**Hvað er að frétta* ***af*** *íslenska skólakerfinu?*
Að taka próf heima er ekki endilega minna streituvaldandi. Heima við færðu minni tíma til að ljúka prófinu og tæknileg vandamál sem kunna að koma upp geta ýtt undir streitu. Spurningar heimaprófa geta einnig verið erfiðari og snúnari, sem getur leitt til meiri streitu. Einnig eru nemendur ekki í sama prófaumhverfi heima við, sem þýðir að prófið er ekki að meta það sem því er ætlað að meta. Prófinu er ætlað að meta þekkingu og skilning á efninu, en þess í stað getur það verið að meta getu nemenda til að vera fljót að finna rétta svarið.
Persónulega þykir mér betra að taka próf í skólaumhverfi því það hjálpar mér að komast í „prófhugarfarið”. Fullt nám getur verið yfirþyrmandi, gríðarleg vinna og tekur á andlega. Ef nemendur telja sig ekki ráða við það er það alltaf valkostur að taka færri einingar á önn. Mér þykir betra að taka nokkra áfanga saman á önn, því það hjálpar mér tengja á milli námsgreina og öðlast dýpri skilning á efninu.
Hvað er málið með flugvélamat?
Já ég hef tekið nokkur svona heimapróf, það er mjög þægilegt að hafa einhvern hjá sér, sem kann efnið vel.
Vá, þessi stúlka hefur ekkert vald á íslensku. Ég átti mjög erfitt með þessa lesningu. Ef þetta er afurð Íslenska skólakerfisins þá þarf greinilega að bæta eitthvað.
Ég læt alltaf einhvern fullorðinn fara yfir hjá mér áður en sendi skoðanagrein í blaðið.
Mæli með!
ég skal gefa henni pappírssóunina sem viðgengst. En vá, hvað ég er ósammála að mörgu leyti og ég get leyst lokaprófsflækjuna hennar mjög auðveldlega.
Öll lokapróf eru munnleg. Enginn pappír, engar ritgerðarspurningar, engin mismunun vegna tækniþekkingu, aðstöðu heima fyrir, netaðgengi né fjármagns milli handanna. Bara samtal um það sem nemandinn átti að tileinka sér. Svona eins og gerist daglega hjá öllum þeim sem hafa sérþekkingu á einhverju sviði.
Kvíðinn og stressið myndi rjúka uppúr öllu valdi!
Sem þýðir að það að sýna fram á þekkinguna var ekki vandamálið, heldur óttinn við að vera dæmdur. En sorrý við getum ekki öll gert allt, og hvað þá jafnvel. /Rant
Grunnám í háskóla er meðal annars kennsla í skipulagningu og nemandi sem líkur þessum 3 árum sýnir að hann getur unnið undir pressu sem nýtist vel á vinnumarkaði. Finnst þetta full barnalegt viðhorf hjá greinahöfundi.
Kannski væri best að taka á kvíðanum fyrst skella sér svo í háskólann.
Eru skólar í Evrópu ekki jafn mismunandi og þeir eru margir? Það er ekki langt síðan ég var í HÍ, og ég þurfti aldrei að taka próf með blaði og penna og það var meira en nóg um félagslíf, þetta fer eflaust eftir deildinni. Einu skiptin sem ég tók próf með blaði og penna var að vísu í skiptinámi við evrópskan skóla.
Ekki nóg með að hún sé varla skrifandi á íslensku, heldur er greinin full af alhæfingum og rangfærslum. Ekki til þess fallið maður vilji láta slaka á kröfum sem gerðar eru til háskólastúdenta nema síður sé.
Verð að vera fullkomlega ósammála þessari gagnrýni á anna-og áfangakerfið.
Varðandi það að það sé slæmt að vera í 3-5 áföngum yfir 4 og hálfan mánuð, þá er ég að klára mastersnám erlendis þar sem standardinn var einn áfangi í einu, yfir þriggja vikna tímabil. Það þýddi að er maður var með fullmettaða stundatöflu var maður annað hvort í lokaprófum á þriggja vikna fresti, eða byrjandi á lokaverkefni samtímis og maður byrjaði áfangan. Bæði með tilheyrandi stressi.
Einnig lærði ég að jólapróf eins og tíðkast í íslenskum skólum eru alls ekki vaninn, þeir sem voru í hefðbundnara annakerfi en ég tóku lokapróf í byrjun janúar og eyddu þá margir jólafríinu í prófastress. Hef eftir það flokkað jólapróf sem forréttindi sem maður vissi ekki að maður hafði.
​
Verð að lokum að vera sammála öllum hér sem hafa sagt að heimapróf séu á engan hátt minna stressandi en venjuleg próf, og það er áður en við pælum í mismunandi heimaaðstæðum fólks.
Gervigreind eftir að hliðra mörgum störfum í framtíðinni. Skilvirk endurmenntunar stefna og öflugt raunfærnismat er það eina sem getur vegið á móti þessari fyrirsjáanlegri þróun.
Greinilega mikið breyst á þessum 8 árum síðan ég var í HÍ 🤷♀️ En efast líka um að höfundur hafi stundað háskólanám í erlendum háskóla. Allavega er þetta ekki reynsla mín af námi í tveimur erlendum háskólum (reyndar ekki í löndunum sem hún telur upp).
Háskólar eru almennt séð stressandi og erfiðir. Saknaði þess meira segja að vera í HÍ þegar ég var í námi í skóla erlendis þar sem allir áfangar enduðu með 100% lokaprófi 😅
Real talk: Háskólanám hefur aldrei verið jafn-auðvelt. Ég veit ekki um neina deild lengur þar sem það er eitthvað fall til að tala um. Það komast allir í gegn og nemendur leggja minna og minna á sig. Afraksturinn er síðan að nemendur vilja alltaf enn minni kröfur, sbr. þennan pistil.
Þessi grein er svo illa skrifuð að allt innihald hennar er marklaust.
Finnst persónulega mun auðveldara að vinna á pappír, í skólanum hjá mér biðja flestir um verkefni á pappír þótt þau séu í boði rafrænt
Ég geri ráð fyrir að þú sért greinahöfundur. Mér langar að gefa þér tvo ráð inn í framtíðina.
1. Alltaf láta einhvern prófarkalesa allt sem þú ætlar þér að birta á almannavettvangi undir eigin nafni, bæði hvað varðar stafsetningu og orðalag. Stafsetningarvillur og óhefðbundið orðalag draga allan kraft úr hvaða málflutningi sem er.
2. Þegar þú skrifar um málefni er gott að einbeita sér að einum þætti þess og koma því vel til skila. Það getur oft virkað að hugsa þetta sem sögu. Þú segir okkur hver vandinn er, útskýrir af hverju það er vandi, hvers vegna það ætti að skipta mig máli og hver þín lausn á vandanum væri. Og það er alveg bannað að gera ráð fyrir að fólk hafi almenna skynsemi og bara fatti hvað þú meinar.
Gangi þér svo vel með þessa baráttu þína.
Ég skrifa bara svo rosalega illa að ég myndi kjósa tölvupróf ef ég væri í skóla. Það kæmi betur út fyrir mig og kennarann.
20 comments
Er þetta byrjun á standöppi?
**Hvað er að frétta* ***af*** *íslenska skólakerfinu?*
Að taka próf heima er ekki endilega minna streituvaldandi. Heima við færðu minni tíma til að ljúka prófinu og tæknileg vandamál sem kunna að koma upp geta ýtt undir streitu. Spurningar heimaprófa geta einnig verið erfiðari og snúnari, sem getur leitt til meiri streitu. Einnig eru nemendur ekki í sama prófaumhverfi heima við, sem þýðir að prófið er ekki að meta það sem því er ætlað að meta. Prófinu er ætlað að meta þekkingu og skilning á efninu, en þess í stað getur það verið að meta getu nemenda til að vera fljót að finna rétta svarið.
Persónulega þykir mér betra að taka próf í skólaumhverfi því það hjálpar mér að komast í „prófhugarfarið”. Fullt nám getur verið yfirþyrmandi, gríðarleg vinna og tekur á andlega. Ef nemendur telja sig ekki ráða við það er það alltaf valkostur að taka færri einingar á önn. Mér þykir betra að taka nokkra áfanga saman á önn, því það hjálpar mér tengja á milli námsgreina og öðlast dýpri skilning á efninu.
Hvað er málið með flugvélamat?
Já ég hef tekið nokkur svona heimapróf, það er mjög þægilegt að hafa einhvern hjá sér, sem kann efnið vel.
Vá, þessi stúlka hefur ekkert vald á íslensku. Ég átti mjög erfitt með þessa lesningu. Ef þetta er afurð Íslenska skólakerfisins þá þarf greinilega að bæta eitthvað.
Ég læt alltaf einhvern fullorðinn fara yfir hjá mér áður en sendi skoðanagrein í blaðið.
Mæli með!
ég skal gefa henni pappírssóunina sem viðgengst. En vá, hvað ég er ósammála að mörgu leyti og ég get leyst lokaprófsflækjuna hennar mjög auðveldlega.
Öll lokapróf eru munnleg. Enginn pappír, engar ritgerðarspurningar, engin mismunun vegna tækniþekkingu, aðstöðu heima fyrir, netaðgengi né fjármagns milli handanna. Bara samtal um það sem nemandinn átti að tileinka sér. Svona eins og gerist daglega hjá öllum þeim sem hafa sérþekkingu á einhverju sviði.
Kvíðinn og stressið myndi rjúka uppúr öllu valdi!
Sem þýðir að það að sýna fram á þekkinguna var ekki vandamálið, heldur óttinn við að vera dæmdur. En sorrý við getum ekki öll gert allt, og hvað þá jafnvel. /Rant
Grunnám í háskóla er meðal annars kennsla í skipulagningu og nemandi sem líkur þessum 3 árum sýnir að hann getur unnið undir pressu sem nýtist vel á vinnumarkaði. Finnst þetta full barnalegt viðhorf hjá greinahöfundi.
Kannski væri best að taka á kvíðanum fyrst skella sér svo í háskólann.
Eru skólar í Evrópu ekki jafn mismunandi og þeir eru margir? Það er ekki langt síðan ég var í HÍ, og ég þurfti aldrei að taka próf með blaði og penna og það var meira en nóg um félagslíf, þetta fer eflaust eftir deildinni. Einu skiptin sem ég tók próf með blaði og penna var að vísu í skiptinámi við evrópskan skóla.
Ekki nóg með að hún sé varla skrifandi á íslensku, heldur er greinin full af alhæfingum og rangfærslum. Ekki til þess fallið maður vilji láta slaka á kröfum sem gerðar eru til háskólastúdenta nema síður sé.
Verð að vera fullkomlega ósammála þessari gagnrýni á anna-og áfangakerfið.
Varðandi það að það sé slæmt að vera í 3-5 áföngum yfir 4 og hálfan mánuð, þá er ég að klára mastersnám erlendis þar sem standardinn var einn áfangi í einu, yfir þriggja vikna tímabil. Það þýddi að er maður var með fullmettaða stundatöflu var maður annað hvort í lokaprófum á þriggja vikna fresti, eða byrjandi á lokaverkefni samtímis og maður byrjaði áfangan. Bæði með tilheyrandi stressi.
Einnig lærði ég að jólapróf eins og tíðkast í íslenskum skólum eru alls ekki vaninn, þeir sem voru í hefðbundnara annakerfi en ég tóku lokapróf í byrjun janúar og eyddu þá margir jólafríinu í prófastress. Hef eftir það flokkað jólapróf sem forréttindi sem maður vissi ekki að maður hafði.
​
Verð að lokum að vera sammála öllum hér sem hafa sagt að heimapróf séu á engan hátt minna stressandi en venjuleg próf, og það er áður en við pælum í mismunandi heimaaðstæðum fólks.
Gervigreind eftir að hliðra mörgum störfum í framtíðinni. Skilvirk endurmenntunar stefna og öflugt raunfærnismat er það eina sem getur vegið á móti þessari fyrirsjáanlegri þróun.
Greinilega mikið breyst á þessum 8 árum síðan ég var í HÍ 🤷♀️ En efast líka um að höfundur hafi stundað háskólanám í erlendum háskóla. Allavega er þetta ekki reynsla mín af námi í tveimur erlendum háskólum (reyndar ekki í löndunum sem hún telur upp).
Háskólar eru almennt séð stressandi og erfiðir. Saknaði þess meira segja að vera í HÍ þegar ég var í námi í skóla erlendis þar sem allir áfangar enduðu með 100% lokaprófi 😅
Real talk: Háskólanám hefur aldrei verið jafn-auðvelt. Ég veit ekki um neina deild lengur þar sem það er eitthvað fall til að tala um. Það komast allir í gegn og nemendur leggja minna og minna á sig. Afraksturinn er síðan að nemendur vilja alltaf enn minni kröfur, sbr. þennan pistil.
Þessi grein er svo illa skrifuð að allt innihald hennar er marklaust.
Finnst persónulega mun auðveldara að vinna á pappír, í skólanum hjá mér biðja flestir um verkefni á pappír þótt þau séu í boði rafrænt
Ég geri ráð fyrir að þú sért greinahöfundur. Mér langar að gefa þér tvo ráð inn í framtíðina.
1. Alltaf láta einhvern prófarkalesa allt sem þú ætlar þér að birta á almannavettvangi undir eigin nafni, bæði hvað varðar stafsetningu og orðalag. Stafsetningarvillur og óhefðbundið orðalag draga allan kraft úr hvaða málflutningi sem er.
2. Þegar þú skrifar um málefni er gott að einbeita sér að einum þætti þess og koma því vel til skila. Það getur oft virkað að hugsa þetta sem sögu. Þú segir okkur hver vandinn er, útskýrir af hverju það er vandi, hvers vegna það ætti að skipta mig máli og hver þín lausn á vandanum væri. Og það er alveg bannað að gera ráð fyrir að fólk hafi almenna skynsemi og bara fatti hvað þú meinar.
Gangi þér svo vel með þessa baráttu þína.
Ég skrifa bara svo rosalega illa að ég myndi kjósa tölvupróf ef ég væri í skóla. Það kæmi betur út fyrir mig og kennarann.