>Criminoloog en filosoof Marc Schuilenburg schreef een boek over de hang naar nog meer veiligheid in een steeds veiligere samenleving. “Ik heb dat ooit de succesparadox genoemd: hoe veiliger alles in het algemeen wordt, hoe hysterischer we bijna reageren op het laatste stukje onveiligheid dat er dan nog is.”
12 comments
Ik stond laatst op de tramhalte, stond daar een konijn met een lantaarnpaal op z’n rug… Ik vraag zo, waarom heb je die lantaarnpaal op je rug? Zegt ie: dat is tegen de vossen. Dus ik zeg: maar er zijn hier toch helemaal geen vossen? Zegt het konijn: zie je wel dat het werkt!
Ik lees nergens in het artikel dat het verband tussen minder inbraken en meer beveiliging echt is onderzocht…
Misschien daarom juist? Niet vanwege meer politie inzet iig…
Uit het uitgelichte stukje zien we ‘hysterie’ als slecht iets. Toch beseft iedereen die in NL woont en wel eens in het buitenland komt hoe veilig het hier is. We zijn geen Japan of Dubai level veilig, maar ergens voel je dat onze samenleving in het algemeen leefbaarder is dan landen boven en onder ons in de rangorde
Angst regeert.
Misschien zijn er juist minder inbraken doordat we miljoenen uitgeven aan beveiliging?
>”Achteraf gezien had ik rolluiken moeten plaatsen.”
De simpelere oplossing is vaak de beste.
Heb camera op de oprit, al jaren. Met zo’n groen lampje. Het is een lange oprit met een knik, je kunt vanaf de straat niet goed het einde zien waar de camera hangt. De oprit rijd je niet zo maar op als zijnde dat je verkeerd rijdt. Gebeurt jaren niks.
Maar .. op een gegeven moment rijdt een auto de oprit op, knik voorbij. Buitenlands kenteken, verdachte sujetten. Ik wil naar buiten lopen om te vragen wat er is. Ze zien de camera en ze maken zich uit de voeten. Loop vervolgens andere kant van het huis langs en zie dat ze een heel onlogische route volgen. Die zijn de weg niet kwijt, die keken of ze konden inbreken bij gelegenheid.
Dus in mijn beleving schrikt beveiliging af. Kun je inbreken in mijn huis? O zeker. Help je graag zoeken naar waardevolle spullen. Maar als ik een gelegenheidsdief kan afschrikken, dan ben ik al blij.
Komt puur doordat systemen nu goed en goedkoop beschikbaar zijn. Meeste mensen hebben een Ring deurbel voor de postbode.
Een hersenspinsel omtrent dit artikel: wat is de invloed van cybercrime op de afnamen van woninginbraken.
> woninginbraken daalden sinds 2012 met ruim 70 procent.
Volgens de politie is voorlichting en betere sloten hiervoor een verklaring. Persoonlijk denk ik gewoon dat inbreken minder rendabel is geworden zeker in vergelijking met digitale criminaliteit.
Waarom nog inbreken als je via WhatsApp fraude snel (en anoniem) meer kan ontfutselen? Een inbraak is relatief gevaarlijk, want altijd kans op een fysieke aanvaarding met de bewoner.
Daarnaast denk ik ook dat inbraak minder oplevert ivm vroeger. Mensen hebben nog nauwelijks cash thuisliggen (ik heb 0 euro thuis) en elektronica is ook steeds goedkoper geworden en is daarnaast vaak voorzien van GPS of besturing op afstand. Je kunt wel een iphone jatten maar die blockeer je net zo gemakkelijk weer.
Ik kan me voorstellen dat er inderdaad correlatie is tussen de hoeveelheid geld dat uitgegeven wordt aan beveiliging en de afname van inbraken. Kan echter ook aan mij liggen.
Mensen kunnen inderdaad totaal niet met risico omgaan. Als zorgeloos persoon lijdt dat nog wel eens tot onbegrip.
Niet dat ik mijn voordeur niet op slot doe, maar ik snap die extreme voorzorgsmaatregelen nooit zo. Het zijn ook maar spullen.
>Steeds minder inbraken, toch geven we miljoenen uit aan beveiliging
Of
>Steeds minder inbraken, WANT WE geven miljoenen uit aan beveiliging
‘inzetten op preventie’ heet zoiets toch in het sjiek?