Niets lijkt te helpen tegen lastigvallen van vrouwen, nu gaat Rotterdam iets nieuws proberen
Wat Rotterdam ook probeert, het op straat lastigvallen van vrouwen en meisjes blijft een groot probleem. Het nieuwste wapen in de strijd van de gemeente tegen straatintimidatie: cursussen voor omstanders en zelfs voor basisschoolleerlingen. Want wat kun je eigenlijk doen als je het ziet gebeuren?
In de winkel, op straat, tijdens het uitgaan. Mina Morkoç ervaart vaak dat mannen haar aanspreken, toeteren en zelfs achtervolgen. Laatst nog, toen ze vuilnis naar de container bracht, bood een man aan haar te helpen. ,,Ik zei dat dat niet nodig was, maar hij ging niet meer weg.”
Hij stelde vragen: waar ze woont, of ze een relatie had, wat ze die avond ging eten. ,,Hij bleef meelopen. Ik voelde me niet veilig.” Om hem ‘af te schudden’ ging ze eerst langs een vriend. ,,Anders zou hij weten waar ik woon.”
Leugens vertellen
Eenmaal thuis baalde ze. ,,Het is oneerlijk dat we niet gewoon over straat kunnen zoals veel mannen dat wél kunnen.” Om te voorkomen dat het escaleert of dat ze scheldwoorden te horen krijgt, houdt ze een kort gesprekje of vertelt ze leugens. ‘Ja, mijn vriend wacht thuis’ of ‘ik ben onderweg naar mijn moeder’. ‘s Avonds draagt ze vaak ’s een lange jas, zoekt ze het liefst de drukte op. En alleen naar huis lopen of fietsen in het donker doet het GroenLinks-raadslid in Rotterdam zo min mogelijk. ,,Het is zó belastend voor jonge vrouwen en mensen uit de lhbtqi-gemeenschap.”
Het maakt wethouder Vincent Karremans (Handhaving, VVD) boos. ,,Het is absurd dat meiden niet zichzelf kunnen zijn, zich niet kunnen kleden zoals ze willen.” In de nieuwe plannen rekent de gemeente op omstanders om vrouwen te hulp schieten. Want hoe reageer je als je ziet dat een vrouw of meisje wordt lastiggevallen? Er komen tien ‘omstanderinterventietrainingen’. Ook horecamedewerkers krijgen lessen.
Seksuele straatintimidatie is een ingrijpend en hardnekkig probleem. 84 procent van de ondervraagde Rotterdamse vrouwen werd in 2016 nagefloten, nagesist, beledigd of om seks gevraagd, bleek uit onderzoek van de Erasmus Universiteit. 44 procent heeft daar last van of vindt dat bedreigend. De gemeente voerde in 2018 de ‘sisboete’ in. De rechter oordeelde een jaar later dat de boete in strijd is met de grondwet.
Uit nieuw onderzoek bleek dat vier jaar later nog steeds evenveel vrouwen lastig worden gevallen. Een meerderheid van de vrouwen past haar gedrag aan. Net als Morkoç lopen ze ‘s avonds niet alleen over straat. Of ze proberen oogcontact met mannen te vermijden.
Op de basisschool les over straatintimidatie
Het doel is dat vanaf volgend jaar kinderen in de bovenste klassen van de basisschool les krijgen over straatintimidatie. Dat gaat vooral over het aangeven van grenzen en leren wat ‘nee’ betekent. ,,Zo willen we jongens de norm leren en meisjes weerbaarder maken”, zegt Karremans.
Komend jaar trekt de gemeente 1 miljoen euro uit voor de problematiek. Dat geld gaat naar de lessen, campagnes en handhaving op straat. Een boete uitdelen kan pas als er een landelijk verbod komt, maar boa’s grijpen in als ze het zien en gaan in gesprek.
De komst van zo’n verbod duurt veel te lang, vindt Karremans. Minister van Justitie Dilan Yeşilgöz (VVD) is deze week in Rotterdam om erover te praten.
Maar een boete is niet dé oplossing, zegt hij. ,,Mijn dochter is nu 2 jaar oud. Ik hoop dat zij — net als alle dochters— zich later vrij kan bewegen op straat. Niet dat ze, zoals Mina nu, wordt belemmerd.” Dat is een langdurig proces, waarschuwt Karremans. ,,Daarvoor is handhaving nodig, maar óók bewustwording en preventie.”
Die bewustwording is belangrijk, vindt ook Morkoç. ,,Doordring mannen ervan wat het voor vrouwen betekent als je ze achtervolgt of lastigvalt.” Een boete zorgt niet persé voor verandering in het gedrag. ,,En dat is wel wat we willen.” Ook kun je de stad zo inrichten dat je door de architectuur een veiligere omgeving creëert.
Zou het aan het gebrek aan blauw op straat en de afwezigheid van consequenties van iemands tuiggedrag liggen?
Neen, er zijn niet genoeg door overheidsgeld gesubsidieerde flutcursusjes natuurlijk.
Omstanderinterventietraining klinkt als een goed bedoeld plan, maar er wordt dan wel veel verantwoordelijkheid bij de “normale” mens gelegd.
Kunnen we de kansloze onderontwikkelde tokkies die mensen lastigvallen niet een val-mensen-niet-lastig-training gaan geven?
Ik begrijp werkelijk niet dat mensen zo ‘brutaal’ kunnen zijn. Er is op zich niks mis met iemand aanspreken, maar als die persoon er duidelijk niet van gediend is dan stop je toch? Denken ze dat als ze door blijven drammen dat vrouwen dan wel ineens geïnteresseerd zijn?
Is er eigenlijk onderzoek gedaan naar waarom sommige mannen vrouwen blijven lastigvallen en intimideren?
[removed]
Mischien kunnen we een organisatie maken die de orde houd op straat en burgersbeschermt in dit soort situaties. ooh wacht… ze zijn te druk met verkeersbonnen uitschrijven.
Klinkt een beetje als symptoombestrijding – iets als overal fietsbandplaksetjes uitdelen ipv het glas opruimen.
Deze titel is zo, zo triest.
Uitendelijk is het ook vooral symptoombestrijding. De mensen die het doen lijken niet te veranderen.
Het is een hardnekkig probleem waar de daders onderdeel zijn van een cultuur die vrouwen niet als gelijke ziet en intolerant is tegenover lhbtq mensen.
Er wordt altijd vrij voorzichtig gedaan over de etniciteit van de daders wat volgens mij ook een effectieve aanpak onmogelijk maakt. Je moet dit probleem binnen de culturele context aanpakken. Onderwijs en opvoeding vanuit de eigen culturele centra of geloofshuizen. Invloedrijke personen binnen de cultuur die zich openlijk uitspreken etc.
De verantwoordelijkheid bij omstanders neerleggen lijkt mij dan weer de meest VVD oplossing ooit, lekker de verantwoordelijkheid verleggen wanneer je er zelf niet uit komt.
Kakkerlakken kun je moeilijk uitroeien. Ik ben zelf sterk en mondig, maar niet naïef. Je weet nooit of je de verkeerde hebt getroffen. Negeren en doorlopen en inderdaad, niet richting je huis of wijk. Ik heb al een stalker gehad. Nu “alleen maar” iets te vriendelijke pakketbezorgers.
Maar ik moet wel zeggen als iemand (graag een grote kerel) zou “HEY, valt deze man jouw lastig?” roepen, dat het best zou schelen. Alleen mannen willen ook niet risico nemen dat ze een trap krijgen of een mes in hun buik.
Omstanders trainen geloof ik niet in, die gasten die dit soort dingen doen interesseert het geen reet en als je niet uitkijkt word jij het doelwit.
Basisschool of schooltraining zie ik meer heil in, dan leg je het iig aan de potentiële daders van de toekomst uit. Maar het blijven die pubers tot jongvolwassenen elkaar opstoken en het aanleren van elkaar, in bepaalde culturen. Dus vraag me af of er echt iets aan te doen is, ik geloof niet in totale maakbaarheid van de samenleving. Er is wel meer asociaal of ongewenst gedrag dat je er niet uit krijgt.
Gewoon vrouwelijke agentes als burger op straat laten gaan en 1 jaar gevangenisstraf geven. Let maar op hoe snel het probleem dan verdwijnt.
Ik vraag me af wat de achtergrond is van de groep lsstigvallers, ik heb namelijk wel een vermoeden.
”omstanderinterventietrainingen”
Sterkte. Vergeet je anti-steek vest niet.
Is het erger in Rotterdam vergeleken met derest van het land of is Rotterdam gewoon voorloper in het aanpakken.
Er moet een reclame campagne van de overheid komen, die laat zien dat straatintimidatie niet normaal is.
Ook elk kind opleiden als deel van de middelbare school.
[removed]
Daarom blijf ik lekker thuis. Heb het gehad met het nachtleven. Levert toch niets goeds op, en vrienden kan ik overdag zien.
Ik hoef niet per se een mes tussen mijn ribben…
Name & Shame
Dat werkt volgensmij het beste… De familie moet ingelicht worden over de gedragingen van (ookal issie volwassen) familielid. En een foto + naam + misdraging op social media geplaatst (voor ~5 jaar ofzo).
Niets raakt die eikels zo hard als hun eigen fragile imago
Het lijkt mij wel een goed idee om mensen die vrouwen lastig vallen gewoon in een register te zetten in vergelijkbare systemen zoals de amerikaanse sex offender registry. Lekker openbaar, zodat elke werkgever, uitkeringsverstrekker, etc kan zien wat voor type je bent in je vrije tijd.
Meer blauw op straat is natuurlijk een te voor de hand liggende oplossing
Tuurlijk Karremans, jij gaat het ff fixen
Als omstander een interventie doen? Prima, maar zorg wel dat je dan een beetje kan knokken, want dat is te verwachten.
Gaan ze een brochure met tips drukken en op het gemeentehuis ergens neerleggen?
Ik denk dat socialisatie dat dit niet maatschappelijk acceptabel is op de lange termijn de oplossing is, en dat zal niet alleen “integraal” moeten worden aangepakt voor een paar jaartjes en dan elkaar op de schouders kloppen dat we zo progressief zijn, maar het moet landelijk een vast onderdeel worden van scholing, trainingen op de werkvloer, dat het besproken wordt op politiek niveau, en dat religieuze politieke groepen en geestelijke leiders daarin ook worden betrokken. Zolang er ergens een “lek” blijft, zal er weinig verandering komen. Op zijn best een fragiel laagje intolerantie dat eigenlijk niet bezinkt tot het niveau van culturele verlichting.
En dan is het niet alleen dat je simpelweg vrouwen moet respecteren, maar dat er hard wordt gekeken naar de wereldbeelden en gedragspatronen die jongens en mannen internaliseren wanneer ze opgroeien. Geweld, homofobie, misogynie en een gebrek aan emotionele volwassenheid zijn in ons tolerant Nederland heel actueel onder alle subculturen, van sneeuwwitte corpsballen tot 1e generatie immigranten. Dat heb ik zelf ervaren toen ik jonger was, en dat merk ik regelmatig in de jongeren die ik tegenkom.
Onder andere daarom is de huidige oproer rond onze trans- en draggemeenschappen (en onze wankelende LGBTQ-acceptatie) een slecht perspectief voor Nederland. De gefabriceerde angst daarover raakt niet alleen die gemeenschappen maar iedereen. Als mannen hun basisidentiteit kunnen centreren rond gezondere concepten dan agressieve en angstige (cis-)heteronormativiteit waarin wij vrolijk onze eigen zelfuitdrukking en mogelijkheid om te voelen wat we voelen beperken zodat onze “mannelijkheid” niet in twijfel wordt getrokken, zal dat al een grote stap zijn om een wat vriendelijkere samenleving te schapen.
Minder opgekropte woede, minder schaamte, minder eenzaamheid en daarbij meer eerlijkheid, meer zelfvertrouwen en gezonder in dialoog kunnen zijn met onze emoties. Dat zal voor velen een ongemakkelijk en onnatuurlijk proces lijken omdat het ons met de paplepel werd ingegoten dat jongens zo (niet) moeten doen, denken en eruitzien om als volwaardig man te worden gezien, maar daarmee zullen we ook worden bevrijd van een vaak levenslange zwaarte in ons hart. Zo kunnen we betere relaties bouwen met de mensen om ons heen, waaronder vrouwen. Hoewel sommigen het als een beweging uit het verleden zien, blijven de idealen van feminisme relevant; het emancipeert zowel vrouwen als mannen van destructieve normen en maatstaven.
Met ambtelijke figuren zoals Yesilgöz die publiekelijk janken over wokisme, wat ze waarschijnlijk niet eens kan definiëren, en zonder dat ze daarop wordt aangesproken zie ik hier weinig kans voor, maar we mogen hopen.
Wat mij altijd opvalt als ik in de grotere steden ben is dat niemand elkaar aanspreekt op gedrag. Iedereen is bang dat er wat meer zichzelf gebeurd en geeft niks meer om mensen buiten hun cirkel.
Het is voor mij een ver van mijn bed show dat je in een stad leeft waar je niemand meer durft aan te spreken. Wat voor vent ben je als je ziet dat een vrouw wordt lastiggevallen en haar niet helpt.
“Ja maar straks kom ik niet veilig thuis”
Nu komen vrouwen blijkbaar niet veilig thuis, en dat is in de grotere steden blijkbaar oké. Bizar.
Wat vrouwen dragen zou nooit de schuld moeten zijn van het gedrag van mannen maar helaas merk ik wel dat als ik een kortere rok of croptop draag dat ik veel meer negatieve (ongewensde) aandacht krijg. Hierdoor doe ik wel vaker bewust lange kleding aan omdat ik daar gewoon geen zin in heb. Best jammer
Ik heb één keer meegemaakt dat ik zoiets zag. Een auto met vier mannen reed langzaam op met een vrouw die op de stoep liep. Eentje uit het raam hangend tegen d’r aan zeiken. Het was zeer duidelijk dat ze het niet op prijs kon stellen.
Dat mens liep notabene met een kinderwagen.
Probleem was dat het een end van me af gebeurde, ik beende nog bij maar voordat ik op de helft was scheurden ze weg.
Wel spijt dat ik daarna weer aan het werk ging. Ik had d’r alsnog moeten inhalen en zeggen dat ik het in de gaten had en ze daar niet in d’r eentje liep. Maar ja.
Ik hoop dat dit plan een beetje helpt. Woon niet in Rotterdam maar word zeer regelmatig lastig gevallen door mannen in mijn eigen stad, de binnenstad is eigenlijk niet meer te doen.
Roepen, sissen, ik ben zelfs een keer gevolgd door een man die mij geld aanbood in ruil voor seks. “Hoe duur?” roepen als je gewoon langsfietst. Ook een man midden op straat met z’n hand in z’n broek.
Groei aan verwarde personen speelt absoluut mee in mijn stad, veel dakloze drugsgebruikers. Mannen die compleet onder invloed staat te tollen op hun benen en in het rond lopen te schreeuwen. Ik voel mij niet meer veilig in mijn eigen stad, het liefst zou ik verhuizen maar dat is praktisch niet mogelijk.
30 comments
Niets lijkt te helpen tegen lastigvallen van vrouwen, nu gaat Rotterdam iets nieuws proberen
Wat Rotterdam ook probeert, het op straat lastigvallen van vrouwen en meisjes blijft een groot probleem. Het nieuwste wapen in de strijd van de gemeente tegen straatintimidatie: cursussen voor omstanders en zelfs voor basisschoolleerlingen. Want wat kun je eigenlijk doen als je het ziet gebeuren?
In de winkel, op straat, tijdens het uitgaan. Mina Morkoç ervaart vaak dat mannen haar aanspreken, toeteren en zelfs achtervolgen. Laatst nog, toen ze vuilnis naar de container bracht, bood een man aan haar te helpen. ,,Ik zei dat dat niet nodig was, maar hij ging niet meer weg.”
Hij stelde vragen: waar ze woont, of ze een relatie had, wat ze die avond ging eten. ,,Hij bleef meelopen. Ik voelde me niet veilig.” Om hem ‘af te schudden’ ging ze eerst langs een vriend. ,,Anders zou hij weten waar ik woon.”
Leugens vertellen
Eenmaal thuis baalde ze. ,,Het is oneerlijk dat we niet gewoon over straat kunnen zoals veel mannen dat wél kunnen.” Om te voorkomen dat het escaleert of dat ze scheldwoorden te horen krijgt, houdt ze een kort gesprekje of vertelt ze leugens. ‘Ja, mijn vriend wacht thuis’ of ‘ik ben onderweg naar mijn moeder’. ‘s Avonds draagt ze vaak ’s een lange jas, zoekt ze het liefst de drukte op. En alleen naar huis lopen of fietsen in het donker doet het GroenLinks-raadslid in Rotterdam zo min mogelijk. ,,Het is zó belastend voor jonge vrouwen en mensen uit de lhbtqi-gemeenschap.”
Het maakt wethouder Vincent Karremans (Handhaving, VVD) boos. ,,Het is absurd dat meiden niet zichzelf kunnen zijn, zich niet kunnen kleden zoals ze willen.” In de nieuwe plannen rekent de gemeente op omstanders om vrouwen te hulp schieten. Want hoe reageer je als je ziet dat een vrouw of meisje wordt lastiggevallen? Er komen tien ‘omstanderinterventietrainingen’. Ook horecamedewerkers krijgen lessen.
Seksuele straatintimidatie is een ingrijpend en hardnekkig probleem. 84 procent van de ondervraagde Rotterdamse vrouwen werd in 2016 nagefloten, nagesist, beledigd of om seks gevraagd, bleek uit onderzoek van de Erasmus Universiteit. 44 procent heeft daar last van of vindt dat bedreigend. De gemeente voerde in 2018 de ‘sisboete’ in. De rechter oordeelde een jaar later dat de boete in strijd is met de grondwet.
Uit nieuw onderzoek bleek dat vier jaar later nog steeds evenveel vrouwen lastig worden gevallen. Een meerderheid van de vrouwen past haar gedrag aan. Net als Morkoç lopen ze ‘s avonds niet alleen over straat. Of ze proberen oogcontact met mannen te vermijden.
Op de basisschool les over straatintimidatie
Het doel is dat vanaf volgend jaar kinderen in de bovenste klassen van de basisschool les krijgen over straatintimidatie. Dat gaat vooral over het aangeven van grenzen en leren wat ‘nee’ betekent. ,,Zo willen we jongens de norm leren en meisjes weerbaarder maken”, zegt Karremans.
Komend jaar trekt de gemeente 1 miljoen euro uit voor de problematiek. Dat geld gaat naar de lessen, campagnes en handhaving op straat. Een boete uitdelen kan pas als er een landelijk verbod komt, maar boa’s grijpen in als ze het zien en gaan in gesprek.
De komst van zo’n verbod duurt veel te lang, vindt Karremans. Minister van Justitie Dilan Yeşilgöz (VVD) is deze week in Rotterdam om erover te praten.
Maar een boete is niet dé oplossing, zegt hij. ,,Mijn dochter is nu 2 jaar oud. Ik hoop dat zij — net als alle dochters— zich later vrij kan bewegen op straat. Niet dat ze, zoals Mina nu, wordt belemmerd.” Dat is een langdurig proces, waarschuwt Karremans. ,,Daarvoor is handhaving nodig, maar óók bewustwording en preventie.”
Die bewustwording is belangrijk, vindt ook Morkoç. ,,Doordring mannen ervan wat het voor vrouwen betekent als je ze achtervolgt of lastigvalt.” Een boete zorgt niet persé voor verandering in het gedrag. ,,En dat is wel wat we willen.” Ook kun je de stad zo inrichten dat je door de architectuur een veiligere omgeving creëert.
Zou het aan het gebrek aan blauw op straat en de afwezigheid van consequenties van iemands tuiggedrag liggen?
Neen, er zijn niet genoeg door overheidsgeld gesubsidieerde flutcursusjes natuurlijk.
Omstanderinterventietraining klinkt als een goed bedoeld plan, maar er wordt dan wel veel verantwoordelijkheid bij de “normale” mens gelegd.
Kunnen we de kansloze onderontwikkelde tokkies die mensen lastigvallen niet een val-mensen-niet-lastig-training gaan geven?
Ik begrijp werkelijk niet dat mensen zo ‘brutaal’ kunnen zijn. Er is op zich niks mis met iemand aanspreken, maar als die persoon er duidelijk niet van gediend is dan stop je toch? Denken ze dat als ze door blijven drammen dat vrouwen dan wel ineens geïnteresseerd zijn?
Is er eigenlijk onderzoek gedaan naar waarom sommige mannen vrouwen blijven lastigvallen en intimideren?
[removed]
Mischien kunnen we een organisatie maken die de orde houd op straat en burgersbeschermt in dit soort situaties. ooh wacht… ze zijn te druk met verkeersbonnen uitschrijven.
Klinkt een beetje als symptoombestrijding – iets als overal fietsbandplaksetjes uitdelen ipv het glas opruimen.
Deze titel is zo, zo triest.
Uitendelijk is het ook vooral symptoombestrijding. De mensen die het doen lijken niet te veranderen.
Het is een hardnekkig probleem waar de daders onderdeel zijn van een cultuur die vrouwen niet als gelijke ziet en intolerant is tegenover lhbtq mensen.
Er wordt altijd vrij voorzichtig gedaan over de etniciteit van de daders wat volgens mij ook een effectieve aanpak onmogelijk maakt. Je moet dit probleem binnen de culturele context aanpakken. Onderwijs en opvoeding vanuit de eigen culturele centra of geloofshuizen. Invloedrijke personen binnen de cultuur die zich openlijk uitspreken etc.
De verantwoordelijkheid bij omstanders neerleggen lijkt mij dan weer de meest VVD oplossing ooit, lekker de verantwoordelijkheid verleggen wanneer je er zelf niet uit komt.
Kakkerlakken kun je moeilijk uitroeien. Ik ben zelf sterk en mondig, maar niet naïef. Je weet nooit of je de verkeerde hebt getroffen. Negeren en doorlopen en inderdaad, niet richting je huis of wijk. Ik heb al een stalker gehad. Nu “alleen maar” iets te vriendelijke pakketbezorgers.
Maar ik moet wel zeggen als iemand (graag een grote kerel) zou “HEY, valt deze man jouw lastig?” roepen, dat het best zou schelen. Alleen mannen willen ook niet risico nemen dat ze een trap krijgen of een mes in hun buik.
Omstanders trainen geloof ik niet in, die gasten die dit soort dingen doen interesseert het geen reet en als je niet uitkijkt word jij het doelwit.
Basisschool of schooltraining zie ik meer heil in, dan leg je het iig aan de potentiële daders van de toekomst uit. Maar het blijven die pubers tot jongvolwassenen elkaar opstoken en het aanleren van elkaar, in bepaalde culturen. Dus vraag me af of er echt iets aan te doen is, ik geloof niet in totale maakbaarheid van de samenleving. Er is wel meer asociaal of ongewenst gedrag dat je er niet uit krijgt.
Gewoon vrouwelijke agentes als burger op straat laten gaan en 1 jaar gevangenisstraf geven. Let maar op hoe snel het probleem dan verdwijnt.
Ik vraag me af wat de achtergrond is van de groep lsstigvallers, ik heb namelijk wel een vermoeden.
”omstanderinterventietrainingen”
Sterkte. Vergeet je anti-steek vest niet.
Is het erger in Rotterdam vergeleken met derest van het land of is Rotterdam gewoon voorloper in het aanpakken.
Er moet een reclame campagne van de overheid komen, die laat zien dat straatintimidatie niet normaal is.
Ook elk kind opleiden als deel van de middelbare school.
[removed]
Daarom blijf ik lekker thuis. Heb het gehad met het nachtleven. Levert toch niets goeds op, en vrienden kan ik overdag zien.
Ik hoef niet per se een mes tussen mijn ribben…
Name & Shame
Dat werkt volgensmij het beste… De familie moet ingelicht worden over de gedragingen van (ookal issie volwassen) familielid. En een foto + naam + misdraging op social media geplaatst (voor ~5 jaar ofzo).
Niets raakt die eikels zo hard als hun eigen fragile imago
Het lijkt mij wel een goed idee om mensen die vrouwen lastig vallen gewoon in een register te zetten in vergelijkbare systemen zoals de amerikaanse sex offender registry. Lekker openbaar, zodat elke werkgever, uitkeringsverstrekker, etc kan zien wat voor type je bent in je vrije tijd.
Meer blauw op straat is natuurlijk een te voor de hand liggende oplossing
Tuurlijk Karremans, jij gaat het ff fixen
Als omstander een interventie doen? Prima, maar zorg wel dat je dan een beetje kan knokken, want dat is te verwachten.
Gaan ze een brochure met tips drukken en op het gemeentehuis ergens neerleggen?
Ik denk dat socialisatie dat dit niet maatschappelijk acceptabel is op de lange termijn de oplossing is, en dat zal niet alleen “integraal” moeten worden aangepakt voor een paar jaartjes en dan elkaar op de schouders kloppen dat we zo progressief zijn, maar het moet landelijk een vast onderdeel worden van scholing, trainingen op de werkvloer, dat het besproken wordt op politiek niveau, en dat religieuze politieke groepen en geestelijke leiders daarin ook worden betrokken. Zolang er ergens een “lek” blijft, zal er weinig verandering komen. Op zijn best een fragiel laagje intolerantie dat eigenlijk niet bezinkt tot het niveau van culturele verlichting.
En dan is het niet alleen dat je simpelweg vrouwen moet respecteren, maar dat er hard wordt gekeken naar de wereldbeelden en gedragspatronen die jongens en mannen internaliseren wanneer ze opgroeien. Geweld, homofobie, misogynie en een gebrek aan emotionele volwassenheid zijn in ons tolerant Nederland heel actueel onder alle subculturen, van sneeuwwitte corpsballen tot 1e generatie immigranten. Dat heb ik zelf ervaren toen ik jonger was, en dat merk ik regelmatig in de jongeren die ik tegenkom.
Onder andere daarom is de huidige oproer rond onze trans- en draggemeenschappen (en onze wankelende LGBTQ-acceptatie) een slecht perspectief voor Nederland. De gefabriceerde angst daarover raakt niet alleen die gemeenschappen maar iedereen. Als mannen hun basisidentiteit kunnen centreren rond gezondere concepten dan agressieve en angstige (cis-)heteronormativiteit waarin wij vrolijk onze eigen zelfuitdrukking en mogelijkheid om te voelen wat we voelen beperken zodat onze “mannelijkheid” niet in twijfel wordt getrokken, zal dat al een grote stap zijn om een wat vriendelijkere samenleving te schapen.
Minder opgekropte woede, minder schaamte, minder eenzaamheid en daarbij meer eerlijkheid, meer zelfvertrouwen en gezonder in dialoog kunnen zijn met onze emoties. Dat zal voor velen een ongemakkelijk en onnatuurlijk proces lijken omdat het ons met de paplepel werd ingegoten dat jongens zo (niet) moeten doen, denken en eruitzien om als volwaardig man te worden gezien, maar daarmee zullen we ook worden bevrijd van een vaak levenslange zwaarte in ons hart. Zo kunnen we betere relaties bouwen met de mensen om ons heen, waaronder vrouwen. Hoewel sommigen het als een beweging uit het verleden zien, blijven de idealen van feminisme relevant; het emancipeert zowel vrouwen als mannen van destructieve normen en maatstaven.
Met ambtelijke figuren zoals Yesilgöz die publiekelijk janken over wokisme, wat ze waarschijnlijk niet eens kan definiëren, en zonder dat ze daarop wordt aangesproken zie ik hier weinig kans voor, maar we mogen hopen.
Wat mij altijd opvalt als ik in de grotere steden ben is dat niemand elkaar aanspreekt op gedrag. Iedereen is bang dat er wat meer zichzelf gebeurd en geeft niks meer om mensen buiten hun cirkel.
Het is voor mij een ver van mijn bed show dat je in een stad leeft waar je niemand meer durft aan te spreken. Wat voor vent ben je als je ziet dat een vrouw wordt lastiggevallen en haar niet helpt.
“Ja maar straks kom ik niet veilig thuis”
Nu komen vrouwen blijkbaar niet veilig thuis, en dat is in de grotere steden blijkbaar oké. Bizar.
Wat vrouwen dragen zou nooit de schuld moeten zijn van het gedrag van mannen maar helaas merk ik wel dat als ik een kortere rok of croptop draag dat ik veel meer negatieve (ongewensde) aandacht krijg. Hierdoor doe ik wel vaker bewust lange kleding aan omdat ik daar gewoon geen zin in heb. Best jammer
Ik heb één keer meegemaakt dat ik zoiets zag. Een auto met vier mannen reed langzaam op met een vrouw die op de stoep liep. Eentje uit het raam hangend tegen d’r aan zeiken. Het was zeer duidelijk dat ze het niet op prijs kon stellen.
Dat mens liep notabene met een kinderwagen.
Probleem was dat het een end van me af gebeurde, ik beende nog bij maar voordat ik op de helft was scheurden ze weg.
Wel spijt dat ik daarna weer aan het werk ging. Ik had d’r alsnog moeten inhalen en zeggen dat ik het in de gaten had en ze daar niet in d’r eentje liep. Maar ja.
Ik hoop dat dit plan een beetje helpt. Woon niet in Rotterdam maar word zeer regelmatig lastig gevallen door mannen in mijn eigen stad, de binnenstad is eigenlijk niet meer te doen.
Roepen, sissen, ik ben zelfs een keer gevolgd door een man die mij geld aanbood in ruil voor seks. “Hoe duur?” roepen als je gewoon langsfietst. Ook een man midden op straat met z’n hand in z’n broek.
Groei aan verwarde personen speelt absoluut mee in mijn stad, veel dakloze drugsgebruikers. Mannen die compleet onder invloed staat te tollen op hun benen en in het rond lopen te schreeuwen. Ik voel mij niet meer veilig in mijn eigen stad, het liefst zou ik verhuizen maar dat is praktisch niet mogelijk.