de tldr van dit artikel is gewoon dat mensen vanaf hun 13e teveel shit moeten om zich meerdere uren per week aan semi-sociaal-verplichte recreatie te verbinden?
Het is begrijpelijk dat sommige tieners afhaken bij sportclubs vanwege de vaste trainingstijden en verplichtingen. Tieners hebben vaak een drukke agenda met school, huiswerk, sociale verplichtingen en andere activiteiten, en het kan moeilijk zijn om deze activiteiten te combineren met regelmatige sporttrainingen. Daarnaast hebben tieners ook behoefte aan vrijheid en autonomie, en het gevoel dat ze zelf keuzes kunnen maken over hoe ze hun tijd doorbrengen.
Aan de andere kant zijn er ook voordelen verbonden aan de structuur en verplichtingen van sportclubs. Sportclubs bieden bijvoorbeeld sociale interactie en ondersteuning, wat kan helpen bij het ontwikkelen van sociale vaardigheden en vriendschappen. Bovendien kan sporten bij een club zorgen voor een gevoel van verbondenheid en teamgeest, wat weer kan bijdragen aan een positief zelfbeeld en zelfvertrouwen.
Het is daarom belangrijk om te zoeken naar manieren om sportclubs aantrekkelijker te maken voor tieners, zonder af te doen aan de voordelen van structuur en verplichtingen. Hierbij kunnen clubs denken aan het flexibeler maken van trainingstijden en het aanbieden van verschillende sporten en activiteiten. Het betrekken van tieners bij de besluitvorming rondom trainingstijden en activiteiten kan ook helpen bij het creëren van een gevoel van autonomie en eigenaarschap.
Kortom, het is belangrijk om het probleem van afhakende tieners bij sportclubs serieus te nemen en te zoeken naar manieren om sportclubs aantrekkelijker te maken voor tieners, zonder af te doen aan de voordelen van structuur en verplichtingen.
Lol de jeugd van tegenwoordig. Wacht maar tot ze ontdekken dat ze ook vaste werktijden en verplichtingen zullen hebben later.
Nja m’n vriend is na jaren ook met hockey gestopt, het kostte hem teveel tijd dus. 2 avonden trainen, training geven. En wedstrijden op zondag.
Als hij uit moest spelen was ie vaak bijna z’n hele zondag kwijt.
Ik snap het wel.
Niet alleen sporten, ook bij scouting is dit al 20 jaar zo.
Vanaf 13 moet er opeens meer huiswerk gemaakt worden en vanaf 16 wordt tijd geld, op die sportavond kan namelijk ook gewerkt worden. Dat hoort allemaal bij het volwassen worden.
Ik ben niet mega oud ofzo maar ik dacht dat dit altijd al een dingetje was? Lijkt me toch ook logisch dat als je ouder wordt je andere prioriteiten stelt en het drukker krijgt.
Ik denk dat dit ook een reden is dat boulderen zo populair is op het moment; geen vaste trainingstijden; geen team om teleur te stellen; komen en gaan wanneer je zelf wil. Misschien zouden sporten die nu te veel vastigheid vragen wat meer vrijblijvendheid kunnen bieden.
Ik zie bijna alleen maar begripvolle comments, maar imo is dit een typisch voorbeeld van de ziekte van deze (maar ook mijn) generatie: de totale onwil om je ergens aan te committen voor langere tijd. Want wat als je een keer geen zin hebt. Of wat als er een keer iets anders, leukers is op dat moment. Je ergens aan committen wordt gezien als een beperking ipv een verrijking. Individualisme neemt toe, en iedere vorm van vereniging wordt steeds schraler. Zonde!
In groep 8 ging ik (destijds 13 of 14 jaar, inmiddels 28 jaar) graag 1 a 2 keer in de week volleyballen (vanaf 19:00 tot +/- 21:00). Zodra ik op de brugklas zat was ik blij als ik m’n huiswerk op tijd af kreeg en even niks kon doen. Als ik dan een keer ging volleyballen viel ik als een blok in slaap en kon ik me de dag erna niet concentreren. Om dit 2 schooldagen in de week te laten gebeuren was me teveel, want ik was veel te moe om te leren en te onthouden.
Heel iets nieuws is dit dus niet.
Als je jouw sport echt leuk vindt dan maak je er wel tijd voor.
Als iemand die overspannen is geraakt in zijn tienertijd verbaast dit mij totaal niet.
Ik kan begrijpen dat mensen stoppen door tijd gebrek.
Zelf kan ik ook 1x in de 2 weken trainen door werk
Maar je kan ook proberen er wat meer tijd voor te maken. Want is die 2 uur nou zoveel gezeur voor een training?
In mijn geval : hele zondag is voor de sport wedstrijd + hangen bij het club huis, en mocht ik eerder weg kunnen van werk op een training dag dan doe ik dat.
Edit: misschien is dit alleen in mijn geval maar, de sportclubs lijken mij ook heel goed voor sociale contacten en gezondheid natuurlijk.
Toen ik 13 was, ben ik ook gestopt bij de sportvereniging. Ik zat op een punt bij mijn sport dat er ”gevraagd” werd of je 3/4x per week ging sporten. Dat niet doen, was geen optie. Maar ja, middelbare schooltijd. Dan krijg je wel meer huiswerk, dus school of de sportclub? Keuze was snel gemaakt.
Ik ben ooit van VWO naar HAVO gegaan omdat voorgesteld werd dat ik bij de muziekvereniging moest stoppen omdat mijn cijfers tegenvielen. Daarna de HAVO fluitend afgemaakt en ik ben volgens mij prima terecht gekomen.
Ik ben altijd van mening geweest, als je school of studie niet kan combineren met andere activiteiten doordat je onevenredig veel tijd kwijt bent huiswerk(begeleiding), zit je volgens mij gewoon boven je niveau te pielen. Laat leerlingen lekker op hun eigen tempo leren en in de vrije tijd ontwikkelen op andere vlakken.
Op een bepaald moment had ik inderdaad de keuze tussen:
– sporten, met doordeweeks trainen en verplicht wedstrijden in de weekenden
– bijbaantje, op zaterdag en leverde geld op
Ik ben toentertijd dus voor het bijbaantje gegaan.
Dit is altijd al een ding geweest voor zover ik weet.
Naar mijn weten speelt dit altijd al. Bij mij zelf was het pas toen ik ouder was (rond de 20jr). Ik ging als MBO’er naar het HBO en moest toen veel meer tijd steken in huiswerk/leren. Ik had hiernaast ook nog twee baantjes. Een beetje inkomen was voor mij belangrijker dan voetbal en ben toen gestopt. Inmiddels is dat al ruim 10 jaar geleden. 80% van m’n vrienden deden hetzelfde, alleen de echte fanatiekelingen die bij het eerste konden voetballen bleven nog hangen.
Dit is naar mijn weten niet echt een nieuw fenomeen.
Beetje semi-on-topic. Ik heb 2 dochters van 8 en 11. De 11 jarige zit in de ‘D-tjes’ en die *moeten* dus twee keer per week trainen. Ook worden ieder jaar de teams door elkaar gehusseld om te proberen iedere keer zo sterk mogelijke teams te maken. M’n oudste is ook van een heel leuk team naar een veel minder leuk team gegaan waar onderling veel strijd is en de (jonge) coaches overduidelijke favorieten hebben. Ze heeft er nu dus eigenlijk ook helemaal geen zin meer in. Enorm balen. Ze speelde op selectieniveau maar omdat het eigenlijk niet meer leuk is, gaat ze ook niet meer vooruit.
Punt is; verengingen hebben dit ook wel een beetje aan zichzelf te danken door enorm prestatiegericht te zijn (en in dit geval is het nutteloos, onze kleine club gaat nooit hoofdklasse teams hebben), maar eigenlijk nul focus te hebben op waar het om draait in een teamsport; het teamgevoel.
Komend jaar gaat ze naar de middelbare dus we gaan wel zien of het dan nog past. Als ze te druk is, gaat ze gewoon 1 keer per week trainen. Ze bekijken het maar.
Sinds ik meer vrije tijd heb gekregen door vrijstellingen binnen mijn studie, heb ik een hoop dingen weer opgepakt. Ik was zelf op de middelbare school nog veel bezig met sporten, werk en andere vrijetijdsdingen, en mijn punten leden er onder. Toen uiteindelijk door reistijden op Uni/HBO toch bijna alles stop moeten zetten.
Ik heb momenteel 1 avond vaststaan voor sociale “verplichtingen” en de rest kan ik om mijn werk heen plannen. Ook mijn andere hobby’s en wat vrijwilligerswerk wat ik er naast doe zijn relatief flexibel waardoor ik gewoon tijd overhoud waar nodig.
Ik ben echt heeuul oud en dit was in de jaren 90 al zo. Als je naar de middelbare school gaat verandert er superveel in je leven en heel vaak vervalt de sport die je in je basisschooltijd speelde dan, en blijft er alleen de veel kleinere fanatieke groep over die de semi-professionele kant op willen. Is overal hetzelfde, bij voetbal, paardrijden, hockey, scouting, etc.
Daarom is naar de sportschool gaan zo populair geworden je kan gaan wanneer je wilt en met wie je wilt geen druk om je in de derde helft nog elke weekend klem te zuipen.
Toen ik van studeren naar een vaste baan ging (zonder partner of kinderen) merkte ik wel dat ik enorm veel tijd vrij had. En ben toen op vrij late leeftijd nog begonnen met een teamsport. Herken het wel dat je vanaf de middelbare school tot aan je eerste baan eigenlijk weinig tijd hebt voor bijzaken. Wellicht dat je vooral in je hoofd (mentaal) druk bent.
Zie bij ons op de club dat er enorm veel jeugdleden zijn, bijna niemand van de middelbare school leeftijd en dan weer een hele grote groep mensen zoals ik (alleenstaanden met werk, of mensen met wat oudere kinderen).
Trainers maken het vaak ook niet aantrekkelijk, als je wat aan de late kant bent mag je direct weer rondjes lopen. Verliezen in het weekend ga maar lopen. Door de week een keer geen tijd zondag op de bank
Ik ben gedurende de puberteit ook gestopt met sporten. Je moet al zoveel op school dat je een hekel krijgt aan verplichtingen. Pubers stoppen in diezelfde periode ook vaak met instrumenten en lezen: Je moet al zoveel en dan wil je niet dingen in je vrije tijd moeten. Pas nu ik een parttime opleiding als volwassene doe, sport ik weer en doe ik wat ik leuk vind.
Kinderen moeten te veel.
Mijn zoontje (7) zat op judo, in zijn geval stopte de trainer ermee omdat hij het niet meer kon combineren met werk e.d.. Er kon geen nieuwe trainer gevonden worden waardoor het helaas stopte..
Das de reden dat ik 15 jaar geleden al gestopt ben met sporten bij een club. Ook de reden dat sportscholen het beter doen.
26 comments
de tldr van dit artikel is gewoon dat mensen vanaf hun 13e teveel shit moeten om zich meerdere uren per week aan semi-sociaal-verplichte recreatie te verbinden?
Het is begrijpelijk dat sommige tieners afhaken bij sportclubs vanwege de vaste trainingstijden en verplichtingen. Tieners hebben vaak een drukke agenda met school, huiswerk, sociale verplichtingen en andere activiteiten, en het kan moeilijk zijn om deze activiteiten te combineren met regelmatige sporttrainingen. Daarnaast hebben tieners ook behoefte aan vrijheid en autonomie, en het gevoel dat ze zelf keuzes kunnen maken over hoe ze hun tijd doorbrengen.
Aan de andere kant zijn er ook voordelen verbonden aan de structuur en verplichtingen van sportclubs. Sportclubs bieden bijvoorbeeld sociale interactie en ondersteuning, wat kan helpen bij het ontwikkelen van sociale vaardigheden en vriendschappen. Bovendien kan sporten bij een club zorgen voor een gevoel van verbondenheid en teamgeest, wat weer kan bijdragen aan een positief zelfbeeld en zelfvertrouwen.
Het is daarom belangrijk om te zoeken naar manieren om sportclubs aantrekkelijker te maken voor tieners, zonder af te doen aan de voordelen van structuur en verplichtingen. Hierbij kunnen clubs denken aan het flexibeler maken van trainingstijden en het aanbieden van verschillende sporten en activiteiten. Het betrekken van tieners bij de besluitvorming rondom trainingstijden en activiteiten kan ook helpen bij het creëren van een gevoel van autonomie en eigenaarschap.
Kortom, het is belangrijk om het probleem van afhakende tieners bij sportclubs serieus te nemen en te zoeken naar manieren om sportclubs aantrekkelijker te maken voor tieners, zonder af te doen aan de voordelen van structuur en verplichtingen.
Lol de jeugd van tegenwoordig. Wacht maar tot ze ontdekken dat ze ook vaste werktijden en verplichtingen zullen hebben later.
Nja m’n vriend is na jaren ook met hockey gestopt, het kostte hem teveel tijd dus. 2 avonden trainen, training geven. En wedstrijden op zondag.
Als hij uit moest spelen was ie vaak bijna z’n hele zondag kwijt.
Ik snap het wel.
Niet alleen sporten, ook bij scouting is dit al 20 jaar zo.
Vanaf 13 moet er opeens meer huiswerk gemaakt worden en vanaf 16 wordt tijd geld, op die sportavond kan namelijk ook gewerkt worden. Dat hoort allemaal bij het volwassen worden.
Ik ben niet mega oud ofzo maar ik dacht dat dit altijd al een dingetje was? Lijkt me toch ook logisch dat als je ouder wordt je andere prioriteiten stelt en het drukker krijgt.
Ik denk dat dit ook een reden is dat boulderen zo populair is op het moment; geen vaste trainingstijden; geen team om teleur te stellen; komen en gaan wanneer je zelf wil. Misschien zouden sporten die nu te veel vastigheid vragen wat meer vrijblijvendheid kunnen bieden.
Ik zie bijna alleen maar begripvolle comments, maar imo is dit een typisch voorbeeld van de ziekte van deze (maar ook mijn) generatie: de totale onwil om je ergens aan te committen voor langere tijd. Want wat als je een keer geen zin hebt. Of wat als er een keer iets anders, leukers is op dat moment. Je ergens aan committen wordt gezien als een beperking ipv een verrijking. Individualisme neemt toe, en iedere vorm van vereniging wordt steeds schraler. Zonde!
In groep 8 ging ik (destijds 13 of 14 jaar, inmiddels 28 jaar) graag 1 a 2 keer in de week volleyballen (vanaf 19:00 tot +/- 21:00). Zodra ik op de brugklas zat was ik blij als ik m’n huiswerk op tijd af kreeg en even niks kon doen. Als ik dan een keer ging volleyballen viel ik als een blok in slaap en kon ik me de dag erna niet concentreren. Om dit 2 schooldagen in de week te laten gebeuren was me teveel, want ik was veel te moe om te leren en te onthouden.
Heel iets nieuws is dit dus niet.
Als je jouw sport echt leuk vindt dan maak je er wel tijd voor.
Als iemand die overspannen is geraakt in zijn tienertijd verbaast dit mij totaal niet.
Ik kan begrijpen dat mensen stoppen door tijd gebrek.
Zelf kan ik ook 1x in de 2 weken trainen door werk
Maar je kan ook proberen er wat meer tijd voor te maken. Want is die 2 uur nou zoveel gezeur voor een training?
In mijn geval : hele zondag is voor de sport wedstrijd + hangen bij het club huis, en mocht ik eerder weg kunnen van werk op een training dag dan doe ik dat.
Edit: misschien is dit alleen in mijn geval maar, de sportclubs lijken mij ook heel goed voor sociale contacten en gezondheid natuurlijk.
Toen ik 13 was, ben ik ook gestopt bij de sportvereniging. Ik zat op een punt bij mijn sport dat er ”gevraagd” werd of je 3/4x per week ging sporten. Dat niet doen, was geen optie. Maar ja, middelbare schooltijd. Dan krijg je wel meer huiswerk, dus school of de sportclub? Keuze was snel gemaakt.
Ik ben ooit van VWO naar HAVO gegaan omdat voorgesteld werd dat ik bij de muziekvereniging moest stoppen omdat mijn cijfers tegenvielen. Daarna de HAVO fluitend afgemaakt en ik ben volgens mij prima terecht gekomen.
Ik ben altijd van mening geweest, als je school of studie niet kan combineren met andere activiteiten doordat je onevenredig veel tijd kwijt bent huiswerk(begeleiding), zit je volgens mij gewoon boven je niveau te pielen. Laat leerlingen lekker op hun eigen tempo leren en in de vrije tijd ontwikkelen op andere vlakken.
Op een bepaald moment had ik inderdaad de keuze tussen:
– sporten, met doordeweeks trainen en verplicht wedstrijden in de weekenden
– bijbaantje, op zaterdag en leverde geld op
Ik ben toentertijd dus voor het bijbaantje gegaan.
Dit is altijd al een ding geweest voor zover ik weet.
Naar mijn weten speelt dit altijd al. Bij mij zelf was het pas toen ik ouder was (rond de 20jr). Ik ging als MBO’er naar het HBO en moest toen veel meer tijd steken in huiswerk/leren. Ik had hiernaast ook nog twee baantjes. Een beetje inkomen was voor mij belangrijker dan voetbal en ben toen gestopt. Inmiddels is dat al ruim 10 jaar geleden. 80% van m’n vrienden deden hetzelfde, alleen de echte fanatiekelingen die bij het eerste konden voetballen bleven nog hangen.
Dit is naar mijn weten niet echt een nieuw fenomeen.
Beetje semi-on-topic. Ik heb 2 dochters van 8 en 11. De 11 jarige zit in de ‘D-tjes’ en die *moeten* dus twee keer per week trainen. Ook worden ieder jaar de teams door elkaar gehusseld om te proberen iedere keer zo sterk mogelijke teams te maken. M’n oudste is ook van een heel leuk team naar een veel minder leuk team gegaan waar onderling veel strijd is en de (jonge) coaches overduidelijke favorieten hebben. Ze heeft er nu dus eigenlijk ook helemaal geen zin meer in. Enorm balen. Ze speelde op selectieniveau maar omdat het eigenlijk niet meer leuk is, gaat ze ook niet meer vooruit.
Punt is; verengingen hebben dit ook wel een beetje aan zichzelf te danken door enorm prestatiegericht te zijn (en in dit geval is het nutteloos, onze kleine club gaat nooit hoofdklasse teams hebben), maar eigenlijk nul focus te hebben op waar het om draait in een teamsport; het teamgevoel.
Komend jaar gaat ze naar de middelbare dus we gaan wel zien of het dan nog past. Als ze te druk is, gaat ze gewoon 1 keer per week trainen. Ze bekijken het maar.
Sinds ik meer vrije tijd heb gekregen door vrijstellingen binnen mijn studie, heb ik een hoop dingen weer opgepakt. Ik was zelf op de middelbare school nog veel bezig met sporten, werk en andere vrijetijdsdingen, en mijn punten leden er onder. Toen uiteindelijk door reistijden op Uni/HBO toch bijna alles stop moeten zetten.
Ik heb momenteel 1 avond vaststaan voor sociale “verplichtingen” en de rest kan ik om mijn werk heen plannen. Ook mijn andere hobby’s en wat vrijwilligerswerk wat ik er naast doe zijn relatief flexibel waardoor ik gewoon tijd overhoud waar nodig.
Ik ben echt heeuul oud en dit was in de jaren 90 al zo. Als je naar de middelbare school gaat verandert er superveel in je leven en heel vaak vervalt de sport die je in je basisschooltijd speelde dan, en blijft er alleen de veel kleinere fanatieke groep over die de semi-professionele kant op willen. Is overal hetzelfde, bij voetbal, paardrijden, hockey, scouting, etc.
Daarom is naar de sportschool gaan zo populair geworden je kan gaan wanneer je wilt en met wie je wilt geen druk om je in de derde helft nog elke weekend klem te zuipen.
Toen ik van studeren naar een vaste baan ging (zonder partner of kinderen) merkte ik wel dat ik enorm veel tijd vrij had. En ben toen op vrij late leeftijd nog begonnen met een teamsport. Herken het wel dat je vanaf de middelbare school tot aan je eerste baan eigenlijk weinig tijd hebt voor bijzaken. Wellicht dat je vooral in je hoofd (mentaal) druk bent.
Zie bij ons op de club dat er enorm veel jeugdleden zijn, bijna niemand van de middelbare school leeftijd en dan weer een hele grote groep mensen zoals ik (alleenstaanden met werk, of mensen met wat oudere kinderen).
Trainers maken het vaak ook niet aantrekkelijk, als je wat aan de late kant bent mag je direct weer rondjes lopen. Verliezen in het weekend ga maar lopen. Door de week een keer geen tijd zondag op de bank
Ik ben gedurende de puberteit ook gestopt met sporten. Je moet al zoveel op school dat je een hekel krijgt aan verplichtingen. Pubers stoppen in diezelfde periode ook vaak met instrumenten en lezen: Je moet al zoveel en dan wil je niet dingen in je vrije tijd moeten. Pas nu ik een parttime opleiding als volwassene doe, sport ik weer en doe ik wat ik leuk vind.
Kinderen moeten te veel.
Mijn zoontje (7) zat op judo, in zijn geval stopte de trainer ermee omdat hij het niet meer kon combineren met werk e.d.. Er kon geen nieuwe trainer gevonden worden waardoor het helaas stopte..
Das de reden dat ik 15 jaar geleden al gestopt ben met sporten bij een club. Ook de reden dat sportscholen het beter doen.