Smá vangaveltur um umræðuna og ofbeldishegðun – hvar liggja mörkin?
Friðjón les upp beinar tilvitnanir og þeim er svarað með skólabókardæmi um gaslýsingu:
> .. ólíkt Sjálfstæðisprinsinum sem vill bara segja söguna af því sem að gerist inn í hans eigin bitra haus
Meðlimur i samninganefndinni kallaði Halldór t.d. hryðjuverkamann og gaf í skyn að hann væri með mannslíf á samviskunni, en þetta er þá skv. Sólveigu bara í hausnum á þeim sem benda á að umræðan sé orðin nokkuð ofbeldisfull?
Nú skil ég alveg gremju og reiði verkalýðsins, en er ekki smá mótsögn sem felst í því að bæði afsaka ofbeldistal og reiði fólks en líka segja það ímyndun biturs fólks?
Eins kjánalegt og það hljómar þá í fullri hreinskilni finnst mér Sólveig stundum sýna sambærilega takta og Trump sýndi þegar hann talaði um fólk sem var ósammála honum: “ógeðsleg”, “svikari”, “lygari”, “elítan”, “valdastétt”, “heiðurslaus”, “níðingsskapur”, “glæpsamlegt”, “aðför”, “niðrulæging”, “siðlaus”…
Magnað hvað þessir prumpufýlukallar nötra þegar það kemur einhver fram, hvað þá kona sem nennir ekki að hlusta á poulista kjaftæðið sem vellur upp úr þeim.
Ráðandi öfl, þola ekki þegar umræðan er ekki á pari viðað sem þau telja dannað. Þetta er ekki flókið. Hvernig er hægt að fara fram á að aðrir temji sér sömu orðanotkun og maður sjálfur?
Já, þetta er hrokafullt lið sem kemur fram við okkur eins og fávita. Ljúga reglulega í þokkabót.
En við verðum að vera kurteis við þau.
Allt þetta tal um “ofbeldi” þegar kemur að orðavali fólks er mjög þreytandi.
Hún er ekki ofbeldisfull; hún er bara dónaleg. Ég hef oft sagt það, og held því áfram — hún er dónaleg og sýnir öðru fólki gífurlega vanvirðingu.
Maður þarf samt að muna að aðskilja manneskjuna frá málstaðinum. Ég hef stutt Eflingu í gegnum kjarabaráttuna en gagnrýnt Sólveigu þegar hún leggst í dónaskapinn.
Þetta er einhver misskilningur.. Sólveig er góð kona
Sjálfstæðisflokkurinn hefur sýnt þjóðinni ofbeldishegðun í mörg ár. Hegðun Sólveigar og eflingafolks er bara afleiðing margra ára aðgerðaleysi stjórnvalda.
8 comments
Smá vangaveltur um umræðuna og ofbeldishegðun – hvar liggja mörkin?
Friðjón les upp beinar tilvitnanir og þeim er svarað með skólabókardæmi um gaslýsingu:
> .. ólíkt Sjálfstæðisprinsinum sem vill bara segja söguna af því sem að gerist inn í hans eigin bitra haus
Meðlimur i samninganefndinni kallaði Halldór t.d. hryðjuverkamann og gaf í skyn að hann væri með mannslíf á samviskunni, en þetta er þá skv. Sólveigu bara í hausnum á þeim sem benda á að umræðan sé orðin nokkuð ofbeldisfull?
Nú skil ég alveg gremju og reiði verkalýðsins, en er ekki smá mótsögn sem felst í því að bæði afsaka ofbeldistal og reiði fólks en líka segja það ímyndun biturs fólks?
Eins kjánalegt og það hljómar þá í fullri hreinskilni finnst mér Sólveig stundum sýna sambærilega takta og Trump sýndi þegar hann talaði um fólk sem var ósammála honum: “ógeðsleg”, “svikari”, “lygari”, “elítan”, “valdastétt”, “heiðurslaus”, “níðingsskapur”, “glæpsamlegt”, “aðför”, “niðrulæging”, “siðlaus”…
Magnað hvað þessir prumpufýlukallar nötra þegar það kemur einhver fram, hvað þá kona sem nennir ekki að hlusta á poulista kjaftæðið sem vellur upp úr þeim.
Ráðandi öfl, þola ekki þegar umræðan er ekki á pari viðað sem þau telja dannað. Þetta er ekki flókið. Hvernig er hægt að fara fram á að aðrir temji sér sömu orðanotkun og maður sjálfur?
Já, þetta er hrokafullt lið sem kemur fram við okkur eins og fávita. Ljúga reglulega í þokkabót.
En við verðum að vera kurteis við þau.
Allt þetta tal um “ofbeldi” þegar kemur að orðavali fólks er mjög þreytandi.
Hún er ekki ofbeldisfull; hún er bara dónaleg. Ég hef oft sagt það, og held því áfram — hún er dónaleg og sýnir öðru fólki gífurlega vanvirðingu.
Maður þarf samt að muna að aðskilja manneskjuna frá málstaðinum. Ég hef stutt Eflingu í gegnum kjarabaráttuna en gagnrýnt Sólveigu þegar hún leggst í dónaskapinn.
Þetta er einhver misskilningur.. Sólveig er góð kona
Sjálfstæðisflokkurinn hefur sýnt þjóðinni ofbeldishegðun í mörg ár. Hegðun Sólveigar og eflingafolks er bara afleiðing margra ára aðgerðaleysi stjórnvalda.