Μέσα στο απόκοσμο τοπίο ανυπολόγιστης οικολογικής καταστροφής, χρήστες των social media ανεβάζουν πλάνα που καταγράφουν σπάνιους μαυρόγυπες που ψάχνουν να βρουν μάταια τις εστίες τους στη Δαδιά που αποτελεί περιοχή του δικτύου NATURA. **Στην περιοχή έχουν καταγραφεί συνολικά 360-400 είδη φυτών, από τα οποία 25 είδη είναι ορχιδέες, 104 είδη πεταλούδων, 12-13 είδη αμφιβίων, 29 είδη ερπετών και 60-65 είδη θηλαστικών, εκ των οποίων 24 είναι νυχτερίδες.**
Αξίζει να σημειωθεί πως **ο Έβρος αποτελεί το μοναδικό σπίτι** **του μαυρόγυπα στα Βαλκάνια****.**
Ο μαυρόγυπας *(Aegypius monachus)* αποτελεί ένα από τα απειλούμενα είδη της ελληνικής πανίδας. Παρότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ο πληθυσμός του άκμαζε στη χώρα, η συρρίκνωση που ακολούθησε ήταν δραματική, με αποτέλεσμα τη δεκαετία του 1980 να αναπαράγεται σε δύο μόνο συγκεκριμένες περιοχές: **στον Όλυμπο και στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου στον Έβρο. Σήμερα, το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς φιλοξενεί το μοναδικό αναπαραγόμενο πληθυσμό μαυρόγυπα σε ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο.**
Όπως αναφέρει το WWF, μετά από δράσεις της οργάνωσης στην περιοχή προέκυψη η σταδιακή αύξηση του πληθυσμού του μαυρόγυπα **από 16 ζευγάρια και 55 άτομα το 1992 σε 28 ζευγάρια και 90-100 άτομα τη τελευταία πενταετία.** Το WWF συνεργάστηκε για τον σκοπό αυτό με τους αρμόδιους τοπικούς φορείς, Δασαρχείο Σουφλίου, Δήμο Σουφλίου, Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου. Το ερώτημα είναι πλέον τι θα απογίνουν οι μεμονωμένοι πληθυσμοί των σπάνιων αυτών πουλιών, και τι μέριμνα θα υπάρξει. Δεδομένου άλλωστε πως η Δαδιά είναι όπως είπαμε στο δίκτυο NATURA, θα έπρεπε να υπάρχει οργανωμένο σχέδιο για να αντιμετωπίζονται οι απειλές για τα είδη που υπήρχαν εκεί, να καθορίζονται ποιες ανθρώπινες χρήσεις και δραστηριότητες επιτρέπονται σε αυτές τις περιοχές (πχ στις λίμνες και τα ποτάμια ζούσαν είδη ψαριών που κινδύνευαν με εξαφάνιση) και με ποιους ειδικούς όρους. Όλα αυτά θα έπρεπε να έχουν γίνει ως το 2012.
Ο κοινοτάρχης Δαδιάς άλλωστε είχε καταγγείλει πως οι δράσεις για την αντιπυρική προστασία της Δαδιάς καθυστέρησαν 10 μήνες, παρά το γεγονός πως **και το 2022 είχε καεί ένα τμήμα του δάσους στα ανατολικά,** και ενώ οι τοπικές αρχές ζητούσαν βοήθεια για πρόληπτικά έργα.
1 comment
Μέσα στο απόκοσμο τοπίο ανυπολόγιστης οικολογικής καταστροφής, χρήστες των social media ανεβάζουν πλάνα που καταγράφουν σπάνιους μαυρόγυπες που ψάχνουν να βρουν μάταια τις εστίες τους στη Δαδιά που αποτελεί περιοχή του δικτύου NATURA. **Στην περιοχή έχουν καταγραφεί συνολικά 360-400 είδη φυτών, από τα οποία 25 είδη είναι ορχιδέες, 104 είδη πεταλούδων, 12-13 είδη αμφιβίων, 29 είδη ερπετών και 60-65 είδη θηλαστικών, εκ των οποίων 24 είναι νυχτερίδες.**
Αξίζει να σημειωθεί πως **ο Έβρος αποτελεί το μοναδικό σπίτι** **του μαυρόγυπα στα Βαλκάνια****.**
Ο μαυρόγυπας *(Aegypius monachus)* αποτελεί ένα από τα απειλούμενα είδη της ελληνικής πανίδας. Παρότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ο πληθυσμός του άκμαζε στη χώρα, η συρρίκνωση που ακολούθησε ήταν δραματική, με αποτέλεσμα τη δεκαετία του 1980 να αναπαράγεται σε δύο μόνο συγκεκριμένες περιοχές: **στον Όλυμπο και στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου στον Έβρο. Σήμερα, το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς φιλοξενεί το μοναδικό αναπαραγόμενο πληθυσμό μαυρόγυπα σε ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο.**
Όπως αναφέρει το WWF, μετά από δράσεις της οργάνωσης στην περιοχή προέκυψη η σταδιακή αύξηση του πληθυσμού του μαυρόγυπα **από 16 ζευγάρια και 55 άτομα το 1992 σε 28 ζευγάρια και 90-100 άτομα τη τελευταία πενταετία.** Το WWF συνεργάστηκε για τον σκοπό αυτό με τους αρμόδιους τοπικούς φορείς, Δασαρχείο Σουφλίου, Δήμο Σουφλίου, Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου. Το ερώτημα είναι πλέον τι θα απογίνουν οι μεμονωμένοι πληθυσμοί των σπάνιων αυτών πουλιών, και τι μέριμνα θα υπάρξει. Δεδομένου άλλωστε πως η Δαδιά είναι όπως είπαμε στο δίκτυο NATURA, θα έπρεπε να υπάρχει οργανωμένο σχέδιο για να αντιμετωπίζονται οι απειλές για τα είδη που υπήρχαν εκεί, να καθορίζονται ποιες ανθρώπινες χρήσεις και δραστηριότητες επιτρέπονται σε αυτές τις περιοχές (πχ στις λίμνες και τα ποτάμια ζούσαν είδη ψαριών που κινδύνευαν με εξαφάνιση) και με ποιους ειδικούς όρους. Όλα αυτά θα έπρεπε να έχουν γίνει ως το 2012.
Ο κοινοτάρχης Δαδιάς άλλωστε είχε καταγγείλει πως οι δράσεις για την αντιπυρική προστασία της Δαδιάς καθυστέρησαν 10 μήνες, παρά το γεγονός πως **και το 2022 είχε καεί ένα τμήμα του δάσους στα ανατολικά,** και ενώ οι τοπικές αρχές ζητούσαν βοήθεια για πρόληπτικά έργα.