
Απο τα λίγα καλά πράγματα που έφερε ο οπαδισμός είναι τα συνθήματα. Μερικές φορές αναρωτίεμαι μάλιστα ΠΩΣ αυτοί οι αούγκανοι κατάφεραν να δημιουργήσουν κατι τόσο συναισθηματικό (σε στιγμές) όπως το “Δικέφαλε μεγάλωσα και άλλαξαν πολλά” του ΠΑΟΚ, “Αφαίρεσα καρκίνωμα” του ΟΦΗ ή το “Μεγάλωσα στο πέταλο” της ΑΕΛ και άλλα πολλά φυσικά.
Ακόμα και τα αντι-συνθήματα. Σε κάνουν να θέλεις να φωνάξεις με όλο σου το είναι παρότι παίζει να τους βρίζεις την μανα… (δεν το πέρνω προσωπικά \^\_\^) Με συνδυασμό οτι τα Ελληνικά είναι μια αρκετά βαθύφωνη γλώσσα, δημιουργείται μια απίστευτη ατμόσφαιρα που είμαι σίγουρος άλλες χώρες ζηλέουν (χωρίς καν να ξέρουν τα λόγια). Θέλω να πιστεύω οτι υπάρχούν άτομα που πηγαίνουν γήπεδο ανεξαρτήτως πια ομάδα παίζει, μόνο και μόνο για να πούνε σύνθηματα.
Αγγλία, Ολλανδία, Γαλλία οι γλώσσες αυτών των χωρών (με εξέρεσεις) ακούγονται τόσο “αθώα”. Όμως δεν μπορούν και να κάνουν και κάτι γι’αυτό. Είναι ο τρόπος που μιλάνε και το πώς έχει δημιουργηθεί η γλώσσα. Πρέπει να υπάρχει λέξη για αυτο που προσπαθω να εξηγήσω.
Ολα αυτά απο έναν μοναχικό νησιώτη που δεν είχε ποτε την δυνατότητα να το ζήσει απο κοντά (μέχρι στιγμής) και τώρα ειναι εξωτερικό για “σπουδές”.
Ενα απο τα αγαπημένα μου, οι αντιδράσεις τα συνθημάτα, τα πάντα όλα. [https://www.youtube.com/watch?v=A8MbIbgvetY](https://www.youtube.com/watch?v=A8MbIbgvetY)
​
Παραλογίες υπό την επήρεια 4-FMA.
by millionth-try
16 comments
Ισχύει, το συναίσθημα που προκαλούν τα συνθήματα των ομάδων είναι υπέροχο κι ας μην είμαι φανατικός με τα ελληνικά δρώμενα. Δε λεω, κάποια είναι αρκετά προκλητικά αλλα όλα αυτά προκύπτουν απ την καθημερινότητα και την κουλτούρα που επικρατεί. Άλλωστε συνθήματα είναι, πάνε κ έρχονται αναλόγως τα ιστορικά γεγονότα
Ελλάδα και Σερβία έχουν unmatched ατμόσφαιρα στα γήπεδα.
Πάντως, ασε τις μεθαμφεταμινες γιατί θα σου προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στο μέλλον
Απο τα αγαπημενα μου ως πιτσιρικος ηταν αυτο
*”Δεν ήτανε ο Φίλιπο Ιντζάγκι*
*δεν ήτανε ο Ζίνεντιν Ζιντάν*
*ήταν ο Κόντε που στο πάρα πέντε*
*ξενέρωσε τον Πειραιά*
*σ’ ευχαριστώ μεγάλη μου κυρία*
*που γαμησες τον Ολυμπιακό*
και *έκανες το λιμάνι τους μπουρδελο*
*Αντόνιο σ’ ευχαριστώ”*
Τα συνθήματα των γηπέδων δείχνουν και το διαφορετικό πνευματικό επίπεδο των οπαδών. Αν και ολυμπιακός οφείλω να ομολογήσω ότι αεκτζήδες και παναθηναϊκοί είχαν πάντοτε καλύτερα συνθήματα. Ειδικά οι αεκτζήδες μαζί με αρειανούς οι πιό σοφιστικέ οπαδοί. Ολυμπιακοί και παοκτζήδες ότι να ναι.
Υπαρχει το r/GreekFooty για αυτα
Μα φυσικά το [Χόρτο Μαγικό](https://www.youtube.com/watch?v=u0rMe2Vyb9E)
Ας βάλω και τα δικά μου προσωπικά αγαπημένα από την Αρειανάρα:
1. Άρη θυμίσου,
πριν λίγα χρόνια
μέσα στα Ευρωπαϊκά Σαλόνια
Μόναχο, Γάνδη και Ισπανία
οι οπαδοί σου γράψαν Ιστορία
Και στο Τορίνο
ξανά μαζί σου,
όλοι εμείς οι χιλιάδες οπαδοί σου
μαστουρωμένοι θα τραγουδάμε
κι οι τουρκαλάδες θα παραμιλάνε
ΑΡΗ ΟΛΕΟ, ΑΡΗ ΟΛΕΟ,
ΑΡΗ ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕΟ
ΑΡΗ ΟΛΕΟ, ΑΡΗ ΟΛΕΟ,
ΑΡΗ ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕΟ.
2. ΑΡΗ ΕΜΕΙΣ Σ’ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΤΑΛΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
Σ’ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕ ΟΣΟ ΚΑΝΕΙΣ,
ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΖΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΟΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
ΑΡΗ ΘΕΕ ΠΟΣΟ ΣΕ ΑΓΑΠΩ
ΑΡΗ ΕΜΕΙΣ Σ’ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΤΑΛΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
Σ’ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕ ΟΣΟ ΚΑΝΕΙΣ
ΚΑΙ ΗΡΘΑ ΕΔΩ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ
ΑΡΗ ΘΕΕ ΠΟΣΟ ΣΕ ΑΓΑΠΩ
3. Και τέλος αυτή η συνθηματάρα: [https://www.youtube.com/watch?v=0Pn3dUGGTpo](https://www.youtube.com/watch?v=0Pn3dUGGTpo)
>Πρέπει να υπάρχει λέξη για αυτο που προσπαθω να εξηγήσω.
Φωνητική από τα Lidl; Συγγνώμη, δεν είναι μία λέξη αυτό. Ελληναραδισμός ίσως;
Μια ιστορία από την Πόλη
ΑΓΡΟΤΗ
ΠΕΙΝΑΣ
ΓΑΜΙΕΤΑΙΟΠΕΙΡΑΙΑΣ
*Και της μαμάς σας το μου-νί..*
**ΤΟ ΜΟΥΝΙ!**
​
Συνθηματάρες ρε…
Παοκτσης εδώ, το αγαπημένο σύνθημα της ομάδας μου είναι το “δικεφαλε μεγάλωσα”. Αλλά το καλύτερο σύνθημα στην Ελλάδα πρέπει να είναι του οφη το “ανάψαμε φωτιά και μεγαλώνει”.
Τι να πούμε και εμείς οι Ηρακλειδεις με τις συνθηματαρες μας…
https://www.youtube.com/watch?v=W-8aFCO3wH0&t=37s
guilty pleasure
Εγώ θέλω να παραθέσω και κάτι από την γειτονική χώρα, Ιταλία, γιατί ενώ σύμφωνω οι Άγγλοι, Γερμανοί κτλ είναι φλουφλιδες οι Ιταλοί είναι πιο κοντινοί με μας
https://youtu.be/vofNnHeOejI?si=8__yP_nt0qV8RFGW
Για τους Γάλλους και τους Ολλανδούς διαφωνώ εν μέρει, υπάρχουν συνθήματα που είναι κορυφαία, πχ “Les Rats” & “90 minuten lang” των Παρί (αν έχεις το θεό σου) και Άγιαξ αντίστοιχα
Αν και δεν μετράει ως σύνθημα με την ορολογία που δίνει ο OP, honorable mention στο «μια πόλη, μια ομάδα, μια τζατζίκι, μια πατάτες»