens die methode zullen de meeste kleine zelfstandigen verliesgevend zijn.
13 comments
De rentabiliteit van de Nederlandse land- en tuinbouw is negatief, blijkt als het FD cijfers van Wageningen Economic Research op een rij zet. Dit bemoeilijkt de opdracht van landbouwminister Adema om boeren toekomstperspectief te geven. ‘Bijna de helft leeft onder de armoedegrens.’
**In het kort:**
Het gemiddelde land- en tuinbouwbedrijf had sinds 2000 een negatief nettobedrijfsresultaat van opgeteld €593.000.
Fruittelers en melkveehouders draaiden de laatste twee decennia nog slechter dan het gemiddelde landbouwbedrijf.
De helft van de Nederlandse boeren leeft onder de armoedegrens, een kwart is miljonair.
Het boerenbedrijf in Nederland is sinds de eeuwwisseling bijna alle jaren met vrijwel elk agrarisch product een verliesgevende bedrijfstak. Gemiddeld maakte een land- en tuinbouwonderneming in Nederland afgelopen 22 jaar opgeteld een negatief nettobedrijfsresultaat van bijna zes euroton (-€593.000), blijkt uit berekeningen van Het Financieele Dagblad.
**Moeizame missie Adema**
De slechte rentabiliteit is een domper voor landbouwminister Piet Adema (ChristenUnie). Hij heeft opdracht om ondanks nieuwe, dure milieumaatregelen de boeren een toekomstperspectief te bieden. Hoewel hij daarvoor indicatief €5 mrd tot zijn beschikking heeft, wordt dit een moeizame missie, tonen de FD-berekeningen. Zonder nieuwe onkosten was er in het verleden al nauwelijks een verdienmodel. ‘Daarvoor is echt nodig dat de boer een betere prijs krijgt voor zijn product’, verklaart de bewindsman als het FD hem de cijfers voorlegt.
Vooral de grondgebonden landbouw, zoals de melkveehouderij en de akkerbouw, draait slecht. Volgens de economen Harold van der Meulen van Wageningen Economic Research (WER) en Cor Pierik van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) vormt de dure grond een belangrijke verklaring voor de belabberde bedrijfseconomische rentabiliteit van de Nederlandse landbouw. Hoge grondprijzen leiden tot hoge pachtprijzen en hoge kosten voor boeren die een bedrijf, bijvoorbeeld van hun ouders, overnemen.
**Lichtpuntje**
De dure grond verklaart ook waarom de glastuinbouw het enige lichtpuntje is in de agrarische rentabiliteit. Glastuinbouw gebruikt relatief veel minder grond. Glastuinbouwbedrijven maakten afgelopen 22 jaar opgeteld gemiddeld €1,6 mln nettowinst. Maar daar kwam onlangs weer een eind aan door de energiecrisis.
Oud-landbouwminister Cees Veerman wijst op een tweede belangrijke oorzaak van de slechte rentabiliteit van land- en tuinbouwbedrijven. Zij zijn als primaire producent ‘prijsnemer’ en hebben weinig invloed op de prijs die ze voor hun producten krijgen. ‘De winst wordt verderop in de keten gemaakt’, zegt Veerman.
**Twintig verliesjaren**
Het gevolg is dat bijvoorbeeld melkveehouders twintig van de afgelopen 22 jaar een min onder de streep realiseerden. De grote uitzondering was afgelopen jaar. Toen verdubbelden de melkprijzen mede door de schok van de Oekraïneoorlog. Maar dat zeldzame winstgevende jaar is onvoldoende om de verliezen uit voorgaande jaren goed te maken. Alles opgeteld maakten melkveehouders gemiddeld €783.000 verlies sinds de eeuwwisseling.
‘Met prijzen van €70.000 tot €80.000 per hectare is er geen verdienmodel voor boeren te bedenken’, reageert Pierik. ‘De helft van de boeren leeft onder de armoedegrens’, weet hij uit CBS-cijfers. Omdat boeren kennelijk bereid zijn op een houtje te bijten en grond als vermogen hebben om op terug te vallen, gaan desondanks weinig boeren failliet.
**Reactie LTO: versterk verdienmodel**
‘De langjarig negatieve rentabiliteit in verschillende agrarische sectoren toont de noodzaak om te werken aan versterking van het verdienmodel van Nederlandse boeren. Die noodzaak wordt komende jaren alleen maar groter’, reageert boerenkoepel LTO.
‘Kostprijsverhogende maatregelen voor bijvoorbeeld natuur, dierenwelzijn en klimaat moeten door de markt en de overheid betaald worden’, verklaart de grootste agrarische belangenbehartiger van Nederland. En niet worden betaald door boeren die nauwelijks wat verdienen, is de boodschap van LTO. De organisatie eist dat het landbouwakkoord dat Adema probeert te bereiken om nieuwe boerendemonstraties te voorkomen ‘structurele inkomensverbetering’ voor hen bevat.
> De negatieve rentabiliteit leidt bij een op de vijf boeren zelfs tot een negatief inkomen. Die teren in op hun eigen vermogen. ‘Het ministerie vraagt zich wel af hoe die boeren het volhouden’, zegt Van der Meulen.
Het klinkt alsof we helemaal geen boeren *hoeven* uit te kopen. Als ze zo veel verlies draaien is het dan niet voldoende om geen subsidies te geven en te wachten totdat ze vanzelf failliet gaan? Zeker aangezien de veehouders een van de sectoren lijkt te zijn waar veel verlies gedraaid werd?
Zoeken ze maar een echte baan. Als de vrijetijds coach die cursussen geeft in supermarkt winkelen failliet gaat is ook niemand geschokt.
Wie verdient er aan deze hoge pacht?
Maar eh, hoe dan? Als je 20 jaar verlies draait, hoe kan je bedrijf dan nog bestaan.
Minister heeft 5 miljard om de boeren blij te maken.
Kwart van de boeren bedrijven zit goed.
Hou je 39.075 boeren bedrijven over.
Dat is €127.959 per boeren bedrijf.
Ik denk dat ze dit geld bedrag graag allen in ontvangst willen nemen.
Problem opgelost, doe dit elke 3 jaar en binnen 15 jaar is het geheel opgelost.
Helaas is de wereld niet zo simpel maar eigenlijk zouden ze het zo moeten doen, iedereen die in de shit zit gewoon een portie van die 5 miljard in cash geven.
> > ‘Mijn jongens zullen te zijner tijd de boerderij wellicht wel verkopen en dan kunnen ze in principe met hun benen over elkaar gaan zitten.’
Partijen als de VVD zijn altijd bang voor de lage arbeidsparticipatie.
Maar ergens moet het de arbeidsmarkt toch ook gaan raken als steeds meer mensen gewoon in essentie miljonair worden, en stoppen met werken, niet door arbeid maar door de waardestijging van hun huis/grond.
Ik kan iedereen aanraden eens een keer de prijs van producten in de supermarkt te vergelijken met wat een boer er voor krijgt. Het is geen uitzondering dat supermarkten een marge van 80 tot 90% hanteren op groente. Blijkbaar zit 90% van de kosten voor een ui om ze in een netje te doen, en slechts 10% om ze te verbouwen en op te slaan.
De oplossing is dan ook niet om met pijn en moeite te proberen de boeren uit te kopen, maar om onmiddellijk te stoppen met het geven van subsidies.
Neemt de berekening eigenlijk in ogenschouw dat veel boeren op hun eigen land wonen en zodoende weinig kosten hebben aan huisvesting? Zo bezien is het niet raar dat ze naar verhouding weinig verdienen.
Tenzij je Van Drie of De Heus heet….
Wat de moederneukende neuk…
> ‘Landbouw is inderdaad een slecht renderende bedrijfstak. Niet alleen in Nederland, maar all over the world.’
De statistieken over de afgelopen 22 jaar geven Veerman voor Nederland gelijk. De vleeskalverenhouderij had alle jaren een negatief nettobedrijfsresultaat. De melkveehouderij sloot 20 jaren negatief af. De fruittelers eindigden 19 jaren in het rood en draaiden één jaar quitte. Kommer en kwel ook voor de varkenshouderij met 17 jaren een negatief nettobedrijfsresultaat en ook één jaar quitte.
En nóg lopen die kutboeren te miepen dat ze niet uitgekocht willen worden. 20 jaar verlies draaien en nog steeds de hint niet krijgen dat ze beter wat anders kunnen gaan doen.
Zijn die gasten (m/v) collectief door hun ouders op hun hoofd gedropt of wat?
Dit soort collectieve hersenschade verdient een onderzoek door het RIVM.
Artikel ken ik. Heeft niks te maken met subsidies maar gaat over bedrijfsvoering van boerenbedrijven. De gebruikte rekenmethode is overigens discutabel: volgens die methode zullen de meeste kleine zelfstandigen verliesgevend zijn.