Lieve zuster, Je brief heb ik vorige week ontvangen. Zaterdag en Zondag ben ik thuis geweest. Het “feest” in Eindhoven heb ik dus niet meegemaakt. Ik heb thuis gelezen dat je binnenkort naar Amersfoort gaat. Het is jammer dat je niet wat dichter bij mij komt zitten. Met de verjaardag van Pa ben ik niet thuis. Ik krijg 19 December vacantie tot 10 Januari, 3 weken dus. Na de vacantie kunnen we nog een week of wat stoken in de school. Krijgen we niets bij, dan hebben we weer vrij.
Zondagmiddag hebben de Engelsen in vijf minuten tijd met de Philips fabrieken afgerekend. Al de fabrieken en de kantoorgebouwen zowel midden in de stad als de uitgestrekte complexen in Strijp zijn slechts uitgebrande ruines.
Zondagavond kon ik niet meer naar Eindhoven komen. Ik ben dus Maandagmorgen gegaan. Met de trein tot Best en toen verder met de bus. Piet Buise was bij me. We zijn door de afsluiting van de vernielde wijk heen geglipt. We zijn op ‘t stationsemplacement geweest. Dat was een ruine van omhoog staande rails met een paar uitgebrande electrische treinen, waarvan er een juist aan ‘t vertrekken was toen de bommen vielen. We zijn erin geweest. Alleen ‘t ijzeren geraamte en de stalen wanden waren over. We stonden hier ook vlak bij ‘t fabrieksgedeelte dat midden in de stad staat. ‘t was geheel uitgebrand. Maar ook een straat waar de kantoorgebouwen achter lagen volkomen weg, met vele winkels o.a. C en A, en restaurants.
Rond de fabriek verder nog uitgebrande en in elkaar gestorte groepen van huizen. Een straat langs ‘t spoor emplacement uitgebrand (Parallelweg).
Een paar honderd meter verder in de stad ook nog bomtreffers o.a. Catharinakerk en Binnen gasthuis. ‘t station gedeeltelijk zwaar beschadigd enz.
Wat er rond de fabrieken in Strijp vernield was heb ik niet kunnen zien. Naar men zegt moet ‘t minder erg zijn dan in de stad.
Het zou me niet verwonderen als het aantal doden meer dan 300 bedraagt. Het was alles verschrikkelijk om aan te zien.
Nu Rie ik hoop ook nog eens beter nieuws te kunnen schrijven.
Vele hartelijke groeten en tot weerziens.
Herman
Wat een bijzonder inkijkje in de dagelijkse realiteit van de oorlog. Bedankt voor het delen.
Mijn opa is helaas overleden voordat ik werd geboren maar hij heeft de bombardementen in Strijp overleeft destijds. Hij was toen 9. Mijn Oma die toen in Aalst woonde krijgt nog steeds schrik als ze verteld over de bombardementen.
Indrukwekkend. Blijf altijd zelf verbaast als ik de brieven van mijn opa lees die hij schreef aan mijn oma en overgrootouders toen hij tewerkgesteld was. Van soms soort van surealistische vakantie achtige dagen tot de gevolgen van sabotage en de vlucht voor bombardementen door de russen terug naar Nederland.
Heel bijzonder!
Heel bijzonder om te lezen!
Die ervaringen uit de oorlog blijven bijzonder. Ik was mijn stamboom aan het onderzoeken en kwam bij mijn opa (van moeders kant) een bijzonder stuk geschiedenis tegen. Ik wist wel dat hij een concentratiekamp had overleefd maar er werd nooit over gesproken verder. Hij was met een groep verzetsstrijders van plan een deportatie van Amsterdamse Joden tegen te houden en werd opgepakt op het Centraal station. De hele politieverslagen zijn in te zien omdat Amsterdam alle historische documenten openbaar gemaakt heeft (die wettelijk openbaar gemaakt mogen worden). Hij wilde niemand verraden en werd dus zelf naar een kamp gestuurd en is daar bij ondervraging gemarteld.
Het meest bizarre is dat hij aan zijn arrestatie dus een strafblad over hield en dat bleef dus na de oorlog bestaan.
Indrukwekkend om te lezen! En wat heeft jouw opa een mooi en leesbaar handschrift!
Deze aanval op de Philips fabrieken is door de Engelsen vanuit een vliegtuig gefilmd: https://youtu.be/AZzgDkFvHbI
Als je goed kijkt zie je ook nog kort het Philips stadium in beeld.
(toen de bommen vielen) wat een aanvulling, effe terloops dr nog tussen gezet
De realiteit van oorlog, de horror van de bombardementen gemengd met het dagelijkse…
Ik kom uit Eindhoven en ik besef me ineens dat mijn grootouders van moeders kant, dit ook hebben gezien en beleefd.
Dank voor het delen.
Ik had nooit verwacht dat het openbaar vervoer nog zo functioneerde in dat soort tijden. Hoe was het OV in het algemeen in die tijd? Misschien ieder halfuur tot uur een trein?
12 comments
Knegsel, 8 December 1942.
Lieve zuster, Je brief heb ik vorige week ontvangen. Zaterdag en Zondag ben ik thuis geweest. Het “feest” in Eindhoven heb ik dus niet meegemaakt. Ik heb thuis gelezen dat je binnenkort naar Amersfoort gaat. Het is jammer dat je niet wat dichter bij mij komt zitten. Met de verjaardag van Pa ben ik niet thuis. Ik krijg 19 December vacantie tot 10 Januari, 3 weken dus. Na de vacantie kunnen we nog een week of wat stoken in de school. Krijgen we niets bij, dan hebben we weer vrij.
Zondagmiddag hebben de Engelsen in vijf minuten tijd met de Philips fabrieken afgerekend. Al de fabrieken en de kantoorgebouwen zowel midden in de stad als de uitgestrekte complexen in Strijp zijn slechts uitgebrande ruines.
Zondagavond kon ik niet meer naar Eindhoven komen. Ik ben dus Maandagmorgen gegaan. Met de trein tot Best en toen verder met de bus. Piet Buise was bij me. We zijn door de afsluiting van de vernielde wijk heen geglipt. We zijn op ‘t stationsemplacement geweest. Dat was een ruine van omhoog staande rails met een paar uitgebrande electrische treinen, waarvan er een juist aan ‘t vertrekken was toen de bommen vielen. We zijn erin geweest. Alleen ‘t ijzeren geraamte en de stalen wanden waren over. We stonden hier ook vlak bij ‘t fabrieksgedeelte dat midden in de stad staat. ‘t was geheel uitgebrand. Maar ook een straat waar de kantoorgebouwen achter lagen volkomen weg, met vele winkels o.a. C en A, en restaurants.
Rond de fabriek verder nog uitgebrande en in elkaar gestorte groepen van huizen. Een straat langs ‘t spoor emplacement uitgebrand (Parallelweg).
Een paar honderd meter verder in de stad ook nog bomtreffers o.a. Catharinakerk en Binnen gasthuis. ‘t station gedeeltelijk zwaar beschadigd enz.
Wat er rond de fabrieken in Strijp vernield was heb ik niet kunnen zien. Naar men zegt moet ‘t minder erg zijn dan in de stad.
Het zou me niet verwonderen als het aantal doden meer dan 300 bedraagt. Het was alles verschrikkelijk om aan te zien.
Nu Rie ik hoop ook nog eens beter nieuws te kunnen schrijven.
Vele hartelijke groeten en tot weerziens.
Herman
Wat een bijzonder inkijkje in de dagelijkse realiteit van de oorlog. Bedankt voor het delen.
Mijn opa is helaas overleden voordat ik werd geboren maar hij heeft de bombardementen in Strijp overleeft destijds. Hij was toen 9. Mijn Oma die toen in Aalst woonde krijgt nog steeds schrik als ze verteld over de bombardementen.
Indrukwekkend. Blijf altijd zelf verbaast als ik de brieven van mijn opa lees die hij schreef aan mijn oma en overgrootouders toen hij tewerkgesteld was. Van soms soort van surealistische vakantie achtige dagen tot de gevolgen van sabotage en de vlucht voor bombardementen door de russen terug naar Nederland.
Heel bijzonder!
Heel bijzonder om te lezen!
Die ervaringen uit de oorlog blijven bijzonder. Ik was mijn stamboom aan het onderzoeken en kwam bij mijn opa (van moeders kant) een bijzonder stuk geschiedenis tegen. Ik wist wel dat hij een concentratiekamp had overleefd maar er werd nooit over gesproken verder. Hij was met een groep verzetsstrijders van plan een deportatie van Amsterdamse Joden tegen te houden en werd opgepakt op het Centraal station. De hele politieverslagen zijn in te zien omdat Amsterdam alle historische documenten openbaar gemaakt heeft (die wettelijk openbaar gemaakt mogen worden). Hij wilde niemand verraden en werd dus zelf naar een kamp gestuurd en is daar bij ondervraging gemarteld.
Het meest bizarre is dat hij aan zijn arrestatie dus een strafblad over hield en dat bleef dus na de oorlog bestaan.
Indrukwekkend om te lezen! En wat heeft jouw opa een mooi en leesbaar handschrift!
Deze aanval op de Philips fabrieken is door de Engelsen vanuit een vliegtuig gefilmd: https://youtu.be/AZzgDkFvHbI
Als je goed kijkt zie je ook nog kort het Philips stadium in beeld.
(toen de bommen vielen) wat een aanvulling, effe terloops dr nog tussen gezet
De realiteit van oorlog, de horror van de bombardementen gemengd met het dagelijkse…
Ik kom uit Eindhoven en ik besef me ineens dat mijn grootouders van moeders kant, dit ook hebben gezien en beleefd.
Dank voor het delen.
Ik had nooit verwacht dat het openbaar vervoer nog zo functioneerde in dat soort tijden. Hoe was het OV in het algemeen in die tijd? Misschien ieder halfuur tot uur een trein?