>Toch worstelen de groenen wel met meer dan enkel hun communicatie. Want zelfs als de groene kiezer straks een oogje dichtknijpt voor de tegenvallende omstandigheden, dan nog is de vraag waar de partij eigenlijk voor staat. “Groen is meer dan groen”, zo luidt de slogan sinds de komst van Naji en covoorzitter Jeremie Vaneeckhout, vorige zomer. Maar wat betekent dat? “De partijleiding zou de ideologische verdieping nog meer moeten aanzwengelen”, zei Meuleman al.
​
>Dat laatste is precies de bedoeling van ‘[Code Groen](https://www.groen.be/codegroen)’, het grote congres dat de groenen komend weekend organiseren. Daar zullen 50 inhoudelijke voorstellen aan de leden worden voorgelegd. “We koppelen de klimaattransitie meer dan ooit aan een sociaal verhaal, met gezondheid, welzijn, rechtvaardigheid en gelijkheid”, zegt Naji. Het voorstel om beide ouders 15 weken geboorteverlof te geven, is een voorproefje.
​
>Meer assertiviteit, ook dat is het plan. De partij kiest opnieuw voor een links-progressievere koers. Zo hoopt ze in het gat te springen dat de socialisten op links laten liggen. “Met Groen geen geknabbel aan het kindergeld, verplichte crèche of culpabilisering van huisvrouwen”, benadrukt Naji. Of dat zal aanslaan, valt nog te bekijken. Maar het inhoudelijke verschil voor de kiezer is alvast duidelijk.
Een groene partij die de ernst van de zaak naast zich neerlegt om zogezegde “tijdelijke” fossiele oplossingen goed te praten, is geen groene partij.
Post van die brug over de leien van een paar dagen geleden zou ons er aan moeten herinneren dat er niets zo permanent is in belgie, als een tijdelijke oplossing.
En dat is net de teloorgang van Groen.
Ze proberen linkser dan de socialisten te zijn, waardoor ze in een centrum regering niet gemakkelijk mee aan de bak kunnen. en daardoor verliezen ze ook de kans om effectief aan een groene agenda te werken.
Bij tekort aan bloed wordt men wit.
Bij tekort aan lucht wordt men blauw.
Bij tekort aan verstand wordt men Groen.
[deleted]
Ik vind groen ook niet aantrekkelijk. Ze zou voluit op groene thema´s moeten focussen, maar dat lijkt steeds meer bijzaak.
De enige reden waarom ik Groen zou steunen is Petra de Sutter. Zij is een van de weinige ministers die ik ernstig en competent vind. Zij is intelligent en lijkt het constante geruzie te overstijgen. Jammer genoeg ligt haar positie nu ook onder vuur.
Groen is momenteel de partij voor de nog studerende kinderen van rijke ouders die denken dat ze de wijsheid in pacht hebben. Hun politiekers zijn de mensen die daarvan nooit opgegroeid zijn.
Ondertussen houden de groenen in Duitsland redelijk stand in de peilingen met een score rond de 15%. De situatie is nochtans gelijkaardig: partij kan eindelijk nog eens meeregeren na bijna 20 jaar oppositie, maar kan haar ecologische agenda niet realiseren als gehoopt (deels door aan anti-nucleaire positie vast te houden).
Wat verklaart dan het verschil? De Duitse groenen hebben twee leiders (Habeck en Baerbock) die een vrij pragmatische en nuchtere indruk geven, waardoor ze de ecologische opofferingen beter verkocht krijgen.
Draai of keer het zoals je wil maar in Vlaanderen is dat met een kopstuk zoals Tinne Van der Straeten niet het geval. Voor de gemiddelde kiezer lijkt ze veel te hardlijnig, ze kan de ecologische opofferingen veel minder verkopen als pragmatische bijsturingen.
Enkel groen in naam
De *echte* groene ideologie is onverzoenbaar met de hedendaagse economische realiteit en, zoals men dat wel eens noemt, ziekte van de “meerpest”. Het is dan ook geen wonder dat de echt effectieve oplossingen van onze ecologische problemen nooit aangekaart worden. Op “consumeer minder” verdien je immers niet zo veel.
Groen zou zich meer moeten bezig houden met echte groene oplossingen te komen. Of gewoon… Kom al eens met oplossingen?!?
Dit was al een probleem in de tijd van Agalev. Als ze in die periode misschien minder de kernenergie zwart gemaakt hadden…
Groen zou zich op ecologie (milieu, klimaat, omgeving, …) moeten focussen. En er zijn in België nog relatief veel mensen die ecologie belangrijk & momenteel problematisch vinden.
De meningen over hoe we deze problemen effectief aanpakken lopen zeer sterk uiteen. Degrowth? Carbon taxes voor fossieltjes, subsidies voor groene tech? Plastic en olie verbieden? Bedrijven opleggen hun uitstoot te stoppen? Nieuwe kerncentrales?
Ik vrees dat géén van deze stromingen (op zichzelf) de kiesdrempel zelft haalt. Groen mikt momenteel op zowat al deze groepen. Ma je kan deze uitvoeringen niet allemaal doorzetten; doen alsof het wel kan komt al helemaal ongeloofwaardig over.
Voor mij ook ‘n beetje het probleem met stemmen voor groen. Ik denk dat klimaat een extreem belangrijk topic is, dat ook in België zwaar onderschat blijft. Maar bij een stem op groen kan ik onvoldoende aangeven voor welke type maatregelen ik wel of niet ben. En dat is toch vrij belangrijk…
Gelukkig hebben we nog de EU “elite”. Op vlak van klimaat doen die min of meer exact wat ik zou willen, dus ik kan niet klagen.
Jeremie wie? Ik heb hem sinds zijn aanstelling tot co-voorzitter 1x in een praatprogramma bij een debat over kernenergie gezien waar hij niet verder kwam dan enkele ingestudeerde uitspraken en daarna genadeloos de mist in ging tegen een nuchtere De Wever. Intellectueel zeer zwak; charisma nog veel verder te zoeken. Groen heeft een sterke leider nodig die bruggen bouwt met andere partijen.
14 comments
>Toch worstelen de groenen wel met meer dan enkel hun communicatie. Want zelfs als de groene kiezer straks een oogje dichtknijpt voor de tegenvallende omstandigheden, dan nog is de vraag waar de partij eigenlijk voor staat. “Groen is meer dan groen”, zo luidt de slogan sinds de komst van Naji en covoorzitter Jeremie Vaneeckhout, vorige zomer. Maar wat betekent dat? “De partijleiding zou de ideologische verdieping nog meer moeten aanzwengelen”, zei Meuleman al.
​
>Dat laatste is precies de bedoeling van ‘[Code Groen](https://www.groen.be/codegroen)’, het grote congres dat de groenen komend weekend organiseren. Daar zullen 50 inhoudelijke voorstellen aan de leden worden voorgelegd. “We koppelen de klimaattransitie meer dan ooit aan een sociaal verhaal, met gezondheid, welzijn, rechtvaardigheid en gelijkheid”, zegt Naji. Het voorstel om beide ouders 15 weken geboorteverlof te geven, is een voorproefje.
​
>Meer assertiviteit, ook dat is het plan. De partij kiest opnieuw voor een links-progressievere koers. Zo hoopt ze in het gat te springen dat de socialisten op links laten liggen. “Met Groen geen geknabbel aan het kindergeld, verplichte crèche of culpabilisering van huisvrouwen”, benadrukt Naji. Of dat zal aanslaan, valt nog te bekijken. Maar het inhoudelijke verschil voor de kiezer is alvast duidelijk.
Een groene partij die de ernst van de zaak naast zich neerlegt om zogezegde “tijdelijke” fossiele oplossingen goed te praten, is geen groene partij.
Post van die brug over de leien van een paar dagen geleden zou ons er aan moeten herinneren dat er niets zo permanent is in belgie, als een tijdelijke oplossing.
En dat is net de teloorgang van Groen.
Ze proberen linkser dan de socialisten te zijn, waardoor ze in een centrum regering niet gemakkelijk mee aan de bak kunnen. en daardoor verliezen ze ook de kans om effectief aan een groene agenda te werken.
Bij tekort aan bloed wordt men wit.
Bij tekort aan lucht wordt men blauw.
Bij tekort aan verstand wordt men Groen.
[deleted]
Ik vind groen ook niet aantrekkelijk. Ze zou voluit op groene thema´s moeten focussen, maar dat lijkt steeds meer bijzaak.
De enige reden waarom ik Groen zou steunen is Petra de Sutter. Zij is een van de weinige ministers die ik ernstig en competent vind. Zij is intelligent en lijkt het constante geruzie te overstijgen. Jammer genoeg ligt haar positie nu ook onder vuur.
Groen is momenteel de partij voor de nog studerende kinderen van rijke ouders die denken dat ze de wijsheid in pacht hebben. Hun politiekers zijn de mensen die daarvan nooit opgegroeid zijn.
Ondertussen houden de groenen in Duitsland redelijk stand in de peilingen met een score rond de 15%. De situatie is nochtans gelijkaardig: partij kan eindelijk nog eens meeregeren na bijna 20 jaar oppositie, maar kan haar ecologische agenda niet realiseren als gehoopt (deels door aan anti-nucleaire positie vast te houden).
Wat verklaart dan het verschil? De Duitse groenen hebben twee leiders (Habeck en Baerbock) die een vrij pragmatische en nuchtere indruk geven, waardoor ze de ecologische opofferingen beter verkocht krijgen.
Draai of keer het zoals je wil maar in Vlaanderen is dat met een kopstuk zoals Tinne Van der Straeten niet het geval. Voor de gemiddelde kiezer lijkt ze veel te hardlijnig, ze kan de ecologische opofferingen veel minder verkopen als pragmatische bijsturingen.
Enkel groen in naam
De *echte* groene ideologie is onverzoenbaar met de hedendaagse economische realiteit en, zoals men dat wel eens noemt, ziekte van de “meerpest”. Het is dan ook geen wonder dat de echt effectieve oplossingen van onze ecologische problemen nooit aangekaart worden. Op “consumeer minder” verdien je immers niet zo veel.
Groen zou zich meer moeten bezig houden met echte groene oplossingen te komen. Of gewoon… Kom al eens met oplossingen?!?
Dit was al een probleem in de tijd van Agalev. Als ze in die periode misschien minder de kernenergie zwart gemaakt hadden…
Groen zou zich op ecologie (milieu, klimaat, omgeving, …) moeten focussen. En er zijn in België nog relatief veel mensen die ecologie belangrijk & momenteel problematisch vinden.
De meningen over hoe we deze problemen effectief aanpakken lopen zeer sterk uiteen. Degrowth? Carbon taxes voor fossieltjes, subsidies voor groene tech? Plastic en olie verbieden? Bedrijven opleggen hun uitstoot te stoppen? Nieuwe kerncentrales?
Ik vrees dat géén van deze stromingen (op zichzelf) de kiesdrempel zelft haalt. Groen mikt momenteel op zowat al deze groepen. Ma je kan deze uitvoeringen niet allemaal doorzetten; doen alsof het wel kan komt al helemaal ongeloofwaardig over.
Voor mij ook ‘n beetje het probleem met stemmen voor groen. Ik denk dat klimaat een extreem belangrijk topic is, dat ook in België zwaar onderschat blijft. Maar bij een stem op groen kan ik onvoldoende aangeven voor welke type maatregelen ik wel of niet ben. En dat is toch vrij belangrijk…
Gelukkig hebben we nog de EU “elite”. Op vlak van klimaat doen die min of meer exact wat ik zou willen, dus ik kan niet klagen.
Jeremie wie? Ik heb hem sinds zijn aanstelling tot co-voorzitter 1x in een praatprogramma bij een debat over kernenergie gezien waar hij niet verder kwam dan enkele ingestudeerde uitspraken en daarna genadeloos de mist in ging tegen een nuchtere De Wever. Intellectueel zeer zwak; charisma nog veel verder te zoeken. Groen heeft een sterke leider nodig die bruggen bouwt met andere partijen.