Team dak lichten. Ze staan klaar, heb ze net opgehaald bij de banket bakkerij
Die gore pudding.. ik heb liever gewoon het koekje. Een van de meest overgewaardeerde “Nederlandse” banketstukken. Ik weet dat we in een gedempt moeras wonen, maar ons eten hoeft dat niet per se te reflecteren.
Nou wil ik er ook één. Maar helaas woon ik in Engeland.
Eigenlijk zouden we allemaal een wortel moet eten op koningsdag /s
Nog lekkerder een dubbeldekker, met slagroom én banketbakkersroom
Vandaag geen tompouce, morgen wel. Een collega is vandaag jarig en trakteert dus morgen op tompouce.
Lekker! Maar waarom iedereen met die diep gevroren Hema dingen wegloopt snap ik nog steeds niet.
In de blender met een beetje melk, tompouce smoothie!
Ik kom juist van de markt, zo leuk te zien, families die ff pakketje met tompoezen bij Hema gekocht hebben en nu op een kleine muurtje bij de kerk zitten en smullen.
Het is geen gebakje. Het is een martelwerktuig.
Ik trek de top koek er af, en neem steeds van de bovenste helft en onderste helft een hapje. Je krijgt er wel wat vieze vingers van, maar liever dat dan gehannes met een vorkje, of dat ding gewoon in je gezicht te moeten douwen.
Room —> onderkant —> bovenkant.
Je prikt met je vork op de roze bovenkant, maar de vork is niet scherp genoeg en komt er niet goed doorheen. Je zet dus iets meer kracht. De bovenste deegschijf wordt naar onder gedrukt, waardoor de room ertussen uit schiet. Je ziet dit gebeuren en je denkt “nee hè niet weer”. Een solide straal room begint met tientallen liters tegelijk vanaf je bordje op de vloer te storten. De verjaardagsvisite in je woonkamer zit binnen een fractie van een seconde onder de room, evenals het meubilair en alle muren. Je laat het bordje vallen, maar het tij valt niet meer te keren. Sommige van je famieleden staan verdwaasd op terwijl de room tot boven hun knieën klimt. De viskeuze zuivelmassa begint weg te sluizen de keuken en bijkeuken in, maar de net geïnstalleerde Thermopane ramen geven geen kik. Door deze ramen wordt zichtbaar dat de hele benedenverdieping als een aquarium volloopt met room. Je oudere familieleden staan niet gauw genoeg op en worden opgeslokt door de razende stortvloed, en na luttele seconden zijn er nog maar een paar hoofdjes zichtbaar boven het oppervlak van de kolkende roomplas. Je zoekt nog in paniek om oogcontact met anderen terwijl je worstelend probeert omhoog te zwemmen, maar je handen raken het plafond. “Nu is het allemaal voorbij”, denk je.
Tompouce een kwartslag draaien zodat je een hap kunt nemen zonder dat de room ertussenuit geperst wordt!
Kan er echt geen 1 meer zien. Afgelopen dagen meer dan 5000 gezien op me werk. Helemaal klaar met die dingen.
Aan de randen vastpakken., dan de bovenkant er een beetje schuin van aftrekken, dan splijt de middenlaag zich doormidden. Dan de bovenkant omdraaien. Dan heb je een onderkant met een laag banketbakkersroom en de bovenkant idem dito. Dan in de ene hand de bovenhelft en in de andere hand de onderkant, die ik eerst opeet, dan de bovenkant. Helemaal geen geknoei.
De beste en makkelijkste manier is om de tompouce in je mond te maken.
Je haalt de bovenste laag eraf en schept de room van onderste laag af, dit leg je ernaast op je gebakschoteltje.
Dan neem je elke keer een hap van onderste laag, propt er een lepel room bij en dan maak je het af met een hap van de bovenste laag.
Hierdoor heb je met elke hap de ervaring van de rijke smaak combinaties van de tompouce zonder dat er bij elke hap een meter room door de kamer vliegt.
Als je hem kantelt en dan met een scherp mes in mini-tompoucen snijdt, kun je die gewoon hap voor hap opeten.
22 comments
[Hoe eten jullie hem?](https://www.hema.nl/inspiratie/eten-en-drinken/hoe-eet-je-een-tompouce)
Team kantelaar represent!
Team dak lichten. Ze staan klaar, heb ze net opgehaald bij de banket bakkerij
Die gore pudding.. ik heb liever gewoon het koekje. Een van de meest overgewaardeerde “Nederlandse” banketstukken. Ik weet dat we in een gedempt moeras wonen, maar ons eten hoeft dat niet per se te reflecteren.
Nou wil ik er ook één. Maar helaas woon ik in Engeland.
Eigenlijk zouden we allemaal een wortel moet eten op koningsdag /s
Nog lekkerder een dubbeldekker, met slagroom én banketbakkersroom
Vandaag geen tompouce, morgen wel. Een collega is vandaag jarig en trakteert dus morgen op tompouce.
Lekker! Maar waarom iedereen met die diep gevroren Hema dingen wegloopt snap ik nog steeds niet.
Omkerende dakdekker uiteraard, de meest verfijnde techniek. Naslagwerk: https://youtu.be/Fm4AVgPL8jk
Met een glaasje schippersbitter de blender in, daarna klok ik het zo naar binnen.
Yearly reminder dat [dit draadje](https://old.reddit.com/r/thenetherlands/comments/33wrw2/how_should_i_eat_tompouce/) van /u/bluebirdybird bestaat. 😄
In de blender met een beetje melk, tompouce smoothie!
Ik kom juist van de markt, zo leuk te zien, families die ff pakketje met tompoezen bij Hema gekocht hebben en nu op een kleine muurtje bij de kerk zitten en smullen.
Het is geen gebakje. Het is een martelwerktuig.
Ik trek de top koek er af, en neem steeds van de bovenste helft en onderste helft een hapje. Je krijgt er wel wat vieze vingers van, maar liever dat dan gehannes met een vorkje, of dat ding gewoon in je gezicht te moeten douwen.
Room —> onderkant —> bovenkant.
Je prikt met je vork op de roze bovenkant, maar de vork is niet scherp genoeg en komt er niet goed doorheen. Je zet dus iets meer kracht. De bovenste deegschijf wordt naar onder gedrukt, waardoor de room ertussen uit schiet. Je ziet dit gebeuren en je denkt “nee hè niet weer”. Een solide straal room begint met tientallen liters tegelijk vanaf je bordje op de vloer te storten. De verjaardagsvisite in je woonkamer zit binnen een fractie van een seconde onder de room, evenals het meubilair en alle muren. Je laat het bordje vallen, maar het tij valt niet meer te keren. Sommige van je famieleden staan verdwaasd op terwijl de room tot boven hun knieën klimt. De viskeuze zuivelmassa begint weg te sluizen de keuken en bijkeuken in, maar de net geïnstalleerde Thermopane ramen geven geen kik. Door deze ramen wordt zichtbaar dat de hele benedenverdieping als een aquarium volloopt met room. Je oudere familieleden staan niet gauw genoeg op en worden opgeslokt door de razende stortvloed, en na luttele seconden zijn er nog maar een paar hoofdjes zichtbaar boven het oppervlak van de kolkende roomplas. Je zoekt nog in paniek om oogcontact met anderen terwijl je worstelend probeert omhoog te zwemmen, maar je handen raken het plafond. “Nu is het allemaal voorbij”, denk je.
Tompouce een kwartslag draaien zodat je een hap kunt nemen zonder dat de room ertussenuit geperst wordt!
Kan er echt geen 1 meer zien. Afgelopen dagen meer dan 5000 gezien op me werk. Helemaal klaar met die dingen.
Aan de randen vastpakken., dan de bovenkant er een beetje schuin van aftrekken, dan splijt de middenlaag zich doormidden. Dan de bovenkant omdraaien. Dan heb je een onderkant met een laag banketbakkersroom en de bovenkant idem dito. Dan in de ene hand de bovenhelft en in de andere hand de onderkant, die ik eerst opeet, dan de bovenkant. Helemaal geen geknoei.
De beste en makkelijkste manier is om de tompouce in je mond te maken.
Je haalt de bovenste laag eraf en schept de room van onderste laag af, dit leg je ernaast op je gebakschoteltje.
Dan neem je elke keer een hap van onderste laag, propt er een lepel room bij en dan maak je het af met een hap van de bovenste laag.
Hierdoor heb je met elke hap de ervaring van de rijke smaak combinaties van de tompouce zonder dat er bij elke hap een meter room door de kamer vliegt.
Als je hem kantelt en dan met een scherp mes in mini-tompoucen snijdt, kun je die gewoon hap voor hap opeten.