>«Εάν νοιαζόμαστε για τον πλανήτη Γη και τα πλάσματά του, πρέπει να απομακρυνθούμε από την αντίληψη της κατοχής ολοένα και περισσότερων πραγμάτων» τονίζει ο περιβαλλοντικός φιλόσοφος Γιούργκεν Μάνεμαν
>Αυτήν την αντίληψη αποτυπώνουν και οι στίχοι των Silbermond στο τραγούδι “Leichtes Gepäck”: «Μια μέρα θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν χρειάζεσαι το 99% των πραγμάτων που κατέχεις». Ο Μάνεμαν παρατηρεί πως «το να ζούμε λιτά αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας. Eχουμε εσωτερικεύσει την κοινωνία της ευμάρειας σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά καταναγκαζόμαστε να καταναλώνουμε».
Ενώ συμφωνώ απόλυτα με το να προσπαθείς να μην έχεις πολλή σαβούρα και να καταναλώνεις όσο το δυνατόν λιγότερο, αισθάνομαι ότι ο “μινιμαλισμός” για τον οποίο διαβάζουμε τελευταία αφορά μια νέα μόδα που την ακολουθούν συνήθως εύποροι της μεσαίας τάξης. Αφού πρώτα λιγδωσουμε το αντερακι μας στη Σίλικον Βάλλεϋ και πάρουμε Τέσλα, μετά θυμόμαστε ότι θα σώσουμε τον πλανήτη φορώντας ένα μοναδικό τί σέρτ και τρώγοντας αμύγδαλα.
πεταξτε τα επιπλα σας και παρτε καινουρια, λιγοτερα, ακριβοτερα, μινιμαλιστικα
σα χαικου
Μινιμαλιστικά ζούμε αρκετοί έτσι και αλλιώς από ανάγκη.
Βέβαια όταν ακούω τέτοια πράγματα από τρίτους νιώθω ότι απλά προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την ιδέα να νιώθουμε και εμείς που δεν έχουμε πολλά καλύτερα και να μην έχουμε και παράπονα για την κατάσταση.
Βλέπω δηλαδή δόλο και τεράστιο lobbying πίσω από πολλές δράσεις περιβαλλοντικής φύσεως ειδικά τον τελευταίο καιρό που μόνο υποβαθμίζει το πρόβλημα που έχει ο πλανήτης εξαιτίας μας αυτή την στιγμή.
You will eat ze bugs and take ze pills and be happy
Μινιμαλισμός είναι να έχεις μονο ένα λιαρ τζετ, και ένα αυτοκίνητο από κάθε μάρκα.
6 comments
>«Εάν νοιαζόμαστε για τον πλανήτη Γη και τα πλάσματά του, πρέπει να απομακρυνθούμε από την αντίληψη της κατοχής ολοένα και περισσότερων πραγμάτων» τονίζει ο περιβαλλοντικός φιλόσοφος Γιούργκεν Μάνεμαν
>Αυτήν την αντίληψη αποτυπώνουν και οι στίχοι των Silbermond στο τραγούδι “Leichtes Gepäck”: «Μια μέρα θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν χρειάζεσαι το 99% των πραγμάτων που κατέχεις». Ο Μάνεμαν παρατηρεί πως «το να ζούμε λιτά αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας. Eχουμε εσωτερικεύσει την κοινωνία της ευμάρειας σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά καταναγκαζόμαστε να καταναλώνουμε».
Ενώ συμφωνώ απόλυτα με το να προσπαθείς να μην έχεις πολλή σαβούρα και να καταναλώνεις όσο το δυνατόν λιγότερο, αισθάνομαι ότι ο “μινιμαλισμός” για τον οποίο διαβάζουμε τελευταία αφορά μια νέα μόδα που την ακολουθούν συνήθως εύποροι της μεσαίας τάξης. Αφού πρώτα λιγδωσουμε το αντερακι μας στη Σίλικον Βάλλεϋ και πάρουμε Τέσλα, μετά θυμόμαστε ότι θα σώσουμε τον πλανήτη φορώντας ένα μοναδικό τί σέρτ και τρώγοντας αμύγδαλα.
πεταξτε τα επιπλα σας και παρτε καινουρια, λιγοτερα, ακριβοτερα, μινιμαλιστικα
σα χαικου
Μινιμαλιστικά ζούμε αρκετοί έτσι και αλλιώς από ανάγκη.
Βέβαια όταν ακούω τέτοια πράγματα από τρίτους νιώθω ότι απλά προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την ιδέα να νιώθουμε και εμείς που δεν έχουμε πολλά καλύτερα και να μην έχουμε και παράπονα για την κατάσταση.
Βλέπω δηλαδή δόλο και τεράστιο lobbying πίσω από πολλές δράσεις περιβαλλοντικής φύσεως ειδικά τον τελευταίο καιρό που μόνο υποβαθμίζει το πρόβλημα που έχει ο πλανήτης εξαιτίας μας αυτή την στιγμή.
You will eat ze bugs and take ze pills and be happy
Μινιμαλισμός είναι να έχεις μονο ένα λιαρ τζετ, και ένα αυτοκίνητο από κάθε μάρκα.