Doodsbedreigingen komen over het algemeen van mensen die zelf geen flauw idee hebben van de kern van een onderwerp. Het wordt dan gerechtvaardigd met de noemer “Vrijheid van meningsuiting”. Zo uiten veel mensen hun mening blijkbaar tegenwoordig. Triest.
Ik moet zeggen dat ik dit verhaal niet heb gelezen, maar ik kan me wel iets bij zijn reactie voorstellen, omdat ik mezelf na gesprekken met mensen die in hun jeugd zijn misbruikt realiseerde dat ik enorm beperkt tegen het onderwerp aankeek. Het is geen zwart-wit onderwerp, het ligt erg genuanceerd. Ik heb zelfs het idee dat door het onderwerp op zo’n zwart-wit manier te benaderen, je de schade voor de slachtoffers alleen maar veel erger maakt.
De belangrijke uitdaging is volgens mij om heel kritisch en objectief te blijven, om zo de juiste lijn te blijven volgen. Laverend tussen de twee uitersten ‘Iedereen die de ander niet wil opknopen is ook een pedofiel’ en anderzijds ‘Zie je wel, kinderen hebben ook gevoelens dus ze willen het ook zelf’. Wat mij betreft twee misselijkmakende argumenten. Volwassenen die kinderen misbruiken zijn 100% verantwoordelijk en mogen hun straf absoluut niet mislopen, maar nog veel belangrijker is dat dat gebeurt zonder het slachtoffer (nog meer) te schaden. En dit soort zwart-wit denken, waarvan doodsbedreigingen een extreme uiting zijn, sleurt niet alleen de dader aan zijn haren over straat, maar het kind er achteraan.
Reactie op Facebook: “Wat een waanzin! Alleen de FvD gaat dit soort geweld en bedreigingen stoppen!”
Wat maar weer mijn beeld bevestigt dat FvD stemmers grotendeels geen idee hebben waar ze op stemmen.
> Literaire vrijheid die Lammers voorlopig is kwijtgeraakt, zegt hij. “Ik ben wel weer aan het schrijven, maar ik ben voorzichtiger met elke zin die ik schrijf. Ik weet nu dat zinnen niet alleen bouwstenen zijn van een verhaal. Ze kunnen uit hun context gerukt worden en als wapen tegen je worden gebruikt.”
Dit is gewoon sneu en zeer zorgelijk, dat Lammers zich geforceerd voelt om zo na te denken “wat” hij schrijft enkel omdat een stelletje bruinhemden (waarvan de leider droomt om vrouwen te verkrachten) een ziekelijke obsessie hebben om iedereen de mond te snoeren die niet in hun wereldje past.
> Het korte verhaal Trainer schreef Lammers in 2015 als 21-jarige, nadat hij op een zomerkamp voor jongeren was geweest die schrijver willen worden. Iemand in zijn omgeving vertelde over ervaringen met misbruik in zijn jeugd. “Ik leerde daar veel van. Niet alleen hoe afschuwelijk misbruik is, maar vooral ook dat veel mensen helemaal niet weten hoe misbruik werkt en ook helemaal niet weten hoe een slachtoffer zich kan voelen. Dat wilde ik in een literair verhaal omzetten.”
> De jongen in het verhaal heeft erotische gevoelens voor zijn trainer. Dat Lammers daardoor van pedofilie werd beticht, was voor hem een grote schok. Al baseerden veel mensen hun oordeel op drie losse zinnen die op sociale media verschenen. Dat hij het gedrag van de dader in zijn verhaal zou goedkeuren, klopt niet, zegt Lammers. “Het is juist het tegenovergestelde van wat ik met het verhaal wilde laten zien.”
Dit is precies hoe ik het stuk van Trainer ervaarde, het was geen verheerlijking van pedofilie maar van een jongen die al onzeker was over zijn seksuele geaardheid en daar bovenop maakt hier een voetbaltrainer misbruik van, het is een verhaal waarvan in mijn ogen juist een discussie en bewustzijn van bepaalde onderwerpen vanaf moet komen en niet een zeer valselijk en walgelijke vergelijking ermee maken dat Lammers hier pedofilie wil promoten.
> Als Lammers had geweten dat zijn verhaal onderdeel zou zijn van een nationaal debat over misbruik, dan had hij waarschijnlijk het verhaal minder subtiel gemaakt, duidelijker. “Ik wilde laten zien hoe dat proces kan werken, hoe een slachtoffer zich kan voelen. Dat vervolgens wordt gezegd dat ik het gedrag van de dader goedkeur, vind ik nog steeds kwetsend. Maar als schrijver kun je nooit rekening houden met de framing van een partij met kwade bedoelingen.”
Dit maakt mijn boos, echt pissig. Het stuk van Lammers waar deze hele ophef gebaseerd was is juist een stuk waarvan ik me begrepen voelt, ik heb zelf ook een zeer nare ervaring hiermee gehad en je praat er niet zomaar over ongeacht de pijn die later komt.
En nu willen deze gore bruinhemden (het is letterlijk één kliek gelinkt aan een bepaalde partij wat dit doet) ook nog eens dit soort thema’s niet bespreekbaar maken? Wat is een papieren vrijheid als een “kleine” groep mensen het elke keer voor elkaar krijgt om mensen de mond te snoeren? Vroeger sloegen we bruinhemden in elkaar, nu mogen ze in principle op elke talkshow komen en krijgen ze overal hun zin.
> Wat hij heeft meegemaakt, wil hij nooit meer meemaken. “En ik wil ook dat mijn collega’s dit nooit hoeven mee te maken”, zegt Lammers. Dat er mensen zijn die heel ver gaan om hem tegen te houden, beangstigt hem nog steeds. “Toen op een gegeven moment ook de mensen in mijn omgeving werden genoemd, mijn dierbaren, heb ik besloten me terug te trekken. Mijn werk is ontzettend belangrijk voor me, maar de veiligheid en het welzijn van de mensen om mij heen zijn nog veel belangrijker. Die veiligheid zal ik altijd verkiezen boven het schrijven van een gedicht.”
> Al benadrukt Lammers het belang van kinderliteratuur. Kinderboeken waarin alle kinderen zichzelf kunnen zijn. “Waarin kinderen rolmodellen hebben die laten zien hoe mooi en divers de wereld is: kinderen van kleur, in een rolstoel, meisjes die verliefd worden op meisjes, jongens die zo nu en dan make-up dragen.”
> Als Lammers iets heeft moeten leren van deze periode, is het de enorme uitdaging voor het boekenvak en het onderwijs, zegt hij. “Mensen weten blijkbaar niet wat fictie is. Mensen weten ook niet hoe je een verhaal goed moet lezen. Ik denk dat we daar vanuit de boekenwereld en vanuit het onderwijs ook zeker mee aan de slag moeten gaan.”
Ik denk niet dat de oplossing alleen in het onderwijs zit, ik denk dat ook dat wij als maatschappij en ook o.a de media eens moeten nadenken wat we nou willen wat we nou de aandacht willen geven en wat we juist beter weg willen laten.
De hele gedoe met Lammers had ook te maken omdat meneer nou LHBT+ thema’s bespreekt in zijn boeken, bruinhemden vonden een stuk, trok het uit de context om zo Lammers monddood te krijgen.
Maar goed, de Christelijke groep hierachter (die ook linkjes heeft met een bepaalde partij, en nee dit is niet de SGP) ziet homo’s als een geestelijke ziekte en de partij die hierachter zit vinden transgenders een teken van een zwakke bevolking.
Maar daar hoor je nooit grootschalig in het nieuws, nee dan mag je lekker gezellig bij een talkshow zitten en als mensen je op de korrel nemen met je opmerkingen dan mag dat niet, want zo ver zijn we doorgeslagen in Nederland, extreemrechts moet overal maar de ruimte krijgen voor hun zegje.
Ik ben dit zat.
Ondertussen de NCTV waarschijnlijk:
Aanhangers van het jihadisme vormen de belangrijkste terroristische dreiging voor ons land.
En dat omdat Monique Smit, of all people, een Twitterhetze begon. Ongelofelijk.
6 comments
Extreemrechts is aan het cancelen
Doodsbedreigingen komen over het algemeen van mensen die zelf geen flauw idee hebben van de kern van een onderwerp. Het wordt dan gerechtvaardigd met de noemer “Vrijheid van meningsuiting”. Zo uiten veel mensen hun mening blijkbaar tegenwoordig. Triest.
Ik moet zeggen dat ik dit verhaal niet heb gelezen, maar ik kan me wel iets bij zijn reactie voorstellen, omdat ik mezelf na gesprekken met mensen die in hun jeugd zijn misbruikt realiseerde dat ik enorm beperkt tegen het onderwerp aankeek. Het is geen zwart-wit onderwerp, het ligt erg genuanceerd. Ik heb zelfs het idee dat door het onderwerp op zo’n zwart-wit manier te benaderen, je de schade voor de slachtoffers alleen maar veel erger maakt.
De belangrijke uitdaging is volgens mij om heel kritisch en objectief te blijven, om zo de juiste lijn te blijven volgen. Laverend tussen de twee uitersten ‘Iedereen die de ander niet wil opknopen is ook een pedofiel’ en anderzijds ‘Zie je wel, kinderen hebben ook gevoelens dus ze willen het ook zelf’. Wat mij betreft twee misselijkmakende argumenten. Volwassenen die kinderen misbruiken zijn 100% verantwoordelijk en mogen hun straf absoluut niet mislopen, maar nog veel belangrijker is dat dat gebeurt zonder het slachtoffer (nog meer) te schaden. En dit soort zwart-wit denken, waarvan doodsbedreigingen een extreme uiting zijn, sleurt niet alleen de dader aan zijn haren over straat, maar het kind er achteraan.
Reactie op Facebook: “Wat een waanzin! Alleen de FvD gaat dit soort geweld en bedreigingen stoppen!”
Wat maar weer mijn beeld bevestigt dat FvD stemmers grotendeels geen idee hebben waar ze op stemmen.
> Literaire vrijheid die Lammers voorlopig is kwijtgeraakt, zegt hij. “Ik ben wel weer aan het schrijven, maar ik ben voorzichtiger met elke zin die ik schrijf. Ik weet nu dat zinnen niet alleen bouwstenen zijn van een verhaal. Ze kunnen uit hun context gerukt worden en als wapen tegen je worden gebruikt.”
Dit is gewoon sneu en zeer zorgelijk, dat Lammers zich geforceerd voelt om zo na te denken “wat” hij schrijft enkel omdat een stelletje bruinhemden (waarvan de leider droomt om vrouwen te verkrachten) een ziekelijke obsessie hebben om iedereen de mond te snoeren die niet in hun wereldje past.
> Het korte verhaal Trainer schreef Lammers in 2015 als 21-jarige, nadat hij op een zomerkamp voor jongeren was geweest die schrijver willen worden. Iemand in zijn omgeving vertelde over ervaringen met misbruik in zijn jeugd. “Ik leerde daar veel van. Niet alleen hoe afschuwelijk misbruik is, maar vooral ook dat veel mensen helemaal niet weten hoe misbruik werkt en ook helemaal niet weten hoe een slachtoffer zich kan voelen. Dat wilde ik in een literair verhaal omzetten.”
> De jongen in het verhaal heeft erotische gevoelens voor zijn trainer. Dat Lammers daardoor van pedofilie werd beticht, was voor hem een grote schok. Al baseerden veel mensen hun oordeel op drie losse zinnen die op sociale media verschenen. Dat hij het gedrag van de dader in zijn verhaal zou goedkeuren, klopt niet, zegt Lammers. “Het is juist het tegenovergestelde van wat ik met het verhaal wilde laten zien.”
Dit is precies hoe ik het stuk van Trainer ervaarde, het was geen verheerlijking van pedofilie maar van een jongen die al onzeker was over zijn seksuele geaardheid en daar bovenop maakt hier een voetbaltrainer misbruik van, het is een verhaal waarvan in mijn ogen juist een discussie en bewustzijn van bepaalde onderwerpen vanaf moet komen en niet een zeer valselijk en walgelijke vergelijking ermee maken dat Lammers hier pedofilie wil promoten.
> Als Lammers had geweten dat zijn verhaal onderdeel zou zijn van een nationaal debat over misbruik, dan had hij waarschijnlijk het verhaal minder subtiel gemaakt, duidelijker. “Ik wilde laten zien hoe dat proces kan werken, hoe een slachtoffer zich kan voelen. Dat vervolgens wordt gezegd dat ik het gedrag van de dader goedkeur, vind ik nog steeds kwetsend. Maar als schrijver kun je nooit rekening houden met de framing van een partij met kwade bedoelingen.”
Dit maakt mijn boos, echt pissig. Het stuk van Lammers waar deze hele ophef gebaseerd was is juist een stuk waarvan ik me begrepen voelt, ik heb zelf ook een zeer nare ervaring hiermee gehad en je praat er niet zomaar over ongeacht de pijn die later komt.
En nu willen deze gore bruinhemden (het is letterlijk één kliek gelinkt aan een bepaalde partij wat dit doet) ook nog eens dit soort thema’s niet bespreekbaar maken? Wat is een papieren vrijheid als een “kleine” groep mensen het elke keer voor elkaar krijgt om mensen de mond te snoeren? Vroeger sloegen we bruinhemden in elkaar, nu mogen ze in principle op elke talkshow komen en krijgen ze overal hun zin.
> Wat hij heeft meegemaakt, wil hij nooit meer meemaken. “En ik wil ook dat mijn collega’s dit nooit hoeven mee te maken”, zegt Lammers. Dat er mensen zijn die heel ver gaan om hem tegen te houden, beangstigt hem nog steeds. “Toen op een gegeven moment ook de mensen in mijn omgeving werden genoemd, mijn dierbaren, heb ik besloten me terug te trekken. Mijn werk is ontzettend belangrijk voor me, maar de veiligheid en het welzijn van de mensen om mij heen zijn nog veel belangrijker. Die veiligheid zal ik altijd verkiezen boven het schrijven van een gedicht.”
> Al benadrukt Lammers het belang van kinderliteratuur. Kinderboeken waarin alle kinderen zichzelf kunnen zijn. “Waarin kinderen rolmodellen hebben die laten zien hoe mooi en divers de wereld is: kinderen van kleur, in een rolstoel, meisjes die verliefd worden op meisjes, jongens die zo nu en dan make-up dragen.”
> Als Lammers iets heeft moeten leren van deze periode, is het de enorme uitdaging voor het boekenvak en het onderwijs, zegt hij. “Mensen weten blijkbaar niet wat fictie is. Mensen weten ook niet hoe je een verhaal goed moet lezen. Ik denk dat we daar vanuit de boekenwereld en vanuit het onderwijs ook zeker mee aan de slag moeten gaan.”
Ik denk niet dat de oplossing alleen in het onderwijs zit, ik denk dat ook dat wij als maatschappij en ook o.a de media eens moeten nadenken wat we nou willen wat we nou de aandacht willen geven en wat we juist beter weg willen laten.
De hele gedoe met Lammers had ook te maken omdat meneer nou LHBT+ thema’s bespreekt in zijn boeken, bruinhemden vonden een stuk, trok het uit de context om zo Lammers monddood te krijgen.
Maar goed, de Christelijke groep hierachter (die ook linkjes heeft met een bepaalde partij, en nee dit is niet de SGP) ziet homo’s als een geestelijke ziekte en de partij die hierachter zit vinden transgenders een teken van een zwakke bevolking.
Maar daar hoor je nooit grootschalig in het nieuws, nee dan mag je lekker gezellig bij een talkshow zitten en als mensen je op de korrel nemen met je opmerkingen dan mag dat niet, want zo ver zijn we doorgeslagen in Nederland, extreemrechts moet overal maar de ruimte krijgen voor hun zegje.
Ik ben dit zat.
Ondertussen de NCTV waarschijnlijk:
Aanhangers van het jihadisme vormen de belangrijkste terroristische dreiging voor ons land.
En dat omdat Monique Smit, of all people, een Twitterhetze begon. Ongelofelijk.