Nou laten we dit maar niet doen. Het is de laatste jaren al te makkelijk geworden om een papiertje in weet ik wat te halen.
Ik vraag me wel af hoe nuttig dit voor de studenten is. Ja je beperkt er prestatiedruk in het eerste jaar mee maar zorgt er wel voor dat studenten er uiteindelijk 6-8 jaar over doen om de bachelor af te ronden als ze op hetzelfde tempo blijven als in het eerste jaar. Kan me niet voorstellen dat zo veel studie vertraging goed is voor de mentale staat van studenten.
Niet een goed idee vind ik. Het BSA geeft luie studenten (waaronder ik) een schop onder de kont om wat te doen voor school.
Als je trouwens 30 punten haalt in het eerste jaar, dan is het heel moeilijk om dat allemaal in te halen in het tweede jaar met de tweedejaars vakken. Met deze maatregel zullen er ongetwijfeld meer studenten zijn die langer zullen studeren, en dat is geen goede zaak als de werkdruk al hoog is en er capaciteitsproblemen zijn door te veel studenten.
Oh god ze gaan een studie behalen nog makkelijker maken
Wat een slecht idee zeg wauw. Ik was heel blij met de bsa van 48 punten in het eerste jaar. Daardoor vertrokken een groot deel van de rotte appels en werd groepswerk weer een beetje dragelijk. Wat een ellende heb ik daar in het eerste jaar mee gehad met ongemotiveerde lui.
Wel grappig dat mensen denken dat een hard bureaucratisch systeem beter is dan een op maat gemaakte oplossing. Het BSA is gewoon de meest harde manier om iemand van school te sturen.
Scholen geven al zat van adviezen over of het wel verstandig is om door te blijven studeren. Die docenten kennen de studenten en weten of er bijzondere situaties aan de gang zijn. Moet dat per se bindend zijn? Van mij niet. Zowel het BSA als een docent is niet perfect in het inschatten of iemand zijn studie kan halen dus wat mij betreft mag de student zelf die inschatting maken.
Blijven zitten/studievertraging is al best duur dus er is al een behoorlijke reden om wel in 1x over te gaan, daar hebben we geen “je moet 50 punten halen anders wordt je van de opleiding geschopt” voor nodig.
Weet iemand hoe dit werkt als je wel je bsa hebt maar niet je propedeuse in je tweede jaar? Ik las tussen de regels door op nu.nl dat ze dat nu ook gaan veranderen (na twee jaar geen propedeuse = stoppen) maar kan er niks meer over vinden, dat is wel een grote verandering
Haha ik ging met 24 punten ook gewoon naar het tweede jaar van mijn HBO. Ik heb er uiteindelijk iets van 7 jaar over gedaan (druk met geld verdienen als ZZPer) en ze hebben mij aan het eind zo hard gematst dat ik het praktisch cadeau heb gekregen. Zo graag wouden ze van me af; ik kostte de school al jaren geld.
Presentatie/verdediging duurde circa 15 minuten en toen kreeg ik meteen te horen “Ja mooi, je bent geslaagd en nou wegwezen en nooit meer terugkomen” 😛
Misschien oordeel ik vrij hard. Maar als je (afgezien van omstandigheden zoals ziekte, familie ongeval, etc) niet het overgrote deel van je studiepunten kan halen. Is het BSA dan niet juist een goede maatstaaf om er voor te zorgen dat studenten stoppen met iets studeren wat gewoon te hoog gegrepen is?
Ik ga volgend jaar (Als het allemaal meezit) de dubbelstudie economie en recht doen aan de EUR. Ik kan daar 120 punten per jaar halen maar betekent dit dan dat ik 60 punten moet halen in het eerste jaar of ook “maar” 30?
Dijkgraaf is gewoon nog minder ambitieus dan de WUR (Wageningen: Herkansingshoofdstad van europa). Waar overigens iedereen 36 wel een prima aantal vind. Ik had zelf ook wel voor de helft + 1 (wat in de praktijkk veelal neer zal komen op 33 of 36) gekozen maar ach.
Ja, nu ze het allemaal zelf mogen betalen snap ik dat het geen probleem is om door te studeren
Ik weet niet of andere hogescholen dit ook nu doen maar sinds dit schooljaar is het advies bij mij niet meer bindend. Te weinig punten betekend simpelweg het jaar overdoen en in overleg kan je dan een paar individuele vakken van het tweede jaar doen. Ik ben er wel blij mee aangezien ik hierdoor nu betere cijfers haal dan vorig jaar zonder alle druk van andere vakken.
Als het BSA zo laag is kunnen ze het net zo goed gewoon afschaffen. Als iemand in het eerste jaar maar de helft van de studiepunten haalt, lijkt het mij heel moeilijk om deze allemaal in te halen in het tweede jaar.
De stress, druk en existentiele angst voor de toekomst kwam nou niet echt echt door het BSA. Misschien in het eerste jaar, maar daarna lag het toch echt aan andere dingen.
Sja, volgens mij is studiesucces in het eerste jaar een behoorlijk goede voorspeller van studiesucces in de latere jaren.
Tien jaar later:
Het is ook wel een flinke overgang van thuis bij papa en mama en dan ineens naar groep 1, geef die kids toch een jaar of twee om te wennen voor ze naar school moeten. Al die stress …
Ik was in 2010 begonnen met de BSA op 30. Via een herkansing* van een 6-punt vak kwam ik net uit op de 35.
Ik was in mijn eerste jaar gewoon niet gewend hard te werken en had slechte gewoontes: ik was mezelf aan het zoeken. In het tweede jaar wilde ik dit rechtzetten. Ik was begonnen met een bijbaantje en was dus vaker actief. Ik heb zo’n 100 punten gehaald in dat tweede jaar (dubbe bachelor, dus iets met meer punten om te halen), en ben afgelopen November afgestudeerd als Doctor in kwamtum mechanica.
Als de BSA op 45 had gezeten had ik dan iets meer het eerste jaar gedaan? Of zou ik net wel van de afgrond vallen en verder gedemotiveerd raken? Ik heb werkelijk geen idee, maar wat ben ik blij nu dat de streep op 30 zat voor mij.
opzich vind ik dat wel goed, in ieder geval voor de studie die ik doe krijg je wat word gezien als een van de moeilijkste vakken in het 2e kwartaal wat 9 studiepunten waard is, en door dit vak zijn er elk jaar veel studenten die de 45 daardoor niet halen, terwijl zij opzich wel slim genoeg zijn en genoeg doen. Het probleem bij dat vak is ook dat het eigenlijk 2 vakken met elkaar zijn, hierdoor heb je veel studenten die 1 van de 2 onderwerpen goed snappen, maar het dan (bijna) niet halen omdat ze het andere onderwerp heel moeilijk snappen
Uit eigen ervaring had ik vorig jaar maar 36 punten. Ik had best wel opstart problemen omdat ik een tussenjaar had. Dit jaar heb ik 57 studiepunten. Dus is snap wel een beetje waar het vandaan komt.
Schaf hem dan maar gewoon helemaal af. Als je iemand aan het tweede jaar laat beginnen met ook nog eens de helft van de eerstejaars vakken creëer je een enorme werkdruk. In het tweede jaar bouw je vaak veel door op vakken die je in het eerste jaar hebt gehad, dus dan is het nogal onhandig als je het introductievak en geavanceerde vak naast elkaar moet volgen. Wellicht handig om dan per vak vereisten te stellen aan welke vakken je al gehaald moet hebben voor je aan het volgende vak begint. Dan ettert het ook niet oneindig door.
Mezelf kennende was ik liever lui dan moe geweest in m’n eerste jaar en had ik mezelf een ongelooflijke puinzooi op de hals gehaald als ik daarna 1,5 jaar aan punten moest gaan halen in 1 jaar.
Geef gewoon iedereen een hbo/wo diploma en klaar. Komop zeg. Er mag best wat van je verwacht worden. Daar hoort een bsa ook bij. En als je een burnout of andere issues hebt is er heus uitzondering mogelijk.
30? Wtf. Bij mij was het 52. 45 Vind ik toch echt wel het minimum.
Kan dit met terugwerkende kracht? Ik vraag dit voor een buurman.
Ik heb dit studiejaar niet gehaald door 2 punten (een hele akelige amandelontsteking icm ov stakingen maakten het niet makkelijker).
Toch vind ik dit zo een foute directie waar het onderwijs naartoe gaat. Er moet een flinke prestatiedruk zijn, anders presteren studenten gewoon niet (genoeg) en kosten ze teveel (dit is ook de reden dat universiteiten je na een negatieve bsa de deur wijzen, voor de onwetenden). Kijk naar Oostenrijk, daar bieden ze gratis onderwijs aan met de voorwaarde dat je vanaf een bepaald moment (ik dacht 1 of 2 semesters niet gehaald) zelf moet gaan dokken (al is dit nog maar een kwart van de Nederlandse prijs).
Ik vind veel uni’s met 42 ec als minimum al erg coulant. Om dit naar 30 te verlagen vind ik zelf waanzin en ik ben maar al te blij dat 2025/2026 mijn laatste studiejaar is.
Studeren moet aantrekkelijk en toegankelijk zijn, maar tegelijkertijd ook tot in zekere zin stressvol en uitdagend als je het mij vraagt.
Edit: wat ik als minister zou doen is wellicht het aantal situaties dat leidt tot een extra herkansing verbreden. Denk aan overmacht bij een afstand van minimaal x km, meer coulantie bij bijv. mentale ziektes etc.
Tijdens mijn bachelor kreeg je de studiepunten voor een heel vak niet als je een deeltoets niet had gehaald en daarmee zat je direct al op de rand van 48 punten.
Dat gaf redelijk veel stress. Daarnaast zag je de grens alleen maar omhoog gaan de laatste jaren (van 30 naar 45.. naar 48..), opzich wel goed dat men een grens trekt!
Waardeloze beslissing. Je doet hier niemand een plezier mee. Mijn BSA was 45 punten, dus ik moest 3/4 van mijn vakken in het eerste jaar halen om de studie te kunnen blijven doen. Met deze beslissing mag je de helft falen en alsnog doorgaan.. Dat is geen motivatie voor studenten om even na te denken of ze wel de juiste studiekeuze gemaakt hebben. Je verspilt van velen vooral hun tijd.
Een verder verrubberentegeling van het studeren. 45 punten snap ik nog, maar 30? Dan doe je een half jaar gewoon niks.
Ik begrijp eigenlijk niet zo goed of dit de stress gaat verlagen, als je maar 30 studiepunten behaald in je eerste jaar vallen al die vakken het komende jaar bovenop de volgende bak werk. Wat je vervolgens ook niet gaat halen?
Ik had een BSA van 56 punten van de 60. Dat werkte echt super. 80 procent haalde het eerste jaar en na 5 jaar had 75 procent van iedereen het gehaald. Want in het eerste jaar wist je dat als je ging afzwakken je het niet ging halen. Dit werkte echt super goed voor de motivatie in de klas. Iedereen trok elkaar er doorheen want elk punt telde.
Ja fijn vanaf 2025… zit nu in de stress voor 53punten
Doe ze ook gelijk allemaal een luier aan, om ze nog meer te pamperen /s
Als je een studie doet wat je interesseert en waar je voor wilt gaan, moet je gewoon die 45 die veelal gehanteerd wordt kunnen halen. 30/60 is net als een 5/10 een onvoldoende, dus gezakt. Ik lees ook hier allemaal excuses, “ik was te lui gestart”, “ik moest wennen aan het niveau”. Dit zijn voor mij allemaal symptomen dat je niet op je plek zit. Hier moeten we gewoon eerlijk in zijn. Niet iedereen kan verpleegkunde aan, en dat is oke.
Uitzonderingen natuurlijk daargelaten, als je iets traumatisch is overkomen dan kan er gerust wat maatwerk aan te pas komen.
Ik denk dat dit besluit de studiestress alleen maar verlegt naar het tweede jaar of later. Studenten moeten hierdoor studiepunten uit het eerste jaar inhalen en tegelijkertijd de inhoud het tweede jaar bijhouden. Vaak bouwt die inhoud in het tweede jaar voort op vakken in het eerste jaar. Ik zou het een beter idee vinden als studenten uitgenodigd worden om langer te studeren; op eigen studietempo. De beroepspraktijk van de student is velen malen complexer dan 10/20 jaar geleden (multidisciplinaire vraagstukken, duurzaamheid). Sommige bachelors moeten m.i. daarom langer dan 3 of 4 jaar duren. Hogescholen en Universiteiten zouden geen boete meer moeten krijgen voor langstudeerders. Hierdoor proberen ze zo snel mogelijk studenten door het systeem te jagen, een langstudeerder kost de instelling nl. geld. Zo krijgt de student meer kans om te studeren op eigen tempo.
Dit is echt gewoon onzin. Nu krijg je mensen die het niet kunnen die verder gaan en extreem veel stress krijgen omdat ze het niet aankunnen. Het is veel logischer stress op te lossen verder in de studie zoals het laatste jaar van de bachelor of in de masters…
34 comments
Nou laten we dit maar niet doen. Het is de laatste jaren al te makkelijk geworden om een papiertje in weet ik wat te halen.
Ik vraag me wel af hoe nuttig dit voor de studenten is. Ja je beperkt er prestatiedruk in het eerste jaar mee maar zorgt er wel voor dat studenten er uiteindelijk 6-8 jaar over doen om de bachelor af te ronden als ze op hetzelfde tempo blijven als in het eerste jaar. Kan me niet voorstellen dat zo veel studie vertraging goed is voor de mentale staat van studenten.
Niet een goed idee vind ik. Het BSA geeft luie studenten (waaronder ik) een schop onder de kont om wat te doen voor school.
Als je trouwens 30 punten haalt in het eerste jaar, dan is het heel moeilijk om dat allemaal in te halen in het tweede jaar met de tweedejaars vakken. Met deze maatregel zullen er ongetwijfeld meer studenten zijn die langer zullen studeren, en dat is geen goede zaak als de werkdruk al hoog is en er capaciteitsproblemen zijn door te veel studenten.
Oh god ze gaan een studie behalen nog makkelijker maken
Wat een slecht idee zeg wauw. Ik was heel blij met de bsa van 48 punten in het eerste jaar. Daardoor vertrokken een groot deel van de rotte appels en werd groepswerk weer een beetje dragelijk. Wat een ellende heb ik daar in het eerste jaar mee gehad met ongemotiveerde lui.
Wel grappig dat mensen denken dat een hard bureaucratisch systeem beter is dan een op maat gemaakte oplossing. Het BSA is gewoon de meest harde manier om iemand van school te sturen.
Scholen geven al zat van adviezen over of het wel verstandig is om door te blijven studeren. Die docenten kennen de studenten en weten of er bijzondere situaties aan de gang zijn. Moet dat per se bindend zijn? Van mij niet. Zowel het BSA als een docent is niet perfect in het inschatten of iemand zijn studie kan halen dus wat mij betreft mag de student zelf die inschatting maken.
Blijven zitten/studievertraging is al best duur dus er is al een behoorlijke reden om wel in 1x over te gaan, daar hebben we geen “je moet 50 punten halen anders wordt je van de opleiding geschopt” voor nodig.
Weet iemand hoe dit werkt als je wel je bsa hebt maar niet je propedeuse in je tweede jaar? Ik las tussen de regels door op nu.nl dat ze dat nu ook gaan veranderen (na twee jaar geen propedeuse = stoppen) maar kan er niks meer over vinden, dat is wel een grote verandering
Haha ik ging met 24 punten ook gewoon naar het tweede jaar van mijn HBO. Ik heb er uiteindelijk iets van 7 jaar over gedaan (druk met geld verdienen als ZZPer) en ze hebben mij aan het eind zo hard gematst dat ik het praktisch cadeau heb gekregen. Zo graag wouden ze van me af; ik kostte de school al jaren geld.
Presentatie/verdediging duurde circa 15 minuten en toen kreeg ik meteen te horen “Ja mooi, je bent geslaagd en nou wegwezen en nooit meer terugkomen” 😛
Misschien oordeel ik vrij hard. Maar als je (afgezien van omstandigheden zoals ziekte, familie ongeval, etc) niet het overgrote deel van je studiepunten kan halen. Is het BSA dan niet juist een goede maatstaaf om er voor te zorgen dat studenten stoppen met iets studeren wat gewoon te hoog gegrepen is?
Ik ga volgend jaar (Als het allemaal meezit) de dubbelstudie economie en recht doen aan de EUR. Ik kan daar 120 punten per jaar halen maar betekent dit dan dat ik 60 punten moet halen in het eerste jaar of ook “maar” 30?
Dijkgraaf is gewoon nog minder ambitieus dan de WUR (Wageningen: Herkansingshoofdstad van europa). Waar overigens iedereen 36 wel een prima aantal vind. Ik had zelf ook wel voor de helft + 1 (wat in de praktijkk veelal neer zal komen op 33 of 36) gekozen maar ach.
Ja, nu ze het allemaal zelf mogen betalen snap ik dat het geen probleem is om door te studeren
Ik weet niet of andere hogescholen dit ook nu doen maar sinds dit schooljaar is het advies bij mij niet meer bindend. Te weinig punten betekend simpelweg het jaar overdoen en in overleg kan je dan een paar individuele vakken van het tweede jaar doen. Ik ben er wel blij mee aangezien ik hierdoor nu betere cijfers haal dan vorig jaar zonder alle druk van andere vakken.
Als het BSA zo laag is kunnen ze het net zo goed gewoon afschaffen. Als iemand in het eerste jaar maar de helft van de studiepunten haalt, lijkt het mij heel moeilijk om deze allemaal in te halen in het tweede jaar.
De stress, druk en existentiele angst voor de toekomst kwam nou niet echt echt door het BSA. Misschien in het eerste jaar, maar daarna lag het toch echt aan andere dingen.
Sja, volgens mij is studiesucces in het eerste jaar een behoorlijk goede voorspeller van studiesucces in de latere jaren.
Tien jaar later:
Het is ook wel een flinke overgang van thuis bij papa en mama en dan ineens naar groep 1, geef die kids toch een jaar of twee om te wennen voor ze naar school moeten. Al die stress …
Ik was in 2010 begonnen met de BSA op 30. Via een herkansing* van een 6-punt vak kwam ik net uit op de 35.
Ik was in mijn eerste jaar gewoon niet gewend hard te werken en had slechte gewoontes: ik was mezelf aan het zoeken. In het tweede jaar wilde ik dit rechtzetten. Ik was begonnen met een bijbaantje en was dus vaker actief. Ik heb zo’n 100 punten gehaald in dat tweede jaar (dubbe bachelor, dus iets met meer punten om te halen), en ben afgelopen November afgestudeerd als Doctor in kwamtum mechanica.
Als de BSA op 45 had gezeten had ik dan iets meer het eerste jaar gedaan? Of zou ik net wel van de afgrond vallen en verder gedemotiveerd raken? Ik heb werkelijk geen idee, maar wat ben ik blij nu dat de streep op 30 zat voor mij.
opzich vind ik dat wel goed, in ieder geval voor de studie die ik doe krijg je wat word gezien als een van de moeilijkste vakken in het 2e kwartaal wat 9 studiepunten waard is, en door dit vak zijn er elk jaar veel studenten die de 45 daardoor niet halen, terwijl zij opzich wel slim genoeg zijn en genoeg doen. Het probleem bij dat vak is ook dat het eigenlijk 2 vakken met elkaar zijn, hierdoor heb je veel studenten die 1 van de 2 onderwerpen goed snappen, maar het dan (bijna) niet halen omdat ze het andere onderwerp heel moeilijk snappen
Uit eigen ervaring had ik vorig jaar maar 36 punten. Ik had best wel opstart problemen omdat ik een tussenjaar had. Dit jaar heb ik 57 studiepunten. Dus is snap wel een beetje waar het vandaan komt.
Schaf hem dan maar gewoon helemaal af. Als je iemand aan het tweede jaar laat beginnen met ook nog eens de helft van de eerstejaars vakken creëer je een enorme werkdruk. In het tweede jaar bouw je vaak veel door op vakken die je in het eerste jaar hebt gehad, dus dan is het nogal onhandig als je het introductievak en geavanceerde vak naast elkaar moet volgen. Wellicht handig om dan per vak vereisten te stellen aan welke vakken je al gehaald moet hebben voor je aan het volgende vak begint. Dan ettert het ook niet oneindig door.
Mezelf kennende was ik liever lui dan moe geweest in m’n eerste jaar en had ik mezelf een ongelooflijke puinzooi op de hals gehaald als ik daarna 1,5 jaar aan punten moest gaan halen in 1 jaar.
Geef gewoon iedereen een hbo/wo diploma en klaar. Komop zeg. Er mag best wat van je verwacht worden. Daar hoort een bsa ook bij. En als je een burnout of andere issues hebt is er heus uitzondering mogelijk.
30? Wtf. Bij mij was het 52. 45 Vind ik toch echt wel het minimum.
Kan dit met terugwerkende kracht? Ik vraag dit voor een buurman.
Ik heb dit studiejaar niet gehaald door 2 punten (een hele akelige amandelontsteking icm ov stakingen maakten het niet makkelijker).
Toch vind ik dit zo een foute directie waar het onderwijs naartoe gaat. Er moet een flinke prestatiedruk zijn, anders presteren studenten gewoon niet (genoeg) en kosten ze teveel (dit is ook de reden dat universiteiten je na een negatieve bsa de deur wijzen, voor de onwetenden). Kijk naar Oostenrijk, daar bieden ze gratis onderwijs aan met de voorwaarde dat je vanaf een bepaald moment (ik dacht 1 of 2 semesters niet gehaald) zelf moet gaan dokken (al is dit nog maar een kwart van de Nederlandse prijs).
Ik vind veel uni’s met 42 ec als minimum al erg coulant. Om dit naar 30 te verlagen vind ik zelf waanzin en ik ben maar al te blij dat 2025/2026 mijn laatste studiejaar is.
Studeren moet aantrekkelijk en toegankelijk zijn, maar tegelijkertijd ook tot in zekere zin stressvol en uitdagend als je het mij vraagt.
Edit: wat ik als minister zou doen is wellicht het aantal situaties dat leidt tot een extra herkansing verbreden. Denk aan overmacht bij een afstand van minimaal x km, meer coulantie bij bijv. mentale ziektes etc.
Tijdens mijn bachelor kreeg je de studiepunten voor een heel vak niet als je een deeltoets niet had gehaald en daarmee zat je direct al op de rand van 48 punten.
Dat gaf redelijk veel stress. Daarnaast zag je de grens alleen maar omhoog gaan de laatste jaren (van 30 naar 45.. naar 48..), opzich wel goed dat men een grens trekt!
Waardeloze beslissing. Je doet hier niemand een plezier mee. Mijn BSA was 45 punten, dus ik moest 3/4 van mijn vakken in het eerste jaar halen om de studie te kunnen blijven doen. Met deze beslissing mag je de helft falen en alsnog doorgaan.. Dat is geen motivatie voor studenten om even na te denken of ze wel de juiste studiekeuze gemaakt hebben. Je verspilt van velen vooral hun tijd.
Een verder verrubberentegeling van het studeren. 45 punten snap ik nog, maar 30? Dan doe je een half jaar gewoon niks.
Ik begrijp eigenlijk niet zo goed of dit de stress gaat verlagen, als je maar 30 studiepunten behaald in je eerste jaar vallen al die vakken het komende jaar bovenop de volgende bak werk. Wat je vervolgens ook niet gaat halen?
Ik had een BSA van 56 punten van de 60. Dat werkte echt super. 80 procent haalde het eerste jaar en na 5 jaar had 75 procent van iedereen het gehaald. Want in het eerste jaar wist je dat als je ging afzwakken je het niet ging halen. Dit werkte echt super goed voor de motivatie in de klas. Iedereen trok elkaar er doorheen want elk punt telde.
Ja fijn vanaf 2025… zit nu in de stress voor 53punten
Doe ze ook gelijk allemaal een luier aan, om ze nog meer te pamperen /s
Als je een studie doet wat je interesseert en waar je voor wilt gaan, moet je gewoon die 45 die veelal gehanteerd wordt kunnen halen. 30/60 is net als een 5/10 een onvoldoende, dus gezakt. Ik lees ook hier allemaal excuses, “ik was te lui gestart”, “ik moest wennen aan het niveau”. Dit zijn voor mij allemaal symptomen dat je niet op je plek zit. Hier moeten we gewoon eerlijk in zijn. Niet iedereen kan verpleegkunde aan, en dat is oke.
Uitzonderingen natuurlijk daargelaten, als je iets traumatisch is overkomen dan kan er gerust wat maatwerk aan te pas komen.
Ik denk dat dit besluit de studiestress alleen maar verlegt naar het tweede jaar of later. Studenten moeten hierdoor studiepunten uit het eerste jaar inhalen en tegelijkertijd de inhoud het tweede jaar bijhouden. Vaak bouwt die inhoud in het tweede jaar voort op vakken in het eerste jaar. Ik zou het een beter idee vinden als studenten uitgenodigd worden om langer te studeren; op eigen studietempo. De beroepspraktijk van de student is velen malen complexer dan 10/20 jaar geleden (multidisciplinaire vraagstukken, duurzaamheid). Sommige bachelors moeten m.i. daarom langer dan 3 of 4 jaar duren. Hogescholen en Universiteiten zouden geen boete meer moeten krijgen voor langstudeerders. Hierdoor proberen ze zo snel mogelijk studenten door het systeem te jagen, een langstudeerder kost de instelling nl. geld. Zo krijgt de student meer kans om te studeren op eigen tempo.
Dit is echt gewoon onzin. Nu krijg je mensen die het niet kunnen die verder gaan en extreem veel stress krijgen omdat ze het niet aankunnen. Het is veel logischer stress op te lossen verder in de studie zoals het laatste jaar van de bachelor of in de masters…