Hovercraft als mogelijke oplossing, hoog overleg over veer naar Ameland

16 comments
  1. Zand uit de Waddenzee weghalen klinkt niet goed voor de natuur, maar 8 tot 10 keer per dag baggeren zal toch niet veel beter zijn.

    De veerboten naar Ameland hebben al slechts een diepgang van 1,4 meter. Ik ben geen scheepsontwerper, maar kan me voorstellen dat het niet haalbaar is om dat nog veel minder te maken.

    Maar ja, wat zijn dan de alternatieven? Een hovercraft misschien dus. Anders: een soort fietspad / smalle weg op palen? Waar eventueel ook een lijnbus over kan? Een spoordijk zoals de Duitsers hebben gedaan, met een klein treintje?

    Als spoorliefhebber zou ik een smalspoorlijntje op palen best een goed idee vinden 🙃 Kan gerust enkelspoor zijn, zelfs bij 40 km/h ben je binnen 10 minuten aan de overkant. Kan je het heel smal en licht houden.

  2. Het nadeel van hovercrafts is dat ze na helikopters zo’n beetje de meest inefficiënte voertuigen zijn. Met een hoog brandstofverbruik en bijbehorende uitstoot dus.

    Ik vind het smalspoorlijntje op palen wel een goed idee. Laag energieverbruik en het water kan er gewoon onderdoor.

    Edit: een aardig artikel over smalspoor op palen door waddengebied, er staat zelfs een foto bij van door paarden getrokken smalspoor zoals dat vroeger gebruikt werd tussen eilanden en vaste wal.

    https://baltictransportjournal.com/index.php?id=1294

  3. Echt een CDA idee: dan gaan we toch met een super onzuinig extreem lawaaiig voertuig door het natuurgebied?

    Waarom niet auto’s en vrachtwagens alleen met hoog water, dus wat meer plannen.

    Voor voetgangers fietsers juist een elektrische boot met weinig diepgang die met hoge frequentie kan varen.

  4. Niet heel efficiënt als vervoersbedrijf maar wel gaaf!

    Hopelijk maken ze tegenwoordig wel een iets stillere

  5. [Er is eerder een dam geweest met een weg naar Ameland](https://nl.wikipedia.org/wiki/Dam_Holwerd-Ameland?wprov=sfla1), die in de jaren 1880 wegspoelde. Een combi van stukken dam en brug is wel werkbaar, dan kan het wad vrij stromen nabij de geulen en de dijk. Sowieso bouwen we nu een stuk steviger dan destijds.

    Je hebt een autotrein naar het Duitse Sylt, die praktisch als veerboot fungeert. En ‘t Deense eiland Rømø kun je per weg over het wad bereiken, die tot 2 uur voor en na hoogwater open is.

    Eerder is ook een tunnel overwogen. Als je die echt graaft (niet ‘cut and cover’) heeft dat weinig impaxt, maar dan is het eilandgevoel wel weg. (Of je moet de tunnel telkens een halfuur in één richting ofzo openen – totdat een politicus besluit dat dat achterhaald is).

    Sommige Duitse eilanden zijn getij-afhankelijk voor de boot, dus zie je tegenwoordig steeds meer snelboten voor voetpassagiers. En naar Juist en Wangerooge gaan dagelijs 8-15 vluchten met een 8-persoons vliegtuig, twee van ‘s werelds kortste lijnvluchten. Niet echt wat je wil. Vrij duur ook.

  6. Gewoon tunnels naar alle eilanden. Niet zo ambitiloos denken dan maar wat minder geld naar Europa. Plus blijven baggeren en daarmee de dijken op hogen. Lijkt me wel verstandig

Leave a Reply