Πολύ ωραία η σελίδα. Αν και με όλες αυτές τις θεάσεις καρχαριών και φαλαινών νιώθω άτυχος που δεν έχω συναντήσει κάποιο τέτοιου είδους ζώο κολυμπώντας
Καλημέρα.
Ποιές είναι οι πηγές πάνω στις οποίες χτίστηκε ο χάρτης (είναι απλά από ειδησειογραφικά site, όπως εμφανίζονται κατά καιρούς); Τον έχει δει κάποιος σχετικός για να δώσει feedback;
Βλέπω πολλά λάθη στις περιγραφές:
• Ο λαγοκέφαλος (*Lagocephalus sceleratus*) δεν έχει δηλητηριώδες δάγκωμα, έχει τετραδοτοξίνη όπως και η πλειοψηφία των Tetraodontidae (pufferfish – φουσκόψαρα), την οποία συσσωρεύει στους ιστούς του (περισσότερο στο δέρμα, στα εντόσθια και στις γονάδες, λιγότερο στους μύες). Η τετραδοτοξίνη είναι πολύ ισχυρός νευροτοξικός παράγοντας, υδατοδιαλυτός και ανθεκτικός στη θερμότητα, επομένως το ψάρι είναι ακατάλληλο για κατανάλωση (τοξικό δηλαδή όχι δηλητηριώδες – poisonous not venomous). Το δάγκωμα του, αν και δεν είναι δηλητηριώδες, είναι εξαιρετικά δυνατό και μπορεί να κόψει μέχρι και αρκετά χοντρή συρμάτινη πετονιά. Προκαλούν τρομερές ζημιές στα δίχτυα και στα παραγάδια. Πολλοί παράκτιοι αλιείς έχουν αναγκαστεί να αλλάξουν τακτική ψαρέματος λόγω της εγκαθίδρυσης του. Τα παραπάνω αναφέρονται και στις παραπομπές σου. Το γεγονός πως οι ζαργάνες τρώνε τους μικρούς λαγοκέφαλους είναι ελπιδοφόρο, καθώς δε φαίνεται (μέχρι τώρα) να έχει κάποιο φυσικό εχθρό στη Μεσόγειο. Οι μικροί λαγοκέφαλοι δεν έχουν υψηλές συγκεντρώσεις τετραδοτοξίνης, επομένως τα ψάρια που έχουν φάει μικρούς λαγοκέφαλους είναι κατά πάσα πιθανότητα ασφαλή για κατανάλωση (ωστόσο, δεν έχει γίνει ακόμα σχετική έρευνα για αυτό). Ο λαγοκέφαλος (μαζί με το λεοντόψαρο) είναι είδη προς διερεύνηση στο πλαίσιο του προγράμματος [Lionhare](https://lionhare.hcmr.gr/)του ΕΛΚΕΘΕ.
• Το λεοντόψαρο (*Pterois miles* και spp.) για κανένα λόγο δεν είναι από τα πιο επικίνδυνα (για τον άνθρωπο) ψάρι στον κόσμο. Όντως το συγκεκριμένο ψάρι είναι δηλητηριώδες (venomous), και συγκεκριμένα οι σκληρές ακτίνες στο ραχιαίο, στο εδρικό και στα κοιλιακά πτερύγια. Το τσίμπημα, ανάλογα με το πόσο βαθιά θα μπει, μπορεί να είναι αρκετά επίπονο δε προκαλεί θάνατο ωστόσο. Είναι μάλλον δύσκολο ως κολυμβητής να έχεις επαφή με το εν λόγο ψάρι, καθώς κατά τη διάρκεια της ημέρα κρύβεται σε σχισμές σε βραχώδες υπόστρωμα και ξεκινά τη δραστηριότητα του με τη δύση του ηλίου. Αν είστε ερασιτέχνες ψαράδες, μπορεί να παρουσιάζονται ιδιαίτερα πειθήνια, αλλά μη ρισκάρετε να το “χαϊδέψετε” γιατί κάλλιστα σε τσιμπάει με ένα τίναγμα. Όντως πρόβλημα για τους ψαράδες στο ξεψάρισμα των διχτυών, καθώς αν δεν είσαι προσεκτικός μπορεί να την πάθεις (σημείωση, σε βίντεο ένας ψαράς το αναφέρει ως “γερμανό”, ωστόσο γερμανό αποκαλούμε τα *Siganus* spp.). Γνωρίζουμε από τη διεθνή εμπειρία (ιδιαίτερα από τον Κόλπο του Μεξικού) ότι ως εισβολικό είδος προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις στο οικοσύστημα. Είναι ένα ψάρι με μεγάλο άνοιγμα στόματος για το μέγεθος του, πράγμα που σημαίνει ότι τρέφεται με ευρεία γκάμα μεγεθών, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται μεγαλύτερο απέναντι σε πιθανούς θηρευτές του καθώς κολυμπά με τα εντυπωσιακά του πτερύγια ανοιχτά (η φυσική ομορφιά του είναι και ο λόγος που αξιοποιείται και ως ψάρι ενυδρείου). Επειδή αναπαράγεται με πολύ γρήγορο ρυθμό και κυνηγά ότι χωρά στο στόμα του αδιακρίτως, προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις στην τοπική ιχθυοπανίδα και κατ’ επέκταση στην αλιεία. Και πάλι η διεθνής εμπειρία έχει δείξει πως ο καλύτερος τρόπος διαχείρισης του είδους είναι η κατανάλωση του. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά νόστιμο ψάρι (από τα κορυφαία κατά τη γνώμη μου). Μοιάζει πολύ με σκορπίνα και είναι νοστιμότατο με όποιο τρόπο κι αν το μαγειρέψεις (τηγανιτό φιλέτο, στα κάρβουνα, σούπα, ceviche, οτιδήποτε). Διάφοροι ψαράδες έχουν αρχίσει να το εμπορεύονται έτοιμα καθαρισμένα.
• Το διαβολόψαρο που έχουμε στη Μεσόγειο είναι ενδημικό. Πρόκειται για το είδος *Mobula mobular*. Δεν έχει ηλεκτροφόρα ουρά, αλλά δηλητηριώδες κεντρί (όπως τα υπόλοιπα σαλάχια).
• Το φεγγαρόψαρο (sunfish, *Mola mola*) δεν είναι ξενικό στη Μεσόγειο.
• Οι καρχαρίες γάτοι (*Scyliorhinus canicula*) είναι από τα είδη με μεγάλες αφθονίες στη Μεσόγειο και δε πρόκειται για είδος που απειλείται. Ενδιαιτεί συνήθως σε μεγαλύτερα βάθη (80-100m, ενώ μπορεί να φτάσει και στα 780m).
εγω πριν κατι μερες ειδα ενα ντοκιμαντερ για τους χαμελεοντες (!!) στην ροδο, νομιζω στην ερτ3. Δεν ηξερα οτι ειχαμε και εξωτικα θαλασσινα οπως πχ λεοντοψαρα και φεγγαροψαρα ακομα και ορκες!
Μπραβο φιλε, πολυ χρησιμο! Ο, τι προλαβετε απο βυθο παιδια, σε 10 χρονια θα υπαρχουν τα μισα.
Ωραία εργασία!!!
Η φωτο από Παλιουρι Χαλκιδικής ενέπνευσε τον Σπίλμπεργκ??!
Τι κτηνος κήτος είναι αυτό…
Από τούδε και στο εξής έχει διακοπές βουνο…
α ωραία έχει και εικόνες…😵
Μόνο θλίψη το θέαμα των καρχαριών να κρέμονται και να κείτονται στα αίματα .
13 comments
Λεοντόψαρα έχει πλέον σε πάρα πολλά σημεία στην Ελλάδα.
Που είναι οι φάλαινες στη Γαύδο??? Έχουμε φάλαινες στη Γαύδο κύριοι ! ! !
Εντιτ: πολύ ωραίο σαιτ και ιδέα !!
Op τσέκαρε και αυτό θα σε ενδιαφέρει [https://www.youtube.com/c/SharksInGreece/videos](https://www.youtube.com/c/SharksInGreece/videos)
Πολύ ωραία η σελίδα. Αν και με όλες αυτές τις θεάσεις καρχαριών και φαλαινών νιώθω άτυχος που δεν έχω συναντήσει κάποιο τέτοιου είδους ζώο κολυμπώντας
Καλημέρα.
Ποιές είναι οι πηγές πάνω στις οποίες χτίστηκε ο χάρτης (είναι απλά από ειδησειογραφικά site, όπως εμφανίζονται κατά καιρούς); Τον έχει δει κάποιος σχετικός για να δώσει feedback;
Βλέπω πολλά λάθη στις περιγραφές:
• Ο λαγοκέφαλος (*Lagocephalus sceleratus*) δεν έχει δηλητηριώδες δάγκωμα, έχει τετραδοτοξίνη όπως και η πλειοψηφία των Tetraodontidae (pufferfish – φουσκόψαρα), την οποία συσσωρεύει στους ιστούς του (περισσότερο στο δέρμα, στα εντόσθια και στις γονάδες, λιγότερο στους μύες). Η τετραδοτοξίνη είναι πολύ ισχυρός νευροτοξικός παράγοντας, υδατοδιαλυτός και ανθεκτικός στη θερμότητα, επομένως το ψάρι είναι ακατάλληλο για κατανάλωση (τοξικό δηλαδή όχι δηλητηριώδες – poisonous not venomous). Το δάγκωμα του, αν και δεν είναι δηλητηριώδες, είναι εξαιρετικά δυνατό και μπορεί να κόψει μέχρι και αρκετά χοντρή συρμάτινη πετονιά. Προκαλούν τρομερές ζημιές στα δίχτυα και στα παραγάδια. Πολλοί παράκτιοι αλιείς έχουν αναγκαστεί να αλλάξουν τακτική ψαρέματος λόγω της εγκαθίδρυσης του. Τα παραπάνω αναφέρονται και στις παραπομπές σου. Το γεγονός πως οι ζαργάνες τρώνε τους μικρούς λαγοκέφαλους είναι ελπιδοφόρο, καθώς δε φαίνεται (μέχρι τώρα) να έχει κάποιο φυσικό εχθρό στη Μεσόγειο. Οι μικροί λαγοκέφαλοι δεν έχουν υψηλές συγκεντρώσεις τετραδοτοξίνης, επομένως τα ψάρια που έχουν φάει μικρούς λαγοκέφαλους είναι κατά πάσα πιθανότητα ασφαλή για κατανάλωση (ωστόσο, δεν έχει γίνει ακόμα σχετική έρευνα για αυτό). Ο λαγοκέφαλος (μαζί με το λεοντόψαρο) είναι είδη προς διερεύνηση στο πλαίσιο του προγράμματος [Lionhare](https://lionhare.hcmr.gr/)του ΕΛΚΕΘΕ.
• Το λεοντόψαρο (*Pterois miles* και spp.) για κανένα λόγο δεν είναι από τα πιο επικίνδυνα (για τον άνθρωπο) ψάρι στον κόσμο. Όντως το συγκεκριμένο ψάρι είναι δηλητηριώδες (venomous), και συγκεκριμένα οι σκληρές ακτίνες στο ραχιαίο, στο εδρικό και στα κοιλιακά πτερύγια. Το τσίμπημα, ανάλογα με το πόσο βαθιά θα μπει, μπορεί να είναι αρκετά επίπονο δε προκαλεί θάνατο ωστόσο. Είναι μάλλον δύσκολο ως κολυμβητής να έχεις επαφή με το εν λόγο ψάρι, καθώς κατά τη διάρκεια της ημέρα κρύβεται σε σχισμές σε βραχώδες υπόστρωμα και ξεκινά τη δραστηριότητα του με τη δύση του ηλίου. Αν είστε ερασιτέχνες ψαράδες, μπορεί να παρουσιάζονται ιδιαίτερα πειθήνια, αλλά μη ρισκάρετε να το “χαϊδέψετε” γιατί κάλλιστα σε τσιμπάει με ένα τίναγμα. Όντως πρόβλημα για τους ψαράδες στο ξεψάρισμα των διχτυών, καθώς αν δεν είσαι προσεκτικός μπορεί να την πάθεις (σημείωση, σε βίντεο ένας ψαράς το αναφέρει ως “γερμανό”, ωστόσο γερμανό αποκαλούμε τα *Siganus* spp.). Γνωρίζουμε από τη διεθνή εμπειρία (ιδιαίτερα από τον Κόλπο του Μεξικού) ότι ως εισβολικό είδος προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις στο οικοσύστημα. Είναι ένα ψάρι με μεγάλο άνοιγμα στόματος για το μέγεθος του, πράγμα που σημαίνει ότι τρέφεται με ευρεία γκάμα μεγεθών, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται μεγαλύτερο απέναντι σε πιθανούς θηρευτές του καθώς κολυμπά με τα εντυπωσιακά του πτερύγια ανοιχτά (η φυσική ομορφιά του είναι και ο λόγος που αξιοποιείται και ως ψάρι ενυδρείου). Επειδή αναπαράγεται με πολύ γρήγορο ρυθμό και κυνηγά ότι χωρά στο στόμα του αδιακρίτως, προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις στην τοπική ιχθυοπανίδα και κατ’ επέκταση στην αλιεία. Και πάλι η διεθνής εμπειρία έχει δείξει πως ο καλύτερος τρόπος διαχείρισης του είδους είναι η κατανάλωση του. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά νόστιμο ψάρι (από τα κορυφαία κατά τη γνώμη μου). Μοιάζει πολύ με σκορπίνα και είναι νοστιμότατο με όποιο τρόπο κι αν το μαγειρέψεις (τηγανιτό φιλέτο, στα κάρβουνα, σούπα, ceviche, οτιδήποτε). Διάφοροι ψαράδες έχουν αρχίσει να το εμπορεύονται έτοιμα καθαρισμένα.
• Το διαβολόψαρο που έχουμε στη Μεσόγειο είναι ενδημικό. Πρόκειται για το είδος *Mobula mobular*. Δεν έχει ηλεκτροφόρα ουρά, αλλά δηλητηριώδες κεντρί (όπως τα υπόλοιπα σαλάχια).
• Το φεγγαρόψαρο (sunfish, *Mola mola*) δεν είναι ξενικό στη Μεσόγειο.
• Οι καρχαρίες γάτοι (*Scyliorhinus canicula*) είναι από τα είδη με μεγάλες αφθονίες στη Μεσόγειο και δε πρόκειται για είδος που απειλείται. Ενδιαιτεί συνήθως σε μεγαλύτερα βάθη (80-100m, ενώ μπορεί να φτάσει και στα 780m).
εγω πριν κατι μερες ειδα ενα ντοκιμαντερ για τους χαμελεοντες (!!) στην ροδο, νομιζω στην ερτ3. Δεν ηξερα οτι ειχαμε και εξωτικα θαλασσινα οπως πχ λεοντοψαρα και φεγγαροψαρα ακομα και ορκες!
Μπραβο φιλε, πολυ χρησιμο! Ο, τι προλαβετε απο βυθο παιδια, σε 10 χρονια θα υπαρχουν τα μισα.
Ωραία εργασία!!!
Η φωτο από Παλιουρι Χαλκιδικής ενέπνευσε τον Σπίλμπεργκ??!
Τι κτηνος κήτος είναι αυτό…
Από τούδε και στο εξής έχει διακοπές βουνο…
α ωραία έχει και εικόνες…😵
Μόνο θλίψη το θέαμα των καρχαριών να κρέμονται και να κείτονται στα αίματα .
Υπάρχει και παρόμοια ιστοσελίδα με Κάστρα/Πύργους. https://www.kastra.eu/
Ωραία δουλειά και μου άνοιξε η όρεξη για ψαρικό.