‘Ik heb je data nodig, want ik wil weten hoe duur je bent’

9 comments
  1. > Het gaat, aldus de NZa, om gegevens „zonder direct identificeerbare kenmerken”. Op de formulieren ontbreekt bijvoorbeeld de naam van een patiënt, de geboortedatum, of postcode.
    >
    >[…] de toezichthouder bezit een deel van die gegevens wél. Hoewel de NZa belooft de verschillende informatiestromen „niet” te koppelen, zijn behandelaren niet gerustgesteld.

    Als ze beloven deze gegevens niet te koppelen, hoe willen ze dit dan doen:

    > De NZa wil met al die gegevens vooraf een betere inschatting kunnen maken van hoeveel zorg iemand nodig zal hebben en wat dat kost. Zo wil het „behandelkosten beter verdelen”.

    Gelukkig hoeven we ons voorlopig geen zorgen te maken:

    > De NZa laat weten dat ze die lijsten „op dit moment” niet ontvangt. Ze werken eraan „om dat van de zomer technisch mogelijk te maken”.

  2. Hoe meer data je verzamelt hoe makkelijker het te de-anonymiseren valt. Bij GGZ data moet ontzettend veel verzameld worden om het doel te bereiken, maar om die data anoniem genoeg te maken dat het door een kwaadwillende partij niet (gedeeltelijk) herleid kan worden zorgt er voor dat je (veel) minder data ter beschikking hebt om het oorspronkelijke doel te bereiken.

    Dus moet je kiezen:

    1. De kwetsbaarheid voor herleiding accepteren als risico

    2. Herleiding echt onmogelijk maken en het doel niet volledig bereiken

    3. De gegevens niet verzamelen en het probleem anders aanpakken

Leave a Reply