Afkeer van lhbtq’s is in Nederland nooit weggeweest maar was toegedekt’
Het is inderdaad waar dat bijna alle Nederlanders tegenwoordig netjes in enquêtes aangeven dat zij vinden dat lhbtq’s mogen leven zoals ze willen, zegt Linda Duits. Maar de immer aanhoudende homofobie wordt direct zichtbaar als onderzoekers vragen naar zoenende mannen op straat. Nieuw is dat mensen er nu doelmatig toe opgejut worden.
Amsterdam deed in 1998 met de Gay Games de voorzet en in 2001 won Nederland het Wereldkampioenschap Homo. Wij waren de eersten die het huwelijk openden voor paren van hetzelfde geslacht en wentelden ons in zelffelicitaties. Nu, 22 jaar later, ligt het land er anders bij. Haat- en geweldsincidenten tegen lhbtq’s volgen elkaar zo snel op dat het geen incidenten meer zijn. De opleving van lhbtq-afkeer is het resultaat van georganiseerde opruiing.
Successen
De Nederlandse lhbtq-emancipatie begint in Berlijn. Daar had seksuoloog Magnus Hirschfeld in 1897 de eerste homorechtenorganisatie ter wereld opgericht, het Wissenschaftlich-humanitäres Komitee. De Nederlandse jurist Jacob Schorer studeerde bij Hirschfeld en bracht de opgedane kennis naar Nederland. Hij richtte een eigen tak van het Komitee op en ging zich actief inzetten voor homo-emancipatie.
Onze lhbtq-geschiedenis lijkt er een van successen. In de jaren vijftig besloot de zedenpolitie dat homo’s minder overlast gaven in eigen clubs dan cruisend op straat. Vroege vormen van tolerantie, een explosieve seksuele revolutie en internationale bezoekers maakten Amsterdam gay capital van de wereld.
Proefschrift
Publieke zichtbaarheid van homomannen en – in mindere mate – lesbische vrouwen ging gepaard met een steeds welwillendere houding van de overheid. In 1971 werd het beruchte wetsartikel 248-bis geschrapt, dat bedoeld was om ‘verspreiding’ van homoseksualiteit te bestrijden uit het idee dat mannen onschuldige tieners verleidden en homo ‘maakten’.
In zijn recente proefschrift over Nederlandse lhbtq-politiek laat Robert Davidson zien hoe het COC (opgericht in 1946) zich vanaf de jaren tachtig ging richten op consensus. De organisatie smeedde effectieve allianties tussen activisten, wetenschappers en beleidsmakers. Nog steeds is er sprake van nauwe samenwerking als het gaat om beleidsformulering en -uitvoering.
Homofobie
Die consensusgerichte aanpak betekent niet dat het land ook eensgezind was. Surveys uit de jaren zeventig en tachtig laten zien dat weerstand onder de bevolking weliswaar gestaag daalde, maar Nederland is geen homogene samenleving. Zo werden op Roze Zaterdag in Amersfoort in 1982 deelnemers uitgescholden, bekogeld en mishandeld. Ook in de politiek stonden niet alle neuzen dezelfde kant op. De religieuze partijen waren faliekant tegenstander van de openstelling van het huwelijk, evenals een deel van de VVD. De ‘t’ in lhbtq was bovendien verre van vanzelfsprekend. Het COC zet zich pas sinds ongeveer 2010 ook in voor transrechten. De recente Primedocumentaire over Kelly van der Veer geeft een ontluisterend beeld van transfobie in de jaren negentig.
Overigens werd toentertijd ook homofobie open geuit. De nu zo bejubelde Gay Games noemde Volkskrantcolumnist Gerry van der List een ‘orgie van sperma’. Hij sprak van een ‘weerzinwekkende levensstijl’ van ‘aflebberende homo’s’ en legde een relatie tussen homoseksualiteit en kinderporno. De krant kreeg veel reacties, die opmerkelijk herkenbaar klinken: het is pas erg als zulke stukken niet meer kunnen verschijnen, mensen willen gewoon discriminatie zien, weg met de politiek-correcte gedachtenpolitie.
Homonationalisme
2001 vormt niet alleen een keerpunt vanwege de openstelling van het huwelijk. Het was ook het jaar van de Fortuyn-revolte en de aanslagen van 9/11. Nederlanderschap werd afgezet tegen een nieuwe vijand: moslims. De Islam zou onverenigbaar zijn met ‘typisch’ Nederlandse waarden als vrouwen- en homorechten. In de wetenschap ontstond hiervoor een nieuwe term: homonationalisme. De emancipatiestrijd werd abrupt gezien als voltooid, de prille geschiedenis ervan terzijde geschoven.
Het is inderdaad waar dat bijna alle Nederlanders tegenwoordig netjes in enquêtes aangeven dat zij vinden dat homo’s en lesbiennes mogen leven zoals ze willen. Maar de immer aanhoudende homofobie wordt direct zichtbaar als onderzoekers vragen naar zoenende mannen op straat. En hoewel de vijf letters steeds makkelijker in één adem worden uitgesproken, blijft zelfs oppervlakkige acceptatie van de ‘t’ achter. Transgenderrechten zijn dan ook nooit onderdeel geweest van het homonationalisme.
Kanarie in de kolenmijn
Uitgesproken transfobie is een kanarie in de kolenmijn. Wereldwijd wint de ‘anti-genderideologie’ terrein dankzij een gecoördineerd offensief in reactie op de overwinningen van emancipatiebewegingen. Christelijke lobbygroepen, maatschappelijke organisaties en politieke partijen wisselen ideeën uit. Inzichtelijk is het verslag van journalist Maeve Levie op OneWorld van een zoom-sessie waarin Britse en Nederlandse anti-transactivisten strategieën bespreken: “Je moet je richten op het beïnvloeden van kinderen en hun ouders.” Ook in de VS is de inzet op anti-trans een bewuste tactiek om te toornen aan progressieve idealen, schrijft The New York Times deze week. Daarbij wordt ingehaakt op bestaande sentimenten als anti-wokeness, scepsis over wetenschap en anti-elitetheorieën.
Die sentimenten zie je terug in het Nederlandse protest tegen de transgenderwet, dat zich nu uitbreidt naar aanverwante thema’s op gebied van gender en seksualiteit. De bezwaren tegen de transgenderwet, de ophef over De Week van de Lentekriebels en de verbrande regenboogvlag in Eindhoven zijn dus met elkaar verbonden.
Afkeer van lhbtq’s is in Nederland nooit weggeweest, hooguit was hij de afgelopen twee decennia toegedekt. Nieuw is dat mensen er zo doelmatig toe worden opgejut.
Linda Duits, onderzoeker en publicist, gespecialiseerd in gender en seksualiteit
Zullen we dan ook meteen maar toevoegen dat social media hierbij een zeer twijfelachtige rol spelen?
Er zijn allerlei ontzettend onfrisse types in de weer om dit soort ronduit fascistisch gedachtegoed te verspreiden en het is zorgelijk dat het toeneemt. Maar de EU blijft het toestaan, hoewel er langzamerhand wel wat officiële stappen lijken te worden gezet.
Los daarvan hangen er nog steeds veel media, wetenschappers en bekende Nederlanders rond op social media die daardoor ook zo groot blijven. Waarom stoppen dia media en BNers daar niet mee?
Heel simpel: omdat ze er geld of status mee verdienen. En dat wordt weer toegedekt met flauwekul argumenten die neerkomen op: zo kan er ook weerwoord geboden worden.
Voor eens en altijd: je kunt geen gesprek voeren met fascisten. Ze zijn niet redelijk, manipuleren de werkelijkheid en streven maar één doel na. Hou er mee op, zeg je social media account op en richt je op open source alternatieven zoals Mastodon.
Ja, dan kan het ook mis gaan, maar zo’n open source platform heeft geen algoritme om ophef te vergroten. Want dat is wat er gebeurt op een commercieel platform: bullshit verkondigen waardoor er discriminatie van minderheden ontstaat en daarmee ophef zodat er reclame inkomsten zijn.
Herkenbaar helaas. Iedere lhbt’er duikt tijdelijk terug in de kast in allerlei situaties. Voor transgenders is dat overigens het moeilijkst en die hebben het daardoor extra zwaar.
We kennen inmiddels de sociaal wenselijke antwoorden en reacties wel die mensen geven.
Maar we kennen ook die ‘lollige’ oom of buurman op de verjaardag met wat homograppen of het schelden met homo of mietje in de sport. De voorbeelden zijn legio.
Als broer van een LHBTI’er maak ik me oprecht zorgen over de toename van anti-LHBTI geweld. Als ik in de krant/nieuws lees over een homostel dat in elkaar is getrapt ben ik ontzettend bang dat de naam van m’n broertje en z’n vriend er tussen staan.
Ook valt het me op hoe ingebakken het is om iemand voor homo uit te maken of homofobe grappen te maken. Op mijn werk zie ik dit ook vaak nog voorkomen. Laatste maakte een collega een fout en er werd gelijk ‘wat een homo’ gebruld. En dan nog zitten er een paar te schateren van het lachen.
[removed]
Beste is mijn vader: “Ik heb niks tegen homo’s zolang ze niks doen waar ik bij ben.”
Dit is waarom het enige antwoord op homofobie *onderwijs* is.
Ik hoor soms de slogan ‘maak homofoben bang’, maar dat is juist hoe je het toedekt. Het gaat om kinderen de juiste waarden leren en ze bewust maken van hun eigen natuurlijke stereotypen.
Is het alleen dat, of is dit het meest in het oog springende op dit moment? Want de drang van een groepje conservatieven om iedereen naar hun pijpen te laten dansen lijkt de laatste tijd ook sterker te zijn, waarbij lhbtq slechts een onderdeel is.
> De Islam zou onverenigbaar zijn met ‘typisch’ Nederlandse waarden als vrouwen- en homorechten.
Dit is natuurlijk ook gewoon zo. Hetzelfde geldt overigens voor het Christendom (ik heb niet genoeg kennis van andere geloven om die ook te vermelden).
“Maar de immer aanhoudende homofobie wordt direct zichtbaar als onderzoekers vragen naar zoenende mannen op straat.”
Ok, maar ik wil ook gewoon geen mensen zien die in het midden van een willekeurige straat elkaars gezicht aflebberen,ongeacht of het een homo-, hetero- of ander soort stel is. Ik heb geen enkele moeite als homo’s hand-in-hand rondlopen, is helemaal prima, geen enkel probleem! En een gewone zoen op de mond is ook prima, heb ik helemaal niets tegen, vind het mooi zelfs! Maar gedraag je gewoon een beetje in het openbaar en ga niet een minuut lang (of langer) lopen tongworstelen.
Eens. We hebben het huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht “toegelaten” maar bekrompen mensen zijjn nooit weg gegaan.
Mn broer verteld nog regulations verhalen over ziin ervaringen en die woont in den haag.
Laat staan als die in n wereldstad als markelo of usselo zou wonen
Ik heb nooit begrepen waarom we niet leven en laten leven
We hebben in Rotterdam vorige week maar weer gezien dat de groep die LGBT+ over één kam scheert met/gelijkstelt aan Pedo’s helaas bedroevend en alarmerend groot blijft.
Hetzelfde wordt vaak meteen ook even gezegd over Joden en/of “De Elite” enz in dit soort haatgezelschappen.
[removed]
Ik heb wel het idee dat het steeds meer de goede kant op gaat. Net zoals racistische uitspraken vroegah nog “konden” kan dat nu echt niet meer. Datzelfde merk ik ook met homo als scheldwoordt gebruiken. Ik denk ook dat de meeste homofobie bang voor het gene wat je niet kent is. Het jammere is helaas dat er een grote groep religieuze en conservatieve mensen zijn die actief tegen werken…
Ben ik blij dat ik zulke droeftoeters niet in mn leven heb.
[removed]
“en legde een relatie tussen homoseksualiteit en kinderporno.”
Beetje inhakend hierop vind ik de groep “gays against groomers” (ik heb al Nederlandse accounts gespot van dit kaliber, geen idee in hoeverre dit daarbuiten speelt) een dom gebeuren, ongegronde angsten vergroten rondom de LGBT+ groep en helpen eigen ruiten in te gooien.
Toen ik als tiener (“how do you do, fellow kids?”) het vak “verzorging” kreeg werd bij seksualiteit nog even speciaal benoemd dat Nederland het eerste homohuwelijk afsloot ter wereld omdat het zo bijzonder was/is.
En dan dit artikel. Ik vind triest dat er sinds een aantal jaren steeds meer negatieve artikelen verschijnen, dat doet wat met je.
Wat kan ik zelf doen voor deze gemeenschap om mijn steentje positief bij te dragen? ❤️
Mijn collega’s blijven maar de grap maken dat iedereen zich identificeert als helikopter. Al jaren!
19 comments
Afkeer van lhbtq’s is in Nederland nooit weggeweest maar was toegedekt’
Het is inderdaad waar dat bijna alle Nederlanders tegenwoordig netjes in enquêtes aangeven dat zij vinden dat lhbtq’s mogen leven zoals ze willen, zegt Linda Duits. Maar de immer aanhoudende homofobie wordt direct zichtbaar als onderzoekers vragen naar zoenende mannen op straat. Nieuw is dat mensen er nu doelmatig toe opgejut worden.
Amsterdam deed in 1998 met de Gay Games de voorzet en in 2001 won Nederland het Wereldkampioenschap Homo. Wij waren de eersten die het huwelijk openden voor paren van hetzelfde geslacht en wentelden ons in zelffelicitaties. Nu, 22 jaar later, ligt het land er anders bij. Haat- en geweldsincidenten tegen lhbtq’s volgen elkaar zo snel op dat het geen incidenten meer zijn. De opleving van lhbtq-afkeer is het resultaat van georganiseerde opruiing.
Successen
De Nederlandse lhbtq-emancipatie begint in Berlijn. Daar had seksuoloog Magnus Hirschfeld in 1897 de eerste homorechtenorganisatie ter wereld opgericht, het Wissenschaftlich-humanitäres Komitee. De Nederlandse jurist Jacob Schorer studeerde bij Hirschfeld en bracht de opgedane kennis naar Nederland. Hij richtte een eigen tak van het Komitee op en ging zich actief inzetten voor homo-emancipatie.
Onze lhbtq-geschiedenis lijkt er een van successen. In de jaren vijftig besloot de zedenpolitie dat homo’s minder overlast gaven in eigen clubs dan cruisend op straat. Vroege vormen van tolerantie, een explosieve seksuele revolutie en internationale bezoekers maakten Amsterdam gay capital van de wereld.
Proefschrift
Publieke zichtbaarheid van homomannen en – in mindere mate – lesbische vrouwen ging gepaard met een steeds welwillendere houding van de overheid. In 1971 werd het beruchte wetsartikel 248-bis geschrapt, dat bedoeld was om ‘verspreiding’ van homoseksualiteit te bestrijden uit het idee dat mannen onschuldige tieners verleidden en homo ‘maakten’.
In zijn recente proefschrift over Nederlandse lhbtq-politiek laat Robert Davidson zien hoe het COC (opgericht in 1946) zich vanaf de jaren tachtig ging richten op consensus. De organisatie smeedde effectieve allianties tussen activisten, wetenschappers en beleidsmakers. Nog steeds is er sprake van nauwe samenwerking als het gaat om beleidsformulering en -uitvoering.
Homofobie
Die consensusgerichte aanpak betekent niet dat het land ook eensgezind was. Surveys uit de jaren zeventig en tachtig laten zien dat weerstand onder de bevolking weliswaar gestaag daalde, maar Nederland is geen homogene samenleving. Zo werden op Roze Zaterdag in Amersfoort in 1982 deelnemers uitgescholden, bekogeld en mishandeld. Ook in de politiek stonden niet alle neuzen dezelfde kant op. De religieuze partijen waren faliekant tegenstander van de openstelling van het huwelijk, evenals een deel van de VVD. De ‘t’ in lhbtq was bovendien verre van vanzelfsprekend. Het COC zet zich pas sinds ongeveer 2010 ook in voor transrechten. De recente Primedocumentaire over Kelly van der Veer geeft een ontluisterend beeld van transfobie in de jaren negentig.
Overigens werd toentertijd ook homofobie open geuit. De nu zo bejubelde Gay Games noemde Volkskrantcolumnist Gerry van der List een ‘orgie van sperma’. Hij sprak van een ‘weerzinwekkende levensstijl’ van ‘aflebberende homo’s’ en legde een relatie tussen homoseksualiteit en kinderporno. De krant kreeg veel reacties, die opmerkelijk herkenbaar klinken: het is pas erg als zulke stukken niet meer kunnen verschijnen, mensen willen gewoon discriminatie zien, weg met de politiek-correcte gedachtenpolitie.
Homonationalisme
2001 vormt niet alleen een keerpunt vanwege de openstelling van het huwelijk. Het was ook het jaar van de Fortuyn-revolte en de aanslagen van 9/11. Nederlanderschap werd afgezet tegen een nieuwe vijand: moslims. De Islam zou onverenigbaar zijn met ‘typisch’ Nederlandse waarden als vrouwen- en homorechten. In de wetenschap ontstond hiervoor een nieuwe term: homonationalisme. De emancipatiestrijd werd abrupt gezien als voltooid, de prille geschiedenis ervan terzijde geschoven.
Het is inderdaad waar dat bijna alle Nederlanders tegenwoordig netjes in enquêtes aangeven dat zij vinden dat homo’s en lesbiennes mogen leven zoals ze willen. Maar de immer aanhoudende homofobie wordt direct zichtbaar als onderzoekers vragen naar zoenende mannen op straat. En hoewel de vijf letters steeds makkelijker in één adem worden uitgesproken, blijft zelfs oppervlakkige acceptatie van de ‘t’ achter. Transgenderrechten zijn dan ook nooit onderdeel geweest van het homonationalisme.
Kanarie in de kolenmijn
Uitgesproken transfobie is een kanarie in de kolenmijn. Wereldwijd wint de ‘anti-genderideologie’ terrein dankzij een gecoördineerd offensief in reactie op de overwinningen van emancipatiebewegingen. Christelijke lobbygroepen, maatschappelijke organisaties en politieke partijen wisselen ideeën uit. Inzichtelijk is het verslag van journalist Maeve Levie op OneWorld van een zoom-sessie waarin Britse en Nederlandse anti-transactivisten strategieën bespreken: “Je moet je richten op het beïnvloeden van kinderen en hun ouders.” Ook in de VS is de inzet op anti-trans een bewuste tactiek om te toornen aan progressieve idealen, schrijft The New York Times deze week. Daarbij wordt ingehaakt op bestaande sentimenten als anti-wokeness, scepsis over wetenschap en anti-elitetheorieën.
Die sentimenten zie je terug in het Nederlandse protest tegen de transgenderwet, dat zich nu uitbreidt naar aanverwante thema’s op gebied van gender en seksualiteit. De bezwaren tegen de transgenderwet, de ophef over De Week van de Lentekriebels en de verbrande regenboogvlag in Eindhoven zijn dus met elkaar verbonden.
Afkeer van lhbtq’s is in Nederland nooit weggeweest, hooguit was hij de afgelopen twee decennia toegedekt. Nieuw is dat mensen er zo doelmatig toe worden opgejut.
Linda Duits, onderzoeker en publicist, gespecialiseerd in gender en seksualiteit
Zullen we dan ook meteen maar toevoegen dat social media hierbij een zeer twijfelachtige rol spelen?
Er zijn allerlei ontzettend onfrisse types in de weer om dit soort ronduit fascistisch gedachtegoed te verspreiden en het is zorgelijk dat het toeneemt. Maar de EU blijft het toestaan, hoewel er langzamerhand wel wat officiële stappen lijken te worden gezet.
Los daarvan hangen er nog steeds veel media, wetenschappers en bekende Nederlanders rond op social media die daardoor ook zo groot blijven. Waarom stoppen dia media en BNers daar niet mee?
Heel simpel: omdat ze er geld of status mee verdienen. En dat wordt weer toegedekt met flauwekul argumenten die neerkomen op: zo kan er ook weerwoord geboden worden.
Voor eens en altijd: je kunt geen gesprek voeren met fascisten. Ze zijn niet redelijk, manipuleren de werkelijkheid en streven maar één doel na. Hou er mee op, zeg je social media account op en richt je op open source alternatieven zoals Mastodon.
Ja, dan kan het ook mis gaan, maar zo’n open source platform heeft geen algoritme om ophef te vergroten. Want dat is wat er gebeurt op een commercieel platform: bullshit verkondigen waardoor er discriminatie van minderheden ontstaat en daarmee ophef zodat er reclame inkomsten zijn.
Herkenbaar helaas. Iedere lhbt’er duikt tijdelijk terug in de kast in allerlei situaties. Voor transgenders is dat overigens het moeilijkst en die hebben het daardoor extra zwaar.
We kennen inmiddels de sociaal wenselijke antwoorden en reacties wel die mensen geven.
Maar we kennen ook die ‘lollige’ oom of buurman op de verjaardag met wat homograppen of het schelden met homo of mietje in de sport. De voorbeelden zijn legio.
Als broer van een LHBTI’er maak ik me oprecht zorgen over de toename van anti-LHBTI geweld. Als ik in de krant/nieuws lees over een homostel dat in elkaar is getrapt ben ik ontzettend bang dat de naam van m’n broertje en z’n vriend er tussen staan.
Ook valt het me op hoe ingebakken het is om iemand voor homo uit te maken of homofobe grappen te maken. Op mijn werk zie ik dit ook vaak nog voorkomen. Laatste maakte een collega een fout en er werd gelijk ‘wat een homo’ gebruld. En dan nog zitten er een paar te schateren van het lachen.
[removed]
Beste is mijn vader: “Ik heb niks tegen homo’s zolang ze niks doen waar ik bij ben.”
Dit is waarom het enige antwoord op homofobie *onderwijs* is.
Ik hoor soms de slogan ‘maak homofoben bang’, maar dat is juist hoe je het toedekt. Het gaat om kinderen de juiste waarden leren en ze bewust maken van hun eigen natuurlijke stereotypen.
Is het alleen dat, of is dit het meest in het oog springende op dit moment? Want de drang van een groepje conservatieven om iedereen naar hun pijpen te laten dansen lijkt de laatste tijd ook sterker te zijn, waarbij lhbtq slechts een onderdeel is.
> De Islam zou onverenigbaar zijn met ‘typisch’ Nederlandse waarden als vrouwen- en homorechten.
Dit is natuurlijk ook gewoon zo. Hetzelfde geldt overigens voor het Christendom (ik heb niet genoeg kennis van andere geloven om die ook te vermelden).
“Maar de immer aanhoudende homofobie wordt direct zichtbaar als onderzoekers vragen naar zoenende mannen op straat.”
Ok, maar ik wil ook gewoon geen mensen zien die in het midden van een willekeurige straat elkaars gezicht aflebberen,ongeacht of het een homo-, hetero- of ander soort stel is. Ik heb geen enkele moeite als homo’s hand-in-hand rondlopen, is helemaal prima, geen enkel probleem! En een gewone zoen op de mond is ook prima, heb ik helemaal niets tegen, vind het mooi zelfs! Maar gedraag je gewoon een beetje in het openbaar en ga niet een minuut lang (of langer) lopen tongworstelen.
Eens. We hebben het huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht “toegelaten” maar bekrompen mensen zijjn nooit weg gegaan.
Mn broer verteld nog regulations verhalen over ziin ervaringen en die woont in den haag.
Laat staan als die in n wereldstad als markelo of usselo zou wonen
Ik heb nooit begrepen waarom we niet leven en laten leven
We hebben in Rotterdam vorige week maar weer gezien dat de groep die LGBT+ over één kam scheert met/gelijkstelt aan Pedo’s helaas bedroevend en alarmerend groot blijft.
Hetzelfde wordt vaak meteen ook even gezegd over Joden en/of “De Elite” enz in dit soort haatgezelschappen.
[removed]
Ik heb wel het idee dat het steeds meer de goede kant op gaat. Net zoals racistische uitspraken vroegah nog “konden” kan dat nu echt niet meer. Datzelfde merk ik ook met homo als scheldwoordt gebruiken. Ik denk ook dat de meeste homofobie bang voor het gene wat je niet kent is. Het jammere is helaas dat er een grote groep religieuze en conservatieve mensen zijn die actief tegen werken…
Ben ik blij dat ik zulke droeftoeters niet in mn leven heb.
[removed]
“en legde een relatie tussen homoseksualiteit en kinderporno.”
Beetje inhakend hierop vind ik de groep “gays against groomers” (ik heb al Nederlandse accounts gespot van dit kaliber, geen idee in hoeverre dit daarbuiten speelt) een dom gebeuren, ongegronde angsten vergroten rondom de LGBT+ groep en helpen eigen ruiten in te gooien.
Toen ik als tiener (“how do you do, fellow kids?”) het vak “verzorging” kreeg werd bij seksualiteit nog even speciaal benoemd dat Nederland het eerste homohuwelijk afsloot ter wereld omdat het zo bijzonder was/is.
En dan dit artikel. Ik vind triest dat er sinds een aantal jaren steeds meer negatieve artikelen verschijnen, dat doet wat met je.
Wat kan ik zelf doen voor deze gemeenschap om mijn steentje positief bij te dragen? ❤️
Mijn collega’s blijven maar de grap maken dat iedereen zich identificeert als helikopter. Al jaren!