Geneeskundeopleidingen denken erover om niet langer het predicaat cum laude uit te delen aan excellente studenten, de Vrije Universiteit is er zelfs al mee begonnen. Is dit de start van een trend in het hoger onderwijs om uitblinkers niet meer extra te belonen? Of wordt er juist toegewerkt naar een studieklimaat waar leren voortaan de norm is? Betrokkenen, zoals professoren en vakbonden staan recht tegenover elkaar. ,,Schaffen we medailles – ook een vorm van cum laude, nietwaar? – ook maar af?”
​
Cum laude (wat ‘met lof’ betekent) is een aanduiding die wordt gebruikt als mensen met hoge cijfers slagen voor hun universitair examen of doctoraalexamen. Ook geldt de kwalificatie voor studenten die excellent promoveren. In Nederland wordt ongeveer 10 procent van de diploma’s met deze onderscheiding behaald.
​
De laatste jaren, ook in de nasleep van de coronacrisis, komt in de universitaire wereld steeds vaker de vraag bovendrijven of dit predicaat nog wel past bij de gangbare onderwijsfilosofie. Daarin ligt de focus op leren en ontwikkeling en worden geen cijfers meer gegeven. Ook wordt het streven naar cum laude gezien als een van de oorzaken waardoor studenten een ongezonde prestatiedruk ervaren.
​
Als eerste nam de VU de sprong: vanaf 1 september kunnen studenten die daar de klinische stages doen in de masteropleiding geneeskunde geen cum laude meer behalen. Decaan Christa Boer legt uit: ,,Wij namen waar dat heel veel studenten vanaf dag één alleen maar bezig waren met dat cijfer en helemaal niet met hun leerproces. Door een nieuwe vorm van toetsing ligt de nadruk nu veel meer op dat leren in plaats van presteren. Leren van feedback en daardoor betere studieprestaties behalen is daar een belangrijk onderdeel van.”
De vraag is of er een verband is tussen de kwaliteit in de zorg tussen artsen die cum laude hebben en de artsen zonder cum laude.
In plaats van het probleem aan pakken gaan we het gewoon niet meer benoemen? Alsof dit de prestatie cultuur opeens open breekt?
Maakt het veel uit? Ipv dat werkgevers/opleidingsplekken kijken naar of je cumlaude bent afgestudeerd gaan ze dan gewoon kijken naar je cijferlijst wat volgensmij uberhaupt al vaak genoeg gebeurt
Ik op mijn beurt vraag me dan weer oprecht af wat er mis is met de zesjescultuur.
Het gaat mij voornamelijk toch om de Cum, het Laude mogen ze wel weglaten van mij.
Dit zal per opleiding verschillen, maar ik had altijd het idee dat cum laude vooral betekent dat je heel goed bent in toetsen maken en dingen uit je hoofd leren, dat betekent niet automatisch dat je ook in het werkende level zal uitblinken. En als een bedrijf er iets om geeft kunnen ze alsnog naar je cijfers kijken, of je nou dit label hebt of niet.
Of ze cum laude afschaffen of niet maakt eigenlijk echt helemaal niks uit, geïnteresseerde partijen kijken sowieso al gewoon naar je cijferlijst. Cum Laude betekent in principe gewoon dat je een hoog gemiddelde hebt gehaald. Zie niet hoe het de zesjescultuur zou bevorderen, iets waar ik met het afschaffen van het BSA wel bang voor ben.
Ik ben zelf cum laude afgestudeerd – aan de VU nota bene. Hier wordt in het dagelijks leven niks meer van gemerkt anders dan dat de woordjes op een diploma staan, ik ben er naar mijn idee ook geen betere arts door. Wat mij betreft kan het weg; het zorgt alleen maar voor stress als je het net wel of net niet dreigt te halen.
Ik vind persoonlijk dat cum laude niet zo gek veel toevoegt. Het houd simpelweg in dat je goed je tentamens hebt gemaakt wat niet zoveel zegt over je vaardigheden en kennis dan men hoopt. Waar ik me soms wel aan stoor is dat mensen het gebruiken als een soort statussymbool en zich er daardoor beter gaan voelen dan de rest. Die arrogantie zorgt er soms voor dat ze dus juist in de omgang in de praktijk niet te harden zijn.
cum laude != excelleren
​
vooral voor beta studies kun je redelijk makkelijk cum laude staan als je weet hoe het spelletje werkt
12 comments
Wat is jullie mening hierover?
Geneeskundeopleidingen denken erover om niet langer het predicaat cum laude uit te delen aan excellente studenten, de Vrije Universiteit is er zelfs al mee begonnen. Is dit de start van een trend in het hoger onderwijs om uitblinkers niet meer extra te belonen? Of wordt er juist toegewerkt naar een studieklimaat waar leren voortaan de norm is? Betrokkenen, zoals professoren en vakbonden staan recht tegenover elkaar. ,,Schaffen we medailles – ook een vorm van cum laude, nietwaar? – ook maar af?”
​
Cum laude (wat ‘met lof’ betekent) is een aanduiding die wordt gebruikt als mensen met hoge cijfers slagen voor hun universitair examen of doctoraalexamen. Ook geldt de kwalificatie voor studenten die excellent promoveren. In Nederland wordt ongeveer 10 procent van de diploma’s met deze onderscheiding behaald.
​
De laatste jaren, ook in de nasleep van de coronacrisis, komt in de universitaire wereld steeds vaker de vraag bovendrijven of dit predicaat nog wel past bij de gangbare onderwijsfilosofie. Daarin ligt de focus op leren en ontwikkeling en worden geen cijfers meer gegeven. Ook wordt het streven naar cum laude gezien als een van de oorzaken waardoor studenten een ongezonde prestatiedruk ervaren.
​
Als eerste nam de VU de sprong: vanaf 1 september kunnen studenten die daar de klinische stages doen in de masteropleiding geneeskunde geen cum laude meer behalen. Decaan Christa Boer legt uit: ,,Wij namen waar dat heel veel studenten vanaf dag één alleen maar bezig waren met dat cijfer en helemaal niet met hun leerproces. Door een nieuwe vorm van toetsing ligt de nadruk nu veel meer op dat leren in plaats van presteren. Leren van feedback en daardoor betere studieprestaties behalen is daar een belangrijk onderdeel van.”
De vraag is of er een verband is tussen de kwaliteit in de zorg tussen artsen die cum laude hebben en de artsen zonder cum laude.
In plaats van het probleem aan pakken gaan we het gewoon niet meer benoemen? Alsof dit de prestatie cultuur opeens open breekt?
Maakt het veel uit? Ipv dat werkgevers/opleidingsplekken kijken naar of je cumlaude bent afgestudeerd gaan ze dan gewoon kijken naar je cijferlijst wat volgensmij uberhaupt al vaak genoeg gebeurt
Ik op mijn beurt vraag me dan weer oprecht af wat er mis is met de zesjescultuur.
Het gaat mij voornamelijk toch om de Cum, het Laude mogen ze wel weglaten van mij.
Dit zal per opleiding verschillen, maar ik had altijd het idee dat cum laude vooral betekent dat je heel goed bent in toetsen maken en dingen uit je hoofd leren, dat betekent niet automatisch dat je ook in het werkende level zal uitblinken. En als een bedrijf er iets om geeft kunnen ze alsnog naar je cijfers kijken, of je nou dit label hebt of niet.
Of ze cum laude afschaffen of niet maakt eigenlijk echt helemaal niks uit, geïnteresseerde partijen kijken sowieso al gewoon naar je cijferlijst. Cum Laude betekent in principe gewoon dat je een hoog gemiddelde hebt gehaald. Zie niet hoe het de zesjescultuur zou bevorderen, iets waar ik met het afschaffen van het BSA wel bang voor ben.
Ik ben zelf cum laude afgestudeerd – aan de VU nota bene. Hier wordt in het dagelijks leven niks meer van gemerkt anders dan dat de woordjes op een diploma staan, ik ben er naar mijn idee ook geen betere arts door. Wat mij betreft kan het weg; het zorgt alleen maar voor stress als je het net wel of net niet dreigt te halen.
Ik vind persoonlijk dat cum laude niet zo gek veel toevoegt. Het houd simpelweg in dat je goed je tentamens hebt gemaakt wat niet zoveel zegt over je vaardigheden en kennis dan men hoopt. Waar ik me soms wel aan stoor is dat mensen het gebruiken als een soort statussymbool en zich er daardoor beter gaan voelen dan de rest. Die arrogantie zorgt er soms voor dat ze dus juist in de omgang in de praktijk niet te harden zijn.
cum laude != excelleren
​
vooral voor beta studies kun je redelijk makkelijk cum laude staan als je weet hoe het spelletje werkt