>De Europese Commissie kijkt niet enkel naar de begroting van de federale regering. In haar berekening telt ze alle tekorten samen, dus ook die van Vlaanderen, Wallonië en Brussel. Volgens Bertrand ligt daar in de eerste plaats het probleem: “Als federale overheid houden we ons ook aan onze beloftes in het stabiliteitsprogramma, die ons tekort de komende jaren onder de 3 procent moeten brengen. Dat is niet het geval voor alle beleidsniveaus.”
Ondertussen klaagt N-VA over het probleem dat ze zelf geschapen hebben op Vlaams Niveau.
>Oppositiepartij N-VA vindt dat staatssecretaris Bertrand de urgentie van het probleem niet inziet. “Je zou toch verwachten dat de regering in actie schiet? Dat de staatssecretaris van begroting haar collega’s op het matje roept? Dat de premier eindelijk inziet hoe diep we in de miserie zitten? Maar neen, niet met Vivaldi. Die doet gewoon niets. Staatssecretaris Bertrand zegt zelfs letterlijk dat er van de regering De Croo niets meer verwacht moet worden”, zegt Sander Loones.
Het zijn net de deelstaten die de grootste verantwoordelijkheid dragen. Dus het is N-VA die op het matje geroepen moet worden. Maar zo’n zelfbesef moet je van N-VA niet verwachten.
Dit is zelfs niet “de beste schippers staan aan wal”. In dit geval is de het de saboteur van de boot, die aan wal staat te roepen dat het toch erg is dat de boot aan het zinken is.
Dat vingergetik lijkt op de duur wel op straffeloosheid. Denk toch dat we mogen verwachten dat ze constant naar elkaar gaan wijzen tot er dwang wordt op gezet. De partij(en) die het dan gaan moeten doen gaan uiteraard verwijzen naar het verleden..
En wij betalen. De boer, hij ploegde voort.
Van al dat getik krijg ik het bijna aan mijn tikker!
4 comments
Allez alles ging toch zo goed zei De Croo?
Uit het artikel:
>De Europese Commissie kijkt niet enkel naar de begroting van de federale regering. In haar berekening telt ze alle tekorten samen, dus ook die van Vlaanderen, Wallonië en Brussel. Volgens Bertrand ligt daar in de eerste plaats het probleem: “Als federale overheid houden we ons ook aan onze beloftes in het stabiliteitsprogramma, die ons tekort de komende jaren onder de 3 procent moeten brengen. Dat is niet het geval voor alle beleidsniveaus.”
Ondertussen klaagt N-VA over het probleem dat ze zelf geschapen hebben op Vlaams Niveau.
>Oppositiepartij N-VA vindt dat staatssecretaris Bertrand de urgentie van het probleem niet inziet. “Je zou toch verwachten dat de regering in actie schiet? Dat de staatssecretaris van begroting haar collega’s op het matje roept? Dat de premier eindelijk inziet hoe diep we in de miserie zitten? Maar neen, niet met Vivaldi. Die doet gewoon niets. Staatssecretaris Bertrand zegt zelfs letterlijk dat er van de regering De Croo niets meer verwacht moet worden”, zegt Sander Loones.
Het zijn net de deelstaten die de grootste verantwoordelijkheid dragen. Dus het is N-VA die op het matje geroepen moet worden. Maar zo’n zelfbesef moet je van N-VA niet verwachten.
Dit is zelfs niet “de beste schippers staan aan wal”. In dit geval is de het de saboteur van de boot, die aan wal staat te roepen dat het toch erg is dat de boot aan het zinken is.
Dat vingergetik lijkt op de duur wel op straffeloosheid. Denk toch dat we mogen verwachten dat ze constant naar elkaar gaan wijzen tot er dwang wordt op gezet. De partij(en) die het dan gaan moeten doen gaan uiteraard verwijzen naar het verleden..
En wij betalen. De boer, hij ploegde voort.
Van al dat getik krijg ik het bijna aan mijn tikker!