Mooi. Even door die zure appel heen en dan lost het huizenprobleem vanzelf ook weer op.
Het artikel kopt ‘zo zit dat’ en zegt vervolgens dat er geen eenduidige verklaring voor is. Handig! 🙂
Maar zonder gekheid.. Het verbaast me ergens niet heel erg. In mijn omgeving worden mensen later ouders en ik hoor ook best wel wat geluiden van ‘ik heb het al veel te druk’ of ‘de wereld gaat naar de kloten’. Nog even los van of je met een kind nog rond kan komen. Volgens mij zijn de omstandigheden er gewoon niet naar.
Of eh. Ik bedoel.. 2010?! Toen hadden we zo’n beetje Rutte I, het is allemaal de schuld van de VVD! /s
Het wordt niet vaak in dit soort artikels genoemd, maar er zijn ook gewoon steeds meer vrouwen die überhaupt geen kinderen willen, en die beslissing wordt langzaam meer sociaal geaccepteerd.
Elke ontwikkelde samenleving heeft mijnsziens 3 opties:
1 – Toezien hoe de bevolking implodeert en het economisch potentieel mee omlaag trekt en daarmee leren omgaan zoals Japan en Polen.
2 – Grenzen openen en binnen 2 of 3 generaties een “majority-minority” samenleving worden zoals Canada en Spanje.
3 – Een fascistische dictatuur á la The Handmaid’s tale zoals Xi en Poetin op het oog hebben.
Al deze landen hebben een vergelijkbaar laag TFR van 1.2-1.4 en dalende wat betekent dat elke generatie van nature een derde tot de helft kleiner zal zijn dan die ervoor.
De 4e optie, namelijk proberen het TFR boven de 2 te trekken door aantrekkelijke ouderschapsregelingen, blijkt niet (meer) effectief bij de huidige generatie. Zie Scandinavië, Frankrijk en ook Nederland. Voor die groep landen is het TFR gedaald van 1.7-2.1 in 2010 naar 1.3-1.6 in 2023. Vergelijkbaar met de Angelsakische landen die veel soberder zijn op dit gebied.
Stel ik zou kinderen willen heb ik eerst een fatsoenlijke woonruimte nodig. Tot die tijd heb ik eigenlijk niets te willen. Het is namelijk niet mogelijk.
Samenvatting: Kinderen zijn te duur in dure landen.
Kort: Duur land = Duur kind.
[removed]
Als we rond konden komen met 1 inkomen dan had ik al lang kinderen.
Mensen komen niet rond en hebben geen duidelijkheid over waar ze kunnen gaan wonen, natuurlijk willen ze dan geen kinderen.
Ik lees dit persoonlijk als goed nieuws, want een land dat al in begin april door haar bronnen heen is moet dus minderen, en laat minder mensen daar nu het middel voor zijn. Heeft dat woning tekort nog iets positiefs.
En dat ik daar persoonlijk ‘last’ van ga krijgen door minder voorzieningen ttv pensioen is dan pech gehad.
De gemiddelde leeftijd waarop vrouwen hun eerste kind krijgen stijgt ook al jaren. In heel Nederland ligt het nu al op 30,3 jaar, maar onder hoogopgeleide vrouwen ligt het zelfs op 34 jaar!
In mijn omgeving ben ik (28) ook de eerste van zo’n beetje al mijn vrienden die een kind heeft gekregen. Wij hadden ook het geluk dat we aan een fijn koophuis konden komen, maar voor veel vrienden zit dat er nog niet in. Ook duurt het langer voordat er vaste contracten komen- die heb ik zelf ook nog niet, m’n partner gelukkig wel. Daarbovenop is kinderopvang schreeuwend duur- we betalen zometeen rustig bijna 1000 euro netto per maand voor 3 dagen opvang van één kind, terwijl we ook al een forse hypotheek (2000 euro/maand) hebben voor een normaal rijtjeshuis in een normale woonwijk in een dorp tegen een flinke stad aan. Ik wist van jongs af aan al dat ik heel graag moeder wou worden, dus daarom ben ik er zo snel voor gedaan als ik verantwoordelijk achte, maar wij zijn overduidelijk uitzonderingen.
Als je geen stabiele basis (huis, werk, relatie etc) hebt, begin je gewoonweg niet zo snel aan kinderen. Die stabiele basis komt pas steeds later en later, en voor je het weet lukt het niet meer om een kind te krijgen.
Hoe schrijf je een artikel over een dalend vruchtbaarheidscijfer zonder te noemen hoeveel het gedaald is??
Ironisch dat er dan ook zoveel krapte is in alles wat je nodig hebt als je wel een kind krijgt – ik zit met m’n nieuwe baby thuis en onze ervaring was: geen kamer beschikbaar in de ziekenhuis voor de bevalling (komt de vraag – wil je last-minute thuis bevallen? Of een uurtje rijden? Of zonder pijnstilling?) tekort aan kraamzorg (je krijgt maar een beperkt aantal uren tenzij medische redenen), geen dagen beschikbaar bij de kinderopvang – maar liefst 9 maanden van tevoren aanmelden bij 5 bureaus en maar hopen dat je baas het fijn vindt als je je terugkomen moet uitstellen of op maandag/woensdag/vrijdag wil werken.
Willen ze meer baby’s maak het dan in godsnaam makkelijk voor de mensen die wel kinderen willen!
Heb mij toevallig vandaag aangemeld voor de wachtlijst van de Androskliniek.
Maar in mijn geval omdat mijn partner en ik gewoon geen kinderen willen. Voor mij persoonlijk bijkomend dat ik mijn inferieure genen ook niet graag wil doorgeven.
inflatie loopt de spuigaten uit en salaris is al jaren min of meer hetzelfde. daarnaast kunnen mensen geen woning krijgen zij het huur of koop. mensen hebben nu moeite met zichzelf te onderhouden. dan is een kind erbijnemen geen optie
In Nederland zijn je kinderen gelukkig ook niet ‘je pensioen’. Als je geen pensioen opbouwt ben je vaak afhankelijk van kinderen om op latere leeftijd te overleven. En met kans op kindersterfte, ziektes en oorlog is het wel zo veilig om het niet bij 1 te laten. Hoeveel mensen met veel kinderen zouden er net zoveel hebben met een goed pensioen?
16 comments
Mooi. Even door die zure appel heen en dan lost het huizenprobleem vanzelf ook weer op.
Het artikel kopt ‘zo zit dat’ en zegt vervolgens dat er geen eenduidige verklaring voor is. Handig! 🙂
Maar zonder gekheid.. Het verbaast me ergens niet heel erg. In mijn omgeving worden mensen later ouders en ik hoor ook best wel wat geluiden van ‘ik heb het al veel te druk’ of ‘de wereld gaat naar de kloten’. Nog even los van of je met een kind nog rond kan komen. Volgens mij zijn de omstandigheden er gewoon niet naar.
Of eh. Ik bedoel.. 2010?! Toen hadden we zo’n beetje Rutte I, het is allemaal de schuld van de VVD! /s
Het wordt niet vaak in dit soort artikels genoemd, maar er zijn ook gewoon steeds meer vrouwen die überhaupt geen kinderen willen, en die beslissing wordt langzaam meer sociaal geaccepteerd.
Elke ontwikkelde samenleving heeft mijnsziens 3 opties:
1 – Toezien hoe de bevolking implodeert en het economisch potentieel mee omlaag trekt en daarmee leren omgaan zoals Japan en Polen.
2 – Grenzen openen en binnen 2 of 3 generaties een “majority-minority” samenleving worden zoals Canada en Spanje.
3 – Een fascistische dictatuur á la The Handmaid’s tale zoals Xi en Poetin op het oog hebben.
Al deze landen hebben een vergelijkbaar laag TFR van 1.2-1.4 en dalende wat betekent dat elke generatie van nature een derde tot de helft kleiner zal zijn dan die ervoor.
De 4e optie, namelijk proberen het TFR boven de 2 te trekken door aantrekkelijke ouderschapsregelingen, blijkt niet (meer) effectief bij de huidige generatie. Zie Scandinavië, Frankrijk en ook Nederland. Voor die groep landen is het TFR gedaald van 1.7-2.1 in 2010 naar 1.3-1.6 in 2023. Vergelijkbaar met de Angelsakische landen die veel soberder zijn op dit gebied.
Stel ik zou kinderen willen heb ik eerst een fatsoenlijke woonruimte nodig. Tot die tijd heb ik eigenlijk niets te willen. Het is namelijk niet mogelijk.
Samenvatting: Kinderen zijn te duur in dure landen.
Kort: Duur land = Duur kind.
[removed]
Als we rond konden komen met 1 inkomen dan had ik al lang kinderen.
Mensen komen niet rond en hebben geen duidelijkheid over waar ze kunnen gaan wonen, natuurlijk willen ze dan geen kinderen.
Ik lees dit persoonlijk als goed nieuws, want een land dat al in begin april door haar bronnen heen is moet dus minderen, en laat minder mensen daar nu het middel voor zijn. Heeft dat woning tekort nog iets positiefs.
En dat ik daar persoonlijk ‘last’ van ga krijgen door minder voorzieningen ttv pensioen is dan pech gehad.
De gemiddelde leeftijd waarop vrouwen hun eerste kind krijgen stijgt ook al jaren. In heel Nederland ligt het nu al op 30,3 jaar, maar onder hoogopgeleide vrouwen ligt het zelfs op 34 jaar!
In mijn omgeving ben ik (28) ook de eerste van zo’n beetje al mijn vrienden die een kind heeft gekregen. Wij hadden ook het geluk dat we aan een fijn koophuis konden komen, maar voor veel vrienden zit dat er nog niet in. Ook duurt het langer voordat er vaste contracten komen- die heb ik zelf ook nog niet, m’n partner gelukkig wel. Daarbovenop is kinderopvang schreeuwend duur- we betalen zometeen rustig bijna 1000 euro netto per maand voor 3 dagen opvang van één kind, terwijl we ook al een forse hypotheek (2000 euro/maand) hebben voor een normaal rijtjeshuis in een normale woonwijk in een dorp tegen een flinke stad aan. Ik wist van jongs af aan al dat ik heel graag moeder wou worden, dus daarom ben ik er zo snel voor gedaan als ik verantwoordelijk achte, maar wij zijn overduidelijk uitzonderingen.
Als je geen stabiele basis (huis, werk, relatie etc) hebt, begin je gewoonweg niet zo snel aan kinderen. Die stabiele basis komt pas steeds later en later, en voor je het weet lukt het niet meer om een kind te krijgen.
Hoe schrijf je een artikel over een dalend vruchtbaarheidscijfer zonder te noemen hoeveel het gedaald is??
Ironisch dat er dan ook zoveel krapte is in alles wat je nodig hebt als je wel een kind krijgt – ik zit met m’n nieuwe baby thuis en onze ervaring was: geen kamer beschikbaar in de ziekenhuis voor de bevalling (komt de vraag – wil je last-minute thuis bevallen? Of een uurtje rijden? Of zonder pijnstilling?) tekort aan kraamzorg (je krijgt maar een beperkt aantal uren tenzij medische redenen), geen dagen beschikbaar bij de kinderopvang – maar liefst 9 maanden van tevoren aanmelden bij 5 bureaus en maar hopen dat je baas het fijn vindt als je je terugkomen moet uitstellen of op maandag/woensdag/vrijdag wil werken.
Willen ze meer baby’s maak het dan in godsnaam makkelijk voor de mensen die wel kinderen willen!
Heb mij toevallig vandaag aangemeld voor de wachtlijst van de Androskliniek.
Maar in mijn geval omdat mijn partner en ik gewoon geen kinderen willen. Voor mij persoonlijk bijkomend dat ik mijn inferieure genen ook niet graag wil doorgeven.
inflatie loopt de spuigaten uit en salaris is al jaren min of meer hetzelfde. daarnaast kunnen mensen geen woning krijgen zij het huur of koop. mensen hebben nu moeite met zichzelf te onderhouden. dan is een kind erbijnemen geen optie
In Nederland zijn je kinderen gelukkig ook niet ‘je pensioen’. Als je geen pensioen opbouwt ben je vaak afhankelijk van kinderen om op latere leeftijd te overleven. En met kans op kindersterfte, ziektes en oorlog is het wel zo veilig om het niet bij 1 te laten. Hoeveel mensen met veel kinderen zouden er net zoveel hebben met een goed pensioen?