> Vaak zijn de testen die worden afgenomen ook vrij stereotiep.
Die testen zijn doorgaans veredelde horoscopen of hartstikke overbodig (niveau: ‘Verzorg je graag mensen? Misschien is de zorg wat voor je!’).
Daarnaast blijkt dat de allergrootste invloed op studiekeuze komt van de ouders, dan van vrienden en vriendinnen, dan van leraren/mentoren en dan pas van de decaan.
Het is kwalijk dat zij achterhaalde stereotypen bevestigen, maar als er een structureel probleem is, moet de oplossing eerder in de privésfeer gezocht worden.
Erg belangrijk om dit beter te begrijpen.
Er wordt vaak naar seksisme bij technische studies en bedrijven gewezen, maar de afgelopen decennia hebben universiteiten en dergelijke bedrijven enorm hun best gedaan om meer vrouwen aan te trekken. Maar het resultaat is nog erg magertjes. En uit eigen ervaring weet ik dat als het soms wel lukt, het geen Nederlandse vrouwen zijn maar vrouwen uit andere landen waar dergelijke beroepen niet als ‘mannelijk’ worden gezien.
Ik denk zelf dat we daarom langzaam mogen gaan concluderen dat het probleem ergens anders ligt. Namelijk dat Nederlandse meisjes op een of andere manier al op jonge leeftijd wordt aangepraat dat een technische opleiding niet bij ze past.
En op zich is dat ook niet gek. Bij veel mensen is je opleiding en beroep een belangrijk deel van je identiteit. En als die opleiding en dat beroep, om wat voor reden dan ook, als heel ‘mannelijk’ voelt en jij je daar niet mee identificeert, dan is het niet gek dat meisjes daar niet voor kiezen.
Maar de vraag is dan enorm hoe zo’n beroep als minder mannelijk kan worden gezien. Dat is geen makkelijke taak. Maar niet onmogelijk: immers in veel andere landen in Oost-Europa of het Midden-Oosten, zijn technische opleidingen totaal niet ‘mannelijk’.
Vrouwen in de techniek is sws lastig. Op de middelbare school was het wel duidelijk dat ik de techniek in ging, bracht veel tijd door met mijn vader die ook in de techniek zat, ik haalde daar echt veel plezier uit. Maar dat maakte mij wel echt een buitenbeentje, ik hoorde niet bij de meiden, maar ik hoorde ook niet bij de jongens. Als kind ben je daar best gevoelig voor en kan dus wel begrijpen dat mensen zich gaan aanpassen naar meer stereo typische interesses, zodat je er bij hoort.
Toen ik de technische opleiding ging doen dacht ik, jeey gelijkgestemde, maarja ga maar als enige vrouw tussen 300 puberende mannen zitten. Ik was ook niet de stereo typische technische vrouw, nee ik hield ook gewoon van makeup “vrouwelijke” kleding, nagellak. Dus ik moest elke keer bewijzen dat ik net zo competent was als de mannen. Na een jaar wou ik er mee stoppen, maar toch door gegaan na veel gesprekken.
Toen begon het werken. Daar willen ze je graag hebben, maar je zal je wel bij elke collega moeten bewijzen. Bij klanten het zelfde. Je zit ook tussen de mannen dus er worden nog heel wat dingen gezegd en geroepen, iets wat niet oke is maar het gebeurt toch. Al verschilt dat wel per werkgever, ik zit nu bij een super prettige werkgever met een fijne sfeer. Maar als je eerste baan zo tegenvalt dan kan ik wel begrijpen dat je ermee stopt.
Het is dat het echt mijn passie is en dat ik na de jaren gewoon niet meer gevoelig ben voor zulke dingen, maar je moet je er best wel door heen boxen. Ik heb super veel steun gehad van mijn ouders, mijn moeder had ook een mannelijke studie gedaan en een mannelijk beroep dus zij begreep precies wat ik mee maakte, en mijn vader die zo trots was/is en aan iedereen verteld dat zijn dochter engineer werd/is, heeft mij echt geholpen.
Het is een heel mooi vak, iets waarvoor je echt niet mannelijk hoeft te zijn, je hebt baan garantie en een mooi salaris, maar er zullen toch nog wel heel wat dingen moeten veranderen, iets wat vooral veroorzaakt wordt door de gedachten dat techniek een mannenvak is en dat alleen “mannelijke” vrouwen er interesse in kunnen hebben.
Toen ik mijn profiel moest kiezen bij het overgaan naar de vierde klas, hadden mijn ouders stevige bedenkingen bij een Natuur-profiel. Toen hebben ze advies gevraagd aan mijn NaSk-docent. Het is alleen maar omdat hij zei dat ik het wel kon, als ik maar goed mijn huiswerk bijhield, dat ik vandaag een technische studie heb afgerond. Al mijn vriendinnen deden ook een natuurprofiel, maar zijn niet verder gegaan in een technische richting.
Ik sprak die docent een paar jaar later toen ik studeerde en vertelde hem over de invloed die zijn advies had gehad, en hij kon het zich eerlijk gezegd niet herinneren.
Ik wil deze kans pakken om even deze organisatie te belichten: https://techniekvrouwen.nl/
Het mbo waar ik werk heeft hier ook collega’s bij aangesloten zitten om te kijken hoe wij in onze techniek opleidingen het aantrekkelijker kunnen maken voor meisjes en vrouwen.
Als je nou bij een bedrijf werkt of een bedrijf hebt dat zich aansluit bij de 4 waardes van vrouwen in de techniek (diversiteit & inclusiviteit, betrokkenheid & groei), kijk dan eens of je in de database opgenomen kan worden. Je kan je bedrijf ook opgeven als opleider voor zij-instromers!
Ook vrouwen die in de techniek werken kunnen onderdeel worden van de community. Dit geldt niet alleen voor vrouwen die al in de techniek werken maar ook studenten die misschien een technische studie willen kiezen.
Als ik de kop goed lees, dan geven jongens dus vaker het advies om een technisch beroep te kiezen dan dat scholen dat doen.
*Scholen geven aan meisjes minder vaak het advies een technisch beroep te kiezen dan dat ze dat aan jongens doen* <- zie hier de niet-ambigue versie. Maar ja, dan moet de letter 1 pica kleiner.
Scholen geven jongens minder vaak advies om in de zorg te gaan werken? Het wordt altijd maar van één kant belicht, alsof de techniek superieur is. We weten allemaal dat we in de nabije toekomst een groot tekort aan verplegend personeel gaan hebben. Even advocaat van de duivel
Zover ik weet was bij ons altijd de maatstaven:
“ben je goed in wiskunde? dan kun je economie en maatschappij doen” (de midden mode waarin je 70% van de opleidingen kon gaan doen)
“ben je goed in wiskunde, biologie EN natuur/scheikunde? dan kun je natuur & gezondheid of natuur & techniek doen”
“Geen wiskunde? ga dan maar het pretpakket van cultuur en maatschappij doen”
Normale begeleiding is ook een veel beter iets. Je kan ee. 16 jarige van vmbo die denkt he… Ik weet het niet maarja doe dit wel…. En bam zit z’n hele leven eraan omdat hij niet ondersteund verder wordt.
Natuurlijk kan je omscholen / van keuze verwisselen etc etc. Al zijn er 1000000e kinderen die op 16 nog überhaupt moeten ontdekken wat voorn ontbijt ze lekker vinden… Waarom gelijk je toekomst beroep kiezen… Sippe troep… En als ze dan edm keuze maken worden ze niet goed begeleid als ze wat anders willen doen wat ze gelijk het idee heeft dat ze vast zitten met het dreigen van studie schulden…
Beroep keuzen testen zijn echt bullshit.
Ik ben helemaal voor om alle beroepen zo toegankelijk mogelijk te maken voor iedereen. Maar stel dat scholen nu even vaak dat advies geven vrouwen kiezen alsnog minder vaak voor technische beroepen. Ok volgende obstakel aanpakken zoals evt werkcultuur enzo. Gedaan. En als de keuze voor technische beroepen dan alsnog uitblijft? Op welk punt is het “genoeg” of “voldoende” vraag ik me af.
> Aan 166 onderwijsprofessionals werd gevraagd om een advies te geven aan een fictieve leerling die twijfelt over een technisch profiel. In de helft van de gevallen heette de leerling Anouk, in de andere helft Thomas. Thomas kreeg bijna twee keer zo vaak een positief advies voor een technische keuze.
Ik vraag mij dan af hoe zo’n fictieve leerling er uitziet in dit onderzoek. Gelukkig makkelijk te vinden:
> Individuele gesprekken zijn een belangrijk
(verplicht) deel van LOB. In individuele
gesprekken bespreken decanen, mentoren
of docenten de keuzes omtrent LOB met m
individuele leerlingen. In onze vragenlijst
legden we aan respondenten een hypotheti-
sche situatie voor met betrekking tot de
profielkeuze van een leerling1:
> **[Anouk/Thomas] zit in leerjaar 3 van [de havo/het
VWO] en moet een profielkeuze gaan maken.
[Hij/zij] wil graag een Natuur en Techniek profiel
kiezen, maar twijfelt of [hem/haar] dat lukt. [Hij/zij]
staat gemiddeld een 5 voor wiskunde en een 6 voor
natuurkunde en scheikunde. Wat voor advies zou
deze leerling op uw school krijgen?**
> 1 Respondenten gaven voorafgaand aan
de hypothetische situatie aan aan welke
leerlingen zij advies geven (praktijk, VMBO,
havo, VWO). Respondenten die praktijk
aangaven kregen geen vignet (N= 15).
Respondenten die havo of vwo aangaven
kregen de hypothetische situatie zoals
beschreven in de lopende tekst. Respondenten
die VMBO aangaven kregen een vergelijkbare
tekst over het profiel Bouwen, Wonen en
Interieur en de vakken wiskunde en NaSk
Mijn inziens is het onmogelijk om basis van deze tekst een goed advies uit te brengen zonder verdere motivatie van de leerling, complete cijferlijst en eventuele onderliggende reden van de onvoldoende voor wiskunde. De enige conclusie die ik zou trekken is dat er door velen (58%) geen goed, of te voorbarig, advies wordt gegeven.
Even verder kijkend lijkt dit onderzoek dat ook te beamen en geeft allemaal risico’s aan waarbij de essentie is dat er te weinig tijd/kennis/ervaring is om goed advies te geven waardoor bias er makkelijk sleept. Dus de gender bias is meer een symptoom van een dieper probleem dan het probleem op zich als je het mij vraagt.
In mijn persoonlijke ervaring die uiteraard niet voor iedereen geldt, zijn vooral oudere mannen het probleem. Mannen van mijn eigen leeftijd (31) of jonger heb ik zelden problemen mee, ze gaan normaal en respectvol met me om zoals ik dat ook met hen doe. Oudere mannen daarentegen? Die behandelen je als een lustobject wat klusjes kan doen die hen ondersteunen en faciliteren. Ze respecteren je niet en denken dat ze je alles maar kunnen flikken. Ze gaan er bij voorbaat al vanuit dat je niet weet waar je over praat, en behandelen vragen stellen als een teken van domheid.
Een oudere mannelijke collega heeft wel eens ‘als grap’ tegen mij gezegd dat ik maar terug moest naar de keuken. Toen ik hem vroeg of het lag aan dat hij met zijn 56 jaar oud nog steeds niet zijn eigen boterhammetje kon smeren of dat hij zou oud en fragiel was dat hij een verzorger nodig had, werd hij uiteraard kwaad en was hij verontwaardigd.
Wel uit kunnen delen maar niet kunnen incasseren. Dit was op de afdeling informatie voorziening van een groot bedrijf. Veel IT werk dus, en veel mannen.
Mannelijke collega’s van mijn generatie en jonger, nooit gezeik mee gehad. Hooguit dat ik harder mijn best moet doen om boven die zware mannenstemmen uit te komen, maar dat ging niet expres en lag ook niet aan het feit dat ik een vrouw ben, het ligt gewoon aan dat lage stemmen hoge stemmen vaak overstemmen.
Mannen zijn best leuke mensen over het algemeen, maar er zijn er is nog een gedeelte wat er een vreemd beeld van ‘vrouwen’ op nahoudt. Net alsof ze ons zien als een andere diersoort. In welk geval het verstandig zou zijn om niet te gaan cross-breeden met deze lui.
Weinig veranderd in 40 jaar dus.
Dan wel niet techniek maar heb als vrouw bos en natuurbeheer gestudeerd, daar waren op hbo nog redelijk wat dames maar was bij mbo 4 (om redenen geswitched) de enige dame. Motorkettingzaag bewijs, bosmaaicertificaat en nog wat andere dingetjes makkelijk gehaald. Ben na opleiding 3 jaar als hovenier gaan werken, iedere keer weer opnieuw bewijzen, lieten me lange tijd alleen schoffelen, niks dragen en vonden dat ik er niet hoorde ondanks alle papieren die ik wel en vele collega’s niet hadden!
Nu werkvoorbereider bij een gemeente, daar waar 98% nooit ook maar de handen vuil heeft gemaakt wordt ik hier als praktijk expert gezien. De buitendiensten hier bezitten oud collega’s van bedrijven waar ik als hovenier gewerkt heb dus de stempel van kantoorjuffie was er snel afgetrokken!
Zo irritant als mensen conclusies trekken om bouw of geslacht, maar mijn ervaring is dat als je constant laat zien dat jij het beter kunt dan hun, houden ze op een gegeven moment hun bek wel.
Hier AI engineer, bij mijn eerste serieuze baan zei mijn baas tijdens de lunchpauze spontaan dat “vrouwen van nature minder geïnteresseerd zijn in techniek maar in zorgzame beroepen” en dat “beleid om vrouwen te stimuleren de techniek in te gaan alleen maar tegenwerkt”.
Dit aangekaart bij mijn baas, ontkent want ‘hij had het niet zo bedoeld’ om een week later weer seksisme te uiten.
Ik ben geboren als vrouw, leef nu 8 jaar als man.
En van dit soort shit gaat mijn bloed koken.
Heb er 6 maanden gewerkt, heul heul blij dat ik er weg ben
15 comments
> Vaak zijn de testen die worden afgenomen ook vrij stereotiep.
Die testen zijn doorgaans veredelde horoscopen of hartstikke overbodig (niveau: ‘Verzorg je graag mensen? Misschien is de zorg wat voor je!’).
Daarnaast blijkt dat de allergrootste invloed op studiekeuze komt van de ouders, dan van vrienden en vriendinnen, dan van leraren/mentoren en dan pas van de decaan.
Het is kwalijk dat zij achterhaalde stereotypen bevestigen, maar als er een structureel probleem is, moet de oplossing eerder in de privésfeer gezocht worden.
Erg belangrijk om dit beter te begrijpen.
Er wordt vaak naar seksisme bij technische studies en bedrijven gewezen, maar de afgelopen decennia hebben universiteiten en dergelijke bedrijven enorm hun best gedaan om meer vrouwen aan te trekken. Maar het resultaat is nog erg magertjes. En uit eigen ervaring weet ik dat als het soms wel lukt, het geen Nederlandse vrouwen zijn maar vrouwen uit andere landen waar dergelijke beroepen niet als ‘mannelijk’ worden gezien.
Ik denk zelf dat we daarom langzaam mogen gaan concluderen dat het probleem ergens anders ligt. Namelijk dat Nederlandse meisjes op een of andere manier al op jonge leeftijd wordt aangepraat dat een technische opleiding niet bij ze past.
En op zich is dat ook niet gek. Bij veel mensen is je opleiding en beroep een belangrijk deel van je identiteit. En als die opleiding en dat beroep, om wat voor reden dan ook, als heel ‘mannelijk’ voelt en jij je daar niet mee identificeert, dan is het niet gek dat meisjes daar niet voor kiezen.
Maar de vraag is dan enorm hoe zo’n beroep als minder mannelijk kan worden gezien. Dat is geen makkelijke taak. Maar niet onmogelijk: immers in veel andere landen in Oost-Europa of het Midden-Oosten, zijn technische opleidingen totaal niet ‘mannelijk’.
Vrouwen in de techniek is sws lastig. Op de middelbare school was het wel duidelijk dat ik de techniek in ging, bracht veel tijd door met mijn vader die ook in de techniek zat, ik haalde daar echt veel plezier uit. Maar dat maakte mij wel echt een buitenbeentje, ik hoorde niet bij de meiden, maar ik hoorde ook niet bij de jongens. Als kind ben je daar best gevoelig voor en kan dus wel begrijpen dat mensen zich gaan aanpassen naar meer stereo typische interesses, zodat je er bij hoort.
Toen ik de technische opleiding ging doen dacht ik, jeey gelijkgestemde, maarja ga maar als enige vrouw tussen 300 puberende mannen zitten. Ik was ook niet de stereo typische technische vrouw, nee ik hield ook gewoon van makeup “vrouwelijke” kleding, nagellak. Dus ik moest elke keer bewijzen dat ik net zo competent was als de mannen. Na een jaar wou ik er mee stoppen, maar toch door gegaan na veel gesprekken.
Toen begon het werken. Daar willen ze je graag hebben, maar je zal je wel bij elke collega moeten bewijzen. Bij klanten het zelfde. Je zit ook tussen de mannen dus er worden nog heel wat dingen gezegd en geroepen, iets wat niet oke is maar het gebeurt toch. Al verschilt dat wel per werkgever, ik zit nu bij een super prettige werkgever met een fijne sfeer. Maar als je eerste baan zo tegenvalt dan kan ik wel begrijpen dat je ermee stopt.
Het is dat het echt mijn passie is en dat ik na de jaren gewoon niet meer gevoelig ben voor zulke dingen, maar je moet je er best wel door heen boxen. Ik heb super veel steun gehad van mijn ouders, mijn moeder had ook een mannelijke studie gedaan en een mannelijk beroep dus zij begreep precies wat ik mee maakte, en mijn vader die zo trots was/is en aan iedereen verteld dat zijn dochter engineer werd/is, heeft mij echt geholpen.
Het is een heel mooi vak, iets waarvoor je echt niet mannelijk hoeft te zijn, je hebt baan garantie en een mooi salaris, maar er zullen toch nog wel heel wat dingen moeten veranderen, iets wat vooral veroorzaakt wordt door de gedachten dat techniek een mannenvak is en dat alleen “mannelijke” vrouwen er interesse in kunnen hebben.
[niet voor niets gaan veel vrouwen na hun technische studie niet werken in de techniek](https://www.ad.nl/tech/vrouwen-verlaten-vaak-vroeg-de-techsector-wat-kunnen-bedrijven-daaraan-doen~a8bca649/)
Toen ik mijn profiel moest kiezen bij het overgaan naar de vierde klas, hadden mijn ouders stevige bedenkingen bij een Natuur-profiel. Toen hebben ze advies gevraagd aan mijn NaSk-docent. Het is alleen maar omdat hij zei dat ik het wel kon, als ik maar goed mijn huiswerk bijhield, dat ik vandaag een technische studie heb afgerond. Al mijn vriendinnen deden ook een natuurprofiel, maar zijn niet verder gegaan in een technische richting.
Ik sprak die docent een paar jaar later toen ik studeerde en vertelde hem over de invloed die zijn advies had gehad, en hij kon het zich eerlijk gezegd niet herinneren.
Ik wil deze kans pakken om even deze organisatie te belichten: https://techniekvrouwen.nl/
Het mbo waar ik werk heeft hier ook collega’s bij aangesloten zitten om te kijken hoe wij in onze techniek opleidingen het aantrekkelijker kunnen maken voor meisjes en vrouwen.
Als je nou bij een bedrijf werkt of een bedrijf hebt dat zich aansluit bij de 4 waardes van vrouwen in de techniek (diversiteit & inclusiviteit, betrokkenheid & groei), kijk dan eens of je in de database opgenomen kan worden. Je kan je bedrijf ook opgeven als opleider voor zij-instromers!
Ook vrouwen die in de techniek werken kunnen onderdeel worden van de community. Dit geldt niet alleen voor vrouwen die al in de techniek werken maar ook studenten die misschien een technische studie willen kiezen.
Als ik de kop goed lees, dan geven jongens dus vaker het advies om een technisch beroep te kiezen dan dat scholen dat doen.
*Scholen geven aan meisjes minder vaak het advies een technisch beroep te kiezen dan dat ze dat aan jongens doen* <- zie hier de niet-ambigue versie. Maar ja, dan moet de letter 1 pica kleiner.
Scholen geven jongens minder vaak advies om in de zorg te gaan werken? Het wordt altijd maar van één kant belicht, alsof de techniek superieur is. We weten allemaal dat we in de nabije toekomst een groot tekort aan verplegend personeel gaan hebben. Even advocaat van de duivel
Zover ik weet was bij ons altijd de maatstaven:
“ben je goed in wiskunde? dan kun je economie en maatschappij doen” (de midden mode waarin je 70% van de opleidingen kon gaan doen)
“ben je goed in wiskunde, biologie EN natuur/scheikunde? dan kun je natuur & gezondheid of natuur & techniek doen”
“Geen wiskunde? ga dan maar het pretpakket van cultuur en maatschappij doen”
Normale begeleiding is ook een veel beter iets. Je kan ee. 16 jarige van vmbo die denkt he… Ik weet het niet maarja doe dit wel…. En bam zit z’n hele leven eraan omdat hij niet ondersteund verder wordt.
Natuurlijk kan je omscholen / van keuze verwisselen etc etc. Al zijn er 1000000e kinderen die op 16 nog überhaupt moeten ontdekken wat voorn ontbijt ze lekker vinden… Waarom gelijk je toekomst beroep kiezen… Sippe troep… En als ze dan edm keuze maken worden ze niet goed begeleid als ze wat anders willen doen wat ze gelijk het idee heeft dat ze vast zitten met het dreigen van studie schulden…
Beroep keuzen testen zijn echt bullshit.
Ik ben helemaal voor om alle beroepen zo toegankelijk mogelijk te maken voor iedereen. Maar stel dat scholen nu even vaak dat advies geven vrouwen kiezen alsnog minder vaak voor technische beroepen. Ok volgende obstakel aanpakken zoals evt werkcultuur enzo. Gedaan. En als de keuze voor technische beroepen dan alsnog uitblijft? Op welk punt is het “genoeg” of “voldoende” vraag ik me af.
> Aan 166 onderwijsprofessionals werd gevraagd om een advies te geven aan een fictieve leerling die twijfelt over een technisch profiel. In de helft van de gevallen heette de leerling Anouk, in de andere helft Thomas. Thomas kreeg bijna twee keer zo vaak een positief advies voor een technische keuze.
Ik vraag mij dan af hoe zo’n fictieve leerling er uitziet in dit onderzoek. Gelukkig makkelijk te vinden:
> Individuele gesprekken zijn een belangrijk
(verplicht) deel van LOB. In individuele
gesprekken bespreken decanen, mentoren
of docenten de keuzes omtrent LOB met m
individuele leerlingen. In onze vragenlijst
legden we aan respondenten een hypotheti-
sche situatie voor met betrekking tot de
profielkeuze van een leerling1:
> **[Anouk/Thomas] zit in leerjaar 3 van [de havo/het
VWO] en moet een profielkeuze gaan maken.
[Hij/zij] wil graag een Natuur en Techniek profiel
kiezen, maar twijfelt of [hem/haar] dat lukt. [Hij/zij]
staat gemiddeld een 5 voor wiskunde en een 6 voor
natuurkunde en scheikunde. Wat voor advies zou
deze leerling op uw school krijgen?**
> 1 Respondenten gaven voorafgaand aan
de hypothetische situatie aan aan welke
leerlingen zij advies geven (praktijk, VMBO,
havo, VWO). Respondenten die praktijk
aangaven kregen geen vignet (N= 15).
Respondenten die havo of vwo aangaven
kregen de hypothetische situatie zoals
beschreven in de lopende tekst. Respondenten
die VMBO aangaven kregen een vergelijkbare
tekst over het profiel Bouwen, Wonen en
Interieur en de vakken wiskunde en NaSk
Dit heeft de volgende resultaten opgeleverd:
| | Anouk (N=55) | Thomas (N=62) |
|—|—|—|
| Geen | 23 (42%) | 27 (42%) |
| Positief | 13 (24%) | 26 (44%) |
| Negatief | 19 (35%) | 9 (15%) |
Mijn inziens is het onmogelijk om basis van deze tekst een goed advies uit te brengen zonder verdere motivatie van de leerling, complete cijferlijst en eventuele onderliggende reden van de onvoldoende voor wiskunde. De enige conclusie die ik zou trekken is dat er door velen (58%) geen goed, of te voorbarig, advies wordt gegeven.
Even verder kijkend lijkt dit onderzoek dat ook te beamen en geeft allemaal risico’s aan waarbij de essentie is dat er te weinig tijd/kennis/ervaring is om goed advies te geven waardoor bias er makkelijk sleept. Dus de gender bias is meer een symptoom van een dieper probleem dan het probleem op zich als je het mij vraagt.
In mijn persoonlijke ervaring die uiteraard niet voor iedereen geldt, zijn vooral oudere mannen het probleem. Mannen van mijn eigen leeftijd (31) of jonger heb ik zelden problemen mee, ze gaan normaal en respectvol met me om zoals ik dat ook met hen doe. Oudere mannen daarentegen? Die behandelen je als een lustobject wat klusjes kan doen die hen ondersteunen en faciliteren. Ze respecteren je niet en denken dat ze je alles maar kunnen flikken. Ze gaan er bij voorbaat al vanuit dat je niet weet waar je over praat, en behandelen vragen stellen als een teken van domheid.
Een oudere mannelijke collega heeft wel eens ‘als grap’ tegen mij gezegd dat ik maar terug moest naar de keuken. Toen ik hem vroeg of het lag aan dat hij met zijn 56 jaar oud nog steeds niet zijn eigen boterhammetje kon smeren of dat hij zou oud en fragiel was dat hij een verzorger nodig had, werd hij uiteraard kwaad en was hij verontwaardigd.
Wel uit kunnen delen maar niet kunnen incasseren. Dit was op de afdeling informatie voorziening van een groot bedrijf. Veel IT werk dus, en veel mannen.
Mannelijke collega’s van mijn generatie en jonger, nooit gezeik mee gehad. Hooguit dat ik harder mijn best moet doen om boven die zware mannenstemmen uit te komen, maar dat ging niet expres en lag ook niet aan het feit dat ik een vrouw ben, het ligt gewoon aan dat lage stemmen hoge stemmen vaak overstemmen.
Mannen zijn best leuke mensen over het algemeen, maar er zijn er is nog een gedeelte wat er een vreemd beeld van ‘vrouwen’ op nahoudt. Net alsof ze ons zien als een andere diersoort. In welk geval het verstandig zou zijn om niet te gaan cross-breeden met deze lui.
Weinig veranderd in 40 jaar dus.
Dan wel niet techniek maar heb als vrouw bos en natuurbeheer gestudeerd, daar waren op hbo nog redelijk wat dames maar was bij mbo 4 (om redenen geswitched) de enige dame. Motorkettingzaag bewijs, bosmaaicertificaat en nog wat andere dingetjes makkelijk gehaald. Ben na opleiding 3 jaar als hovenier gaan werken, iedere keer weer opnieuw bewijzen, lieten me lange tijd alleen schoffelen, niks dragen en vonden dat ik er niet hoorde ondanks alle papieren die ik wel en vele collega’s niet hadden!
Nu werkvoorbereider bij een gemeente, daar waar 98% nooit ook maar de handen vuil heeft gemaakt wordt ik hier als praktijk expert gezien. De buitendiensten hier bezitten oud collega’s van bedrijven waar ik als hovenier gewerkt heb dus de stempel van kantoorjuffie was er snel afgetrokken!
Zo irritant als mensen conclusies trekken om bouw of geslacht, maar mijn ervaring is dat als je constant laat zien dat jij het beter kunt dan hun, houden ze op een gegeven moment hun bek wel.
Hier AI engineer, bij mijn eerste serieuze baan zei mijn baas tijdens de lunchpauze spontaan dat “vrouwen van nature minder geïnteresseerd zijn in techniek maar in zorgzame beroepen” en dat “beleid om vrouwen te stimuleren de techniek in te gaan alleen maar tegenwerkt”.
Dit aangekaart bij mijn baas, ontkent want ‘hij had het niet zo bedoeld’ om een week later weer seksisme te uiten.
Ik ben geboren als vrouw, leef nu 8 jaar als man.
En van dit soort shit gaat mijn bloed koken.
Heb er 6 maanden gewerkt, heul heul blij dat ik er weg ben