Bijna 90.000 handtekeningen tegen sluiting kinderhartchirurgie Groningen

8 comments
  1. >De minister kiest hiervoor omdat chirurgen **volgens hem** zo hun kennisen kunde voor de specialistische operaties beter op peil kunnen houden.

    Hier val ik dus een beetje over. Baseert hij deze keuze dus puur op zijn eigen mening over de kwestie? Want voor zover ik lees vindt iedere partij het een teleurstelling, behalve natuurlijk de paar ziekenhuizen die deze specialisatie behouden.

  2. De centraliteit van de Randstad wordt voor de zoveelste keer overschat. Zulke dingen moeten in het noorden gewoon ook beschikbaar zijn.

  3. “Als je het niet begrijpt, verdient er iemand geld aan”
    -chirurg uit het Ikazia Ziekenhuis

  4. Heeft dit niet gewoon met geld besparen te maken? Het is een bittere pil, dit verhaal. Maar we moeten het écht wel gaan hebben over de zorgkosten in Nederland. Er gaat nu een gigantisch deel van het jaarlijkse overheidsbudget naar zorg. Wat als dat inderdaad oploopt naar 1/3e van alle overheidsuitgaven? Dat is toch niet houdbaar. Maar ik weet niet of dit de oplossing is.

  5. Hoe onhandig dit ook is voor heel veel mensen ben ik wel voorstander van dit verhaal.

    Ik ben zelf 23 jaar geleden geopereerd aan een zeer complexe hartafwijking waar toen der tijd nog een speciale arts van Amerika naar Nederland voor moest vliegen. Bij mijn operatie zijn toen allerlei specialisten aanwezig geweest om van deze Arts te leren. Iets wat voor mij en mijn ouders een hele zware belasting is geweest naast alles wat er speelde met de operatie.

    Als je de kennis nog meer centreert is de kans veel groter dat er iemand is die het type operaties waar de regering het hier over heeft vaker heeft gedaan dan één keer meegekeken met een andere specialist. In mijn geval is het een afwijking wat je eens in de 30.000.000 ziet bij een kind, effectief voor Nederland dus bijna nooit.

    Ook was het zo dat als deze arts er niet bij was geweest ik waarschijnlijk toch nog in de dagen na de operatie was overleden door mijn zeer zwaar ziekte bed met complicaties.

    Veel mensen vergeten dat het niet alleen de operatie zelf is, maar het gehele verhaal er omheen zoals de nazorg, de verpleegkundige, etc.

    De “Fout” die mij bijna fataal is geweest was dat een andere kinderarts bij mij later een andere intubatietube had geplaatst die niet diep genoeg zat. (Dit kwam dat mijn longen veel groter waren dan bij mijn leeftijd/gewicht normaal was) Wat resulteerde in dat ik een longontsteking kreeg dat resulteerde in nierfalen, hartfalen, leverfalen en een ontsteking in mijn L4 en L5 van mijn ruggengraat.

    Gelukkig voor mijn ouders(Ik heb dit zelf nooit meegemaakt sinds ik toen in coma lag) had deze arts dit in de gaten en heeft deze adequaat kunnen reageren wat mijn leven heeft gered. Had deze arts een vlucht eerder naar Amerika terug gepakt was dit niet gebeurd.

    Hoe centraler je de kennis houdt hoe groter de kans is dat iemand de operatie goed kan doen, en hoe kleiner de kans is dat de nazorg fout gaat door kennis gebrek.

    Waar ik ook woon in Nederland ik zal altijd naar het specialistische centrum moeten gaan waar ik nu ook zit. Ik heb dus effectief geen last van dit verhaal. Maar ik reis liever wat langer voor de juiste zorg dan zorg dicht bij huis. Zeker omdat tegenwoordig je toch niet meer lang in een ziekenhuis ligt. Hierin is veel veranderd in de jaren dat ik nu patiënt ben.

Leave a Reply