Ένα πρωινό στις αρχές του 11ου αιώνα στη Γαλατία..

([Αρκετό καιρό πριν](https://www.reddit.com/r/greece/comments/uovqlz/θα_σας_ενδιέφερε_να_μάθετε_περισσότερα_πράγματα/) σας ρώτησα αν ενδιαφέρεστε να μάθετε περισσότερα πράγματα για το μεσαίωνα. Αποφάσισα να διακπαιρεώσω αυτή την αποφάση και ιδού το αποτέλεσμα. Καλή ανάγνωση.)

([Προτεινόμενο κομμάτι κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης](https://youtu.be/UE3GOp5fDK0?si=ilRnsOUxyK2P6PFo))

​

Πριν από πολλά χρόνια, πριν τη βιομηχανική επανάσταση, πριν την λεγόμενη reconquista, πριν ακόμα καν γραφτεί η Χρυσή σελίδα θρυλικών ιπποτών, ο κόσμος ήταν έτοιμος να ανοίξει μια νέα σελίδα, την σελίδα του μεσαίωνα. Και ενώ σήμερα τη γνωρίζουμε ως μια σελίδα κενή από επιτεύγματα, μέσω αυτής της αφήγησης, θα ανοίξουμε και το πιο σκονισμένο και ξεχασμένο βιβλίο, για να βρούμε τις χρυσές γραμμές που θα αφηγηθούν τούτη την ιστορία. Βρισκόμαστε λοιπόν στην Γαλλία, τη λεγόμενη “Γαλατία” του 11ου αιώνα. Δεν υπήρχε ο όρος δημόσια τάξη τότε. Οι ευγενείς σκοτώνονταν μεταξύ τους προκειμένου ο καθένας να κατακτήσει περιουσιακά στοιχεία, φήμη και δόξα. Και οι απλοί πολίτες θα μου πείτε; Προκειμένου να υπάρξει έστω και μια μικρή ασφάλεια στη ζωή των απλών ανθρώπων, αγόραζαν την προστασία που πρόσφεραν οι ευγενείς, ώστε οι οικογένεια τους και οι ίδιοι επίσης να μην είχαν απρόσμενες επισκέψεις στα χαράματα από τοπικούς ληστές και πεινασμένους εχθρούς.

​

Ο φόρος προστασίας πληρώνονταν με μια μορφή υπηρεσίας, συνήθως με τον απλό άνδρα να εντάσσεται στο στρατό του εκάστοτε ευγενή. Ο ευγενής από την άλλη μπορεί να είχε την καλή καρδιά να του παραχωρήσει ένα μικρό κομμάτι γης για να τη βγάλει τσιμα τσιμα η του έδινε κάνα ψιλό να αγοράσει καμία τυρόπιτα μέσω εκκλησιαστικών ιδρύματων. Ήταν ο μόνος σιγουρος τρόπος ο μέσος πολίτης της εποχής εκείνης να εξασφαλίσει την ισορροπημένη ζωή μακριά από διάφθορες διοικήσεων. Το όλο συμβόλαιο που επεξηγησαμε, δε γινόταν έτσι με λόγια του αέρα, τι το περάσατε; Υπήρχε επικύρωση του με επίσημους όρκους όπου ο απλός άνθρωπος μέσω της δικής του επιθυμίας, γινόταν υποτελείς του Βασιλιά. Εκεί υποτίθεται απαντούσαν και οι ευγενείς. Τώρα ας μην ανοίξουμε το θέμα της “Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας” περί υποτέλειας στο βασιλιά, υποτίθεται θέλουμε να φτάσουμε και σε ένα τέλος.

​

Είναι σημαντικό να εξηγήσουμε και το στάτους των ευγενών της εποχής εκείνης. Βλέπετε δεν ήταν όλοι ίσοι μεταξύ τους (προφανώς). Πάνω από όλους ήταν ο βασιλιάς ο οποίος είχε θεωρητικά τον έλεγχο όλης της “χώρας” μετά ήταν οι δούκες που είχαν τεράστιες κομητείες και πλούτη, οι οποίοι ήταν και οι πιο εξεγερμένοι ενάντια στο βασιλιά, οι βασσαλοι τους, που ήταν ευγενείς πλούσιοι με κτήματα, και τέλος οι φτωχοί ιππότες, που το μόνο που είχαν ήταν ένα άλογο, μια λόγχη, ένα ξίφος και μια ασπίδα, (φανταστείτε να είστε με μια ferrari 512 R, και μια αλλαξιά συνολική Αρμάνι αν και βρώμικη.) Θεωρούνταν ιπποτες χαμηλής κάστας διότι το μόνο που κρατούσε το στάτους τους ήταν η ίδια τους η καταγωγή. Ξεπεσμένοι συνήθως και αρκετοί από αυτούς ακόμα νιανιαρα στη ψυχή, ορισμένοι λήστευαν περαστικούς μπας και βγάλουν λίγα χιλιόμετρα ακόμα τη fer-, εννοώ το αλογακι τους. Φυσικα η υποταγή ήταν θέμα επιλογής έτσι; Υπήρχε ελευθερία στην απόφαση κάθε ανθρώπου και ο ιππότης ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος κάτω από το νόμο με δικαίωμα να παρασταθεί σε δημόσιο δικαστήριο. Τι, νομίζατε ότι ο απλός άνθρωπος είχε τέτοια δικαιώματα; χαχαχαχ, γελαστηκατε. Πίσω στα χωράφια λοιπόν, έχουμε δουλειές.

​

Η κατάσταση στην βαθειά ανατολή είχε πάρει την εξέλιξη της εντωμεταξυ. Μια νέα θρησκεία, “Χριστιανοσύνη 2.0” άρχισε να δημιουργείται, κάτω από κάποιον Μωάμεθ που κρυβόταν μέσα σε σπηλιές, και έβλεπε οράματα που τον οδήγησαν να δημιουργήσει το λεγόμενο Ισλάμ. Πολύ σύντομα, οι αραβικές φυλές υιοθέτησαν αυτή τη θρησκεία και σαν κάποιου είδους πανδημία, εξαπλώθηκε σχεδόν παντού τότε στον αραβικό κόσμο. Όχι ότι εσείς θα το ξέρατε. Και γιατί δε θα το ξέρατε; Γιατί σαν αφηγητής, αποφάσισα να σας δώσω πνοή. Ω ναι, από τώρα και στο εξής αγαπητέ Redditor θα λέγεσαι Roul. Και η δική σου ιστορία ξεκινάει σήμερα..

​

Πηγές:

“The Templars” , Piers Paul Read.

“History of Crusades I” , Steven Runciman.

​

by Extension_Design_401