Dit klinkt als een gevalletje juiste idee maar verkeerde uitwerking. Ik ben het wel eens met die man op het eind, hoog tijd voor meer regulatie. Zoiets zou nooit van zijn leven traumatisch moeten zijn.
Het komt erop neer dat je de identiteit van deze kinderen aan de kant zet. En ze volledig herprogrammeert, dat is iets was ook gebeurd als je autisme geen aandacht geeft, maar ouders hebt die heel duidelijk aangeven hoe iets moet.
Je komt dan op een punt waarbij het gedrag van personen om iemand met een DSM stoornis heen wordt aangehouden als “aanvaardbaar” vaak van iemand tegen wie de persoon opkijkt.
Dit is niet gezond. Autisme moet behandeld worden zonder te herprogrammeren, en de maatschappij moet zich deels aanpassen aan mensen met autisme.
De herprogrammering die plaats vind gaat namelijk een keer kapot, vaak door een Burn out (75% van de mensen met autisme heeft minimaal 2x een burn-out), en dan sta je als 30er of 40er er redelijk alleen voor..
Fijn, het PGB kan *wel* gebruikt worden om kinderen met ASS functioneel te martelen, maar als ik als volwassene het PGB wil gebruiken voor wat degelijke dag-tot-dag begeleiding dan kan ‘t allemaal niet.
[deleted]
[deleted]
> Ze vergelijken het met homogenezingstherapie.
Blijkbaar is het dan volgens de Raad van State al verboden. Dezelfde argumenten zouden van toepassing moeten zijn.
Dit is precies waarom ik geen voorstander ben om alles expliciet in wetgeving te benoemen. Het is vaak onnodig omdat het al verboden. Het probleem is dat ze het niet handhaven.
Als iemand die cognitieve gedragstherapie heeft gehad zie ik geen probleem met het doel. Je kunt prima andere gewoontes en coping mechanismes aanleren, ook al komt het niet natuurlijk. Probleem hier lijkt de rigide aanpak te zijn, het verbaast me wel dat je hier PTSS van krijgt. Maar weet niet precies hoe het er aan toe gaat dus kan het niet goed beoordelen.
Ik ben een “tante” van een zesjarige jongetje met niveau 3 ASS, nonverbaal. Wel extreem intelligent, blij, actief en in staat te communiceren via lichaamstaal. Ik ben zelf autistisch (oude Asperger) en ik herken heel erg hoe hij de wereld beleeft, is echt mooi om te zien.
Hij gaat idd naar soortgelijke school waar ze de “carrot and stick” methode gebruiken om hem te leren praten. Werkt een beetje, maar is niet echt spontane spraak.
Het is wel enorme steun voor zijn alleenstaande moeder die dankzij het school kan werken en gemeente ondersteuning krijgen voor haar kind nu dat hij een officiële diagnose heeft.
Ze is wel bewust dat haar zoontje niet heel erg vatbaar is voor deze methode en ze vecht voor dat zij hem zo veel mogelijk zelfregulatie toestaan. Dus niet forceren om te plassen op bepaalde momenten, niet tegenhouden als hij zelf wil plassen of eten, etc. Zijn stims zijn nog steeds aanwezig in hetzelfde mate, maar hij is wel minder in zijn eigen wereld en dat scheelt. Wonderen verwachten we niet, iig niet van zijn school. Eerder dat hij zelf ineens vooruitgang boekt in communiceren. We willen graag dat hij zo gelukkig mogelijk is in een maatschappij die absoluut niet voor hem gebouwd is.
Ik hou het in de gaten, thanks voor de link!
Er zit een groot verschil tussen het leren van nuttige strategieën om mee te kunnen komen in een sociale omgeving, en het leren te onderdrukken van al je natuurlijke gedrag. Iedereen past zich aan, autistisch of niet, maar als je autistisch bent moet je veel meer aanpassen en veel vaker.
Uiteindelijk is autisme vooral heel vervelend voor de persoon die het heeft. De ABA behandeling streeft er vooral naar om het minder lastig te maken voor de *niet*-autistische mensen.
Het aller belangrijkste is maat. Autistsche mensen hebben er baat bij om te leren hoe ze ‘mee’ kunnen gaan, en welk gedrag wenselijk is. Het is echter niet goed voor de mentale gezondheid om puur en alleen maar gewenst gedrag te vertonen. Daarom denk ik dus dat ABA therapie ongeschikt is voor kinderen. Ik denk dat de intentie achter de therapie (het leren voordoen als niet-autistisch) nuttig kan zijn voor volwassenen die dat willen leren, maar voor kinderen? Nee.
Je moet ook wel een behoorlijke sociopaat zijn om deze behandeling toe te passen op mensen met ASS.
Autisten alledaagse vaardigheden leren is prima. Dat komt niet zo natuurlijk als voor neurotypische mensen, maar sommige vaardigheden zijn gewoon nodig. Maar het autist zijn afleren? Dat is als een vis leren om lucht te ademen. Je kan niet eisen dat een autistisch brein ineens normaal is. Het zit gewoon anders in elkaar, het werkt anders, dingen worden op een andere manier verwerkt, of worden wellicht helemaal niet verwerkt. Ik kan bijvoorbeeld zeer slecht geluiden filteren. Lyrics van muziek kan ik zelden verstaan, bijvoorbeeld. Vroeger met groepswerk in de klas zat ik er voor spek en bonen bij, want degene naast mij kon ik totaal niet verstaan. En geen beloning of straf gaat daar iets aan veranderen. Dat zit gewoon niet in mijn brein.
Dit lijkt verdacht veel op de groepstherapie die ik als kind gekregen heb. Het leren hoe je als een goed functionerend persoon in de maatschappij mee kan doen. Aka maskeren tot je erbij neervalt en een enorme people pleaser worden met de gevolgen van dien. Snap niet dat dat soms gewoonweg genegeerd wordt
Ja, het probleem is natuurlijk dat dit geen behandeling of genezing is, maar het leren onderdrukken van de natuurlijke gedragingen en aanleren van sociaal wenselijk ‘normaal’ gedrag.
Als je van nature bijvoorbeeld niet iemand in de ogen wilt kijken, kan je dat wel ‘leren’ dmv straf en beloning, maar je houdt dat onrustige, onprettige gevoel wel gewoon. Je hersenen zijn niet opeens ‘genezen’, je hebt nog steeds autisme en je vindt het nog steeds vervelend om te doen, dus dat veroorzaakt alleen maar stress.
Extra begeleiding om te leren (beter) om te gaan met prikkels, bepaalde sociale vaardigheden te leren ed is prima, dat kan wel helpen, maar je kan niet het ‘autisme eruit slaan’. Dat werkt gewoon niet.
Rare kop weer. Had beter kunnen zijn “Ouders eisen verbod op omstreden en mensonterende VORM van autismebehandeling.”
Er zijn veel methodes van begeleiding die niét schadelijk zijn voor het kind.
Tijdens mijn werk als ambulant hulpverlener werd mij gevraagd door 2 aparte ouders om ABA training te (gaan) geven aan hun kind. 1 van de ouders bood mij de cursus/opleiding? aan te betalen omdat ze graag mij wouden houden en mijn werk reageerde enthousiast. Ik heb mij er toen in verdiept en gezegd dat ik me niet goed voelde bij deze training. Het voelde voor mij als hulpverlener (en honden eigenaar) alsof ik een kind als een hondje zou trainen. Helaas bleek mijn gevoel toen correct, arme kinderen/jongeren/mensen.
>Begeer vindt het te vroeg voor een verbod op deze behandelingen. “Voor je iets verbiedt, moet je het eerst goed onderzoeken.”
Wtf? Volgens mij hoort het toch juist tegenovergesteld te zijn: voordat je iets (vooral een medische behandeling!) toelaat, moet je het eerst goed onderzoeken.
Dit is een beetje als ongeteste medicatie op de markt gooien, en als er dan vele mensen van doodgaan, zeggen dat je het alsnog eerst goed moet onderzoeken voordat je het verbiedt.
Ik was onder de indruk dat modern ABA zich juist niet bezighield met iets simpels als met je armen flapperen, maar meer met “hoe zorgen we dat ze zo zelfstandig mogelijk door de wereld kunnen navigeren”. Ik was ook onder de indruk dat “straffen” niet meer bij het model hoort.
Maar ik hoef maar op twee Nederlandse sites te klikken voor ze reppen over “storend gedrag” 🤔
Als je met ABA kinderen straft voor onschuldige uitingen om ze zo “normaal” mogelijk te krijgen lijkt me dat inderdaad een zeer slechte zaak.
De hamer kiest de spijker niet maar als het inderdaad zo vaak fout gaat dan is een algemeen verbod misschien wel op zijn plaats.
Als iemand die hier midden inzit vind ik dat de discussie weer heel zwart/wit wordt gevoerd.
ABA programma welke op een juist manier wordt toegepast is geen conversietherapie of een marteling. De toepassing is helaas vaak ondermaats en is er geen kwaliteitscontrole of blik voor het kind als “kind”. Hierdoor geloof ik absoluut dat deze mensen traumatische ervaringen hebben opgedaan en dat wij dit serieus moeten nemen en wat aan moeten doen.
Een bredere vraagstuk over identiteit en “autistisch gedrag” is hoe wij als samenleving hier tegenaan kijken. Autistische kinderen worden vaak (vooral als er gedragsproblematiek is) naar een aparte instelling of school gestuurd. Zij zijn onzichtbaar voor ‘reguliere’ kinderen waardoor gedragingen als handfladderen of hoofdwiegen op latere leeftijd als “vreemd” worden gezien met uitsluiting en pesterijen als gevolg. Inclusief onderwijs en een inclusieve samenleving is de oplossing om hier verandering in te brengen. Dan mogen deze kinderen zichzelf blijven en is er geen behoefte aan therapieën om kinderen “sociaal gewenst” gedrag aan te leren.
Waarom kunnen kranten niet een keer een degelijke kop hebben. Het leest nu alsof de ouders willen dat hun kinderen niet behandeld worden, in plaats van dat ze willen dat een controversiële behandeling wordt verboden.
Als in Nederland ongeveer 70% (meer dan 90% van driekwart die het traumatisch vond) PTSS ontwikkeld door deze behandelingen, dan kunnen we toch wel stellen dat het helemaal niet effectief is, aangezien deze klachten het functioneren in de maatschappij ook heel erg belemmeren?
Het belangrijkste is nog wel dat deze mensen zich hoogstwaarschijnlijk slechter voelen dan wanneer ze hun autistische persoonskenmerken iets meer zouden uiten. Dit is voor hen dan helemaal niet in hun eigen belang.
>Als een kind autisme én een verstandelijke beperking heeft, lijkt de tevredenheid van de ouders groter
Ik denk niet dat dit komt omdat het voor hen beter werkt en ze minder stress ervaren, maar omdat ze zich moeilijker kunnen uiten. Ouders zien dit misschien soms niet.
>ABA betekent niet autistisch gedrag afleren, hoogstens reguleren, zodat je fladderen op sommige momenten kunt vermijden. Om pesten te voorkomen bijvoorbeeld. Centraal hierbij staan de behoeften van het kind. Ik heb al bij het ministerie gepleit voor meer toezicht en voor een register met daarin alleen gediplomeerde professionals.
Dit is niet eens een goed voorbeeld. Het is helemaal niet in het belang van het kind om fladderen, wat voor het kind waarschijnlijk een effectief kalmeringsmiddel is, te stoppen. Dit is alleen goed om ervoor te zorgen dat de leraar niet hoeft uit te leggen dat iedereen verschillend met stressvolle situaties omgaat. Dit is puur het gepeste kind de schuld geven.
Ik vraag mij ook af wat een “gediplomeerd ABA-behandelaar” is. Ik heb alleen mogelijke diploma’s kunnen vinden van individuele organisaties zelf die deze behandelingen aanbieden, waarvan dus meer dan de helft niet in het belang van het kind is.
Nu moet ik zeggen dat de titel misleidend is en het alleen over een bepaalde soort behandeling gaat. Er zijn ook andere behandelingen, die meestal voor veel minder stress en trauma’s zorgen.
Helemaal terecht, kinderen met autisme pijn doen omdat ze autistisch gedrag vertonen is geen therapie, maar marteling. Deze ABA “therapie” kan het beste gisteren verboden worden. Een zeer significant deel van de kinderen die dit krijgen ontwikkelen PTSS, zo naar is het.
Ik heb geen mening over of de behandelingen goed zijn, maar het maakt geen positieve indruk als je een meerderheid achterlaat met PTSS.
Ik denk dat het goed is om onaceptabel gedrag aan te pakken. Maar niet elk gedrag wat buiten de norm valt is onnaceptabel.
> Strikt genomen gaat het niet om één maar om verschillende behandelingen, die vallen onder de noemer Applied Behavior Analysis oftewel ABA. Het doel van deze trainingen, **die zijn overgewaaid uit de VS**
Wel dat verklaart een hele boel. Er staat ook nog dat die shit al sinds de jaren zestig in de VS wordt toegepast. Dat zou al de eerste verdomde hint moeten zijn geweest dat het niet werkt.
23 comments
Dit klinkt als een gevalletje juiste idee maar verkeerde uitwerking. Ik ben het wel eens met die man op het eind, hoog tijd voor meer regulatie. Zoiets zou nooit van zijn leven traumatisch moeten zijn.
Het komt erop neer dat je de identiteit van deze kinderen aan de kant zet. En ze volledig herprogrammeert, dat is iets was ook gebeurd als je autisme geen aandacht geeft, maar ouders hebt die heel duidelijk aangeven hoe iets moet.
Je komt dan op een punt waarbij het gedrag van personen om iemand met een DSM stoornis heen wordt aangehouden als “aanvaardbaar” vaak van iemand tegen wie de persoon opkijkt.
Dit is niet gezond. Autisme moet behandeld worden zonder te herprogrammeren, en de maatschappij moet zich deels aanpassen aan mensen met autisme.
De herprogrammering die plaats vind gaat namelijk een keer kapot, vaak door een Burn out (75% van de mensen met autisme heeft minimaal 2x een burn-out), en dan sta je als 30er of 40er er redelijk alleen voor..
Fijn, het PGB kan *wel* gebruikt worden om kinderen met ASS functioneel te martelen, maar als ik als volwassene het PGB wil gebruiken voor wat degelijke dag-tot-dag begeleiding dan kan ‘t allemaal niet.
[deleted]
[deleted]
> Ze vergelijken het met homogenezingstherapie.
Blijkbaar is het dan volgens de Raad van State al verboden. Dezelfde argumenten zouden van toepassing moeten zijn.
Stukje geciteerd uit een van [mijn eerdere comments](https://old.reddit.com/r/thenetherlands/comments/13ehki5/nederland_zakt_verder_op_lhbti_mensenrechtenindex/jjscu8r/?context=3):
> Volgens dit artikel [Raad van State kritisch over wetsvoorstel om ‘homogenezing’ te verbieden](https://nos.nl/artikel/2461850-raad-van-state-kritisch-over-wetsvoorstel-om-homogenezing-te-verbieden). Kleven er “juridische en praktische bezwaren” aan het wetsvoorstel. Ook zeggen ze “Er gelden al wetten die dwang en discriminatie strafbaar stellen”.
Dit is precies waarom ik geen voorstander ben om alles expliciet in wetgeving te benoemen. Het is vaak onnodig omdat het al verboden. Het probleem is dat ze het niet handhaven.
Als iemand die cognitieve gedragstherapie heeft gehad zie ik geen probleem met het doel. Je kunt prima andere gewoontes en coping mechanismes aanleren, ook al komt het niet natuurlijk. Probleem hier lijkt de rigide aanpak te zijn, het verbaast me wel dat je hier PTSS van krijgt. Maar weet niet precies hoe het er aan toe gaat dus kan het niet goed beoordelen.
Ik ben een “tante” van een zesjarige jongetje met niveau 3 ASS, nonverbaal. Wel extreem intelligent, blij, actief en in staat te communiceren via lichaamstaal. Ik ben zelf autistisch (oude Asperger) en ik herken heel erg hoe hij de wereld beleeft, is echt mooi om te zien.
Hij gaat idd naar soortgelijke school waar ze de “carrot and stick” methode gebruiken om hem te leren praten. Werkt een beetje, maar is niet echt spontane spraak.
Het is wel enorme steun voor zijn alleenstaande moeder die dankzij het school kan werken en gemeente ondersteuning krijgen voor haar kind nu dat hij een officiële diagnose heeft.
Ze is wel bewust dat haar zoontje niet heel erg vatbaar is voor deze methode en ze vecht voor dat zij hem zo veel mogelijk zelfregulatie toestaan. Dus niet forceren om te plassen op bepaalde momenten, niet tegenhouden als hij zelf wil plassen of eten, etc. Zijn stims zijn nog steeds aanwezig in hetzelfde mate, maar hij is wel minder in zijn eigen wereld en dat scheelt. Wonderen verwachten we niet, iig niet van zijn school. Eerder dat hij zelf ineens vooruitgang boekt in communiceren. We willen graag dat hij zo gelukkig mogelijk is in een maatschappij die absoluut niet voor hem gebouwd is.
Ik hou het in de gaten, thanks voor de link!
Er zit een groot verschil tussen het leren van nuttige strategieën om mee te kunnen komen in een sociale omgeving, en het leren te onderdrukken van al je natuurlijke gedrag. Iedereen past zich aan, autistisch of niet, maar als je autistisch bent moet je veel meer aanpassen en veel vaker.
Uiteindelijk is autisme vooral heel vervelend voor de persoon die het heeft. De ABA behandeling streeft er vooral naar om het minder lastig te maken voor de *niet*-autistische mensen.
Het aller belangrijkste is maat. Autistsche mensen hebben er baat bij om te leren hoe ze ‘mee’ kunnen gaan, en welk gedrag wenselijk is. Het is echter niet goed voor de mentale gezondheid om puur en alleen maar gewenst gedrag te vertonen. Daarom denk ik dus dat ABA therapie ongeschikt is voor kinderen. Ik denk dat de intentie achter de therapie (het leren voordoen als niet-autistisch) nuttig kan zijn voor volwassenen die dat willen leren, maar voor kinderen? Nee.
Je moet ook wel een behoorlijke sociopaat zijn om deze behandeling toe te passen op mensen met ASS.
Autisten alledaagse vaardigheden leren is prima. Dat komt niet zo natuurlijk als voor neurotypische mensen, maar sommige vaardigheden zijn gewoon nodig. Maar het autist zijn afleren? Dat is als een vis leren om lucht te ademen. Je kan niet eisen dat een autistisch brein ineens normaal is. Het zit gewoon anders in elkaar, het werkt anders, dingen worden op een andere manier verwerkt, of worden wellicht helemaal niet verwerkt. Ik kan bijvoorbeeld zeer slecht geluiden filteren. Lyrics van muziek kan ik zelden verstaan, bijvoorbeeld. Vroeger met groepswerk in de klas zat ik er voor spek en bonen bij, want degene naast mij kon ik totaal niet verstaan. En geen beloning of straf gaat daar iets aan veranderen. Dat zit gewoon niet in mijn brein.
Dit lijkt verdacht veel op de groepstherapie die ik als kind gekregen heb. Het leren hoe je als een goed functionerend persoon in de maatschappij mee kan doen. Aka maskeren tot je erbij neervalt en een enorme people pleaser worden met de gevolgen van dien. Snap niet dat dat soms gewoonweg genegeerd wordt
Ja, het probleem is natuurlijk dat dit geen behandeling of genezing is, maar het leren onderdrukken van de natuurlijke gedragingen en aanleren van sociaal wenselijk ‘normaal’ gedrag.
Als je van nature bijvoorbeeld niet iemand in de ogen wilt kijken, kan je dat wel ‘leren’ dmv straf en beloning, maar je houdt dat onrustige, onprettige gevoel wel gewoon. Je hersenen zijn niet opeens ‘genezen’, je hebt nog steeds autisme en je vindt het nog steeds vervelend om te doen, dus dat veroorzaakt alleen maar stress.
Extra begeleiding om te leren (beter) om te gaan met prikkels, bepaalde sociale vaardigheden te leren ed is prima, dat kan wel helpen, maar je kan niet het ‘autisme eruit slaan’. Dat werkt gewoon niet.
Rare kop weer. Had beter kunnen zijn “Ouders eisen verbod op omstreden en mensonterende VORM van autismebehandeling.”
Er zijn veel methodes van begeleiding die niét schadelijk zijn voor het kind.
Tijdens mijn werk als ambulant hulpverlener werd mij gevraagd door 2 aparte ouders om ABA training te (gaan) geven aan hun kind. 1 van de ouders bood mij de cursus/opleiding? aan te betalen omdat ze graag mij wouden houden en mijn werk reageerde enthousiast. Ik heb mij er toen in verdiept en gezegd dat ik me niet goed voelde bij deze training. Het voelde voor mij als hulpverlener (en honden eigenaar) alsof ik een kind als een hondje zou trainen. Helaas bleek mijn gevoel toen correct, arme kinderen/jongeren/mensen.
>Begeer vindt het te vroeg voor een verbod op deze behandelingen. “Voor je iets verbiedt, moet je het eerst goed onderzoeken.”
Wtf? Volgens mij hoort het toch juist tegenovergesteld te zijn: voordat je iets (vooral een medische behandeling!) toelaat, moet je het eerst goed onderzoeken.
Dit is een beetje als ongeteste medicatie op de markt gooien, en als er dan vele mensen van doodgaan, zeggen dat je het alsnog eerst goed moet onderzoeken voordat je het verbiedt.
Ik was onder de indruk dat modern ABA zich juist niet bezighield met iets simpels als met je armen flapperen, maar meer met “hoe zorgen we dat ze zo zelfstandig mogelijk door de wereld kunnen navigeren”. Ik was ook onder de indruk dat “straffen” niet meer bij het model hoort.
Maar ik hoef maar op twee Nederlandse sites te klikken voor ze reppen over “storend gedrag” 🤔
Als je met ABA kinderen straft voor onschuldige uitingen om ze zo “normaal” mogelijk te krijgen lijkt me dat inderdaad een zeer slechte zaak.
De hamer kiest de spijker niet maar als het inderdaad zo vaak fout gaat dan is een algemeen verbod misschien wel op zijn plaats.
Als iemand die hier midden inzit vind ik dat de discussie weer heel zwart/wit wordt gevoerd.
ABA programma welke op een juist manier wordt toegepast is geen conversietherapie of een marteling. De toepassing is helaas vaak ondermaats en is er geen kwaliteitscontrole of blik voor het kind als “kind”. Hierdoor geloof ik absoluut dat deze mensen traumatische ervaringen hebben opgedaan en dat wij dit serieus moeten nemen en wat aan moeten doen.
Een bredere vraagstuk over identiteit en “autistisch gedrag” is hoe wij als samenleving hier tegenaan kijken. Autistische kinderen worden vaak (vooral als er gedragsproblematiek is) naar een aparte instelling of school gestuurd. Zij zijn onzichtbaar voor ‘reguliere’ kinderen waardoor gedragingen als handfladderen of hoofdwiegen op latere leeftijd als “vreemd” worden gezien met uitsluiting en pesterijen als gevolg. Inclusief onderwijs en een inclusieve samenleving is de oplossing om hier verandering in te brengen. Dan mogen deze kinderen zichzelf blijven en is er geen behoefte aan therapieën om kinderen “sociaal gewenst” gedrag aan te leren.
Waarom kunnen kranten niet een keer een degelijke kop hebben. Het leest nu alsof de ouders willen dat hun kinderen niet behandeld worden, in plaats van dat ze willen dat een controversiële behandeling wordt verboden.
Als in Nederland ongeveer 70% (meer dan 90% van driekwart die het traumatisch vond) PTSS ontwikkeld door deze behandelingen, dan kunnen we toch wel stellen dat het helemaal niet effectief is, aangezien deze klachten het functioneren in de maatschappij ook heel erg belemmeren?
Het belangrijkste is nog wel dat deze mensen zich hoogstwaarschijnlijk slechter voelen dan wanneer ze hun autistische persoonskenmerken iets meer zouden uiten. Dit is voor hen dan helemaal niet in hun eigen belang.
>Als een kind autisme én een verstandelijke beperking heeft, lijkt de tevredenheid van de ouders groter
Ik denk niet dat dit komt omdat het voor hen beter werkt en ze minder stress ervaren, maar omdat ze zich moeilijker kunnen uiten. Ouders zien dit misschien soms niet.
>ABA betekent niet autistisch gedrag afleren, hoogstens reguleren, zodat je fladderen op sommige momenten kunt vermijden. Om pesten te voorkomen bijvoorbeeld. Centraal hierbij staan de behoeften van het kind. Ik heb al bij het ministerie gepleit voor meer toezicht en voor een register met daarin alleen gediplomeerde professionals.
Dit is niet eens een goed voorbeeld. Het is helemaal niet in het belang van het kind om fladderen, wat voor het kind waarschijnlijk een effectief kalmeringsmiddel is, te stoppen. Dit is alleen goed om ervoor te zorgen dat de leraar niet hoeft uit te leggen dat iedereen verschillend met stressvolle situaties omgaat. Dit is puur het gepeste kind de schuld geven.
Ik vraag mij ook af wat een “gediplomeerd ABA-behandelaar” is. Ik heb alleen mogelijke diploma’s kunnen vinden van individuele organisaties zelf die deze behandelingen aanbieden, waarvan dus meer dan de helft niet in het belang van het kind is.
Nu moet ik zeggen dat de titel misleidend is en het alleen over een bepaalde soort behandeling gaat. Er zijn ook andere behandelingen, die meestal voor veel minder stress en trauma’s zorgen.
Helemaal terecht, kinderen met autisme pijn doen omdat ze autistisch gedrag vertonen is geen therapie, maar marteling. Deze ABA “therapie” kan het beste gisteren verboden worden. Een zeer significant deel van de kinderen die dit krijgen ontwikkelen PTSS, zo naar is het.
Ik heb geen mening over of de behandelingen goed zijn, maar het maakt geen positieve indruk als je een meerderheid achterlaat met PTSS.
Ik denk dat het goed is om onaceptabel gedrag aan te pakken. Maar niet elk gedrag wat buiten de norm valt is onnaceptabel.
> Strikt genomen gaat het niet om één maar om verschillende behandelingen, die vallen onder de noemer Applied Behavior Analysis oftewel ABA. Het doel van deze trainingen, **die zijn overgewaaid uit de VS**
Wel dat verklaart een hele boel. Er staat ook nog dat die shit al sinds de jaren zestig in de VS wordt toegepast. Dat zou al de eerste verdomde hint moeten zijn geweest dat het niet werkt.