Πρεσκαζάνιε να Γκόλεμ Αλεξάντρ (προφητείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου). Ελληνική προπαγάνδα στη Μακεδονία, γύρω στο 1900.

3 comments
  1. > Αν μη τι άλλο, ο Αθανάσιος Σουλιώτης είχε τη φαεινή ιδέα, όχι μόνο να κηρύσσει (όπως και οι υπόλοιποι μακεδονομάχοι) πως οι σλαβόφωνοι Μακεδόνες ήταν απόγονοι των αρχαίων, αλλά και να παρασκευάσει το σχετικό «τεκμήριο»: ένα σλαβόγλωσσο φυλλάδιο με «Προφητείες του Μεγαλέξανδρου» («Πρεσκαζάνιε να Γκόλεμ Αλεξάντρ»), όπου ο διάσημος στρατηλάτης προλέγει πως η μελλοντική απελευθέρωση της περιοχής από τον οθωμανικό ζυγό θα έρθει από την Ελλάδα.

    > Το κείμενο, που υποτίθεται ότι βρέθηκε χειρόγραφο σε κάποιο χρυσό κουτί στα ερείπια της Βαβυλώνας, συντάχθηκε στα ελληνικά από τον ίδιο τον Σουλιώτη, μεταφράστηκε στα σλαβομακεδονικά από ντόπιους συνεργάτες του και τυπώθηκε στην Αθήνα με ελληνικούς χαρακτήρες, δίχως χρονολογία και με ψευδή τόπο έκδοσης «Βενετία» (Σουλιώτης-Νικολαΐδης 1959, σ. 44).

    > Αντίτυπά του μπορεί ο ερευνητής να ξεφυλλίσει στα Αρχεία Σουλιώτη (στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη) και Παναγιώτη Δαγκλή (στο σπίτι της Πηνελόπης Δέλτα, στην Κηφισιά, που υπάγεται στο Μουσείο Μπενάκη).

    > Ενα προσεκτικό μάτι δεν δυσκολεύεται βέβαια να εντοπίσει την πλαστογραφία. Ο ψευδώνυμος φανταστικός εκδότης των «Προφητειών», Ιερομόναχος Αθανάσιος Μακεδών, υποτίθεται πως είχε γράψει τον πρόλογο και τα επεξηγηματικά σχόλια του φυλλαδίου «εν έτει σωτηρίω 1845».

    > Δίχως να διεκδικεί μαντικές ικανότητες για τον εαυτό του, γνώριζε ωστόσο –και περιέγραφε ως τετελεσμένα γεγονότα– κάποια πολύ μεταγενέστερα συμβάντα, όπως η ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881 ή η αυτονομία της Κρήτης το 1898!

    > Παρά τις χοντροκομμένες αυτές αβλεψίες, η απήχηση του τεχνάσματος στο αμόρφωτο, θρησκόληπτο και προληπτικό κοινό του φαίνεται πως υπήρξε τελικά μάλλον ικανοποιητική. Λίγα μόνο χρόνια μετά την εκτύπωση και διασπορά του φυλλαδίου, ο Σουλιώτης θα το διαπιστώσει από πρώτο χέρι, ως στέλεχος πλέον του αντίστοιχου ελληνικού μηχανισμού της βασιλεύουσας: «Μια μέρα», διαβάζουμε στη συνέχεια των αναμνήσεών του, «ο [πράκτοράς μου] Παπά Κορυτσίδης μού έφερε σταχωμένες με πετσί αλλά και πολύ πια λερωμένες, τις προφητείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου που είχαμε μοιράσει στην Θεσσαλονίκη. Του τις είχε δώσει σαν πολύ μυστηριώδες βιβλίο, ως είδος Αγαθαγγέλου, ένας σλαυόφωνος χωρικός. Επαραγγείλαμε και μας έφεραν από την Αθήνα, όπου είχαμε μερικά αντίτυπα, και τα εμοιράσαμε διά του Κορυτσίδη. Αλλά τα ελερώσαμε όσο ημπορέσαμε» (Σουλιώτης-Νικολαΐδης 1984, σ. 57).

    > Με το χρονικό βάθος των 111 χρόνων που μας χωρίζει από την παραγωγή του επίμαχου «τεκμηρίου», γνωρίζουμε πια πολύ καλά πως αυτό το τέχνασμα, όπως και όλο το προπαγανδιστικό μπαράζ γύρω από την υποτιθέμενη συγγένεια αρχαίων και σλαβόφωνων Μακεδόνων, έπιασε τελικά τόπο. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, απ’ όσο μπορούσαν να είχαν φανταστεί –ή επιθυμούσαν– οι ευφάνταστοι δημιουργοί του.

    https://www.efsyn.gr/themata/fantasma-tis-istorias/140637_ta-gennitoyria-tis-ethnikofrosynis

    Edit Τι γλώσσα είναι αυτή ρε απόγονοι;;;

Leave a Reply