>…I became fascinated: why was so much violence committed in Bali, which in the Netherlands was and is still known as a ‘paradise’ and also quite ‘loyal’ to the Dutch? Why, in fact, is so little still known about this violence in Bali, either in the Netherlands or in Indonesia? Institutions of violence long forgotten were the prison camps that the Dutch army set up across Bali. Torture was common in these prisons, proving fatal to Ida Wayan Sidemen and numerous other nationalist Balinese.
>The excessive violence committed in Bali was not only rooted in a violent colonial order but also related to post-war colonial state formation by the Dutch. Lieutenant-Governor General Huib van Mook had planned to divide the archipelago into several Indonesian states in order to counterbalance the Republic of Sukarno.
>Eastern Indonesia was the first state to be established, of which Bali had to become part. This state had to be a role model of ‘democracy’ for the outside world. In my research I found that this coercive federal policy and military violence on the ground were closely related. When the Balinese support for the Republic turned out to be unexpectedly large, the authorities ruthlessly enforced the loyalty of the Balinese population.
>The military policy was aimed at restoring peace and order, but in practice this turned out into an attempt to eradicate the Balinese opposition, which resulted in large-scale and systematic torture and murder…
Unlike the common misconceptions from foreigner, Balinese is probably the second-most nationalist ethnicity after the Javanese themselves
[removed]
>Why, in fact, is so little still known about this violence in Bali, either in the Netherlands or in Indonesia?
Ik neem aan dat dit een trekje is die de meeste mensen in de meeste landen hebben; wanneer ik ook maar iets durf te opperen dat in Nederland niet goed is, krijg ik typisch een waslijst aan “JA MAAR IN X IS HET ERGER”, of excuses, of simpelweg ontkenning.
In de eerste plaats is het sowieso droevig gesteld met het algemeen historisch besef in Nederland. We zijn dan ook een van de weinig landen in dit deel van Europa waar Geschiedenis geen kernvak is. Als we al voor elkaar krijgen dat Nederlanders in het algemeen op de hoogte zijn van hoe Nederlandse troepen zich gedragen hebben tijdens de Politionele Acties/Nationale Revolutie dan zou dat al heel mooi zijn. Kennis over specifieke delen of gebeurtenissen is een utopie.
Ik vraag me af wat Nederland bezielde indertijd. Mijn opa snapte het indertijd ook niet, zei hij, hoe er over Indonesië gedacht en gepraat werd in Nederland na de oorlog.
Mijn beide opa’s kregen zwijgplicht. Na een paar drankjes kwam er wel eens wat los en dat was niet al te jofel. Ben toen zelf op ontdekkingsreis gegaan op t internet en dan kom je erachter dat de hele koloniale geschiedenis van ons een veel grotere puinhoop was dan wat ons werd verteld op de middelbare school, waar de gouden eeuw en tweede wereldoorlog belangrijker was dan de ellende die we daar verricht hadden.
6 comments
>…I became fascinated: why was so much violence committed in Bali, which in the Netherlands was and is still known as a ‘paradise’ and also quite ‘loyal’ to the Dutch? Why, in fact, is so little still known about this violence in Bali, either in the Netherlands or in Indonesia? Institutions of violence long forgotten were the prison camps that the Dutch army set up across Bali. Torture was common in these prisons, proving fatal to Ida Wayan Sidemen and numerous other nationalist Balinese.
>The excessive violence committed in Bali was not only rooted in a violent colonial order but also related to post-war colonial state formation by the Dutch. Lieutenant-Governor General Huib van Mook had planned to divide the archipelago into several Indonesian states in order to counterbalance the Republic of Sukarno.
>Eastern Indonesia was the first state to be established, of which Bali had to become part. This state had to be a role model of ‘democracy’ for the outside world. In my research I found that this coercive federal policy and military violence on the ground were closely related. When the Balinese support for the Republic turned out to be unexpectedly large, the authorities ruthlessly enforced the loyalty of the Balinese population.
>The military policy was aimed at restoring peace and order, but in practice this turned out into an attempt to eradicate the Balinese opposition, which resulted in large-scale and systematic torture and murder…
Unlike the common misconceptions from foreigner, Balinese is probably the second-most nationalist ethnicity after the Javanese themselves
[removed]
>Why, in fact, is so little still known about this violence in Bali, either in the Netherlands or in Indonesia?
Ik neem aan dat dit een trekje is die de meeste mensen in de meeste landen hebben; wanneer ik ook maar iets durf te opperen dat in Nederland niet goed is, krijg ik typisch een waslijst aan “JA MAAR IN X IS HET ERGER”, of excuses, of simpelweg ontkenning.
In de eerste plaats is het sowieso droevig gesteld met het algemeen historisch besef in Nederland. We zijn dan ook een van de weinig landen in dit deel van Europa waar Geschiedenis geen kernvak is. Als we al voor elkaar krijgen dat Nederlanders in het algemeen op de hoogte zijn van hoe Nederlandse troepen zich gedragen hebben tijdens de Politionele Acties/Nationale Revolutie dan zou dat al heel mooi zijn. Kennis over specifieke delen of gebeurtenissen is een utopie.
Ik vraag me af wat Nederland bezielde indertijd. Mijn opa snapte het indertijd ook niet, zei hij, hoe er over Indonesië gedacht en gepraat werd in Nederland na de oorlog.
Mijn beide opa’s kregen zwijgplicht. Na een paar drankjes kwam er wel eens wat los en dat was niet al te jofel. Ben toen zelf op ontdekkingsreis gegaan op t internet en dan kom je erachter dat de hele koloniale geschiedenis van ons een veel grotere puinhoop was dan wat ons werd verteld op de middelbare school, waar de gouden eeuw en tweede wereldoorlog belangrijker was dan de ellende die we daar verricht hadden.