>In de brief van de Drentse ggz-instelling ging het volgens het OM onder meer over gesprekken die de verdachte met diverse hulpverleners had gevoerd. Daarin zei hij meerdere malen dat hij als longverpleegkundige in het WZA tijdens de coronapandemie “het leven van een twintigtal patiënten voortijdig had beëindigd”.
>Zonder instructies van een arts zou de verdachte “medische handelingen hebben uitgevoerd bij patiënten die in zijn ogen terminaal waren en ernstig leden”. De zorgorganisatie vatte het serieus op en besloot de geheimhoudingsplicht te schenden en het verhaal van de man te melden aan het WZA.
Ik vind dat dit nieuws nog betrekkelijk weinig ophef veroorzaakt. Als dit blijkt te kloppen, dan is hij aan van de grootste moordenaars uit onze recente geschiedenis.
Ik snap het niet. Is hij nou verpleegkundige, GGZ-patient, of allebei? Of na elkaar? Het artikel is een beetje onduidelijk hierover.
Theo toch…..
Bizar.
Is er eigenlijk een juridisch onderscheid te maken tussen dit zogenaamde “uit het lijden verlossen” en een kouwe seriemoordenaar à la Willem van Eijk?
Laten we even bij het begin beginnen. Een verpleegkundige roept dat hij dit heeft gedaan en dit is in de media gekomen. De belangrijkste vraag is: is dit verhaal waar? De Transavia piloot Julio Poch werd ook beschuldigd van moord op basis van een ‘verhaal’. Bleek niet te kloppen. Dit moet dus eerst onderzocht worden voordat nabestaanden überhaupt in paniek raken. Mijn tweede vraag heeft met verantwoordelijkheid te maken. Stel het is waar. Een verpleegkundige is NOOIT eindverantwoordelijke of beter gezegd: regiebehandelaar/hoofdbehandelaar van een patiënt. Hij handelt altijd in opdracht van een specialist, arts, etc. die eindverantwoordelijk is. Dan rijst de vraag: met wie werkte hij samen? Een ander scenario is dat hij bepaalde opdrachten negeerde en zelf even met alle respect bot gezegd ‘de stekker eruit trok’. Dan kan hij dus wel verantwoordelijk worden gesteld voor zijn daden. Het blijft een bizar verhaal. Elke verpleegkundige weet dat je met familie overlegt over alles wat de behandeling aangaat als een patiënt minder goed aanspreekbaar is.
In ieder geval fijn om te weten dat je het medisch beroepsgeheim gewoon aan de lars gelapt wordt zonder poespas.
8 comments
>In de brief van de Drentse ggz-instelling ging het volgens het OM onder meer over gesprekken die de verdachte met diverse hulpverleners had gevoerd. Daarin zei hij meerdere malen dat hij als longverpleegkundige in het WZA tijdens de coronapandemie “het leven van een twintigtal patiënten voortijdig had beëindigd”.
>Zonder instructies van een arts zou de verdachte “medische handelingen hebben uitgevoerd bij patiënten die in zijn ogen terminaal waren en ernstig leden”. De zorgorganisatie vatte het serieus op en besloot de geheimhoudingsplicht te schenden en het verhaal van de man te melden aan het WZA.
Daar zit een ernstig steekje los.
Bijzonder om te lezen dat de geheimhoudingsplicht geschonden is. Als ik het [hier](https://www.knmg.nl/advies-richtlijnen/dossiers/beroepsgeheim-wat-is-het-medisch-beroepsgeheim/wanneer-doorbreken) lees dan lijkt er geen sprake te zijn van een acute dreiging. Of is het feit dat hij nog werkt als verpleegkundige al een dreiging?
Ik vind dat dit nieuws nog betrekkelijk weinig ophef veroorzaakt. Als dit blijkt te kloppen, dan is hij aan van de grootste moordenaars uit onze recente geschiedenis.
Ik snap het niet. Is hij nou verpleegkundige, GGZ-patient, of allebei? Of na elkaar? Het artikel is een beetje onduidelijk hierover.
Theo toch…..
Bizar.
Is er eigenlijk een juridisch onderscheid te maken tussen dit zogenaamde “uit het lijden verlossen” en een kouwe seriemoordenaar à la Willem van Eijk?
Laten we even bij het begin beginnen. Een verpleegkundige roept dat hij dit heeft gedaan en dit is in de media gekomen. De belangrijkste vraag is: is dit verhaal waar? De Transavia piloot Julio Poch werd ook beschuldigd van moord op basis van een ‘verhaal’. Bleek niet te kloppen. Dit moet dus eerst onderzocht worden voordat nabestaanden überhaupt in paniek raken. Mijn tweede vraag heeft met verantwoordelijkheid te maken. Stel het is waar. Een verpleegkundige is NOOIT eindverantwoordelijke of beter gezegd: regiebehandelaar/hoofdbehandelaar van een patiënt. Hij handelt altijd in opdracht van een specialist, arts, etc. die eindverantwoordelijk is. Dan rijst de vraag: met wie werkte hij samen? Een ander scenario is dat hij bepaalde opdrachten negeerde en zelf even met alle respect bot gezegd ‘de stekker eruit trok’. Dan kan hij dus wel verantwoordelijk worden gesteld voor zijn daden. Het blijft een bizar verhaal. Elke verpleegkundige weet dat je met familie overlegt over alles wat de behandeling aangaat als een patiënt minder goed aanspreekbaar is.
In ieder geval fijn om te weten dat je het medisch beroepsgeheim gewoon aan de lars gelapt wordt zonder poespas.