1/10 besluit de winstmarge nog iets te verhogen “want oorlog in Oekraïne enzo lol”
Beetje moeilijk om niet bezorgd te zijn over je financiën als een huis kopen voor veel onmogelijk is geworden. De kosten van een auto zijn sinds corona maar zeker ook sinds de oorlog ontzettend omhoog gegaan. Kibbeling kost bij onze visboer inmiddels 17 euro voor 500 gram!? Groenten zijn minstens 25% gestegen in prijs. Je betaald bijna 7 euro voor een speciaalbiertje op het terras.
En de lonen zijn nog lang niet altijd verhoogd.
Bij ons thuis is er inmiddels een pannekoekenpandemie begonnen omdat dat nog redelijk goedkoop is.
Ik woon in een studentenstad en als ik zie hoe vol de terrassen, lunchrooms, en kroegen zitten vind ik dit wel opmerkelijk
“Vooral de 18- tot 25-jarigen maken zich veel zorgen.”
Ik snap oprecht de zorgen wel want die heb ik ook
Maar als je de prijzen van een biertje in de kroeg ziet en hoe vol die nog zijn met jongeren
Mijn partner en ik verdienen samen zo’n 3 keer modaal. Hebben twee jaar geleden een (te duur) huis gekocht (met erg veel geluk overigens) en vorig jaar een kind gekregen.
Ik was altijd in de veronderstelling dat wanneer je meer dan een ton verdient, je niet echt meer op de prijs van de boodschappen hoeft te letten. Ik wil zeker niet zeggen dat we het slecht hebben, maar boy was I wrong.
Ik kan me goed voorstellen dat mensen die minder verdienen nu wel echt in een soort uitzichtloze situatie terechtkomen.
Dat krijg je er wel van als je die 500 euro per maand vergokt, ja
Maar wat ik me dan afvraag: In ’13, ’14 en ’15 was het percentage zo te zien nog hoger.
Was het in de tussentijd dan niet gewoon relatief goedkoop? Waren de afgelopen jaren misschien juist de uitzondering op de norm? Want dat waren geen rampjaren, sterker nog, toen waren we juist uit de post-’08 recessie aan gekomen.
Ik zit in een vreemde positie denk ik, want eerlijk gezegd maak ik mij niet zorgen over mijn financiën. Ik heb een laag inkomen, maar mijn uitgaven zijn nog lager. Ik geef niet eens bewust weinig uit. Ik leef gewoon zuinig. Je kan zeggen dat ik een ‘saai’ leven heb.
Ik maak me geen zorgen en hoef eigenlijk nergens op te letten. Maar merk wel dat de boodschappen achterlijk duur zijn geworden.
8 comments
3/10 bezorgd over financiën
3/10 heeft geen inzicht op financiën
3/10 woont nog thuis
1/10 besluit de winstmarge nog iets te verhogen “want oorlog in Oekraïne enzo lol”
Beetje moeilijk om niet bezorgd te zijn over je financiën als een huis kopen voor veel onmogelijk is geworden. De kosten van een auto zijn sinds corona maar zeker ook sinds de oorlog ontzettend omhoog gegaan. Kibbeling kost bij onze visboer inmiddels 17 euro voor 500 gram!? Groenten zijn minstens 25% gestegen in prijs. Je betaald bijna 7 euro voor een speciaalbiertje op het terras.
En de lonen zijn nog lang niet altijd verhoogd.
Bij ons thuis is er inmiddels een pannekoekenpandemie begonnen omdat dat nog redelijk goedkoop is.
Ik woon in een studentenstad en als ik zie hoe vol de terrassen, lunchrooms, en kroegen zitten vind ik dit wel opmerkelijk
“Vooral de 18- tot 25-jarigen maken zich veel zorgen.”
Ik snap oprecht de zorgen wel want die heb ik ook
Maar als je de prijzen van een biertje in de kroeg ziet en hoe vol die nog zijn met jongeren
Mijn partner en ik verdienen samen zo’n 3 keer modaal. Hebben twee jaar geleden een (te duur) huis gekocht (met erg veel geluk overigens) en vorig jaar een kind gekregen.
Ik was altijd in de veronderstelling dat wanneer je meer dan een ton verdient, je niet echt meer op de prijs van de boodschappen hoeft te letten. Ik wil zeker niet zeggen dat we het slecht hebben, maar boy was I wrong.
Ik kan me goed voorstellen dat mensen die minder verdienen nu wel echt in een soort uitzichtloze situatie terechtkomen.
Dat krijg je er wel van als je die 500 euro per maand vergokt, ja
Maar wat ik me dan afvraag: In ’13, ’14 en ’15 was het percentage zo te zien nog hoger.
Was het in de tussentijd dan niet gewoon relatief goedkoop? Waren de afgelopen jaren misschien juist de uitzondering op de norm? Want dat waren geen rampjaren, sterker nog, toen waren we juist uit de post-’08 recessie aan gekomen.
Ik zit in een vreemde positie denk ik, want eerlijk gezegd maak ik mij niet zorgen over mijn financiën. Ik heb een laag inkomen, maar mijn uitgaven zijn nog lager. Ik geef niet eens bewust weinig uit. Ik leef gewoon zuinig. Je kan zeggen dat ik een ‘saai’ leven heb.
Ik maak me geen zorgen en hoef eigenlijk nergens op te letten. Maar merk wel dat de boodschappen achterlijk duur zijn geworden.