Het BIT is opgericht om ICT projecten bij de overheid tijdig van feedback te voorzien, zodat ze niet ontsporen. Er kan in zo’n advies bijvoorbeeld staan dat de doelstellingen onduidelijk zijn of onhaalbaar. Dat wordt niet altijd gewaardeerd door de ministeries.
Bij een evaluatie van het BIT werden er lovende woorden gesproken. Dat was tegen het zere been van ambtenaren die het BIT maar lastig vonden en om een nieuw rapport vroegen. Nadat de leidinggevende daarover de toezichthouder had geïnformeerd, werd haar niet-integer handelen verweten. Daarna stapte ze op.
Luister vooral ook naar de podcast, want je begrijpt meteen waarom ICT projecten bij de overheid vastlopen en miljoenen kosten. Egotripperij van mensen die geen kritiek dulden lijkt daar een oorzaak van te zijn. En die werken vervolgens de criticaster de deur uit.
Overigens wordt in het interview ook duidelijk wat iedereen al vermoedt: er worden met opzet Wob/Woo stukken gelakt met onzinnige redenen. Zelfs als de betrokkene (deze oud-leidinggevende bij het BIT) geen bezwaar heef tegen openbaring.
En als je deze podcast hebt geluisterd, stoom dan gelijk door naar de podcast Hallo Hannah:
Daarin komen ambtenaren aan het woord die met dilemma’s worstelen, maar door hun werkomgeving onder druk worden gezet. Daarin komt onder andere naar voren: als je carrière wil maken, moet je je eigen principes opzij zetten. En ‘bestuurlijke sensitiviteit’ betekent vooral: leveren wat er gevraagd wordt en niet iets anders. Ook als dat relevant is.
En dan was Wiebes bij de parlementaire ondervraging kinderopvangtoeslag verbaasd dat er een ‘leemlaag’ zit tussen beleid en uitvoering. Goh, je meent het.
Brokkenmakers zijn boos dat ze op hun brokken gewezen werden.
“De bestuurlijke openbaarheid van de BIT-adviezen werd vervelend gevonden omdat ze steeds in de Tweede Kamer terechtkwamen, waarna de minister ter verantwoording werd geroepen.”
Goh wat vervelend zeg!
Ik heb bij veel ICT projecten bij (semi)overheid gewerkt. Het is echt schrijnend hoe gevoelsmatig belastinggeld over de balk wordt gesmeten en dan bij een tweede kamer debat een staatssecretaris een verhaal te zien vertellen dat in de verste verte niet overeenkomt met de werkelijkheid.
Zelfs bij intakes kon ik soms al inschatten dat het een kansloze exercitie zou worden. Heel frustrerend omdat ik passie heb voor mijn vak en het ook graag doe vanwege het maatschappelijk belang.
Dacht even dat dat Elisabeth Holmes was
>er zou een ongeluk gebeuren als ik een advies zou publiceren.’ Vragen over wat er precies bedoeld werd met die mededeling, werden volgens Hilhorst daarna niet beantwoord.
Namen en rugnummers aub. Vertel maar wie er zo onprofessioneel is dreigementen te uiten.
> De adviezen waren volgens Hilhorst vaak niet vrolijk en zo werd het ook ervaren door betrokkenen van de getoetste projecten. ‘Er waren mensen die echt boos werden aan tafel. Ik kreeg ook een dreigement: er zou een ongeluk gebeuren als ik een advies zou publiceren.’ Vragen over wat er precies bedoeld werd met die mededeling, werden volgens Hilhorst daarna niet beantwoord.
En men zich in Den Haag maar afvragen waarom ‘de burger’ steeds wantrouwiger wordt richting de overheid. Met zulke ambtenaren heb je helemaal geen buitenlandse vijanden meer nodig…
7 comments
Het BIT is opgericht om ICT projecten bij de overheid tijdig van feedback te voorzien, zodat ze niet ontsporen. Er kan in zo’n advies bijvoorbeeld staan dat de doelstellingen onduidelijk zijn of onhaalbaar. Dat wordt niet altijd gewaardeerd door de ministeries.
Bij een evaluatie van het BIT werden er lovende woorden gesproken. Dat was tegen het zere been van ambtenaren die het BIT maar lastig vonden en om een nieuw rapport vroegen. Nadat de leidinggevende daarover de toezichthouder had geïnformeerd, werd haar niet-integer handelen verweten. Daarna stapte ze op.
Luister vooral ook naar de podcast, want je begrijpt meteen waarom ICT projecten bij de overheid vastlopen en miljoenen kosten. Egotripperij van mensen die geen kritiek dulden lijkt daar een oorzaak van te zijn. En die werken vervolgens de criticaster de deur uit.
Overigens wordt in het interview ook duidelijk wat iedereen al vermoedt: er worden met opzet Wob/Woo stukken gelakt met onzinnige redenen. Zelfs als de betrokkene (deze oud-leidinggevende bij het BIT) geen bezwaar heef tegen openbaring.
En als je deze podcast hebt geluisterd, stoom dan gelijk door naar de podcast Hallo Hannah:
https://www.grenzeloossamenwerken.nl/dialoog-en-ethiek/hannah-arendt-podium/podcast-hallo-hannah
Daarin komen ambtenaren aan het woord die met dilemma’s worstelen, maar door hun werkomgeving onder druk worden gezet. Daarin komt onder andere naar voren: als je carrière wil maken, moet je je eigen principes opzij zetten. En ‘bestuurlijke sensitiviteit’ betekent vooral: leveren wat er gevraagd wordt en niet iets anders. Ook als dat relevant is.
En dan was Wiebes bij de parlementaire ondervraging kinderopvangtoeslag verbaasd dat er een ‘leemlaag’ zit tussen beleid en uitvoering. Goh, je meent het.
Brokkenmakers zijn boos dat ze op hun brokken gewezen werden.
“De bestuurlijke openbaarheid van de BIT-adviezen werd vervelend gevonden omdat ze steeds in de Tweede Kamer terechtkwamen, waarna de minister ter verantwoording werd geroepen.”
Goh wat vervelend zeg!
Ik heb bij veel ICT projecten bij (semi)overheid gewerkt. Het is echt schrijnend hoe gevoelsmatig belastinggeld over de balk wordt gesmeten en dan bij een tweede kamer debat een staatssecretaris een verhaal te zien vertellen dat in de verste verte niet overeenkomt met de werkelijkheid.
Zelfs bij intakes kon ik soms al inschatten dat het een kansloze exercitie zou worden. Heel frustrerend omdat ik passie heb voor mijn vak en het ook graag doe vanwege het maatschappelijk belang.
Dacht even dat dat Elisabeth Holmes was
>er zou een ongeluk gebeuren als ik een advies zou publiceren.’ Vragen over wat er precies bedoeld werd met die mededeling, werden volgens Hilhorst daarna niet beantwoord.
Namen en rugnummers aub. Vertel maar wie er zo onprofessioneel is dreigementen te uiten.
> De adviezen waren volgens Hilhorst vaak niet vrolijk en zo werd het ook ervaren door betrokkenen van de getoetste projecten. ‘Er waren mensen die echt boos werden aan tafel. Ik kreeg ook een dreigement: er zou een ongeluk gebeuren als ik een advies zou publiceren.’ Vragen over wat er precies bedoeld werd met die mededeling, werden volgens Hilhorst daarna niet beantwoord.
En men zich in Den Haag maar afvragen waarom ‘de burger’ steeds wantrouwiger wordt richting de overheid. Met zulke ambtenaren heb je helemaal geen buitenlandse vijanden meer nodig…