Al drie jaar in isolatie om maar geen Covid te krijgen: ‘Wie niet zichtbaar is, daaraan hoeft niet te worden gedacht’
Al drie jaar in isolatie om maar geen Covid te krijgen: ‘Wie niet zichtbaar is, daaraan hoeft niet te worden gedacht’
11 comments
Archief Link: https://archive.is/kdpUp#selection-1339.0-1343.29
___
#Al drie jaar in isolatie om maar geen Covid te krijgen: ‘Wie niet zichtbaar is, daaraan hoeft niet te worden gedacht’
**Coronacrisis** Arjan Hilbolling, Jacquie Davis en Annelies Hilgersom hebben alle drie een chronische ziekte. Wat betekent het OMT-advies dat het coronavirus nu endemisch is voor hen? „Wij worden alleen in de kleine lettertjes genoemd.”
___
[Arjan Hilbolling, Jacquie Davis en Annelies Hilgersom hebben een chronische aandoening waardoor corona ernstige gevolgen kan hebben. Foto’s Ilvy Njiokitjien.](https://images.nrc.nl/hg3ALYFIARLo5oTSdGldrCkrGvQ=/1920x/filters:no_upscale():format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data97308484-91555c.jpg)
___
Arjan Hilbolling (54) is al drie jaar Enschede niet uit geweest. Een rijbewijs heeft hij niet. En van het openbaar vervoer maakt hij geen gebruik omdat niemand meer een mondkapje draagt. Alles om geen corona te krijgen. De buitenwereld, die de pandemie weer is vergeten, ziet hem nagenoeg alleen als hij naar het ziekenhuis moet, of naar de apotheek. Hij is niet zichtbaar, weet hij. „En wie niet zichtbaar is, daaraan hoeft niet te worden gedacht.”
Dat blijkt volgens Hilbolling ook uit het nieuwste advies van het Outbreak Management Team (OMT) aan het kabinet. Daarin staat dat het coronavirus in Nederland de zogeheten endemische fase heeft bereikt. Dat wil zeggen dat het virus constant aanwezig is maar „waarbij de gehele populatie door vaccinatie of doorgemaakte infectie immuniteit heeft opgebouwd”. Grootschalig testen hoeft niet meer. Handen wassen en thuis blijven bij ziekte is voldoende. Het kabinet moet het advies nog beoordelen.
Ruim een jaar geleden sprak deze krant al met Arjan Hilbolling, Jacquie Davis en Annelies Hilgersom, nadat het kabinet bekend had gemaakt dat de lockdown werd opgeheven. Alle drie hebben ze een chronische aandoening waardoor corona ernstige ziekte of zelfs overlijden tot gevolg kan hebben. NRC vroeg hun dit keer wat het nieuwste OMT-advies voor ze betekent.
##Gratis mondkapjes en zelftests
Het OMT spreekt vluchtig over de groep kwetsbaren; de honderdduizenden mensen met onder meer diabetes, hartkwalen, spierziekten, zware astma, kanker, immuunziektes. Zorgpersoneel en mantelzorgers krijgen het advies om ook in deze endemische fase contact met deze groep te vermijden als ze klachten hebben, of om mondkapjes te dragen in hun bijzijn.
De rest van Nederland is misschien opgelucht, maar voor ons verandert er vrijwel niets, zegt Hilbolling. Nog steeds wordt zijn groep slechts in „de kleine lettertjes” genoemd – tot nu toe is de enige inspanning van beleidsmakers volgens hem een gratis pakket met mondkapjes en zelftesten. En nog steeds moeten zij zichzelf beschermen. Want juist door dit advies, vreest hij, zullen mensen misschien denken dat corona ook niet meer besmettelijk of schadelijk is.
Annelies Hilgersom (53) uit Zoetermeer leefde net als Hilbolling de afgelopen drie jaar in isolatie. Haar 15-jarige zoon volgde kort geleden nog online onderwijs om zijn moeder te beschermen. De meest rigide maatregelen liet Hilgersom de afgelopen tijd al los – haar zoon kan weer naar school en gaat mee op skireis.
Het liefst wil Hilgersom helemaal meedoen met de maatschappij. Maar door het OMT-advies vraagt ze zich af of de massa überhaupt nog rekening zal houden met mensen zoals zij. Dat is al best moeilijk, want aan haar is niet te zien dat ze kwetsbaar is. „Moet ik dan in de supermarkt via een omroepsysteem aan andere klanten vragen of ze afstand willen houden?” De timing van het advies is volgens Hilgersom overigens ronduit ongelukkig: het aantal ziekenhuisopnames neemt toe en de laatste herhaalprik is alweer ruim drie maanden geleden.
##Vrees voor onbegrip
Jacquie Davis (41), uit het midden van het land, vreest dat het onbegrip voor mensen die in isolatie leven alleen maar zal toenemen. „Ik krijg nu al te horen dat ik niet in de realiteit leef, dat ik een angststoornis heb of dat ik overdrijf omdat ik mezelf isoleer. Als corona straks nog meer uit het bewustzijn van mensen verdwijnt, wordt dat misschien nog erger.”
> Ik krijg nu al te horen dat ik een angsstoornis heb omdat ik mezelf isoleer: Jacquie Davis
Zelfs een deel van de ggz-behandelaren begrijpt het volgens Davis niet. Davis wil graag handvatten om beter met de huidige situatie om te gaan, maar krijgt juist adviezen om weer uit isolatie te treden – terwijl dat nou juist niet kan. Een begeleider zei zelfs dat Davis de situatie ook vanuit de positieve kant zou kunnen bekijken: anderen zijn immers wel aan corona overleden. „Ik ben al depressief. Hoe ik mijzelf onder deze omstandigheden mentaal gezond kan houden weet ik niet.”
Van de vrienden die Arjan Hilbolling had, is er nog maar één over. De rest begrijpt niet waarom hij na al die tijd nog binnen zit. Zij lopen rond in een maatschappij waarin alles weer mag, vertelt hij. Aan de telefoon vroegen ze hem aanvankelijk nog hoe het met hem ging. Hij gaf eerlijk antwoord: dat hij nergens naartoe kan is best zwaar. „Het begon ze te vervelen om telkens hetzelfde te horen. Maar dit is het enige verhaal dat ik heb. Iets anders maak ik niet mee.”
##Hoop op ‘coronapil’ van Pfizer
Wat zou het leven van kwetsbaren iets makkelijker kunnen maken? Davis hoopt dat mensen ondanks het OMT-advies blijven testen en thuisblijven als de test positief blijkt. Hilbolling denkt dat het enorm zou helpen als het antivirale medicijn paxlovid, ook wel de ‘coronapil’ van Pfizer, aan meer mensen met een kwetsbare gezondheid beschikbaar wordt gesteld. Daarnaast zou hij graag zien dat er in het openbaar vervoer, in het ziekenhuis en bij de apotheek nog steeds mondkapjes gedragen worden.
Maar die oplossing lijkt ver weg. Davis en Hilgersom merken dat ze vreemde blikken krijgen wanneer ze een mondkapje dragen. Davis: „Ik lijk voor veel mensen een levende herinnering aan corona als ik een mondkapje draag. Het voelt alsof zij liever willen dat ik binnen blijf zodat ze niet aan die tijd herinnerd hoeven te worden.” Naar Hilgersom is weleens opzettelijk gehoest en geniesd toen ze een mondkapje droeg.
En hoe moet het verder op de lange termijn? Arjan Hilbolling zou graag weer een keer willen winkelen of door een andere stad willen lopen. Utrecht bijvoorbeeld. Op z’n minst hoopt hij dat het aantal besmettingen deze zomer laag is zodat hij kan „bijtanken” op een terras. Met een glas wijn en pizza, zegt hij. „Dan kan ik het volhouden om in de herfst en de winter weer in isolatie te gaan.”
Suïcidaal ben ik niet, benadrukt hij. Maar als hij ook op zonnige dagen binnen moet blijven, dan wordt het wel „heel duister”.
Tja, als samenleving (globaal dus) hebben we simpelweg gefaald om deze ziekte te stoppen in zijn schreden. Het moment is voorbij waarin wereldleiders de volksgezondheid belangrijker vonden dan de directe schade aan de economie.
Ik stel deze vraag uit oprechte interesse: wat doen deze mensen (en vergelijkbare gevallen) bij griep? Is dat dan niet een evengroot risico? En als we al (zoals griep) endemische virussen hadden, is de situatie dan werkelijk wezenlijk anders?
Ik ben niet enorm bekend met de medische voorschriften, maar wordt vanuit de medische wereld aangegeven dat deze mensen zich moeten isoleren, of is dat iets wat ze zelf doen om maar 100% veilig te zijn? Kwamen deze mensen voor Corona ook tijdens griepseizoenen niet buiten?
Ik stel de vraag die je niet mag stellen (denk ik), maar wat willen deze mensen dan? De hele samenleving nog in lockdown? Iedereen nog aan de 1,5m afstand en mondkapjes? Nog steeds alleen met QR codes een restaurant in? En dat vanwege een relatief kleine groep mensen die een toch al ingewikkelde aandoening hebben?
Dat er mondkapjes terugkeren in het OV gaat niet gebeuren, daar was tegen het einde van de maatregel al haast geen draagvlak meer voor. Als je dat nu weer zou invoeren denk ik dat je misschien een paar procent van de reizigers zo ver krijgt. Ik denk ook dat je weinig mensen zo ver krijgt om mee te doen aan algemene maatregelen ten behoeve van 100.000 mensen, hoe cru dat ook is voor degenen die een groot of verhoogd risico lopen bij besmetting.
Dan kan je als overheid denk ik beter inzetten op educatie en kweken van begrip voor de mensen die zelf maatregelen inzetten om zichzelf te beschermen zoals het dragen van een mondkapje en inzetten op het normaliseren van maatregelen om het besmetten van anderen te voorkomen als je ziek bent zoals isolatie bij klachten, test bij symptomen, mondkapje op als je echt naar buiten moet, etc. Maar dat normaliseren wordt ook al tricky denk ik; in mijn eigen omgeving merk ik al dat sommige mensen er al iets te luchtig over doen, waaronder ikzelf omdat ik geen concert van 60 euro wilde missen en dacht dat dat beetje keelpijn i.c.m. een negatieve test geen corona zou zijn. En dan zijn er dus ook nog mensen die oprecht boos worden als je vraagt om afstand te houden, geen hand wil geven of een mondkapje draagt.
Ik zie het somber in voor de mensen met een verhoogd risico.
Is het bij deze groep dat zij echt binnen moeten blijven, of denken zijzelf dat ze binnen moeten blijven. Terwijl medisch dit niet zo strikt noodzakelijk hoeft.
Nu wil ik best geloven dat er een groep mensen is waarvan COVID gewoon een enorme impact kan hebben en dat voorzichtigheid geboden is, echter geloof ik ook dat er een groep mensen bestaat die door de jaren COVID-beleid gewoon getraumatiseerd is geraakt en nu bang is geworden van de maatschappij.
> “Zelfs een deel van de ggz-behandelaren begrijpt het volgens Davis niet. […] maar krijgt juist adviezen om weer uit isolatie te treden”
> „Ik krijg nu al te horen dat ik niet in de realiteit leef, dat ik een angststoornis heb of dat ik overdrijf omdat ik mezelf isoleer. Als corona straks nog meer uit het bewustzijn van mensen verdwijnt, wordt dat misschien nog erger.”
Dit zegt volgens mij wel het-een-en-ander. Het is heel sneu voor deze persoon maar het lijkt er wel een beetje op dat die onder deze groep valt. Als zelfs je medische hulpverleners zeggen dat je beter naar buiten kunt gaan lijkt me dat wel het beste om te doen. Hoe hard dit ook klinkt. Goede psychologische hulp lijkt me hier meer op z’n plaats.
Erg heftig om te lezen dat mensen al 3 jaar binnen moeten zitten omdat ze anders te ziek worden door covid.
Het is inderdaad jammer dat mensen nu al niet meer thuisblijven als ze verkouden of grieperig worden. En gezien niemand meer op covid test, is het lastig om te weten of je besmet kan worden.
Hoop echt voor de groep kwetsbare mensen dat er inderdaad een goedwerkend medicijn op de markt beschikbaar komt die een zwaar ziekteverloop kan voorkomen
Dit is natuurlijk heel triest. Maar een kleine nuance is wel dat restricties voor de hele bevolking niet reëel zijn om een klein groepje mensen te beschermen.
Ik ben erg blij dat ik geen mondkapje meer hoef te dragen, en dat ik ook weer vrij kan bewegen zonder restricties. Hoewel de rust van pandemie voor mij ook een zege was, werden de beperkingen wel steeds moeilijker om mee te leven. De nadelige effecten voor de bevolking zijn ook niet misselijk.
Nogmaals, ik leef mee met mensen die nog steeds in isolatie leven of bijv nog steeds long covid hebben. Echt enorm klote om langdurig ziek te zijn. Maar ik begrijp het besluit van beleidmakers ook heel goed.
Jammer om te lezen dat mensen denken dat we een soort dystopiaanse samenleving willen. Het enige wat ik wil is dat mensen gewoon thuis blijven als ze ziek zijn. Ook als dat maar een verkoudheid is.
Dat zou eigenlijk niet eens een verzoek moeten zijn vanuit mensen met een slecht immuunsysteem, maar vanuit heel de samenleving. Wie wilt er nou eigenlijk echt ziek zijn?
Het geeft me een vrij dubbel gevoel als ik lees dat er niet aan de niet-zichtbaren/kwatsbaren wordt gedacht. Enerzijds voor hen heel vervelend, anderzijds heb ik net wel 2 jaar binnen gezeten, juist voor de kwetsbaren. Ben ik een lul als ik zeg dat het voor mij soms een tikkeltje ondankbaar over komt als ouderen/kwetsbaren dit soort dingen zeggen?