
Honkballer Xander Bogaerts (30) is een van de bestbetaalde Nederlandse sporters: ‘Elk jaar heb ik wel een periode waarin ik geen bal raak’

Honkballer Xander Bogaerts (30) is een van de bestbetaalde Nederlandse sporters: ‘Elk jaar heb ik wel een periode waarin ik geen bal raak’
6 comments
[Archive.is](https://archive.is/4dSJn)
Honkballer Xander Bogaerts (30) is een van de bestbetaalde Nederlandse sporters: ‘Elk jaar heb ik wel een periode waarin ik geen bal raak’
Wereldkampioenschap Woensdag begint voor honkballer Xander Bogaerts (30) en het Koninkrijksteam in Taiwan de World Baseball Classic, het WK voor honkballers. „We willen naar de finale.”
Sam de Voogt
1 maart 2023
Leestijd 7 minuten
Het was nog spannend of hij mocht meedoen, zegt Xander Bogaerts over de World Baseball Classic (WBC). Hij was door bondscoach Hensley Meulens geselecteerd om mee te doen aan het wereldkampioenschap voor honkballers. Maar als je net voor elf jaar en 280 miljoen dollar (262 miljoen euro) een contract hebt getekend bij een nieuw team (San Diego Padres), zoals Bogaerts eind vorig jaar deed, dan is het afwachten hoe ze er bij je club tegenaan kijken als je direct de voorbereiding op het nieuwe seizoen wil overslaan om naar de WBC te gaan.
Bij de Curaçaose pitcher Kenley Jansen, die deze winter voor 32 miljoen dollar een nieuw contract bij de Boston Red Sox tekende en die óók door de bondscoach werd geselecteerd, was het oordeel van de clubleiding: nee, je mag niet meedoen.
„Het was een lastige kwestie”, zegt Bogaerts. Hij wilde graag zijn nieuwe teamgenoten ontmoeten, ze beter leren kennen om zo op tijd ingespeeld te zijn voor het nieuwe honkbalseizoen. „Maar toen ik keek naar de selectie [van de Padres], zag ik dat veel van onze sterspelers ook naar het toernooi gingen, bijna het hele infield. Als ik niet zou gaan, dan bleef ik achter met vooral jongens uit de lagere divisies.” Dus besloot de kortestop – een van de belangrijkste spelers in een honkbalteam – zijn nieuwe ploegleiding te vragen of hij een week eerder aan de voorbereiding met de Padres kon beginnen, om daarna naar de WBC te gaan. „Ze vonden het prima.”
Xander Bogaerts (1992) werd op zestienjarige leeftijd met zijn tweelingbroer Jair op Aruba gescout door de Boston Red Sox. Vier jaar later maakte hij zijn debuut in de Major Leagues.
In tien seizoenen bij de Red Sox werd Bogaerts tweemaal kampioen en brak hij diverse clubrecords: onder andere voor meeste wedstrijden als kortestop. Sinds dit jaar speelt hij bij de San Diego Padres.
Bogaerts spreekt Engels, Spaans, Nederlands en Papiaments. Buiten het honkbalseizoen woont hij met zijn vriendin in Sint Nicolaas op Aruba.
Xander Bogaerts: „Ik heb verdedigen altijd leuk gevonden.”
Foto Mark J. Rebilas
Luister naar11:38
Interview
Honkballer Xander Bogaerts (30) is een van de bestbetaalde Nederlandse sporters: ‘Elk jaar heb ik wel een periode waarin ik geen bal raak’
Wereldkampioenschap Woensdag begint voor honkballer Xander Bogaerts (30) en het Koninkrijksteam in Taiwan de World Baseball Classic, het WK voor honkballers. „We willen naar de finale.”
Sam de Voogt
1 maart 2023
Leestijd 7 minuten
Het was nog spannend of hij mocht meedoen, zegt Xander Bogaerts over de World Baseball Classic (WBC). Hij was door bondscoach Hensley Meulens geselecteerd om mee te doen aan het wereldkampioenschap voor honkballers. Maar als je net voor elf jaar en 280 miljoen dollar (262 miljoen euro) een contract hebt getekend bij een nieuw team (San Diego Padres), zoals Bogaerts eind vorig jaar deed, dan is het afwachten hoe ze er bij je club tegenaan kijken als je direct de voorbereiding op het nieuwe seizoen wil overslaan om naar de WBC te gaan.
Bij de Curaçaose pitcher Kenley Jansen, die deze winter voor 32 miljoen dollar een nieuw contract bij de Boston Red Sox tekende en die óók door de bondscoach werd geselecteerd, was het oordeel van de clubleiding: nee, je mag niet meedoen.
„Het was een lastige kwestie”, zegt Bogaerts. Hij wilde graag zijn nieuwe teamgenoten ontmoeten, ze beter leren kennen om zo op tijd ingespeeld te zijn voor het nieuwe honkbalseizoen. „Maar toen ik keek naar de selectie [van de Padres], zag ik dat veel van onze sterspelers ook naar het toernooi gingen, bijna het hele infield. Als ik niet zou gaan, dan bleef ik achter met vooral jongens uit de lagere divisies.” Dus besloot de kortestop – een van de belangrijkste spelers in een honkbalteam – zijn nieuwe ploegleiding te vragen of hij een week eerder aan de voorbereiding met de Padres kon beginnen, om daarna naar de WBC te gaan. „Ze vonden het prima.”
Wil je meer artikelen lezen op nrc.nl?
Maak een gratis account aan en krijg toegang tot meer artikelen, nieuwsbrieven en volgonderwerpen. Registreren is snel en eenvoudig.
REGISTREER JE NU
CV
Xander Bogaerts (1992) werd op zestienjarige leeftijd met zijn tweelingbroer Jair op Aruba gescout door de Boston Red Sox. Vier jaar later maakte hij zijn debuut in de Major Leagues.
In tien seizoenen bij de Red Sox werd Bogaerts tweemaal kampioen en brak hij diverse clubrecords: onder andere voor meeste wedstrijden als kortestop. Sinds dit jaar speelt hij bij de San Diego Padres.
Bogaerts spreekt Engels, Spaans, Nederlands en Papiaments. Buiten het honkbalseizoen woont hij met zijn vriendin in Sint Nicolaas op Aruba.
Een van de bestbetaalde Nederlandse sporters vertelt er ontspannen en geanimeerd over in een videogesprek. Op de achtergrond heeft hij de gordijnen dichtgedaan tegen de Arubaanse zon. De voertaal is Engels; Bogaerts verstaat en leest wel Nederlands, „maar ik spreek het alleen nog maar met journalisten”, zegt hij met een dik Amerikaans accent. Liever spreekt hij Engels, Spaans of Papiaments, de taal van zijn geboorte-eiland.
Op Aruba leert Bogaerts als jongen honkballen in de achtertuin van zijn oma, door met een bezemsteel de amandelen weg te slaan die zijn oom hem toewerpt. Samen met zijn tweelingbroer Jair wordt hij op zestienjarige leeftijd gescout door Boston Red Sox, ook al heeft hij tijdens de try-outs de waterpokken en 39 graden koorts. In de jaren nadien groeit de inmiddels dertigjarige Bogaerts uit tot een van de beste slagmannen van de Amerikaanse profcompetitie Major League Baseball (MLB).
Silver Slugger
In San Diego hopen ze dat hij het ontbrekende puzzelstukje is in de jacht op de winst in de titelstrijd van de MLB: de World Series. Het zou het eerste kampioenschap betekenen in het 54-jarige bestaan van de club.
Bogaerts: „Ik weet dat de verwachtingen hoger zijn nu er zoveel geld mee gemoeid is, maar ik voel er geen extra druk door. Ik ben extreem competitief van mezelf, of het nu met honkbal, voetbal of op de Playstation is. Ik wil gewoon altijd winnen en de beste zijn. Dat helpt om met alles eromheen om te gaan.”
Wat niet wil zeggen dat het leven van een honkballer altijd even makkelijk is. De beste spelers laten het er misschien eenvoudig uitzien, maar „soms is de sport gewoon ongelooflijk moeilijk”. Zelfs voor een speler als Bogaerts, van het zeldzame soort dat zowel veel honkslagen als regelmatig verre homeruns slaat. Gemeten over zijn hele carrière slaat Bogaerts in een op de drie slagbeurten een honkslag – een gemiddelde dat maar weinig spelers is gegeven. Afgelopen seizoen eindigde hij als negende in de verkiezing van Most Valuable Player (MVP) en won hij voor de vijfde keer in acht jaar een Silver Slugger award, als de beste slagman op zijn positie.
Hij mag dan wel bekendstaan als een van de consistentste spelers van de MLB, elk jaar heeft hij wel een periode waarin het minder gaat, zegt Bogaerts. „Echt elk jaar, en het ene jaar is het zwaarder dan anders.” Het kunnen dagen, weken, soms zelfs maanden zijn waarin hij geen bal raakt en het al moeilijk is om zelfs maar naar het stadion te komen. „Dan weet je al van tevoren dat je geen honkslag gaat slaan, gewoon omdat je het voelt. Al die negatieve gedachten die door je hoofd schieten, it really sucks.”
Wat voor gedachten?
„Dat ik waardeloos ben, om eerlijk te zijn. En in het begin van je carrière denk je van: ‘ben ik wel goed genoeg voor dit niveau?’ Kijk, er staan negen spelers in het veld als je aan slag bent bij honkbal, maar als het slecht gaat, dan heb je de neiging om er achttien te zien. Je hebt het idee dat je nooit een bal tussen al die spelers door gaat slaan.”
Hoe ga je met zo’n dip om?
„Je probeert van alles, man. Je komt eerder naar het stadion om te trainen, je bestudeert extra videobeelden, je praat met je teamgenoten. Als ik een slechte wedstrijd heb gespeeld, duik ik na afloop soms nog de slagkooi in, ook al is het na middernacht. Alles om te voorkomen dat je met een rotgevoel gaat slapen en de volgende dag wakker wordt met het idee: ‘daar gaan we weer’.
„Als een wedstrijd in de laatste, beslissende fase zit, en ik ben aan slag, dan laat ik onze stadionomroeper het nummer X Gon’ Give It to Ya van DMX afspelen. Ik vind dat een lekker nummer, het geeft je een sexy gevoel. Dat hoort er allemaal bij: je zoekt naar iets om je beter te voelen, om je weer het gevoel te geven: ‘dit voelt als mezelf’.
„Uiteindelijk is het vooral een mentaal spel: je probeert niet te vergeten wat voor speler je bent, er vertrouwen in te houden dat je je oude niveau weer kunt halen. En soms moet je gewoon je brein voor de gek houden en zeggen dat het goed gaat, terwijl je in de praktijk verschrikkelijk slecht speelt.”
Bogaerts is inmiddels wel wat gewend. Al op twintigjarige leeftijd, bijzonder jong voor een honkbalspeler, maakt hij zijn debuut bij Boston Red Sox. Ze worden in zijn eerste seizoen, 2013, direct kampioen. In de jaren erna gebeurt dat nog een keer, in 2018, en wordt hij een vaste waarde in de selectie.
Wat leuk om een artikel over honkbal te zien hier! Benieuwd hoe Nederland het dit jaar gaat doen op de World Baseball Classic. Jammer dat hij in MLB voor het verkeerde team speelt, maar heel leuk om Nederlanders te zien op hoog niveau honkbal.
Toch apart dat waarschijnlijk 90% van Nederland hem niet kent, qua marketing doen ze dat toch wat minder dan Verstappen.
Ik wens hem veel succes bij de Padres, erg jammer dat hij niet bij de Red Sox z’n carrière heeft kunnen voortzetten.
Altijd leuk Nederlanders bij mijn team. Heb mijn tickets voor de seizoenopener binnen, wordt een mooi seizoen
Leuk, wat aandacht voor honkbal!
.
Het was nooit een sport waar ik naar keek. Totdat we in 2019 in Toronto waren en een wedstrijd van de Blue Jays bezochten. Ik vond de sfeer fantastisch: heel relaxed, gezellig en totaal geen vijandigheid. Supporters van beide teams zitten door elkaar heen zonder dat er een wanklank valt. In Nederland volg en bezoek ik alleen het voetbal, maar dat opgefokte sfeertje wordt nog kanslozer als je hebt meegemaakt hoe het ook kan.
Naast de gezelligheid was ik ook onder de indruk van hoe hard het ging. Van een relatief korte afstand krijg je als slagman een bal tussen de 130 en 160 km/u op je af die ook nog eens alle kanten op gaat. Het duel tussen pitcher en slagman is zo interessant. Daarnaast ook leuk om je te verdiepen in de data en de typische baseball eigenaardigheden waar je boeken over kunt schrijven.
Wel kan ik de kritiek goed begrijpen dat het lang duurt, zo’n wedstrijd. Gelukkig doet de MLB daar wat aan dit seizoen. Ze introduceren een pitch klok: binnen 15 tot 30 seconden (afhankelijk van de situatie) moet zowel pitcher als slagman klaarstaan. Dat levert gemiddeld zo’n 25-30 minuten snellere wedstrijden op. Dan nog zijn ze lang, maar de actie volgt zich een stuk sneller na elkaar op.
Goed om te vermelden dat ESPN de wedstrijd van de komende World Baseball Classic uit gaat zenden. De pitch klok wordt daar helaas nog niet gebruikt overigens.