«Ο σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπία, είναι ανάγκη για την κοινωνία. Χρειαζόμαστε επειγόντως το δικό μας ψηφιακό κράτος, το κράτος της εργατικής εξουσίας» – Κατιούσα

3 comments

1. >Είναι, λοιπόν, αναμενόμενο να αγανακτούν πολλοί με τη σημερινή κατάσταση και να λένε αυθόρμητα «δεν υπάρχει κράτος».
   >
   >…
   >
   >**Το πρόβλημα για εμάς, για τον λαό δεν είναι λοιπόν ότι δεν υπάρχει κράτος. Είναι ότι υπάρχει το σημερινό κράτος, το κράτος της δικτατορίας του κεφαλαίου.**
   >
   >Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε ένα κράτος πολύ ικανό να στηρίζει την κερδοφορία των μεγάλων ομίλων και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο ανίκανο να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας.
   >
   >Αυτό το κράτος επικαλείται τα ακραία καιρικά φαινόμενα για να κρύψει την ακραία επιλεκτική ανικανότητά του, που έχει αντιλαϊκό ταξικό πρόσημο. Αυτό το κράτος δεν εκφράζει κάποιο «δημόσιο συμφέρον». Εξάλλου, στην καπιταλιστική κοινωνία **δεν έχουν κοινά συμφέροντα οι θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης**. Το αστικό κράτος υπηρετεί τον πραγματικό μας αντίπαλο, την άρχουσα τάξη.
   >
   > …
   >
   >Ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός δεν αλλάζει την αντιλαϊκή κατεύθυνση του αστικού κράτους να περικόπτει δαπάνες κοινωνικής πολιτικής για να χρηματοδοτεί τους επιχειρηματικούς ομίλους.
   >
   >Αντίστοιχα, **η όποια μείωση του χρόνου μετακίνησης** για συναλλαγές με τις κρατικές υπηρεσίες δεν μεταφράζεται σε αύξηση του δικού μας ελεύθερου χρόνου. Αξιοποιείται απ’ το κεφάλαιο **για να επεκταθεί ο εργάσιμος χρόνος**, για να νομιμοποιηθούν τα 12ωρα με κρατικές νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως τώρα του Γεωργιάδη και προηγούμενα του Χατζηδάκη.
   >
   >…
   >
   > **Μήπως όμως το κράτος μπορεί να γίνει πιο φιλολαϊκό αν βελτιωθεί η οργάνωσή του, αν γίνει πιο επιτελικό, πιο αποτελεσματικό;** Το ερώτημα στην ουσία είναι το ίδιο: Πιο αποτελεσματικό, πιο επιτελικό για ποιον, για ποια συμφέροντα, ποιες ανάγκες;
   >
   >…
   >
   >Καμιά αστική κυβέρνηση, όπως κι αν αυτοχαρακτηρίζεται, «προοδευτική» ή «αριστερή», **δεν μπορεί να παρακάμψει, να υπονομεύσει, να ακυρώσει τις νομοτέλειες με τις οποίες λειτουργεί η καπιταλιστική οικονομία**. Καμιά διακυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού δεν μπορεί να σταθεί με πρόγραμμα που υπονομεύει την κερδοφορία του κεφαλαίου.
   >
   >Γι’ αυτό και μετά τις εκλογές, όλες οι νέες κυβερνήσεις εφαρμόζουν τα αντιλαϊκά μέτρα των προηγούμενων και παίρνουν νέα μέτρα για να αυξηθεί το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Επειδή όλα τα κόμματα του συστήματος προωθούν τη στρατηγική του κεφαλαίου, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συνεργάζεται σε 4 Περιφέρειες με το ΠΑΣΟΚ και σε 2 με τη ΝΔ για τις επερχόμενες εκλογές. Η διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ απ’ την κυβέρνηση του 3ου μνημονίου μέχρι τη σημερινή του κατάληξη πρέπει να γίνει μάθημα για όποιον διατηρεί αυταπάτες.
   >
   >…
   >
   >Πολλοί, ιδιαίτερα νέοι, φίλοι μας αναρωτιούνται: **Πώς διασφαλίζουν την κυριαρχία τους και την εξουσία τους οι καπιταλιστές, οι μεγαλομέτοχοι** των μονοπωλιακών ομίλων, αφού είναι ελάχιστοι αριθμητικά και όλοι έχουμε τυπικά από μια ψήφο; Επίσης, όλοι είμαστε τυπικά ίσοι απέναντι στους νόμους του κράτους.
   >
   >Η αλήθεια είναι ότι όλοι έχουμε τυπικά μια ψήφο, αλλά δεν έχουμε όλοι τις ίδιες δυνατότητες να επιδράσουμε στη ζωή, στην εργασία, στην εκπαίδευση, στη σκέψη του λαού. Δεν έχουμε όλοι στα χέρια μας εργοστάσια, πλοία, επιχειρήσεις για να προσλάβουμε και να απολύσουμε, δεν έχουμε όλοι τράπεζες, τηλεοπτικούς σταθμούς, ποδοσφαιρικές ομάδες. Δεν έχουμε όλοι δίπλα μας συμπαραστάτη την αστυνομία και τη Δικαιοσύνη. Ο κάθε μονοπωλιακός όμιλος επιδρά άμεσα σε χιλιάδες ψηφοφόρους και όλοι μαζί επιδρούν καταλυτικά σε εκατομμύρια ψηφοφόρους.
   >
   >Κάτω απ’ τον μανδύα της τυπικής ισότητας όλων των πολιτών **κρύβεται η τεράστια ανισότητα** ανάμεσα στους ελάχιστους που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και τη μεγάλη πλειοψηφία που δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν πουλήσει την εργατική της δύναμη.
   >
   >…
   >
   > Για να υλοποιηθούν αυτοί οι στόχοι πρέπει η εργατική τάξη να τσακίσει το αστικό κράτος και να το αντικαταστήσει με το δικό της κράτος, τους δικούς της θεσμούς της εργατικής εξουσίας. **Πρέπει οι εργαζόμενοι να παίζουν καθημερινά ενεργό ρόλο στη λήψη και στον έλεγχο των αποφάσεων:** Με Γενικές Συνελεύσεις στους τόπους δουλειάς και Εκπαίδευσης, με την εκλογή ανακλητών αντιπροσώπων μέχρι τα ανώτατα όργανα της εργατικής εξουσίας.
   >
   >…
   >
   >Ο καπιταλισμός, απ’ τη μια, μετατρέπει τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες **σε στρατιές μόνιμων ανέργων**, που καλούνται να επιβιώσουν με το ξεροκόμματο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και, απ’ την άλλη, **ξεζουμίζει όσους εργάζονται**, επιβάλλει την εντατικοποίηση και τα 12ωρα, διαλύει την προσωπική τους ζωή, απογειώνει τον ατομικό ανταγωνισμό.
   >
   >Στον καπιταλισμό ο εργαζόμενος καλείται να αντιμετωπίσει την ανάγκη επανεκπαίδευσης και γρήγορης προσαρμογής στις νέες απαιτήσεις **ως δική του ατομική ευθύνη** και με τον φόβο να μείνει άνεργος και ανασφάλιστος.
   >
   >Αντίθετα, το κράτος της εργατικής εξουσίας θα αξιοποιήσει την αύξηση της παραγωγικότητας **για να αυξήσει τον ελεύθερο χρόνο των εργαζομένων και την ενεργή συμμετοχή τους στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων** που αφορούν τη ζωή τους. Θα αξιοποιήσει τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες για να αναβαθμίσει το μορφωτικό επίπεδο των εργαζομένων, το δημιουργικό περιεχόμενο της εργασίας τους, την προστασία της υγείας και της ζωής τους. Θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα για γρήγορη συλλογή και επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων για να λαμβάνονται οι βέλτιστες αποφάσεις προς όφελος του λαού απ’ τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό.
   >
   >**Οποιο πρόβλημα κι αν εξετάσουμε θα διαπιστώσουμε ότι ο σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπία, είναι ανάγκη για την κοινωνία. Χρειαζόμαστε επειγόντως το δικό μας ψηφιακό κράτος, το κράτος της εργατικής εξουσίας.**

2. είδαμε το σοσιαλισμό, με το ορθόδοξο πασόκ. πάμε κατευθείαν σε κομμουνισμό καλύτερα με άμεση δημοκρατία μέσω αποκεντρωμένων τεχνολογιών.

3. Oχι, ο σοσιαλισμός είναι μαλακία.