Ik vind het echt schandalig dat ING nog steeds zoveel investeert in de fossiele industrie. [51 miljard](https://www.ingdebankvanfossielnederland.nl/) alleen al sinds het Parijsakkoord
Bij mijn weten zijn de aanwezige activisten zelf ook aandeelhouder (geworden voor deze actie) waardoor ze deze vergadering mochten bijwonen en ook recht op inspraak hadden. ~~Dat stukje context lees ik niet in het artikel.~~*
Op basis van het artikel lijkt het net alsof het een openbare vergadering is waar je gewoon op de publieke tribune kan gaan zitten terwijl dat niet zo is.
edit: *Het staat er wel, maar ik heb er overheen gelezen. Punt blijft staan dat de toon van het artikel is dat activistische aandeelhouders die gebruik maken van hun spreekrecht niet net zoveel recht hebben als andere aandeelhouders om daar te zijn en dat het coulance van ING is om hun aanwezigheid te tolereren.
“Milieuactivisten verstoren vergadering ING” is één manier om het uit te drukken. “Milieuactivisten trachten het kleine beetje geweten van plutocraten die samenspannen de wereld te vergiftigen aan te spreken” is een andere.
“Ook werd geschreeuwd door actievoerders dat ‘democratie er zo uitziet'”
Deze wel heel leuk. Democratie is juist dat de meerderheid van de aandeelhouders beslist, niet de minderheid dmv veel lawaai.
Volgende keer een betere slogan zoeken.
Goed moment om over te stappen op een duurzamere bank
De elite wil alleen maar graaien. De klimaatcrisis boeit ze schijnbaar weinig. Hoog tijd dat ze gaan luisteren
Ik ben altijd benieuwd wat activisten hopen te bereiken met dit soort acties?
De aandeelhouders ga je hiermee niet van gedachte laten veranderen. Het publiek weet al langer dat er een probleem is, dus je hoeft mensen niet te informeren. EN dit soort acties worden in Nederlands steeds bekritiseerd door het publiek, dus je spoort ze hiermee ook niet aan om actie te ondernemen.
Wat blijft er dan over? Actie voeren om het actie voeren? Aandacht zonder doel? Is het een soort van persoonlijke boetedoening, om men het gevoel te geven dat zij wel wat doen?
Ik zie gewoon niet hoe deze acties leiden tot enige positieve verandering. En wanneer die verandering ontbreekt, wordt het dan niet tijd om de aanpak te veranderen tot het wel effectief is? Soms krijg ik het gevoel dat het gemiddelde bestuur waar deze activisten tegen demonstreren, hun werk veel effectiever zouden kunnen uitvoeren.
7 comments
Ik vind het echt schandalig dat ING nog steeds zoveel investeert in de fossiele industrie. [51 miljard](https://www.ingdebankvanfossielnederland.nl/) alleen al sinds het Parijsakkoord
Bij mijn weten zijn de aanwezige activisten zelf ook aandeelhouder (geworden voor deze actie) waardoor ze deze vergadering mochten bijwonen en ook recht op inspraak hadden. ~~Dat stukje context lees ik niet in het artikel.~~*
Op basis van het artikel lijkt het net alsof het een openbare vergadering is waar je gewoon op de publieke tribune kan gaan zitten terwijl dat niet zo is.
edit: *Het staat er wel, maar ik heb er overheen gelezen. Punt blijft staan dat de toon van het artikel is dat activistische aandeelhouders die gebruik maken van hun spreekrecht niet net zoveel recht hebben als andere aandeelhouders om daar te zijn en dat het coulance van ING is om hun aanwezigheid te tolereren.
“Milieuactivisten verstoren vergadering ING” is één manier om het uit te drukken. “Milieuactivisten trachten het kleine beetje geweten van plutocraten die samenspannen de wereld te vergiftigen aan te spreken” is een andere.
“Ook werd geschreeuwd door actievoerders dat ‘democratie er zo uitziet'”
Deze wel heel leuk. Democratie is juist dat de meerderheid van de aandeelhouders beslist, niet de minderheid dmv veel lawaai.
Volgende keer een betere slogan zoeken.
Goed moment om over te stappen op een duurzamere bank
https://eerlijkegeldwijzer.nl/bankwijzer/
De elite wil alleen maar graaien. De klimaatcrisis boeit ze schijnbaar weinig. Hoog tijd dat ze gaan luisteren
Ik ben altijd benieuwd wat activisten hopen te bereiken met dit soort acties?
De aandeelhouders ga je hiermee niet van gedachte laten veranderen. Het publiek weet al langer dat er een probleem is, dus je hoeft mensen niet te informeren. EN dit soort acties worden in Nederlands steeds bekritiseerd door het publiek, dus je spoort ze hiermee ook niet aan om actie te ondernemen.
Wat blijft er dan over? Actie voeren om het actie voeren? Aandacht zonder doel? Is het een soort van persoonlijke boetedoening, om men het gevoel te geven dat zij wel wat doen?
Ik zie gewoon niet hoe deze acties leiden tot enige positieve verandering. En wanneer die verandering ontbreekt, wordt het dan niet tijd om de aanpak te veranderen tot het wel effectief is? Soms krijg ik het gevoel dat het gemiddelde bestuur waar deze activisten tegen demonstreren, hun werk veel effectiever zouden kunnen uitvoeren.