Sociale druk van groepsapps bestáát
Social media In de VS weerklinkt de noodkreet van een vader die de druk van een appgroep niet meer aankon. Sandra Heerma van Voss herkent het gevoel. Professioneel zit ze nu alleen nog in de app van Zwemclub Kant noch Wal.
Eindelijk. Iemand zegt het. Een aan ontroering grenzende opluchting overviel me toen het appje dat oogarts Thomas D’Orazio uit Pittsburgh, Pennsylvania op 16 januari naar zijn gezin stuurde via een online nieuwsgolfje tot me kwam. D’Orazio’s oudste dochter, student Allison, deelde het appje van haar vader op Twitter („im crying”, zette ze erboven – van het lachen) en dat bleef niet zonder gevolgen: het is inmiddels meer dan 14 miljoen keer bekeken en leverde honderdduizenden reacties op.
Wissewasjes
D’Orazio is er de man niet naar om op zijn ongevraagde flits-roem in te springen, maar Allison stond op 19 januari Good Morning America te woord. Het was maar een dreigement geweest, suste ze. „Mijn vader houdt van ons […] Hij is juist graag heel betrokken, dus hij voelde druk om […] overal op te reageren”. Allison, haar zusje Alexa en moeder Amy wisselen vrijwel doorlopend wissewasjes uit.
Thomas checkt zijn telefoon op werkdagen slechts sporadisch en treft als hij weer eens kijkt dus steeds een op een noodtoestand wijzende hoeveelheid berichten aan. Op die bewuste januaridag deden Allisons updates van haar borduurproject – elk geslaagd steekje verdiende een foto, ze was nogal trots – hem waarschijnlijk de das om; hij kon niet anders meer dan de waanzin een halt toeroepen. Met fenomenaal succes. „Dude,” tweette een man die zich Lord of the Bears noemt, „network burnout is a real thing.” Vrouwen verklaarden Thomas de liefde: wat was hij écht!
Ik ken mensen die er even achteloos als lichtvoetig mee om weten te springen, maar ik neem geschreven woorden in de regel nogal zwaar
Echt, inderdaad. De sociale druk die er van groepsapps uitgaat bestáát – niet voor iedereen, ik ken mensen die er even achteloos als lichtvoetig mee om weten te springen, maar ik neem geschreven woorden in de regel nogal zwaar. In de privésfeer is de boel na een over-enthousiast begin (hoeveel vakantiekiekjes kan een mens verdragen) tot rust gekomen, en nu is elk berichtje uit mijn breed vertakte familie handig dan wel ontroerend dan wel leuk.
Heimelijke hekel
In de werksfeer beginnen voor mij de problemen. Het afgelopen jaar verliet ik twee werk-gerelateerde appgroepen, en het zou goed kunnen dat ik daardoor klusjes ben misgelopen; de herwonnen rust heeft me dus letterlijk geld gekost. Toch heb ik geen spijt. De updates klotsten op de raarste momenten tegen de plinten, en variëerden van „Kijk, mijn bioscoopstoel” tot „Wie heeft [vul maar een titel in] al gezien?” Juist doordat er soms wel degelijk iets serieus voorbijvloog kon ik niet níet kijken, en ja, dat werd dus te veel. Network burnout lag op de loer, plus een heimelijke hekel aan collega’s die ik in het echt heel aardig vind. Dag groep.
Eén uitzondering maakte ik. ‘Zwemclub Kant Noch Wal’ heeft geen enkele functie meer: gedrieën vormden we vorige zomer een filmjury, en onze prijs is al lang en breed uitgereikt. Maar we weigeren onszelf op te heffen, al was het maar omdat we een reünie overwegen. Het jongste lid meldt overigens lid te zijn van nog 24 (!) andere actieve appgroepen; onze naamgever daarentegen noemt het hele verschijnsel „eigentijdse horror”. Maar de zwemclub blijft bestaan.
Dit is een merkwaardig slecht geschreven artikel (? opiniestuk? Column? Het staat onder ‘nieuws’).
Anyways, ik wil boomers graag wijzen op de mute knop en het feit dat je uit groepen kunt stappen.
Whatsappgroepen zijn plekken waar je dingen ingooit zonder enige verwachtingen van tijdig response of antwoord van iedereen. Zoja, @ ze. Het zijn echt vooral de oudere medemensen die precies dezelfde kanalen gebruiken voor lauwe memes en “ik heb nu meteen antwoord nodig op deze vraag”.
1: Druk een paar seconden met je vinger op een groepsapp
2: Druk op het mute icoontje boven in beeld
3: Selecteer “Altijd”
4: Herhaal stap 1 t/m 3 op al je groepsapps.
Probleem opgelost.
Mja, misschien sta ik sterk in mijn schoenen / ben ik een insensitieve hork (doorhalen wat niet van toepassing is), maar als ik een dag of meerdere dagen geen zin heb om ergens op te reageren, dan doe ik dat ook gewoon niet. Simpel.
Ik ervaar het tegenovergestelde, als er al minimaal 4 anderen “oh wat leuk” of “gefeliciteerd!” hebben gezegd, heb ik zoiets van: oh nou nu weten ze het wel, hun nieuwe t-shirt is leuk, het is niet nuttig om als een soort ongeïnspireerde meeloper de hele groep nog een bericht te sturen, uitzonderlijke prestaties daargelaten.
Groepsapps op mute is de oplossing. Sowieso heb ik alle meldingen uitstaan van WhatsApp. Ik check 1 of 2x per dag m’n appjes en thats it. Als mensen sneller antwoord willen moeten ze maar bellen.
Is dit een door google-translate gehaald amerikaans artikel?
Ik heb het zo ingesteld dat je mij niet kunt toevoegen zonder toestemming. Sindsdien is het heerlijk rustig op WhatsApp.
Slecht geschreven artikel, trouwens. Of het ligt aan mij, ik ben net wakker.
Hahahahahahahaha Hoe De Fuck Is Digitale Sociale Druk Echt Hahahaha Amice Loop Gewoon Weg Van Het Scherm Gast Sluit Je Ogen Haha
Veel van mijn App-groepen hebben dagelijks tientallen ongelezen berichten. Misschien ben ik er gewoon erg makkelijk in, maar ik lees het wel wanneer het mij uitkomt. No pressure.
Herkenbaar wat mensen posten, gewoon alles op mute zetten. Ben tegelijkertijd dan wel benieuwd hoeveel tijd mensen besteden aan Reddit 🙂
Ik heb letterlijk zo ingesteld om mijn telefoon dat ik tussen 9:00 en 17:00 geen meldingen ontvang, al het geluid behalve de ringtone voor bellen, staat ook uit. Daarnaast heb ik alle groepsapp gemuted. Done.
12ft.io werkt niet meer bij de NRC?
Ik zit in zo 100 discord servers en heb hier geen last van.
Geen WhatsApp hebben lost al 99% van de problemen op.
Werk via Slack of Teams. De rest belt of telegram. SMS ook een optie.
15 comments
Sociale druk van groepsapps bestáát
Social media In de VS weerklinkt de noodkreet van een vader die de druk van een appgroep niet meer aankon. Sandra Heerma van Voss herkent het gevoel. Professioneel zit ze nu alleen nog in de app van Zwemclub Kant noch Wal.
Eindelijk. Iemand zegt het. Een aan ontroering grenzende opluchting overviel me toen het appje dat oogarts Thomas D’Orazio uit Pittsburgh, Pennsylvania op 16 januari naar zijn gezin stuurde via een online nieuwsgolfje tot me kwam. D’Orazio’s oudste dochter, student Allison, deelde het appje van haar vader op Twitter („im crying”, zette ze erboven – van het lachen) en dat bleef niet zonder gevolgen: het is inmiddels meer dan 14 miljoen keer bekeken en leverde honderdduizenden reacties op.
Wissewasjes
D’Orazio is er de man niet naar om op zijn ongevraagde flits-roem in te springen, maar Allison stond op 19 januari Good Morning America te woord. Het was maar een dreigement geweest, suste ze. „Mijn vader houdt van ons […] Hij is juist graag heel betrokken, dus hij voelde druk om […] overal op te reageren”. Allison, haar zusje Alexa en moeder Amy wisselen vrijwel doorlopend wissewasjes uit.
Thomas checkt zijn telefoon op werkdagen slechts sporadisch en treft als hij weer eens kijkt dus steeds een op een noodtoestand wijzende hoeveelheid berichten aan. Op die bewuste januaridag deden Allisons updates van haar borduurproject – elk geslaagd steekje verdiende een foto, ze was nogal trots – hem waarschijnlijk de das om; hij kon niet anders meer dan de waanzin een halt toeroepen. Met fenomenaal succes. „Dude,” tweette een man die zich Lord of the Bears noemt, „network burnout is a real thing.” Vrouwen verklaarden Thomas de liefde: wat was hij écht!
Ik ken mensen die er even achteloos als lichtvoetig mee om weten te springen, maar ik neem geschreven woorden in de regel nogal zwaar
Echt, inderdaad. De sociale druk die er van groepsapps uitgaat bestáát – niet voor iedereen, ik ken mensen die er even achteloos als lichtvoetig mee om weten te springen, maar ik neem geschreven woorden in de regel nogal zwaar. In de privésfeer is de boel na een over-enthousiast begin (hoeveel vakantiekiekjes kan een mens verdragen) tot rust gekomen, en nu is elk berichtje uit mijn breed vertakte familie handig dan wel ontroerend dan wel leuk.
Heimelijke hekel
In de werksfeer beginnen voor mij de problemen. Het afgelopen jaar verliet ik twee werk-gerelateerde appgroepen, en het zou goed kunnen dat ik daardoor klusjes ben misgelopen; de herwonnen rust heeft me dus letterlijk geld gekost. Toch heb ik geen spijt. De updates klotsten op de raarste momenten tegen de plinten, en variëerden van „Kijk, mijn bioscoopstoel” tot „Wie heeft [vul maar een titel in] al gezien?” Juist doordat er soms wel degelijk iets serieus voorbijvloog kon ik niet níet kijken, en ja, dat werd dus te veel. Network burnout lag op de loer, plus een heimelijke hekel aan collega’s die ik in het echt heel aardig vind. Dag groep.
Eén uitzondering maakte ik. ‘Zwemclub Kant Noch Wal’ heeft geen enkele functie meer: gedrieën vormden we vorige zomer een filmjury, en onze prijs is al lang en breed uitgereikt. Maar we weigeren onszelf op te heffen, al was het maar omdat we een reünie overwegen. Het jongste lid meldt overigens lid te zijn van nog 24 (!) andere actieve appgroepen; onze naamgever daarentegen noemt het hele verschijnsel „eigentijdse horror”. Maar de zwemclub blijft bestaan.
Dit is een merkwaardig slecht geschreven artikel (? opiniestuk? Column? Het staat onder ‘nieuws’).
Anyways, ik wil boomers graag wijzen op de mute knop en het feit dat je uit groepen kunt stappen.
Whatsappgroepen zijn plekken waar je dingen ingooit zonder enige verwachtingen van tijdig response of antwoord van iedereen. Zoja, @ ze. Het zijn echt vooral de oudere medemensen die precies dezelfde kanalen gebruiken voor lauwe memes en “ik heb nu meteen antwoord nodig op deze vraag”.
1: Druk een paar seconden met je vinger op een groepsapp
2: Druk op het mute icoontje boven in beeld
3: Selecteer “Altijd”
4: Herhaal stap 1 t/m 3 op al je groepsapps.
Probleem opgelost.
Mja, misschien sta ik sterk in mijn schoenen / ben ik een insensitieve hork (doorhalen wat niet van toepassing is), maar als ik een dag of meerdere dagen geen zin heb om ergens op te reageren, dan doe ik dat ook gewoon niet. Simpel.
Ik ervaar het tegenovergestelde, als er al minimaal 4 anderen “oh wat leuk” of “gefeliciteerd!” hebben gezegd, heb ik zoiets van: oh nou nu weten ze het wel, hun nieuwe t-shirt is leuk, het is niet nuttig om als een soort ongeïnspireerde meeloper de hele groep nog een bericht te sturen, uitzonderlijke prestaties daargelaten.
Groepsapps op mute is de oplossing. Sowieso heb ik alle meldingen uitstaan van WhatsApp. Ik check 1 of 2x per dag m’n appjes en thats it. Als mensen sneller antwoord willen moeten ze maar bellen.
Is dit een door google-translate gehaald amerikaans artikel?
Ik heb het zo ingesteld dat je mij niet kunt toevoegen zonder toestemming. Sindsdien is het heerlijk rustig op WhatsApp.
Slecht geschreven artikel, trouwens. Of het ligt aan mij, ik ben net wakker.
Hahahahahahahaha Hoe De Fuck Is Digitale Sociale Druk Echt Hahahaha Amice Loop Gewoon Weg Van Het Scherm Gast Sluit Je Ogen Haha
Veel van mijn App-groepen hebben dagelijks tientallen ongelezen berichten. Misschien ben ik er gewoon erg makkelijk in, maar ik lees het wel wanneer het mij uitkomt. No pressure.
Herkenbaar wat mensen posten, gewoon alles op mute zetten. Ben tegelijkertijd dan wel benieuwd hoeveel tijd mensen besteden aan Reddit 🙂
Ik heb letterlijk zo ingesteld om mijn telefoon dat ik tussen 9:00 en 17:00 geen meldingen ontvang, al het geluid behalve de ringtone voor bellen, staat ook uit. Daarnaast heb ik alle groepsapp gemuted. Done.
12ft.io werkt niet meer bij de NRC?
Ik zit in zo 100 discord servers en heb hier geen last van.
Geen WhatsApp hebben lost al 99% van de problemen op.
Werk via Slack of Teams. De rest belt of telegram. SMS ook een optie.