570 miljoen subsidie te veel naar windparken: geld gaat naar investeerders in plaats van de klimaatdoelen

9 comments
  1. > De investeerders stoppen die overwinst niet in eigen zak, zegt hij. “Een ontwikkelaar kan op één project veel geld verdienen, maar dat compenseert de projecten die mislukt zijn. En daar kijkt het Groningse onderzoek niet naar.” Dus te veel aan subsidie uit het ene jaar wordt volgens hem doorgeschoven naar jaren waarin ze verlies lijden.

    Tuurlijk, ze doen het helemaal vanuit de goedheid van hun hart. We moeten er wel voor zorgen dat deze arme investeerders die het beste met ons voorhebben hun verliezen kunnen recupereren.

    Bedrijfsrisico, wat is dat?

  2. Ik vind dit best een ingewikkeld artikel en ben het denk ik niet helemaal eens met de conclusie. Als ik het goed begrijp is de redenering als volgt:

    1) We willen ontwikkelaars stimuleren windparken te realiseren. We subsidiëren de kosten van het ontwikkelen van die windparken zodat het aantrekkelijker wordt om windparken te realiseren.

    2) De onderzoekers van de RUG schatten dat windparken die in 2019 en 2020 zijn opgezet over ‘de hele looptijd van 15 jaar’ 570 miljoen aan ‘overwinst’ realiseren. Het is mij niet helemaal duidelijk wat bedoeld wordt met ‘de hele looptijd’ (zijn de windmolens daarna afgeschreven, kapot, niet meer winstgevend?) of met ‘overwinst’ (is dat gewoon wat de ontwikkelaars/investeerders in de windmolenparken aan winst genereren?).

    3) De onderzoekers concluderen vervolgens – volgens mij onterecht – dat de ‘overwinst’ gelijk staat aan ‘te veel betaalde subsidie’. Eén van de onderzoekers zegt daarover: *De subsidies moeten volgens hoogleraar Mulder minimaal de kosten dekken. “Maar de investeerders moeten natuurlijk ook een beetje overwinst kunnen maken, zodat ze echt geïnteresseerd zijn om in Nederland te investeren. De subsidie moet normale winst mogelijk maken. Maar de investeerders maken nu veel meer winst dan nodig is.”*. Hij werkt echter niet uit wat ‘veel meer dan nodig’ betekent.

    4) De bottomline is volgens mij dat we zo snel mogelijk zo veel mogelijk groene energie willen. De enige manier om dat mogelijk te maken is om investeerders te stimuleren windmolenparken te ontwikkelen. De enige manier om dat mogelijk te maken is om windmolenparken een aantrekkelijkere investering te maken dan alle andere mogelijke investeringsopties. De eis dat een investeerder alleen maar ‘een beetje winst’ mag maken, kan directe gevolgen hebben voor de aantrekkelijkheid om te investeren in windmolenparken en groene energie. Belangrijk detail verderop in het artikel is bijvoorbeeld dat de ‘overwinst’ ook weer wordt aangewend ter compensatie van mislukte groene projecten.

    Het is natuurlijk heel makkelijk om te roepen ‘kapitalisme = slecht’, maar dat soort conclusies werken soms juist echt averechts, zoals in dit geval. Vind het ook echt jammer dat de media dit soort complexe overwegingen platslaan op een wijze zodat je je er boos over kan maken; als je investeerders windparken googlet, krijg je ook headlines als ‘windcowboys gaan er jaarlijks met 570 miljoen vandoor’, wat gewoon een onware conclusie is op basis van het in het artikel genoemde onderzoek.

    De opmerking in het artikel dat de burgers nu ‘opdraaien voor de kosten’ vind ik ook te makkelijk; ja, burgers dragen via opslag in energierekeningen en via belasting bij aan dit soort subsidies, maar de investeerders in windmolenparken kunnen goed het pensioenfonds van diezelfde burgers zijn. De ‘investeerders’ in dit artikel zijn niet per se monopoly-mannetjes die de wereld kapot willen maken als ze er maar geld mee verdienen.

    Wat mij betreft is het een beetje kiezen of delen. We willen dat uitsluitend, grootschalig en op de kortste termijn geïnvesteerd wordt in groene energie. Dan kun je niet ook willen dat partijen er geen geld mee gaan verdienen. Wees blij dat groene energie-investeringen kennelijk veel opleveren; investeringen in fossiele brandstof doen dat ook en ik heb liever dat een investeerder rijk wordt met windmolenparken bouwen dan met Nigeria leegpompen en de zeespiegel met drie meter laten stijgen.

  3. Ik vind dat dit nogal tendentieus gebracht wordt. Het is absoluut niet zo dat investeerders hier gekke dingen doen. Het is ook niet dat het milieu hier benadeeld wordt.

    De subsidieregeling is nogal met grove borstel geschilderd, de subsidie wordt gebaseerd op een inschatting die voor een hele regio geldt. Een windmolenpark plaatsen op een plek waar bovengemiddeld wind waait binnen die regio levert de investeerder meer opbrengsten op dan op een plek waar de wind gemiddeld waait. Maar! Het levert de investeerder niet meer subsidie op dan hetzelfde windmolenpark op een andere plek binnen die regio – en er wordt wél meer schone energie geproduceerd.

    Ik zie het probleem dus niet echt. Ja, de subsidieregeling zou wellicht aangepast kunnen worden. De overheid had wat geld kunnen besparen. Maar het is niet zo dat hier gemene investeerders over de rug van het milieu stiekeme dingen doen. De overwinst die genoemd wordt, komt omdat er daadwerkelijk meer groene stroom is geproduceerd dan het subsidiemodel berekent. Ik durf te stellen dat een ander subsidiemodel tot minder groene stroomproductie had geleid.

  4. Het kernpunt lijkt te zijn dat de manier waarop het subsidiebedrag bepaald wordt achterhaald is. Dat kijkt naar iets als de gemiddelde windsnelheid op 100m in een regio, maar binnen de regio is er enorm veel variatie. Plus windmolens zijn tegenwoordig vaak groter dan 100m.

    Volgens het artikel heeft dit de volgende consequenties voor het rendement van de windparken:

    > Het rendement op eigen vermogen varieert van 1 tot 77 procent, waarbij het gemiddelde (volume-gewogen gemiddelde) uitkomt op 47 (48) procent. De helft (driekwart) van de projecten genereert een jaarlijkse RoEV van meer dan 58 (25) procent. Dit is extreem hoog vergeleken met het vereiste rendement van 7 procent voor dit soort projecten volgens Fraunhofer (2021), of de 12 procent (2020) en 15 procent (2019) wat de regeling zelf verondersteld.

    Dus als ik het goed begrijp, dan is de subsidie zo ingericht zodat de investeerders een ‘eerlijke’ 12-15% rendement kunnen behalen, maar in de praktijk is het gemiddeld rond de 50%. Dit komt doordat de verwachte winst is gebaseerd op ‘verkeerde’ windsnelheidsberekeningen. Zo’n foutje kost de staat een half miljard.

    Snel aanpassen dus, die subsidiebedragen.

    Verder slaat de volgende reactie van de branchevereniging echt nergens op. Want daar gaat juist het hele onderzoek over: het rendement van 12-15% is precies bedoeld om daarvoor te compenseren…

    > “Een ontwikkelaar kan op één project veel geld verdienen, maar dat compenseert de projecten die mislukt zijn. En daar kijkt het Groningse onderzoek niet naar.”

  5. Ff rekenen
    15 jaar 1,2 miljard is 18 miljard aka 18000 miljoen.

    daar is 570 miljoen ongeveer 3% van.

    Dus we hebben het over 3% van het budget dat mogelijk teveel wordt gegeven, staat ook nergens hoeveel de investeerders hebben ingelegt. Het artikel is wel heel scheef geschreven.

Leave a Reply