Wat een mooie eiken! Ik hoop dat er geen Angelsaksische missionaris in de buurt is die ze gaat omhakken.
Dat zijn mooie boompjes, Wodan moet niet zo seiken.
Helaas neemt de vitaliteit van deze eiken snel af. Nog niet zo lang geleden liep er nog een pad onderdoor, dit is nu afgesloten om te voorkomen dat een nietsvermoedende wandelaar zo’n tak op zijn kop krijgt.
Dit is bij Ede toch?
Ik ben hier in 2021 voor de Volkskrant langsgeweest. Gaat er niet zo goed mee, stikstof.
Staatsbosbeheer probeert ze ook actief te helpen. Bijvoorbeeld door water en lichtcompetitie met andere planten zo gering mogelijk te houden (in de praktijk is dat zorgen dat niets in de buurt hoog of diep groeit).
Prachtige bomen! Daar in de buurt staat (stond) ook de ‘Duizendjarige den’ (in het echt 400 jaar oud geworden). Hij ligt sinds 2006 op de grond. Dit was de oudste en grootste grove den van Nederland en waarschijnlijk de laatste autochtone den van Nederland. Alle dennen die je nu in onze bossen ziet bestaat uit geïmporteerd plantmateriaal. Ook een kijkje waard dus.
Laat maar niet zien aan de BBB dan verdwijnen ze morgen nog voor “een gezonder bos”.
Waar staat deze? Gaaf!
Als bomen konden praten
Prachtig! Sowieso een mooi stukje bos daar. Vorig jaar rond deze tijd ook weze wandelen. Leuk dat er meer enthousiastelingen zijn.
“… What makes the Counting Pines particularly noteworthy, however, is the way they count.
Being dimly aware that human beings had learned to tell the age of a tree by counting the rings, the original Counting Pines decided that this was *why humans cut trees down.*
Overnight every Counting Pine readjusted its genetic code to produce, at about eye-level on its trunk, in pale letters, its precise age. Within a year they were felled almost into extinction by the ornamental house number plate industry, and only a very few survive in hard-to-reach areas.
The six Counting Pines in this clump were listening to the oldest, whose gnarled trunk declared it to be thirty-one thousand, seven hundred and thirty-four years old. The conversation took seventeen years, but has been speeded up.
“I remember when all this wasn’t fields.”
The pines stared out over a thousand miles of landscape. The sky flickered like a bad special effect from a time travel movie. Snow appeared, stayed for an instant, and melted.
“What was it, then?” said the nearest pine.
“Ice. If you can call it ice. We had proper glaciers in those days. Not like the ice you get now, here one season and gone the next. It hung around for ages.”
“What happened to it, then?”
“It went.”
“Went where?”
“Where things go. Everything’s always rushing off.”
“Wow. That was a sharp one.”
“What was?”
“That winter just then.”
“Call that a winter? When I was a sapling we had winters -”
Then the tree vanished.
After a shocked pause for a couple of years, one of the clump said: “He just went! Just like that! One day he was here, next he was gone!”
If the other trees had been humans, they would have shuffled their feet.
“It happens, lad,” said one of them, carefully. “He’s been taken to a Better Place, you can be sure of that. He was a good tree.”
The young tree, which was a mere five thousand, one hundred and eleven years old, said: “What sort of Better Place?”
“We’re not sure, ” said one of the clump. It trembled uneasily in a week-long gale. “But we think it involves… sawdust.”
Since the trees were unable even to sense any event that took place in less than a day, they never heard the sound of axes.”
– Terry Pratchet, Reaper Man.
Zijn dit zomereiken, quercus robur?
Had je dit nu niet beter gisteren kunnen posten? Op Wodansdag.
Je bent zelf een oude eik.
(Tering, Asti, da’s een tijd geleden ❤️)
Dus misschien nog ouder dan Willem van Oranje.
Echt uit een totaal andere tijd
Toch gek dat die dingen er in de gouden eeuw al 100 jaar stonden
19 comments
Wat een mooie eiken! Ik hoop dat er geen Angelsaksische missionaris in de buurt is die ze gaat omhakken.
Dat zijn mooie boompjes, Wodan moet niet zo seiken.
Helaas neemt de vitaliteit van deze eiken snel af. Nog niet zo lang geleden liep er nog een pad onderdoor, dit is nu afgesloten om te voorkomen dat een nietsvermoedende wandelaar zo’n tak op zijn kop krijgt.
Dit is bij Ede toch?
Ik ben hier in 2021 voor de Volkskrant langsgeweest. Gaat er niet zo goed mee, stikstof.
Staatsbosbeheer probeert ze ook actief te helpen. Bijvoorbeeld door water en lichtcompetitie met andere planten zo gering mogelijk te houden (in de praktijk is dat zorgen dat niets in de buurt hoog of diep groeit).
Prachtige bomen! Daar in de buurt staat (stond) ook de ‘Duizendjarige den’ (in het echt 400 jaar oud geworden). Hij ligt sinds 2006 op de grond. Dit was de oudste en grootste grove den van Nederland en waarschijnlijk de laatste autochtone den van Nederland. Alle dennen die je nu in onze bossen ziet bestaat uit geïmporteerd plantmateriaal. Ook een kijkje waard dus.
Laat maar niet zien aan de BBB dan verdwijnen ze morgen nog voor “een gezonder bos”.
Waar staat deze? Gaaf!
Als bomen konden praten
Prachtig! Sowieso een mooi stukje bos daar. Vorig jaar rond deze tijd ook weze wandelen. Leuk dat er meer enthousiastelingen zijn.
“… What makes the Counting Pines particularly noteworthy, however, is the way they count.
Being dimly aware that human beings had learned to tell the age of a tree by counting the rings, the original Counting Pines decided that this was *why humans cut trees down.*
Overnight every Counting Pine readjusted its genetic code to produce, at about eye-level on its trunk, in pale letters, its precise age. Within a year they were felled almost into extinction by the ornamental house number plate industry, and only a very few survive in hard-to-reach areas.
The six Counting Pines in this clump were listening to the oldest, whose gnarled trunk declared it to be thirty-one thousand, seven hundred and thirty-four years old. The conversation took seventeen years, but has been speeded up.
“I remember when all this wasn’t fields.”
The pines stared out over a thousand miles of landscape. The sky flickered like a bad special effect from a time travel movie. Snow appeared, stayed for an instant, and melted.
“What was it, then?” said the nearest pine.
“Ice. If you can call it ice. We had proper glaciers in those days. Not like the ice you get now, here one season and gone the next. It hung around for ages.”
“What happened to it, then?”
“It went.”
“Went where?”
“Where things go. Everything’s always rushing off.”
“Wow. That was a sharp one.”
“What was?”
“That winter just then.”
“Call that a winter? When I was a sapling we had winters -”
Then the tree vanished.
After a shocked pause for a couple of years, one of the clump said: “He just went! Just like that! One day he was here, next he was gone!”
If the other trees had been humans, they would have shuffled their feet.
“It happens, lad,” said one of them, carefully. “He’s been taken to a Better Place, you can be sure of that. He was a good tree.”
The young tree, which was a mere five thousand, one hundred and eleven years old, said: “What sort of Better Place?”
“We’re not sure, ” said one of the clump. It trembled uneasily in a week-long gale. “But we think it involves… sawdust.”
Since the trees were unable even to sense any event that took place in less than a day, they never heard the sound of axes.”
– Terry Pratchet, Reaper Man.
Zijn dit zomereiken, quercus robur?
Had je dit nu niet beter gisteren kunnen posten? Op Wodansdag.
Je bent zelf een oude eik.
(Tering, Asti, da’s een tijd geleden ❤️)
Dus misschien nog ouder dan Willem van Oranje.
Echt uit een totaal andere tijd
Toch gek dat die dingen er in de gouden eeuw al 100 jaar stonden
Dàt is nog eens een eikel!
Genaamd naar Wodan? Waarom?
Hey daar woon ik heel dicht in de buurt!