Ontgroeningen, wat is nog normaal? “Ik heb onderschat wat die vernedering met mij zou doen”

29 comments
  1. Mijn studententijd was fantastisch, lekker jezelf zijn, omgaan met mensen die je leuk vindt, geen verplichtingen. Ik heb tientallen vrienden gemaakt, waarvan ik met sommigen nog steeds omga.
    Sommige studentenverenigingen staan echt haaks op alles wat ik leuk vond aan die tijd. Dat geforceerde groepsgedrag, die achterlijke (drank)cultuur, ik snap niet dat mensen er zelf voor kiezen om bij zo’n groep te horen.

  2. >
    Bij LANX, het tweede corps van Amsterdam,

    Ik doe niks af aan de ernstigheid en misstanden van sommige ontgroeningen, maar Lanx [Amsterdam] is geen corps.

  3. Ik vind ontgroeningen in het algemeen een waardeloos idee en ik was dan ook bij een studentenvereniging en dispuut die niet aan die onzin deden.

  4. Dat hele “ja, het is slecht en er gebeuren ongelukken en iedereen haat het, MAAR het hoort erbij dus niemand mag zeuren!” Het is complete onzin en het is nog laf ook. Het schuift alle verantwoordelijkheid af op niets, want “dit is hoe de wereld werkt” in plaats van dat ze dapper genoeg zijn om toe te geven dat ze het leuk vinden om zich als een eikel te gedragen.

  5. Tja, heb zelf ook verenigingsontgroeningen en bestuursontgroeningen ondergaan en uitgevoerd (in Groningen). Was zwaar maar niet vernederend. Hoorde er gewoon bij en schept een hele sterke band met de mensen met wie je het ondergaat.

    EDIT: Praat niet goed dat het fout kan gaan, maar man man man het gebrek aan nuance van niet-studenten hier is pijnlijk.

  6. De verhalen in het artikel zijn verschrikkelijk, en het zou zo niet mogen gaan. Hoop wel dat mensen zich beseffen dat dit niet representatief is voor alle studentenverenigingen. Er zijn er ook genoeg (de meeste zelfs) zonder ‘ontgroening’ en ook bij verenigingen met een soort ontgroening zijn er vaak strenge regels (bvb geen alcohol, en zoemen is vaak ook verboden). Het is volgens mij wel vaak zo dat de excessen bij de ‘dispuutsontgroeningen’ zitten, omdat daar minder zicht op is. De extreme verhalen die ik ken komen ook bijna allemaal bij disputen (van bepaalde verenigingen) vandaan.

  7. >‘Tijdens de ontgroening zaten we op een gegeven moment in een natte, koude schuur. Toen kregen we ineens een soort contract voorgeschoteld. Je kreeg maar heel even om het te lezen, daarna moest je het ondertekenen. Er stond in dat je niet met elkaar mocht praten over wat je meemaakte bij de disputen.’

    Dit voor mij is kenmerkend. Dit zijn geen ‘simpele’ ontgroeningen meer waarin je in de zeik wordt genomen maar dit wel op vrijwillige basis is. Dit is ordinair pestgedrag van mensen die het middlebaar nooit ontgroeid zijn. Waarom pestgedrag? Omdat dit net zoiets is als een groepje jongens die erop kickt om een eenling in elkaar te rammen en daarna te intimideren met “Als je het gaat vertellen, gebeurt er nog meer..” maar dan in pretentieus papiervorm.

    Ik heb persoonlijk niks met ontgroeningen, heb er een mening over van “Mja, laat ze lekker” Maar het gaat vaak ook mis, vooral als alcohol binnen het spel komt, dan verliest men de grip op wat leuk en redelijk onschuldig is, en shit als dit is het gevolg. En dan verneuk je die hele ontgroening en de oorspronkelijke bedoeling, puur en alleen om lekker met je groepje mensen te pesten en te kleineren. Een verschrikkelijke schaamte voor alle studenten, dat je met zulks tuig geassocieerd kan worden.

  8. >De eerste week van de kennismakingstijd (KMT), de verenigingsontgroening, verliep prima. Het is niet de leukste week van je leven, je wordt flink uitgeput, maar je ligt niet elke nacht huilend in je bed. Alles veranderde daarna, bij de dispuutsontgroening.

    Alles behalve die laatste zin klinkt voor mij erg herkenbaar. Ontgroening was doorbijten en ontzettend moe worden, maar nou niet bepaald trauma’s aan overgehouden. Om sommige dingen ook echt ontzettend kunnen lachen.

    Sommige ontgroeningen gaan veel te ver, maar veel ook niet. Maarja, dat lees je natuurlijk niet in de krant. Niet dat het zulke zaken goed praat, verre van, maar het is je goed om te realiseren dat het geen genuanceerd beeld geeft.

  9. Ik vond mezelf laten vernederen per definitie niet ‘normaal’ dus ik heb besloten om zelf vrienden te zoeken ipv me bij een club aan te sluiten van mensen die denken dat dat soort gedrag lollig is.

    (In mijn ervaring waren studentenverenigingen rondom een bepaald thema, zoals een sportvereniging of een studievereniging, veel leuker dan de ‘sociale’ zonder bindende factor. Maar goed, misschien ben ik bevooroordeeld.)

  10. Een vriend van mij vertelde tijdens zijn (toen nog onbekende psychose), over de ontgroening van een bepaald dispuut. Je moest midden in de nacht met een groep mensen vechten om een varkenshoofd. De persoon met het varkenshoofd mocht bij het dispuut. Ik weet niet of dit een effect had gehad op zijn fragiele mentale staat, maar ik denk dat het niet heeft geholpen.

    Een ontgroening lijkt mezelf helemaal niks, maar dat ben ik. Genoeg mensen die ik ken hebben er helemaal geen probleem mee gehad. Maar dat verhaal (en het dispuut) blijven mij voor altijd negatief bij. En hij is gelukkig niet bij het dispuut gegaan. Zijn vrienden van zijn jaar die hij daar heeft gemaakt waren er gelukkig wel voor hem.

  11. Dit is allemaal zo ontzettend ziek, er is een reden dat ik destijds heb gekozen voor een studentenvereniging zonder ontgroening. Triest dat mensen zichzelf dit vrijwillig aan laten doen.

  12. Bij verreweg de meeste verenigingen valt de eerstejaars ontgroening echt gigantisch mee. Ja, het is misschien niet leuk (stiekem toch ook wel), maar je moet er gewoon een paar dagen of weken doorheen. Zulke ontgroeningen zijn vaak massaal en goed georganiseerd, het is gewoon een routine wat iedereen moet volgen. Je bent een nummertje en als je niks doms doet valt het echt reuze mee. Als iemand van de vereniging echt kut tegen je doet (waarvan je denkt dat het niet hoort) zijn er nog tig andere commissie en bestuursleden aanwezig bij wie je terecht kan of als je iets nodig hebt bijvoorbeeld.

    Dispuutsontgroeningen echter zijn een totaal ander verhaal, daar zul je mij niet zien. Dat is echt achterkamer werk, het wordt georganiseerd door een kleine subgroep van de vereniging voor een kleine groep aspirant-leden. Je kan dan met veel meer wegkomen dan bij een eerstejaars ontgroening.

  13. Ik had destijds een vriendje met prachtig schouderlang zwart haar. Hij en ik gingen na de middelbare school naar verschillende opleidingen. Hij moest een ontgroening ondergaan, ik ging kamperen in Spaarnwoude en teambuilding spelletjes doen met mijn nieuwe klasgenoten. Na onze respectievelijke introweken zagen we elkaar eindelijk weer, maar ik schrok me dood toen ik hem weer zag…

    Tijdens de ontgroening van mijn vriend hadden ze zijn haren afgeknipt, in een walgelijk bloempotkapsel. Het was nog super ongelijk geknipt door ze ook; hij was inmiddels naar de kapper geweest om er nog iets van te kunnen maken.

    Niet lang daarna heb ik het uitgemaakt. Niet alleen omdat hij zijn haren kwijt was, maar vooral omdat hij vond dat “het erbij hoorde” en geïrriteerd raakte dat ik boos was dat hij zich zo liet vernederen. Blijkbaar hadden we elkaar niet zo veel meer te vertellen 🙁

  14. Ik snap echt het excuus van “het is goed voor de groepsvorming en het scheppen van een band” niet. Ik zit zelf bij een vereniging zonder ontgroening en heb echt niet het idee dat wij nou zoveel minder close zijn, sterker nog, door het kleinschalige karakter (50 à 60 leden ipv 500) misschien zelfs closer. Een weekendje weg waarin je iets te weinig slaapt omdat het zo gezellig is en je samen brak ontbijt doet ook al wonderen, geen vernedering voor nodig. Heb ook vrienden die een “leuke” ontgroening hebben gehad, dus geen super erg vernederende praktijken maar meer genante dingen (nummers verzamelen, verkleden als sesamstraat karakters, etc) en ook die zijn net zo close. Het willen vernederen, intimideren en denigreren lijkt mij meer een sadistische inslag van de organisatoren en de cultuur binnen zo’n vereniging en voegt niets toe (en doet eerder afbreuk aan de sfeer).

  15. Ik ben weggelopen van een Heren dispuut ontgroening
    Omdat ik geschopt werd.

    Begon allemaal leuk en aardig. Leerde de heren kennen op het introweekend. Kreeg veel drank, heren waren ontzettend gezellig en werd vervolgens uitgenodigd om bij de club te komen incl 2 anderen.

    De ontgroening begon zwaar, maar heel leuk. We moesten heel Nederland door in 2,5 dag gepaard met opdrachten en ondanks dat we niet hadden geslapen en constant een kater hadden was het erg leuk.

    Een week later begon de “echte” ontgroening. Ik moest me melden bij het huis van het dispuut (ben ef de naam kwijt van hoe zo een huis heet). Vervolgens moesten we alles inleveren incl telefoon en portemonnee en Werden we geblindeerd mee naar binnen genomen.

    Hier begon de onmenselijke bullshit.
    We moesten op onze knieën zitten op een houten vloer en we waren omsingeld door kachels die vol gas aan stonden en meerdere speakers die max volume willekeurige muziek afspeelde. Na een uur of 2 begonnen mijn knieën onwijs veel pijn te doen wegens oudere blessure. Ik stortte in van de pijn en viel om. Ik ben toen aan m’n enkels de kamer uitgetrokken en moest op de gang uitleggen waarom ik instortte. Moest me niet aanstellen zeiden ze. Oke dan.

    Vervolgens moesten we met onze handen en voeten aan elkaar gebonden heen en weer kruipen op onze buik terwijl ons namen geleerd werd van de leden van de club.

    In de tussentijd gebeurde er veel meer onmenselijke onzin maar tot nu toe kon ik mezelf nog vertellen dat dit het waard zou zijn.

    Uiteindelijk kregen we 2 kratten bier die aan onze handen werd vastgebonden. Ook werden onze voeten (van de andere lotgenoten) aan elkaar gebonden.

    Zo moesten we door de stad lopen en iedereen kon ons zien. Tot nu toe vond ik het nog steeds waard. We liepen naar een veldje met een heuvel in het midden en er werd ons verteld dat we die heuvel op moesten klimmen op onze buik. We zaten nog steeds vastgebonden aan elkaar.

    Maarrr. Hier vond een lid het een goed idee om mij the gaan schoppen terwijl ik vastgebonden op me buik lag in gras. Er draaide een knopje om in me. Ik wist me los te rukken van die andere twee en begin direct het gezicht te verbouwen van die dude die mij zat te schoppen. Ik had hiervoor nog NOOIT iemand geslagen of gevochten überhaupt.

    Ik werd van hem afgetrokken door andere leden die zich helemaal de pleuris waren geschrokken omdat blijkbaar nog nooit iemand voor zichzelf was opgekomen tijdens een ontgroening . Ze zeiden dat het mooi was geweest voor vandaag en we gingen terug naar het huis.

    Hier werden we in een badkamer gegooid die misschien 2,5 bij 2,5 was en daar moesten we slapen op de grond. Schijten moest in de douche en pissen deed je in de wasbak (er was geen toilet en de deur ging s’nachts op slot)

    De volgende ochtend heb ik gezegd dat ik weg wilde en niet meer bij de club wilde horen. Dat namen ze niet serieus in eerste instantie totdat ik het duidelijk herhaalde. Ik moest mij toen verantwoorden voor iets van 20 mannen die me stonden uit te schelden voor een watje en weet ik veel wat.

    Vervolgens zei ik:

    “Jullie zijn sadisten, ik wil niet bij een groep horen die plezier hebben in het leed van een ander. Ik ga naar huis”

    Ik ben hardhandig de deur uit gesmeten en sommige spullen heb ik nooit meer terug gekregen van ze.

    Ik maak geen grap als ik zeg dat die avond/nacht traumatisch was.

    Oh en als 1 van de leden dit toevallig leest:

    🖕

    Jullie weten wie ik ben en oh ja ik was de gene die jullie deurbel heeft gesloopt

  16. Ik vond mijn ontgroening (Veritas) ook traumatisch. Ik snap niet dat het nog mag. Eerstejaars hebben geen idee wat het überhaupt inhoud voordat ze beginnen.

  17. Ontgroeningen komen de laatste jaren zo negatief in het nieuws, dat je wel heel naïef en onzeker moet zijn wil je hier nog aan mee doen. Heb respect voor jezelf, laat een ander je niet behandelen als een hond, in wat voor situatie dan ook.

  18. Dat mensen er überhaupt uit hun eigen vrije wil nog bij gaan is absurd voor mij. Je weet dat het onzin is die alleen maar dient om een oudere corpsbal een harde plasser te geven als die een eerstejaars beledigd of vernederd of zelfs geweld aandoet, iedereen met wat verstand kan inzien dat de voordeeltjes je eigen zelfrespect opofferen het helemaal niet waard zijn en toch doen zoveel mensen het nog. Ik heb het meest medelijden met de nieuwe mensen die erin worden gezogen, die worden slachtoffer van heel diep trieste, zielige mensjes die er zitten op deze verenigingen. Ga niet meer bij zo’n kutclubje joh, laat deze onheil uitsterven

  19. Ben zelf lid geweest bij één van de verenigingen met een ontgroening. Ik denk het belangrijk is om onderscheid te maken tussen de ontgroeningen van vroeger en nu en de dispuutsontgroeningen en de algemene ontgroeningen.

    Ik weet dat er na de incidenten bij Vindicat een aantal jaar geleden er vanuit de universiteit de oproep kwam om de algemene ontgroening drastisch aan te pakken. Met het gevolg dat de ontgroening in zijn geheel op de schop ging. Er werd gecontroleerd of iedereen genoeg slaap kreeg, er mogen geen mensen meer worden gepakt op uiterlijk (pestgedrag), fysieke opdrachten mochten nog maar minimaal. Dit alles met een steekproefsgewijze controle van de uni. Je was al een halfje als je al wat flikte, maar als je vandaag de dag nog buiten het boekje gaat dan sta je gewoon meteen voor paal voor de vereniging en mag je meteen niet meer de ontgroening bijwonen. Dwz: als je dat al mocht, want veruit de meeste leden mogen al niet bij de ontgroening aanwezig zijn. Dus als er nu incidenten bij de algemene ontgroeningen nog zijn verbaast mij dat.

    Dispuutsontgroeningen zijn een heel ander verhaal. Dat is feitelijk niet veranderd over de jaren heen. Er zijn wel afspraken over, maar dat is allemaal op papier in overleg met het verenigingsbestuur. Waar het op neerkomt is dat als jij als dispuut je misdraagt je een schorsing aan je broek hebt. In de praktijk is het zo dat een enkel paar disputen zich (ernstig) misdragen en de rest is nog redelijk menselijk. Je is ook wat je hoort na het verhaal bij het ASC; een groepje van 6 disputen hadden zich misdragen en het bestuur wist eigenlijk ook wel dat die disputen vaker problemen veroorzaakte.

    Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat een ontgroening best kan MITS er goed overzicht is en er ook ruimte overblijft voor leuke dingen. Er is geen lol in iemand 6 liter water te laten drinken of fysieke uitputtingen met kans op blijvende schade. Er zijn alleen een paar individuen en kleine clubs binnen verenigingen die het verstieren voor de rest en die eigenlijk alleen maar uit zijn op het uitten van hun eigen tekortkomingen op anderen.

  20. Moet wel even vermelden dat alleen de ergste gevallen in het nieuws komen, en dat geeft een vertekend beeld. Ik zit zelf bij een redelijk corporale vereniging en de ontgroening was bij lange na niet zo zwaar of onmenselijk als je in al deze horrorverhalen hoort. Er waren geen vernederingen, en al zeker geen fysieke pijn. We kregen ook een volle acht uur slaap. Ergste was stil moeten staan en wachten als er een gat in het rooster was. Ik had aan het begin aangegeven dat ik een knie blessure had en dus niet even goed mee kon doen met alle activiteiten, en de hele tijd had ik ook het idee dat hier rekening mee gehouden werd. Het was wel eens afzien maar bij de meeste activiteiten had ik het daadwerkelijk wel naar m’n zin.

    Had het minder stroef gekund? Naar mijn mening wel. Was het een traumatische en helse ervaring? Absoluut niet. Iedere keer dat er berichten in het nieuws komen dat iemand gewond is geraakt door een banale ontgroening verbazen wij ons er ook over. Dat komt simpelweg totaal niet overeen met onze vereniging.

Leave a Reply